«Η Τοπικη Αυτοδιοικηση οφειλει να δραστηριοποιηθει και να βρει τροπους να κινητοποιησει και να κινησει την αγορα της»

Η Νατάσα Λιβεριάδου είναι γνωστό πρόσωπο σχεδόν σε όλους στην πόλη. Εξάλλου η Νατάσα ζει τη ζωή της μαζί με την πόλη, και δεν έφυγε ποτέ από την Κομοτηνή, γιατί όπως κι εσείς θα έχετε ακούσει πολλές φορές να λέει η ίδια « η διαμονή μου στην Κομοτηνή ήταν επιλογή μου, που δεν διαπραγματεύθηκα ποτέ. Μου άρεσε πάντοτε η πόλη, μέσα στο πράσινο κάποτε και τα πλατάνια, με τα χαμηλά σπιτάκια της, με τις αυλές και τις τριανταφυλλιές. Αυτές τις εικόνες κουβαλάω μαζί μου. Εικόνες μιας ήσυχης πόλης, με όμορφες γειτονιές, άρωμα αγιοκλίματος και διαφορετικούς πολιτισμούς.»

Η Νατάσα έζησε τη ζωή της και εξακολουθεί να ζει τη ζωή της μαζί με την πόλη. Δασκάλα εκατοντάδων μαθητών, που επέτρεπε στα «παιδιά της» να ακουμπούν τα προβλήματά τους επάνω της, δεν έμεινε μόνον εκεί. Αγκάλιασε στη συνέχεια τα παιδιά του συλλόγου «Αγιοι Θεόδωροι» με απώτερο στόχο να τους εξασφαλίσει μόνιμη στέγη όταν πια οι γονείς τους θα έχουν φύγει από τη ζωή, εμπειρία ζωής για την οποία η ίδια συχνά λέει: «Το μεγαλύτερο μάθημα ζωής το πήρα από σύλλογο των παιδιών τότε – ενηλίκων τώρα πια- με ειδικές ανάγκες. Εκεί έμαθα τι ακριβώς σημαίνουν λέξεις όπως «αποκλεισμός», «αδυναμία», «καταδίκη», «δικαίωμα στο τίποτε και στο πουθενά». Δεν σταμάτησε όμως ούτε εκεί. Ο επόμενος σταθμός της ζωής της ήταν ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών «Γυναίκα και δημιουργία», μέσα από τον οποίο είχε τη δυνατότητα να θητεύσει στη συλλογική δημιουργικότητα των γυναικών και για τον οποίο συχνά την ακούμε να εξομολογείται, λέγοντας ότι «οι σχέσεις που αναπτύξαμε μεταξύ μας τα μέλη, η προσπάθεια να είμαστε παρούσες σε όλες τις πολιτιστικές δραστηριότητες και να αρθρώνουμε κι εμείς το λόγο μας, η δυναμική των γυναικών υπήρξαν βιώματα ιδιαίτερα σημαντικά για μένα. Στον Σύλλογο για μια ακόμα φορά στη ζωή μου βίωσα τη διαφορετικότητα ως παράγοντα συνεννόησης, εξέλιξης και δημιουργίας. Ίσως οι διαφορές μας να είναι τελικά πιο ισχυρός κρίκος από τις ομοιότητές μας.»

Η Νατάσα, η εξπέρ στη διοργάνωση αθλητικών δραστηριοτήτων και η επί χρόνια προϊσταμένη των θεμάτων φυσικής αγωγής του γραφείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι έτοιμη όμως σήμερα για το επόμενο μεγάλο βήμα ως υποψήφια δημοτική σύμβουλος στο δήμο Κομοτηνής με τον συνδυασμό του Γιώργου Πετρίδη, πολιτικό της νεότερης γενιάς που σέβεται, εκτιμά και θαυμάζει, ονειρευόμενη να βάλει το δικό της λιθαράκι στο κτίσιμο του νέου Δήμου Κομοτηνής, που από κοινού πολλοί αξιόλογοι, σοβαροί, μετρημένοι και με γνώσεις συμπολίτες έχουν ήδη ξεκινήσει να σχεδιάζουν, όπως είναι ορατό και από τον προγραμματισμό τους.
Νατάσα Λιβεριάδου όμως και συζήτηση πλέον για την πολιτική και τον Δήμο Κομοτηνής…

