«Η Ξανθη βλεπει στο μελλον με αισιοδοξια»

Πρωτοεκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Ξάνθης το 1990 κι από τότε η σχέση του με την αυτοδιοίκηση είναι στενή και θεωρείται πετυχημένη. Σπούδασε Νομική στην Κομοτηνή, μια πόλη με την οποία συνδέθηκε και της οποίας την πορεία παρακολουθεί πολιτικά. Ο Γιώργος Παυλίδης εξελέγη νομάρχης Ξάνθης το 1998 με το συνδυασμό «Αναγέννηση», επανεξελέγη τον Οκτώβρη του 2002 και τον Οκτώβρη του 2006. Συναντήσαμε το Γιώργο Παυλίδη στο γραφείο του στη νομαρχία και σε μια – εκτός κασετοφώνου – συζήτηση αναφερθήκαμε στο στρατηγικό σχέδιο που συντάχθηκε για το νομό Ροδόπης και το αναπτυξιακό συνέδριο που έγινε το Μάιο στην Κομοτηνή και με αφορμή παρέπεμψε σ’ ένα αναπτυξιακό συνέδριο που είχε διοργανωθεί στην Ξάνθη το Μάιο του 2004 και προσδιόριζε τα αναπτυξιακά βήματα της επόμενης περιόδου για το νομό. Ενδιαφέρεται για τις υποδομές και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων, είναι περήφανος που η Ξάνθη παρουσιάζει αύξηση πληθυσμού κατά 16,5% την τελευταία 15ετία και στηρίζει διαρκώς την προβολή του νομού εντός κι εκτός ελληνικών συνόρων, οραματιζόμενος μια τουριστικά αναπτυξιακή τροχιά. Παρακολουθεί τα δημοσιεύματα του περιφερειακού και του αθηναϊκού τύπου και νιώθει ικανοποιημένος κάθε που συναντάει μια προσεγμένη παρουσίαση για την Ξάνθη, χωρίς όμως να εφησυχάζει.

Σχέδιο βιωσιμότητας χρειάζονται οι συνεταιριστικές

ΠτΘ: κ. νομάρχα, ποια είναι η εικόνα των συνεταιριστικών βιομηχανιών της Ξάνθης, με δεδομένο ότι η Ξάνθη έχει παράδοση λόγω του Αλέξανδρου Μπαλτατζή;

Γ.Π.: Η Ξάνθη ήταν η Μέκκα του συνεταιριστικού κινήματος κι αυτό οφειλόταν στη φυσιογνωμία του Αλέξανδρου Μπαλτατζή, ενός ανθρώπου τον οποίο αναδείξαμε ως Ν.Α. το 2000 ως μια από τις τρεις κορυφαίες προσωπικότητες του προηγούμενου αιώνα (που κατάγονται από την Ξάνθη), μαζί με το Μάνο Χατζιδάκι και τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.

Η πορεία του συνεταιριστικού κινήματος πέρασε από πολλές δυσκολίες. Εδώ και 17 χρόνια, τα προβλήματα σε πολλά από τα συνεταιριστικά εργοστάσια είναι οξυμένα (ΣΕΒΑΘ, ΡΟΔΟΠΗ, ΣΕΠΕΚ). Κατά διαστήματα εμφανίστηκαν προβλήματα και στη ΣΕΚΑΠ, με αποτέλεσμα να γίνονται διάφορες κινήσεις πώλησης μέρους των μετοχών. Σε όλη αυτή τη διαδρομή, η κοινωνία στεκόταν πίσω από τα συγκεκριμένα συνεταιριστικά εργοστάσια. Θα πρέπει να παρατηρήσω ότι εδώ και πολλά χρόνια κάποια από αυτά στηρίζονται στις ενισχύσεις της ΑΤΕ, η οποία είναι και μεγαλομέτοχος. Η μόνιμη ανάμιξη της πολιτικής με την ανάγκη επιβίωσης και ο τρόπος διαχείρισης – που δεν ήταν ικανοποιητικός – σε συνδυασμό και με τον κομματισμό οδήγησαν σε πολλά αρνητικά αποτελέσματα. Ορισμένοι, αυτό το ονόμασαν «κοινωνικό αποτέλεσμα», αν και αυτά τα όρια είναι δυσδιάκριτα και μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να διαφωνήσει.

