«Η τοπικη αγορα εχει δυναμη ν’ αντιμετωπισει τα πολυκαταστηματα»

Όταν ο πατέρας του τον άφηνε στο πόδι του, εκείνος φρόντιζε, μόλις δέκα ετών, να μην βάλει τουλάχιστον μέσα το μαγαζί. Σαράντα χρόνια μετά, αν ζούσε ο πατέρας του, θα καμάρωνε για την πρόοδό του, αλλά πάντα θα τον συμβούλευε με τον ίδιο σοβαρό τρόπο: «Ο πελάτης περιμένει από εσένα το καλύτερο κι ύστερα ένα χαμόγελο». Με το χαμόγελο πάντα στα χείλη του ο κ. Φαϊκ Μολλά, προσηνής, ευγενικός και καταδεκτικός ακόμη και τις ώρες που η πίεση της δουλειάς είναι μεγάλη, μιλάει με καμάρι για το… «πολυκατάστημα» που έχει δημιουργήσει μόνος του, για την αγάπη και την εμπιστοσύνη των πελατών προς το πρόσωπό του, για την εμπειρία της συμμετοχής του στη Διοικούσα του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Κομοτηνής, αλλά και για το «άρωμα» Θράκης που κάνει ομορφότερη τη ζωή του κάθε μέρα, το «άρωμα» της συνύπαρξης…Πριν την εκλογική αναμέτρηση του Ιουνίου ο Φαϊκ Μολλά καταθέτει τον προβληματισμό του για το υποτονικό κλίμα της αγοράς, για το μέλλον της Βιομηχανικής Περιοχής της Κομοτηνής και τα εμπόδια του αγροτικού κόσμου.

Είναι αλήθεια ότι ξεκινήσατε να δουλεύετε από τα δέκα σας ακόμη χρόνια;

Είναι αλήθεια. Από δέκα χρονών με πήρε ο πατέρας μου στη δουλειά. Ήταν καρο- σιδηρουργός. Είχε και «πατόζα», παλιά θεριζοαλωνιστική μηχανή. Όταν έφευγε για να αλωνίσει τα χωράφια του κόσμου, για τρεις μήνες, το μαγαζί το αναλάμβανα εγώ. Εγώ βέβαια ήθελα να παίξω ποδόσφαιρο, αλλά κάποιος έπρεπε να κάνει τη δουλειά μέχρι να γυρίσει ο μπαμπάς. Βέβαια, πολλοί από τους πελάτες με κλέβανε, μου λέγανε ψέματα, όλες αυτές οι δυσκολίες, όμως, και οι συμπεριφορές ήταν και είναι μέχρι σήμερα ένα καλό μάθημα για μένα.

Πάντως νομίζω ότι δεν θα σας πιστεύουν όταν τους λέτε ότι είστε σαράντα χρόνια επαγγελματίας, είστε μόλις 51 ετών…

Έτσι είναι. Αν και άλλαξα το αντικείμενο της δουλειάς σε σχέση μ΄ αυτό του πατέρα μου και βελτιώθηκα όσο μπορούσα. Η συνέπεια μετρά στη δουλειά και την όποια πρόοδο τη χρωστώ στη συνέπεια, στη φερεγγυότητα, στη σοβαρότητα. Αυτά μετράνε. Τώρα είμαι 51 ετών όπως είπατε και πράγματι όταν λέω σε φίλους, σε συναδέλφους, σε πελάτες ότι 41 χρόνια κάνω αυτή τη δουλειά, γελάνε, δεν με πιστεύουν.

Τι συμπεραίνετε όλα αυτά τα χρόνια; Η αγορά είναι σκληρή;

Πάρα πολύ σκληρή. Το όνομα όμως που δημιουργείς μετράει. Όταν λέμε κάτι το εννοούμε. Προσπαθούμε να είμαστε ανταγωνιστικοί ως προς τις τιμές, εξυπηρετικοί με τους πελάτες και στο τέλος πάντα λέμε: «Ένα χαμόγελο δεν βλάπτει» και το εφαρμόζουμε. Οι πελάτες το καταλαβαίνουν και το ανταμείβουν.

Σας είδα και στην τελευταία κινητοποίηση των καπνοπαραγωγών, τι θέλατε να δείξετε με τη συμμετοχή σας;

Όταν ο αγρότης δεν έχει λεφτά, δεν έχουμε κι εμείς. Είμαι και θα είμαι στο πλευρό τους. Είναι ο μεγαλύτερος κρίκος αυτής της μεγάλης αλυσίδας που την αποτελούμε όλοι μαζί, της κοινωνίας, της οικονομίας. Όταν δεν έχει ο αγρότης, δεν έχουμε εμείς, το ξαναλέω. Είμαστε όλοι πολύ μικροί μπροστά στον αγρότη και εξαρτόμαστε από εκείνον.

