«Η υγεια δεν ειναι υποθεση μονο των υγειονομικων»

«Οι θέσεις του ΚΚΕ για την υγεία» ήταν το θέμα της συνέντευξης τύπου που παραχώρησαν χθες τα μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής Ροδόπης του ΚΚΕ. Για ένα αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν σύστημα Υγείας – Πρόνοιας, χωρίς διακρίσεις και ανισότητες, με βασικό προσανατολισμό στην πρόληψη, παλεύει το ΚΚΕ που αντιμετωπίζει την υγεία σαν κοινωνικό δικαίωμα, σύμφωνα με τον Τάσο Χαρτοματσίδη, μέλος της Ν.Ε. Ροδόπης του ΚΚΕ. Σ’ αυτό το πλαίσιο το ΚΚΕ προτείνει στους εργαζόμενους το πλαίσιο πάλης, τα βασικά σημεία του οποίου παρουσίασε ο Νίκος Φακιρίδης, μέλος Νομαρχιακής Επιτροπής Ροδόπης του ΚΚΕ, υπογραμμίζοντας ότι η υγεία δεν είναι υπόθεση μόνο των υγειονομικών, «αλλά πρώτα απ’ όλα της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων της πόλης και του χωριού».

Τις θέσεις του ΚΚΕ για την υγεία που αποτελεί βασικό πρόβλημα που καίει χιλιάδες εργατικές – λαϊκές οικογένειες παρουσίασε ο Τάσος Χαρτοματσίδης, μέλος της Ν.Ε. Ροδόπης του ΚΚΕ, μέλος της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου και αντιπρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων. Ο κ. Χαρτοματσίδης έκανε αναφορά στην άθλια κατάσταση που έχει δημιουργήσει η πολιτική των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, την ταλαιπωρία που περνάει ο πολίτης αντιμετωπίζοντας τις υποβαθμισμένες πανάκριβες υπηρεσίες υγείας.

Ειδικότερα, αναφέρθηκε στις ελλείψεις που παρουσιάζονται στον τομέα της υγείας στο νομό μας, με αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς να αναγκάζονται να καταφεύγουν στα μεγάλα ιδιωτικά Κέντρα Υγείας στα μεγάλα αστικά κέντρα. «Το Νοσοκομείο έχει έλλειψη 40% σε νοσηλευτικό προσωπικό, στο δε ΙΚΑ ο αριθμός των γιατρών είναι ο ίδιος από το 1991. Στα Κέντρα Υγείας λείπουν ασθενοφόρα και υγειονομικό προσωπικό, οι δε λίστες αναμονής φτάνουν και ξεπερνούν τον έναν μήνα».

Για ένα αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν σύστημα Υγείας – Πρόνοιας, χωρίς διακρίσεις και ανισότητες, με βασικό προσανατολισμό στην πρόληψη, παλεύει το ΚΚΕ που αντιμετωπίζει την υγεία σαν κοινωνικό δικαίωμα, «ρίχνοντας βάρος στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, με το Κέντρο Υγείας που θα είναι συνδεδεμένο με τους χώρους δουλειάς, τα σχολεία, τους χώρους άθλησης κ.α.».

Ο κ. Χαρτοματσίδης δεν παρέλειψε να τονίσει τη διαφορά των δύο δρόμων ανάπτυξης στο θέμα της υγείας, του καπιταλιστικού και του σοσιαλιστικού. «Ο καπιταλιστικός δρόμος στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, διατηρεί και επιδεινώνει όλες τις αιτίες που προκαλούν και οξύνουν τα προβλήματα υγείας, τα οποία εκμεταλλεύονται οι επιχειρηματίες για να πλουτίζουν. Ο σοσιαλιστικός δρόμος ανάπτυξης είναι απαλλαγμένος από την εκμετάλλευση και εξασφαλίζει, όπως έδειξε η πείρα της Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών, τις συνθήκες, τα μέσα για την πρόληψη, προστασία και αποκατάσταση της υγείας του λαού». Πρωτόγνωρες οι κατακτήσεις του σοσιαλισμού, κατά τον ίδιο, καθώς «με κεντρικό σχεδιασμό, με διάθεση πόρων, με μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας, νοσοκομεία, ερευνητικά κέντρα, κατάφερε μα εξασφαλίσει δωρεάν υψηλού επιπέδου ισότιμες υπηρεσίες υγείας σε όλο το λαό».

Στη συνέχεια, μίλησε για τις αντιδραστικές αλλαγές που προώθησαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στην κατεύθυνση ιδιωτικοποίησης – εμπορευματοποίησης της υγείας-πρόνοιας, με οδυνηρές συνέπειες σε βάρος των εργατικών – λαϊκών οικογενειών. Στα πλαίσια αυτής της κατεύθυνσης, η πολιτική του δικομματισμού και της ΕΕ:

•Αντιμετωπίζει την υγεία σαν κόστος που επιβαρύνει τους κρατικούς προϋπολογισμούς, γι’ αυτό περικόπτει τις κρατικές δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

•Μεταφέρει ολοένα και περισσότερο την ευθύνη της χρηματοδότησης των υπηρεσιών και των υποδομών υγείας στις εργατικές και λαϊκές οικογένειες. Πρώτη στον κόσμο η Ελλάδα σε ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία (το 57% που αντιστοιχεί σε 7,5 δις. ευρώ για τις λαϊκές οικογένειες).

