Ηλιας Τσακιρης: «Ειναι δυσκολη η ζωη και σκληρη, πολυ σκληρη για τους ηλικιωμενους»

Γεννημένος το 1932 ο Ηλίας Τσακίρης εξακολουθεί να εργάζεται γιατί όπως δηλώνει σήμερα στον «Κόσμο» είναι συνταξιούχος χωρίς σύνταξη. Έτσι, καθημερινά στέκεται στα κουρασμένα του πόδια περιμένοντας, ως μικροπωλητής, τους πελάτες που θα τον βγάλουν, έστω προσωρινά, από την δύσκολη οικονομική θέση. «Είναι κι άλλοι σαν κι εμένα» δηλώνει και όταν του υπενθυμίζουμε τις λέξεις: «Περήφανα γηρατειά» γελάει με πίκρα…

Σας βλέπω κάθε μέρα στο ίδιο σημείο, τι κάνετε;

Δεν έχω σύνταξη γι αυτό πουλάω ρούχα, παπούτσια και ό,τι άλλο προμηθεύομαι.

Προμηθεύεστε από πού;

Από τους χονδρεμπόρους. Κάθε Τρίτη και Σάββατο έρχονται από την Θεσσαλονίκη. Είναι φθηνά, άλλα από Κίνα, άλλα από Ρωσία, άλλα από τη χώρα μας.

Υπάρχουν κι άλλοι σαν κι εσάς;

Ναι, υπάρχουν πολλοί σαν κι εμένα. Ηλικιωμένοι που είτε δεν έχουν σύνταξη και αναγκάζονται να δουλέψουν, είτε η σύνταξη που παίρνουν δεν τους φτάνει. Είτε είναι, όπως κι εγώ, συνταξιούχοι χωρίς σύνταξη.

Και γιατί δεν προμηθεύεστε μια άδεια μικροπωλητή από το Δήμο;

Είναι ακριβή για μένα η άδεια της λαϊκής. Δεν μπορώ να την πληρώσω. Έτσι, αναγκάζομαι να στέκομαι πολύ μακριά από τον χώρο της λαϊκής με την ελπίδα ότι δεν θα με απομακρύνει κάποιος αστυνομικός.

Πόσα χρήμα βγάζετε έτσι;

3 με 4 ευρώ. Κάθομαι εδώ που με βλέπετε από το πρωί έως τις δυο το μεσημέρι, κάθε μέρα, βρέξει χιονίσει. Πάντα είμαι στο ίδιο μέρος.

Πιο πριν τι δουλειά κάνατε;

15 χρόνια ήμουν οικοδόμος. Η σύνταή μου δεν έχει βγει ακόμη. Είμαι 73 ετών, πότε θα την πάρω;

Μόνο 15 χρόνια δουλειάς;

Ήμουν στην Γερμανία, δούλευα εκεί, εξαργύρωσα τα ένσημά μου επειδή χρειαζόμουν τα χρήματα, έκανα αυτό το λάθος και τώρα περιμένω από την Ελλάδα μια μικρή σύνταξη. Πολύ αργεί το ΙΚΑ. Ας το προσέξουν αυτό οι νέοι που εργάζονται. Να δουλεύουν πάντα με ασφάλιση και ένσημα, γιατί μετά: «Στερνή μου γνώση να σ΄ είχα πρώτα».

Οικογένεια έχετε;

Είμαι μόνος. Η γυναίκα μου πέθανε, τα παιδιά μου είναι στο εξωτερικό. Εγώ ζω μόνος. Τα τελευταία χρόνια παρατηρώ ότι κι αυτό γίνεται πιο συχνά στην Ελλάδα. Μένουν μόνοι τους οι ηλικιωμένοι, πώς τα φέρνει έτσι η ζωή;

Τι θα θέλατε να συμβεί;

Να σταματήσω να δουλεύω. Κουράστηκα δεν το κρύβω, είναι ταλαιπωρία για κάποιον που βρίσκεται στην ηλικία μου. Δεν είναι να δουλεύουμε άλλο κι εγώ κι άλλοι σαν κι εμένα.

Σπίτι δικό σας έχετε;

Ναι, ευτυχώς έχω δικό μου σπίτι.

Πώς διασκεδάζετε;

Πίνοντας άλλοτε μια πορτοκαλάδα και άλλοτε κανένα καφέ.

Διασκέδαση; Έχω ξεχάσει τι σημαίνει η λέξη.

Στο εξωτερικό η ζωή πώς ήταν;

Στο εξωτερικό, ήμουν και νέος, πέρασα ωραία. Ωραία χρόνια. Τώρα στην Ελλάδα και να δουλεύεις δεν βγαίνεις πέρα. Είναι δύσκολη η ζωή και σκληρή, πολύ σκληρή για τους ηλικιωμένους.

Τους νέους πώς τους βλέπετε;

Απορώ με τους νέους. Τους βλέπω να κάθονται στα καφενεία σταυροπόδι και αναρωτιέμαι πώς συντηρούν τον εαυτό τους; Δεν μπορώ να τους καταλάβω…

Έχετε κάποια όνειρα, κάποια σχέδια ίσως;

Το θέμα είναι να μην γεννηθείς φτωχός, αν γεννηθείς φτωχός δεν μπορείς να αλλάξεις πολλά πράγματα. Έτσι, ούτε όνειρα έχω, ούτε κάποια σχέδια.

Νιώθετε κάτι να σας λείπει πολύ;

Δεν μου λείπει τίποτα, ένα μεροκάματο για να ζήσουμε κι εγώ και άλλοι στην ηλικία μου που περνούν τα ίδια με μένα. Σ΄ αυτή την ηλικία να ψευτοζούμε είναι ντροπή.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.