Η θέση που έχουμε διατυπώσει και μέσα στο νομαρχιακό συμβούλιο είναι ότι όλα τα συνεταιριστικά εργοστάσια θα πρέπει να δουν το μέλλον μέσα από ένα σχέδιο βιωσιμότητας που θα εξασφαλίζει την πορεία τους στο μέλλον με όρους αγοράς.

Δεν είναι δυνατόν εσαεί να πληρώνει η πολιτεία, αλλά αυτό χρειάζεται τομές, αποφασιστικότητα και ρήξεις, όπου αυτές είναι απαραίτητες. Προϋπόθεση αποτελεί το να γίνει σεβαστή και η τελευταία θέση εργασίας. Ταυτόχρονα, απαιτούμε ως Ν.Α. και τοπική κοινωνία να μην κλείσει κανένα από αυτά τα εργοστάσια, γιατί είναι εκείνα που εκπέμπουν το μήνυμα της συνέχισης της ανάπτυξης του νομού, ένα μήνυμα αισιοδοξίας κι επιπλέον αποφεύγοντας το κλείσιμο αποφεύγουμε κι ένα ψυχολογικό χτύπημα στην πορεία της ανάπτυξης. Ο νομός πηγαίνει καλά και χρειάζεται όλα τα συνεταιριστικά εργοστάσια και την κάθε θέση εργασίας.

ΠτΘ: Να πάρουμε λίγο το παράδειγμα της ΣΕΒΑΘ όπου δόθηκαν 15 εκ. ευρώ για υποδομές, αλλά δεν πληρώνονται οι εργαζόμενοι. Μήπως, όμως, δε μπορεί να λειτουργήσει ανταγωνιστικά λόγω των νέων δεδομένων της αγοράς με την κινέζικη ντομάτα που είναι πολύ φθηνή, λόγω του χαμηλού κόστους στο εργατικό δυναμικό της χώρας;

Γ.Π.: Είπα και πριν ότι χρειάζεται να συνταχθεί μια μελέτη βιωσιμότητας, η οποία πρέπει να τα συνυπολογίσει όλα αυτά. Το ζητούμενο είναι να επιβιώσει το εργοστάσιο με όρους αγοράς κι όχι επιχορηγήσεων που κάποια στιγμή θα τελειώσουν. Η ρεαλιστική αντιμετώπιση θα πρέπει να οδηγήσει στην ύπαρξη του εργοστασίου, έστω και με κάποιες τομές. Εάν, για παράδειγμα, ο αριθμός των εργαζομένων είναι μεγαλύτερος, θα μπορούσαν κάποιοι από αυτούς να μεταταγούν, χωρίς να χάσουν τη θέση εργασίας. Κάλλιστα, κάποιο τμήμα του εργοστασίου θα μπορούσε να μεταφερθεί και να γίνει κάτι άλλο, χωρίς να χαθεί ούτε μια θέση εργασίας, όπως γίνεται και με την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, για την οποία παλέψαμε.

Εμείς, είμαστε αμέτοχοι στη διοίκηση, αλλά υπάρχουν βαριές ευθύνες σ’ αυτούς που κατά καιρούς συμμετείχαν στις διοικήσεις. Ειδικά στη ΣΕΒΑΘ, την ασκούσε σε μεγάλο μέρος το συνδικαλιστικό κομμάτι της ΣΕΒΑΘ κι αυτή είναι μια άλλη διάσταση που οδηγεί σε συνυπευθυνότητες και σε συγκεκριμένα συμπεράσματα, ότι ο καθένας πρέπει να έχει το δικό του διακριτό ρόλο, ο επιχειρηματίας τον επιχειρηματικό, ο μέτοχος το μετοχικό, τα κόμματα τον κομματικό έξω από τα εργοστάσια και οι συνδικαλιστές το συνδικαλιστικό.