Σας ακούω στις ανοιχτές συνεδριάσεις του Επιμελητηρίου σας να μιλάτε ανήσυχος για την παρουσία και λειτουργία πολλών καταστημάτων στην περιοχή, γιατί;

Τα πολυκαταστήματα είναι μεγάλος βραχνάς. Ένα μετά το άλλο ανοίγουν και τα πράγματα δυσκολεύουν. Τώρα ακούω ότι έρχεται το Alex Pack στην Κομοτηνή και το Micro στην Ξάνθη. Δεκαπέντε έχουν ανοίξει. Εμείς τι θα κάνουμε; Τα λεφτά φεύγουν από την Κομοτηνή, δεν μένουν στον τόπο μας.

Η ισχύς εν τη ενώσει λένε, γιατί δεν δοκιμάζετε κάτι όλοι μαζί οι ντόπιοι επαγγελματίες;

Στην Καισάρεια Τουρκίας, την οποία είχαμε επισκεφτεί πριν δυο χρόνια, πληροφορηθήκαμε ότι οι ντόπιοι δεν πήγαν να ψωνίσουν από το πολυκατάστημα «3Μ» που είχε τότε ανοίξει. Έτσι, άντεξε επτά μήνες και μετά έκλεισε. Εμείς δεν μπορούμε να μιμηθούμε το παράδειγμά τους; Η τοπική αγορά έχει δύναμη. Είδα τα μηνύματα της αγοράς και πήρα τα μέτρα μου. Έχω 15.000 κωδικούς προϊόντων στο μαγαζί μου. Πελάτες μου είναι οι αγρότες, προμηθεύω την ΒΙΠΕ Κομοτηνής και τον κλάδο ανέγερσης οικοδομών με υλικά. Όλα αυτά μόνος μου. Φανταστείτε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Το συζητάμε και με τον πρόεδρο, τον κ. Λιούρτα αυτό, να κάνουμε δηλαδή ένα κατάστημα με τοπικά προϊόντα και τα έσοδα από τις πωλήσεις να μένουν στον τόπο.

Τα πολυκαταστήματα ποντάρουν στη διαφήμιση. Έεε λοιπόν έχω κι εγώ το όνομα. Όνομα ταυτισμένο με την εξυπηρέτηση του πελάτη, με την εγγύηση ποιότητας. Μας ενδιαφέρει η σχέση με τον πελάτη, ποιο πολυκατάστημα θα μπορούσε να πει κάτι τέτοιο;

Η τοπική αγορά αντιμετωπίζει πρόβλημα οικονομικής στενότητας ή όλα όσα κατά καιρούς ακούγονται συγκαταλέγονται σε ένα διαρκές παράπονο από την πλευρά των καταστηματαρχών που στερεότυπα επαναλαμβάνεται;

Αντιμετωπίζει και σοβαρό πρόβλημα μάλιστα. Το ρευστό είναι λίγο και ελεγχόμενο. Η αγορά μουδιασμένη, οι καταναλωτές με μισοάδειο ταμείο και οι επαγγελματίες προβληματισμένοι. Περιμένουμε ότι θα ξημερώσει μια καλύτερη μέρα. Πολλά θα εξαρτηθούν και από την εξέλιξη στα θέματα των αγροτών με πρώτο αυτό του καπνού. Όπως σημαντικό είναι τι θα γίνει με τη Βιομηχανική Περιοχή. Φαντάζεστε πόσο σημαντικό θα ήταν για μας να έχουμε μια βιομηχανική περιοχή που να λειτουργούσε με 10.000 εργαζόμενους; Με πονά η υπόθεση της ΒΙΠΕ γιατί ουσιαστικά ξεκίνησα την ίδια εποχή με εκείνη. Είδα στην αρχή πόσα μπορεί να προσφέρει σε όλους τους κλάδους και τη βλέπω που τώρα παραπαίει. Έφυγαν οι Βιομήχανοι και οι Επιχειρηματίες, μείναμε εμείς και τα προβλήματα.

Τι στόχο βάζετε και κατεβαίνετε ξανά υποψήφιος;

Στόχος της νέας διοίκησης είναι να μπορέσουμε να κάνουμε όλα τα μέλη του Επιμελητηρίου μαζί ένα «δικό μας πολυκατάστημα». Θα μας ακολουθήσουν 5.500 μέλη; Θα τους πείσουμε; Θα δούμε. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους στόχους μας.

Ποιο ήταν το πλεονέκτημα της προεδρίας Λιούρτα κατά τη γνώμη σας;

Ο πρόεδρος δούλεψε πολύ δημοκρατικά. Στη Διοικούσα Επιτροπή έβαλε δυο μέλη από την Μειονότητα και νομίζω ότι στο ίδιο πλαίσιο θα κινηθεί και μετά από τις εκλογές. Από τους Βιοτέχνες το 40% προέρχεται από τη Μειονότητα, από τους επαγγελματίες το 30% είναι από τη Μειονότητα. Είναι μια υπολογίσιμη δύναμη που θα πρέπει να εκπροσωπείται. Η φωνή μας ακούγεται από τον πρόεδρο.