•Αντιμετωπίζει τη υγεία σαν εμπόρευμα, πηγή κερδοφορίας του κεφαλαίου και τους ασθενείς και τις οικογένειές τους ως πελάτες.

•Επεκτείνει την επιχειρηματική δραστηριότητα και οικοδομεί ένα σύστημα, όπου οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας λειτουργούν ως επιχειρήσεις με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, σε ανταγωνισμό με τον ιδιωτικό τομέα.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ευθύνονται για τη διαχρονική μείωση των κρατικών δαπανών για την υγεία και την αύξηση των ιδιωτικών. «Χαρακτηριστικά από το 1999 μέχρι το 2006 τα έσοδα των δημόσιων νοσοκομείων από τον κρατικό προϋπολογισμό, μειώθηκαν στο 3,5% από 8,2%. Ο τζίρος των ιδιωτικών επιχειρήσεων την περίοδο 1997-2004 αυξήθηκε κατά 134% και η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και το 2005 με αύξηση του τζίρου κατά 12,2%. Τα δίκτυα της Marfin (Υγεία, Μητέρα κ.α.), Euromedica και Ιατρικού Κέντρου επεκτείνονται, επενδύουν δις. ευρώ. Το 2004 οι 20 μεγαλύτερες επιχειρήσεις κατείχαν το 58% των κερδών του κλάδου και το ποσοστό έφτασε στο 66% το 2005». Τόνισε δε ότι η υγεία ως κατάσταση πλήρους σωματικής, ψυχικής, πνευματικές και κοινωνικής ευεξίας μπορεί να προαχθεί στο επίπεδο που απαιτούν οι λαϊκές ανάγκες, μόνο μέσα από καθημερινό αγώνα κατά των αντιλαϊκών μέτρων, κατά της εμπορευματοποίησης – ιδιωτικοποίησης της υγείας του λαού και για την κατάργηση της ιδιωτικής – επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Πλαίσιο πάλης του ΚΚΕ

Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο Νίκος Φακιρίδης, μέλος Νομαρχιακής Επιτροπής Ροδόπης του ΚΚΕ, ο οποίος παρουσίασε τα βασικά σημεία του πλαισίου πάλης που προτείνει το ΚΚΕ στους εργαζόμενους, υπογραμμίζοντας ότι η υγεία δεν είναι υπόθεση μόνο των υγειονομικών, «αλλά πρώτα απ’ όλα της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων της πόλης και του χωριού».

Το ΚΚΕ παλεύει για:

•Αποκλειστικά δημόσιο, ενιαίο, δωρεάν, καθολικό σύστημα υγείας – πρόνοιας, αναπτυγμένο σε όλες τις βαθμίδες, ώστε να καλύπτει πλήρως τις ανάγκες των λαϊκών οικογενειών.

•Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στον τομέα της υγείας – πρόνοιας.

•Κοινωνικοποίηση των ιδιωτικών δομών που πληρούν τις προϋποθέσεις και απορρόφηση όλων των εργαζομένων τους στο λαϊκό σύστημα υγείας.

•Απορρόφηση στο λαϊκό σύστημα υγείας όλων των αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων υγείας (γιατροί, οδοντίατροι, φαρμακοποιοί, ψυχολόγοι, φυσιοθεραπευτές κλπ.).

•Κατάργηση των εισφορών τω εργαζομένων στον κλάδο υγείας των ασφαλιστικών ταμείων και κάθε μορφής συμμετοχής (νοσήλια, εισιτήρια) ή άλλες προϋποθέσεις (ένσημα) για την υγειονομική φροντίδα και περίθαλψη.

•Κατάργηση των υπηρεσιών και μονάδων υγείας των ασφαλιστικών ταμείων και απορρόφησή τους στο λαϊκό σύστημα υγείας – πρόνοιας.

•Πλήρης χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και τους εργοδότες.

•Ανάπτυξη κρατικής βιομηχανίας παραγωγής ιατρικών μηχανημάτων και αναλώσιμου υγειονομικού υλικού.

•Ουσιαστικά μέτρα για την Υγιεινή και Ασφάλεια των εργαζομένων, των αυτό-απασχολούμενων, της αγροτιάς.

•Συγκρότηση κρατικού Σώματος γιατρών Εργασίας και τεχνικών Ασφαλείας, πλήρως στελεχωμένου με το ανάλογο επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό (γιατροί και μηχανικοί Εργασίας, νοσηλευτές, επισκέπτες Υγείας, επιθεωρητές κλπ.), που θα λειτουργεί στο Κέντρο Υγείας κάθε περιοχής.

•Κατάργηση των Εξωτερικών Υπηρεσιών Προστασίας Πρόληψης (ΕΞΥΠΠ) του επαγγελματικού κινδύνου.

•Ανάπτυξη της ειδικότητας των γιατρών Εργασίας και οργάνωση ειδικών μονάδων που θα ασχολούνται με τη διερεύνηση, διάγνωση και αντιμετώπιση των επαγγελματικών ασθενειών.

•Προσανατολισμός των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους στον ουσιαστικό έλεγχο της εργοδοτικής ευθύνης, για την ουσιαστική εφαρμογή των κανονισμών και της νομοθεσίας για την εργασιακή υγεία και ασφάλεια.

•Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη του επαγγελματικού κινδύνου με την καταβολή εργοδοτικής εισφοράς, στα πλαίσια του δημόσιου συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.

Μαρία Παπαδοπούλου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.