ΠτΘ: Αναφερθήκατε στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, η οποία στρέφεται στα βιοκαύσιμα και αναζητεί συνεταίρους. Πιστεύετε ότι αποτελεί λύση βιωσιμότητας με δεδομένο ότι στην Ελλάδα υπάρχει έντονη δραστηριότητα νέων μονάδων κι επιχειρηματικών ομίλων στην παραγωγή βιοκαυσίμων;

Γ.Π.: Η παραγωγή της ενέργειας είναι ένας χώρος επικερδής, όπως φαίνεται για το μέλλον. Το ζήσαμε αυτές τις μέρες όπου οι ποσότητες της ηλεκτρικής ενέργειας που έχουμε στη χώρα ήταν οριακά επαρκείς. Συνεπώς, είναι ένας χώρος που έχει μέλλον και θα αποφέρει κέρδος στους επιχειρηματίες που θα επενδύσουν. Ήδη, υπάρχουν 10 όμιλοι οι οποίοι εξεδήλωσαν κατ’ αρχήν ενδιαφέρον – χωρίς αυτό να είναι δεσμευτικό – κι αυτές τις μέρες θα γίνει η αξιολόγησή τους. Το εργοστάσιο αυτό θα είχε κλείσει εάν δεν υπήρχε η αντίδραση της τοπικής κοινωνίας και το προσωπικό ενδιαφέρον του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, που λειτούργησε ως καταλύτης στο να διατηρηθεί. Φάνηκε, όμως ταυτόχρονα και κάτι άλλο, ότι η τεχνοκρατική και λογιστική αντίληψη των πραγμάτων δεν είναι ό,τι καλύτερο. Χρειάζεται πολλές φορές η πολιτική και κοινωνική θεώρηση αλλά και η περιφερειακή διάσταση σε ό,τι αφορά τα εργοστάσια.

Πρωτογενής τομέας

ΠτΘ: Ποιο θεωρείτε ως μεγάλο και αξιοποιήσιμο πλεονέκτημα για το νομό Ξάνθης, με τα δεδομένα των δυνατοτήτων της τοπικής αυτοδιοίκησης;

Γ.Π.: Η Ξάνθη βλέπει στο μέλλον με αισιοδοξία. Προσωπικά δεν πίστεψα ποτέ ότι υπάρχουν μαγικές συνταγές, χρειάζεται δουλειά. Κάθε νομός, κάθε τόπος είναι πλεονεκτικός αρκεί την ταυτότητά του να τη δέσει άρρηκτα με την αναπτυξιακή του πορεία. Ο νομός μας έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Καταγράψαμε την κατάσταση που βρήκαμε, την παρατηρήσαμε προσεκτικά και είδαμε σε τι και γιατί υστερούμε, πού πάμε καλά και πού μπορούμε να πάμε καλύτερα, πώς μπορούμε να αμβλύνουμε τα μειονεκτήματά μας και να τα εξαφανίσουμε, πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα πλεονεκτήματά μας. Ταυτόχρονα, επενδύσαμε πολύ στην κοινωνική συνοχή, στον αμοιβαίο σεβασμό, τη συνεργασία και τη συναντίληψη για την πορεία του τόπου από όλους τους πολίτες. Η Ξάνθη έχει κεντροβαρή θέση στην έξοδο όλων των Βαλκανίων στο Αιγαίο. Ταυτόχρονα, ιστορικοί λόγοι κάνουν πολλούς να προσβλέπουν σ’ αυτή την περιοχή.