Και τι νιώθετε ότι έχετε αποκομίσει από τη συμμετοχή σας στα κοινά;

Παρά την πολύωρη ενασχόλησή μας με τα επαγγελματικά και εγώ και οι άλλοι συνάδελφοι βρίσκουμε χρόνο και για το Επιμελητήριο. Με έκανε να αγαπήσω το Επιμελητήριο, δεν σας κρύβω ότι πριν την ενασχόληση δεν σκεφτόμουν το Επιμελητήριο. Η ενασχόληση με τα κοινά σε κάνει καλύτερο. Γνωρίζεις ανθρώπους, μαθαίνεις να ακούς απόψεις άλλων κι όταν δεν συμφωνείς, να αναζητάς κοινά αποδεκτές λύσεις. Όλα αυτά τα μαθαίνεις μόνο συνεργαζόμενος και μόνο μέσα από τη συμμετοχή στα κοινά.

Οι επαφές με την Τουρκία τι καλό κόμισαν στους εδώ επαγγελματίες;

Οι επαφές που έγιναν με τα Επιμελητήρια είναι σημαντικές. Λέμε χαριτολογώντας ότι έστω ένα ευρώ να μας αφήσουν, είναι κέρδος. Υπάρχουν πολλοί επιχειρηματίες που συνεργάζονται με τούρκους συναδέλφους τους και κερδίζουν από κοινού. Η αγορά ξέρετε δεν γνωρίζει σύνορα και θρησκείες. Το φθηνό εργατικό δυναμικό της Τουρκίας είναι προς το παρόν δέλεαρ για πολλούς Έλληνες επιχειρηματίες. Εγώ δεν θέλω να είναι άδεια η ΒΙΠΕ της Κομοτηνής και οι επιχειρηματίες να φεύγουν από εδώ. Υποστηρίζω την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε.. Ξέρετε σκέφτομαι ότι τότε τα προϊόντα που θα παράγει δεν θα είναι περισσότερο ανταγωνιστικά από τα δικά μας. Θα ανέβει και το δικό της κόστος παραγωγής.

Αληθεύει ότι τουρκικά προϊόντα κατακλύζουν την αγορά μας;

Παλιά η Ελλάδα έστελνε προϊόντα, τώρα γίνεται το αντίστροφο. Ακόμη και το σίδηρο, κατά 15%, έρχεται από την Τουρκία. Κατακλύζουν την αγορά τα τουρκικά προϊόντα. Με δυσμενείς συνέπειες για εδώ. Για παράδειγμα δεν μπορούν να γίνουν νέες προσλήψεις. Αφαιρείται ρευστό από την αγορά. Κλείνουν οι ελληνικές επιχειρήσεις. Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση παρά μόνο να στηρίξουμε τη βιομηχανία μας. Την ΒΙΠΕ Κομοτηνής για να μπορέσει να αναπτυχθεί.

Να σας ρωτήσω και για ένα θέμα που συζητήθηκε κατά κόρον τις τελευταίες δυο εβδομάδες, αναφέρομαι στην υποψηφιότητα Καραχασάν, πώς αλήθεια τη σχολιάζετε;

Δεν είμαι πολιτικός. Ωστόσο την υποψηφιότητα της Καραχασάν μπορώ να την κρίνω μόνο θετικά. Συζητώντας το θέμα με φίλους, χριστιανούς και μουσουλμάνους, συμφωνήσαμε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου βλέπει πολύ μπροστά.

Σκέφτομαι κύριε Μολλά ότι αυτή η υποψηφιότητα έφερε στο προσκήνιο και ένα άλλο θέμα, ότι δηλαδή, λίγοι, ακόμη και στην Πρωτεύουσα καταλαβαίνουν τι έχουμε πετύχει στη Θράκη. Τι λέτε κι εσείς;

Όντως έτσι είναι. Είναι πάρα – πάρα πολύ όμορφο αυτό που πετύχαμε. Να κοιτάτε, χωρίς να έχουμε επαγγελματική σχέση εμείς οι δυο, γνωριζόμαστε, μιλάμε τόσα χρόνια και χαιρόμαστε κάθε φορά που συναντιόμαστε. Το ίδιο συμβαίνει και με τον φίλο μου, τον Πέτρο. Γνωριζόμαστε από τα χρόνια του σχολείου ακόμη και ποτέ δεν εγκαταλείψαμε ο ένας τον άλλο. Έχω φίλους χριστιανούς και φίλους μουσουλμάνους. Δεν έχουμε να χωρίσουμε κάτι. Αυτός είναι ο τόπος μας. Εδώ μεγαλώνουν τα παιδιά μας. Η συμβίωση και η συνύπαρξη είναι μέρος της καθημερινότητάς μας, της ζωής μας τώρα πια. Στο χέρι μας είναι να τα προστατέψουμε.

Σας ευχαριστώ

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.