Η «Βαβυλωνια» του Δημητρη Βυζαντιου

Μ

ε το έργο του Δ.Σ. Βυζάντιου Βαβυλωνία ως συμπαραγωγή με Εθνικό Θέατρο – ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής – ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών συνεχίζει την δραστηριότητά του το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής.

Αυτό που μας συγκινεί και σήμερα στη θρυλική Βαβυλωνία του Δ. Κ. Βυζάντιου

είναι ότι υπάρχει στ` αλήθεια μια βαβυλωνία, μια ασυνεννοησία στη «Βαβυλωνία» του,μια σύγχυση που συνεχίζεται έως τις μέρες μας . Μπορεί σήμερα να μη μιλούμε διαλέκτους και ντοπιολαλιές, να μιλούμε την κοινή ελληνική, όμως η συνεννόηση μεταξύ μας είναι αδύνατη όσο ποτέ, κάτι που την κάνει σήμερα τραγικά επίκαιρη. Αν το πούμε λίγο πιο κινηματογραφικά, είναι σαν να είμαστε όλοι μας «χαμένοι στη μετάφραση». Αυτή είναι ίσως μία σκέψη εκκίνησης για μας. Η ασυνεννοησία, η σύγχυση, το κομφούζιο, το μπάχαλο που κυριαρχεί στον νεοελληνικό μας βίο, το μαζί μιλούμε και χώρια καταλαβαίνουμε, το σκόρδο ο ένας κρεμμύδι ο άλλος. Κατά τα άλλα η υπόθεση του έργου είναι ίσως σε όλους μας γνωστή. Ακόμα και σε αυτούς που δεν την έχουν διαβάσει ή δεν την έχουν δει ποτέ. Είναι μέσα στη μνήμη μας. Ένας Ανατολίτης, ένας Μωραΐτης, ένας Χιώτης, ένας Κρητικός, ένας Αρβανίτης, ένας Κύπριος κι ένας λογιότατος από την Κω, μαθαίνοντας στο Ναύπλιο το νέο της καταστροφής της αρμάδας του Ιμπραήμ (1827), αποφασίζουν να γιορτάσουν το ευχάριστο γεγονός μ` ένα γλέντι στη λοκάντα του Χιώτη μισέ Μπαστιά. Τα παραπίνουν όμως πάνω στον πατριωτικό ενθουσιασμό τους κι ο αψύς Αρβανίτης που δεν καταλάβαινε το γλωσσικό ιδίωμα του Κρητικού, νομίζοντας σε μια στιγμή πως ο τελευταίος τον πρόσβαλε, τον τραυματίζει με μια πιστολιά. Φτάνει η αστυνομία, γίνονται ανακρίσεις από τον Εφτανήσιο αστυνόμο Διονύσιο Φάντε, που μ`όλη την ανακριτική πείρα του δεν τα καταφέρνει να εξακριβώσει αν ο τραυματισμός του Κρητικού είναι κάζο π ε ν σ ά τ ο (εκ προμελέτης) ή α τ σ ι ν τ έ ν τ ε (τυχαίο), επειδή ούτε αυτός καταλαβαίνει το γλωσσικό ιδίωμα των μαρτύρων, ούτε οι μάρτυρες το δικό του, οι πανηγυριστές οδηγούνται στην αστυνομία μαζί με το Χιώτη καταστηματάρχη και τελικά αποφυλακίζονται όλοι με διαταγή της διοίκησης για να φιληθούν σαν αδέρφια. Αυτούς όλους και όλα αυτά η παράστασή μας – το θέατρο έχει τον τρόπο – θα τους φέρει, θα τους βγάλει, θα τους αναστήσει στις μέρες μας, θα δείξει πόσο απελπιστικά παραμένουμε ίδιοι από την εποχή της Απελευθέρωσής μας.

Πρόλογος – επεξ. Κειμένου: Θόδωρος Γρηγοριάδης

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Γκόνης –Τάσος Ράτζος

Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Στρούλια

Σύνθεση τραγουδιών: Γιώργος Ανδρέου

Μουσική Παράστασης: Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης

Χορογραφία: Κική Μπάκα

Βοηθoί σκηνοθέτη: Σοφία Γεωργιάδου, Ιφιγένεια Μπουφίδου

Υπεύθυνη παραγωγής: Δόμνα Καβακίδου

Παίρνουν μέρος 12 από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της νέας γενιάς του Θεάτρου μας. Αυτό για μας είναι προτεραιότητα. Είναι μέρος της πολιτικής μας.

Ταξιάρχης Χάνος, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Παντελής Δεντάκης, Κώστας Βασαρδάνης, Άρης Τσαμπαλίκας, Ερατώ Πίσση, Θύμιος Κούκιος, Δόβρης Θάνος , Βάσια Χρήστου, Κώστας Κοράκης, Στράτος Παυλίδης

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αυλαία του έργου θα δοθεί στην Αθήνα σε σκηνή του Εθνικού Θεάτρου θα έχει πανηγυρικό χαρακτήρα και θα είναι αφιερωμένη στους Ροδοπαίους και Σερραίους που ζουν και εργάζονται στην Αθήνα.

Στην πανηγυρική αυτή παράσταση θα συμμετέχουν και εκλεγμένοι εκπρόσωποι,

Βουλευτές και Δήμαρχοι από τους Νομούς Ροδόπης και Σερρών.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.