Τα τελευταία χρόνια, προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε κλίμα αισιοδοξίας, επενδύσαμε στην προβολή του τόπου όχι μόνο για τουριστικούς λόγους αλλά και για λόγους καλής εικόνας προς κάθε κατεύθυνση πάνω στα δεδομένα που είχαμε, βλέποντας ότι είχαμε έναν πρωτογενή τομέα, ο οποίος συρρικνώνεται σε ανθρώπινο δυναμικό και ελευθερώνει απασχόληση, ένα δευτερογενή τομέα ο οποίος έχει εξαντλήσει τα όριά του – όντας σε υψηλό επίπεδο- και στο χώρο των υπηρεσιών όπου υστερούσαμε θέσαμε καθαρούς στόχους, τους οποίους συνδυάσαμε με όλες τις υποδομές. Η κάθε υποδομή στον κάθε χώρο ήταν σχεδιασμένη με προσοχή στη λογική του τι θα επενδύσουμε και τι θα κερδίσουμε ως κοινωνία.

Παρεμβάσεις – αύξηση του πληθυσμού

Έγιναν σημαντικότατες παρεμβάσεις. Για παράδειγμα, στον αγροτικό τομέα προχωρήσαμε στο μεγαλύτερο πρόγραμμα αναδασμών που έχει γίνει ποτέ στην Ελλάδα με 180 χιλιάδες στρέμματα, τα τελευταία χρόνια που υπηρετώ αυτό το χώρο. Πολλά από αυτά έγιναν και ολοκληρώνονται με ιδιωτικά συνεργεία. Το όφελος είναι πολύ μεγάλο ως προς τη μείωση του κόστους παραγωγής για περίπου 10.000 οικογένειες. Προχωρήσαμε σε εμπλουτισμούς – σε 60 έως 80 χιλιάδες στρέμματα – μέσα από τους δικούς μας πόρους, που έφεραν τεράστιο όφελος στους αγρότες. Πρόκειται για πολύ μεγάλες εκτάσεις με χαμηλή απόδοση ή καθόλου, όντας ημιερημωμένες από την υφαλμύρωση και σήμερα είναι χωράφια δυναμικών καλλιεργειών. Προχωρήσαμε σε μια τεράστια παρέμβαση με αντιπλημμυρικές δράσεις, όπου διασώθηκε ένα ποσό της τάξης των 2 εκατομμυρίων ετησίως. Ως γνωστόν, οι αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ ήταν ανύπαρκτες.

Προχωρήσαμε σε παρεμβάσεις στον πρωτογενή τομέα, φράγματα κ.α. με στόχο να ωφεληθεί όλος ο νομός. Ταυτόχρονα, βελτιώσαμε σημαντικά το επίπεδο ζωής σταθερά και παντού. Κάναμε αναπλάσεις σε δεκάδες οικισμούς, ακόμη και στους πιο απομακρυσμένους όπου ποτέ κανείς δεν πήγαινε και τους μεταμορφώσαμε σε οικισμούς με παραδοσιακά χαρακτηριστικά. Επενδύσαμε σ’ αυτούς τους οικισμούς, στο σεβασμό προς πάσα κατεύθυνση.

Η οδοποιία μας είναι μια από τις καλύτερες στην Ελλάδα και θεωρώ ότι μπορεί κανείς να το διαπιστώσει, κινούμενος στην πεδινή ή την ορεινή περιοχή. Στη σχολική στέγη κάναμε ένα άλμα: τα σχολεία που ολοκληρώνονται μαζί με τα σχολεία που παραδόθηκαν είναι πάνω από το 50% των χρησιμοποιουμένων αιθουσών. Είναι ένα άλμα στην κυριολεξία. Ταυτόχρονα, επενδύσαμε και στοχεύσαμε σε πολλές άλλες επιμέρους δράσεις, στον πολιτισμό, τον τουρισμό όπου έγινε μια τεράστια καμπάνια και σήμερα η Ξάνθη είναι από τους πλέον αναπτυσσόμενους και ελκυστικούς προορισμούς στη χώρα. Ξεκινήσαμε προγράμματα εξυγίανσης διαφόρων προβληματικών σημείων, όπως για παράδειγμα της παραλίας από τα κουνούπια και μάλιστα ήμασταν οι πρώτοι σε επίπεδο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που το επιχειρήσαμε.

Επίσης, ξεκινήσαμε κάποιες νέες δομές. Εκδώσαμε την οικοδομική άδεια για να αποκαταστήσουμε το σπίτι που γεννήθηκε κι έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του ο Μάνος Χατζιδάκις. Έχουμε προχωρήσει στο Μουσείο Καπνού, συγκεντρώσαμε εκθέματα και περιμένουμε την ολοκλήρωση της μουσειακής μελέτης, για να δημιουργηθεί κάτι που θα είναι υπέροχο και θα ξεπερνάει τις προσδοκίες, μια κι έχουμε μια εξαιρετική μελετητική ομάδα. Ταυτόχρονα, επενδύσαμε σταθερά σε μεγάλα έργα και περιμένουμε να δημοπρατηθεί το Σεπτέμβρη ο κάθετος άξονας προς τη Βουλγαρία. Να σημειωθεί ότι η απόσταση από την Ξάνθη προς τη γειτονική πόλη του Σμόλιαν (εκεί βρίσκεται το γνωστό χιονοδρομικό κέντρο του Παμπόροβο) είναι 80 χλ., μια απόσταση που θα διανύεται σε μια ώρα. Μέχρι τη Φιλιππούπολη θα χρειάζονται περίπου δυο ώρες. Ταυτόχρονα οι Βούλγαροι – το πληροφορήθηκα πριν λίγες μέρες που ήμουν εκεί – έχουν δημοπρατήσει το μεγαλύτερο μέρος του δρόμου τους, συνεπώς τα πράγματα αλλάζουν και από την πλευρά τους. Ήδη, γι’ αυτό το έργο υπάρχει μια χρηματοδοτική δέσμευση της τάξης των 120 εκατ. ευρώ. Προχωρούμε ταυτόχρονα στο μεγάλο αρδευτικό που ήταν ένα πολύχρονο όραμα και προσωπική μου επιδίωξη. Για το αρδευτικό δίκτυο, με υπόγειους κλειστούς αγωγούς, θα εγγραφούν 130 εκ. ευρώ και είναι μια προσπάθεια που ξεκίνησε το 2.000.

Στοχεύουμε σ’ ένα περιφερειακό δακτύλιο στην Ξάνθη κι έχουμε διαμορφώσει μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα για τον κάθε τομέα της οικονομίας και η στρατηγική μας είναι ν’ αντιστοιχηθεί η τοπική οικονομία ως προς τους τομείς απασχόλησης και τις προοπτικές της με σύγχρονες οικονομίες. Βάση για όλα αυτά είναι η κοινωνική συνοχή και στην κοινωνική συνοχή στοχεύουμε με αμοιβαίο σεβασμό όλων των πολιτών μεταξύ τους, χωρίς σκοπιμότητες.

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι λόγω των παρεμβάσεων και του σχεδιασμού που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός στο νομό Ξάνθης παρουσιάζει αυξητική τάση;

Γ.Π.: Τα τελευταία 15 χρόνια παρουσιάζεται μια αύξηση πληθυσμού της τάξης του 16,5% και είναι ο μόνος νομός στην Ελλάδα που έχει αυτή τη ροή. Εκτιμώ ότι αυτό οφείλεται σε πολλές παρεμβάσεις και πολύ δουλειά.

Ο αριθμός αυτός, κατά την άποψή μου, θα συνεχιστεί ν’ αυξάνεται σταθερά τα επόμενα χρόνια και σε 15 χρόνια από τώρα ο πληθυσμός της Ξάνθης θα ανέρχεται σε 130.000 κατοίκους και ο νομός θα παρουσιάζει μια σταθερή δυναμική προοπτική και ανάπτυξη. Βεβαίως, χρειάζονται πολλές διορθώσεις και δουλειά, όπως και μια περιφερειακή αντίληψη. Οι νομοί δεν πρέπει να λειτουργούν ανταγωνιστικά αλλά χέρι – χέρι. Η Εγνατία Οδός δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον. Είναι πολύ σημαντικό ότι στο Δ΄ ΚΠΣ ως πόλοι πολλαπλής δυναμικής ανάπτυξης συμπεριλαμβάνονται όλοι οι νομοί της Αν. Μακεδονίας και Θράκης.

Θα πρέπει να παρατηρήσω ότι η περιοχή μας περιλαμβάνεται στο νέο χωροταξικό για τη βιομηχανία, όπως και στο χωροταξικό για πρώτη φορά, όπου εκεί προσδιορίζεται ως καθαρός στόχος. Όλα αυτά θα πρέπει να τα εξετάσουμε με προσοχή, να επενδύσουμε, να δούμε τι μπορούμε να κερδίσουμε και να συγκλίνουμε τους σχεδιασμούς της ανάπτυξης προς τις κατευθύνσεις που επιδιώκουμε, πάντα με μία σταθερά: η ανάπτυξη που σχεδιάζουμε πρέπει να προσβλέπει στο να λαμβάνει σε πολύ μεγάλο βαθμό υπόψη τη γεωγραφική μας ταυτότητα, το φυσικό μας πλούτο, το ανθρώπινό μας δυναμικό.

Είμαι πολύ αισιόδοξος γιατί αυτή η περιοχή αρχίζει και βρίσκει τον εαυτό της.

«Ποτέ δε μού έλειψαν οι πόροι»

ΠτΘ: κ. νομάρχα, είπατε ότι βλέπετε με αισιοδοξία το μέλλον του νομού. Πώς βλέπετε το μέλλον της νομαρχίας, η οποία σαν θεσμός χρειάζεται πόρους για να προχωρήσει;

Γ.Π.: Η αντίληψη που έχω όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι όποιος θέλει να βρει πόρους με περισσότερο ή λιγότερο κόπο θα τους βρει. Έχω συμπορευτεί με πολλές κυβερνήσεις, με ανθρώπους που είχαν θέσεις κλειδιά και ήταν τελείως διαφορετικές προσωπικότητες, ποτέ όμως δε μού έλειψαν οι πόροι. Πάντοτε έβρισκα τον τρόπο, μελετώντας, προσπαθώντας – αν θέλετε πιέζοντας – διεκδικώντας, να βρίσκω τους πόρους που ήθελα. Συνήθως είναι λιγότεροι από τις προσδοκίες, αλλά στο σύνολο της διαδρομής είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που θα έβλεπε κάποιος θεωρώντας στατικά τα ζητήματα. Η Ν.Α. διαχειρίζεται πολλούς πόρους. Για παράδειγμα, εμείς ως Ν.Α. στο Γ΄ ΚΠΣ, το σύνολο των εντάξεων σε επίπεδο προϋπολογισμού – μαζί με το Interreg και τα άλλα παράπλευρα προγράμματα – φτάσαμε στα 75 και πλέον εκ. ευρώ. Η πλειοψηφία αυτών ήταν και προσωπικές μου ιδέες οι οποίες έκαναν τη διαφορά, δεν ήταν μια τυχαία διαχείριση. Θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα νομό ο οποίος θ’ αναδείξει τα χαρακτηριστικά του.

Υπήρξαν φορές που πήραμε χρήματα από εκεί που δεν περίμενε κανείς. Θυμάμαι τη χαρακτηριστική περίπτωση μιας ένταξης που είχε ως τελικούς δικαιούχους τις Ν.Α. και συνολικό ποσό για την Ελλάδα 6 εκ. ευρώ, και μέσα από μια συνεργασία που έγινε με το Δασαρχείο, έγινε ο φορέας υλοποίησης δια μέσου ημών και πήραμε 3 εκ. ευρώ. Παρόμοιες ευκαιρίες υπάρχουν πάντα, αλλά θα πρέπει να υπάρχουν κι εκείνοι, οι ικανοί τελικοί δικαιούχοι που να τ’ απορροφούν. Όσον αφορά στη Ν.Α. πιστεύω ότι έχει επιτελέσει ένα σημαντικό ρόλο. Ίσως ήρθε ο καιρός να περάσουμε σ’ ένα άλλο επίπεδο, σε μια διεύρυνση μέσα από μια περιφερειακή αντίληψη.

ΠτΘ: Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η περιφερειακή αντίληψη είναι πιο διαδεδομένη στη διοίκηση και στη φιλοσοφία της.

Γ.Π.: Η περιφερειακή αντίληψη στην Ευρώπη υπάρχει γιατί ήταν διαφορετική η γεωγραφία, οι αποστάσεις που έχουν σχέση με τις υποδομές. Αυτό που λέει η Ευρώπη περιφερειακή αυτοδιοίκηση, η Ελλάδα το έχει στο επίπεδο της Ν.Α.

Περιφερειακή αυτοδιοίκηση είναι οι αιρετές δομές που είναι αμέσως μετά το επίπεδο της κυβέρνησης και όχι οι αποσυγκεντρωμένες κρατικές δομές που είναι οι κρατικές περιφέρειες. Είναι επίσης εκείνες οι δομές που παρουσιάζουν μια κοινωνική συνοχή, έχουν αιρετό όργανο που είναι κυρίαρχο – όπως είναι στην Ελλάδα τα νομαρχιακά συμβούλια – και ταυτόχρονα έχουν και δικούς τους πόρους.

Συμβαίνει να συμμετέχω στο Συμβούλιο της Ευρώπης με την ιδιότητα του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας και πρέπει να πούμε ότι αυτό που ισοπεδωτικά λέγεται ότι η Ευρώπη έχει περιφερειακή αντίληψη ενώ η χώρα μας δεν έχει δεν ισχύει απόλυτα. Στο Συμβούλιο της Ευρώπης των 47 χωρών υπάρχουν 41 διαφορετικά συστήματα περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Ο καθένας σχεδόν έχει το δικό του σύστημα από τοπικές κυβερνήσεις και ομόσπονδα κρατίδια μέχρι νομαρχίες, επαρχίες, ενώσεις δήμων κι όλα αυτά θεωρούνται περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Εμείς χρειαζόμαστε μια δομή που ν’ ανταποκρίνεται στους καιρούς, να μπορεί ν’ απορροφήσει πόρους, να μπορεί να διαχειριστεί τα πράγματα, να είναι ενταγμένη και σταθερά συνδεδεμένη μέσα στη συνταγματική και πολιτειακή δομή της πολιτείας, υπακούοντας απόλυτα σ’ αυτήν, και ταυτόχρονα σε ζητήματα τοπικής κλίμακας να έχει οικονομική, διοικητική κι αναπτυξιακή αυτοτέλεια.

ΠτΘ: Την εμπειρία που έχετε αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια από την τοπική αυτοδιοίκηση και από τη συμμετοχή σας σε άλλα όργανα σκέφτεστε να την αξιοποιήσετε σε άλλο τομέα της πολιτικής; Υποθέτω ότι δεν είναι εύκολο να εγκαταλείψετε την πολιτική.

Γ.Π.: Από χαρακτήρα, είμαι ένας άνθρωπος που συνδέω την πολιτική με το αποτέλεσμα κι όχι με τους λόγους. Δε θέλω να με κρίνουν οι πολίτες γι’ αυτά που λέω αλλά γι’ αυτά που κάνω ή που δεν κάνω. Υπό αυτή την έννοια, η αυτοδιοίκηση με εκφράζει. Δε με εκφράζουν άλλες μορφές πολιτικής που δε μεταφέρουν εκείνο το απτό ουσιαστικό αποτέλεσμα στον πολίτη. Ίσως είναι και θέμα χαρακτήρα. Βεβαίως μ’ ενδιαφέρει οτιδήποτε έχει σχέση με την αυτοδιοίκηση κι αυτά τα τέσσερα χρόνια που έχω μπροστά μου – αυτό το κάνω καθημερινά – θα συνεχίσω να δουλεύω για το καλό αυτού του τόπου, όπως και προηγουμένως σκληρά, γιατί αν κάτι γίνεται στην αυτοδιοίκηση επιτυγχάνεται με τη δουλειά, με την ικανότητα, τη διαίσθηση και τον οραματισμό να βλέπεις το μέλλον κι επίσης να έχεις την αποτελεσματικότητα να το κάνεις πράξη.

ΠτΘ: κ. Παυλίδη, σ’ αυτόν τον οραματισμό της Ν.Α. θα συμβάλλει το ότι το 80% των πόρων από την επόμενη προγραμματική περίοδο θα διατεθεί στην ελληνική περιφέρεια, όπως λέγεται;

Γ.Π.: Αυτό λέγεται συχνά και λεγόταν στις αρχές του Γ΄ ΚΠΣ, ότι το 80% των πόρων πηγαίνει στην ελληνική περιφέρεια. Θα θυμόσαστε ότι για το Γ΄ ΚΠΣ στην αίθουσα νομαρχιακού συμβουλίου Ροδόπης είχε γίνει μια σύσκεψη, παρόντος του τότε υπουργού Εθνικής Οικονομίας κ. Χριστοδουλάκη και είχε λεχθεί ότι ο στόχος ήταν η σύγκλιση της δικής μας περιφέρειας με το 75% του εθνικού μέσου όρου. Σήμερα είμαστε πολύ πιο κάτω από εκεί και το ατύχημα είναι ότι και στο τέλος του τρίτου κοινοτικού πλαισίου στήριξης αντί να έχουμε σύγκλιση των περιφερειών με το κέντρο από πλευράς εισοδήματος έχουμε απόκλιση. Αυτό είναι ένα μεγάλο στοίχημα γιατί σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να ευημερούν οι αριθμοί και τα λόγια και να υστερεί η περιφέρεια. Στο Γ΄ΚΠΣ είχαμε πολλούς πόρους που εικονικά χρεώνονταν στην περιφέρεια.

Οι πόροι που δόθηκαν στην Αθήνα δημιούργησαν μια «έκρηξη» στην ευρύτερη περιοχή κι εμείς μείναμε πίσω. Εκείνο που πρέπει να δούμε για το μέλλον είναι οι πόροι που θα μας δοθούν και είναι περίπου ίσοι με το προηγούμενο ΚΠΣ να είναι πόροι που θα διατεθούν για έργα τοπικής κλίμακας και θα επενδυθούν ουσιαστικά εδώ.

Οι στόχοι που έχουμε θέσει στο επόμενο χρονικό διάστημα είναι να ολοκληρώσουμε τις υποδομές, όπως το μεγάλο αρδευτικό. Θέλουμε η Ξάνθη να γίνει η καλύτερη πεδιάδα της Ελλάδας κι αυτό δεν είναι υπερβολικό.

Θα δουλέψουμε πάνω στις υποδομές, προσβλέποντας πλέον σε ποιοτικά χαρακτηριστικά. Μας ενδιαφέρει να βελτιώσουμε τα σημεία που υστερούμε. Ένα κορυφαίο στοίχημα είναι – αφού ολοκληρώνουμε την οδοποιία και προχωράμε καλά στους αναδασμούς – να βελτιώσουμε τις υποδομές που αφορούν στον τουρισμό, να αξιοποιήσουμε ό,τι χρειάζεται, να βελτιώσουμε το κυκλοφοριακό μέσα στην πόλη με τον κυκλοφοριακό δακτύλιο (έχουμε τα χρήματα της μελέτης). Θα πρέπει να πω ότι ήταν πολύ συνεργάσιμος σ’ αυτό το σημείο ο γ.γ. της περιφέρειας κ. Μιχάλης Αγγελόπουλος, όπως και σε πολλά άλλα ζητήματα. Βέβαια, είναι ένα έργο με χρονικό ορίζοντα περαίωσης 6- 7 ετών.

Το όραμά μας είναι να βρει ο νομός Ξάνθης τη θέση που του αντιστοιχεί από πλευράς υποδομών, προσβασιμότητας στα Βαλκάνια και να έχει αντιστοίχιση με τις σύγχρονες οικονομίες.

ΠτΘ: κ. νομάρχα καλή συνέχεια στον προγραμματισμό σας.

Γ.Π.: Σας ευχαριστώ πολύ.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.