ΠτΘ: Κυρία Λιβεριάδου, επιτρέψτε μας η πρώτη μας ερώτηση να είναι αν η συμμετοχή σας στο ψηφοδέλτιο του Γιώργου Πετρίδη είναι και πάλι αποτέλεσμα της συνεχούς ροπής σας προς τη δοτικότητα και την κοινωνική προσφορά, γιατί στην πόλη όλοι γνωρίζουν ότι δεν σταματάτε στιγμή να ασχολείστε με τα κοινά. Εξάλλου πολλές γυναίκες θυμούνται ακόμη τα προγράμματα «Αθλητισμός και γυναίκα στο δήμο Κομοτηνής, και πριν δημιουργηθεί ο Σύλλογος «Γυναίκα και Δημιουργία» σας θυμούνται να τρέχετε στον Σύλλογο, τότε, Νέων Επιστημόνων…
Ν.Λ.: Δε μου έφτανε ποτέ να περνάω τη ζωή μου, ασχολούμενη μόνο με τον εαυτό μου και τη δουλειά μου. Όπως επίσης δε μου έφτανε να περιοριστώ μόνο σε αθλητικές δραστηριότητες. Ήταν μεγάλη χαρά για μένα να βλέπω τις μαθήτριές μου να διεκδικούν διακρίσεις στο στίβο και σε ομαδικά αθλήματα ήταν πολύ μεγάλη η χαρά μου να βλέπω τις γυναίκες της Κομοτηνής να τολμούν, γιατί τόλμη ήταν τη δεκαετία του ογδόντα, να κυκλοφορούν με τις φόρμες στην πόλη και να ξαναβάζουν την άθληση στη ζωή τους μέσα από τα πρώτα προγράμματα «αθλητισμός και γυναίκα». Είναι ευτυχία για μένα να βλέπω σήμερα τις τότε μαθήτριές μου και τις γυναίκες εκείνων των προγραμμάτων να είναι δεμένες και αγαπημένες και να γνωρίζω ότι αυτή τη σχέση τους την κρατάνε ζωντανή από τότε. Δε σας κρύβω ότι νιώθω και μια περηφάνια, γιατί σκέφτομαι ότι βοήθησα κι εγώ σε αυτό. Ήθελα όμως να κάνω και άλλα πράγματα, που να αφορούν σε περισσότερους ανθρώπους, που αν έχουν, αν θέλετε, περισσότερο κοινωνικό χαρακτήρα. Γι’ αυτό, καλά το θυμάστε, από την αρχή, ήμουν μέλος του Συλλόγου Νέων Επιστημόνων και συμμετείχα στην Ίδρυση και τη λειτουργία της ομάδας κινηματογράφου, που πρόβαλε τις ποιοτικότερες ταινίες της εποχής σε αίθουσες της Κομοτηνής, και ήμουν και στα Μουσικά Νιάτα με τα οποία διοργανώναμε συναυλίες με καλλιτέχνες διαμάντια, όπως η Νένα Βενετσάνου και η Μαρίζα Κωχ. Όμορφοι καιροί, άλλοι καιροί. Τρέχαμε τότε για μια καλύτερη πόλη, για μια ποιοτικότερη ζωή. Αυτή τη γοητεία, αυτή την ιδεολογία, αυτή τη φλόγα θα επιδιώξω να βρω και τώρα, μέσα από συνεργασίες που θα κάνω εάν βρεθώ στο Δήμο. Γιατί ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι ιδεολόγοι, άνθρωποι πρόθυμοι να τρέξουν, να συνεργαστούν, να προσπαθήσουν για τον τόπο τους.

«Οι εργαζόμενοι στο Δήμο μας δεν παύουν να είναι δημότες του και τους ενδιαφέρει η ομορφιά και η ανάπτυξή του»

ΠτΘ: Υπάρχουν σίγουρα τέτοιου είδους ωραίοι άνθρωποι, όμως είναι κλεισμένοι σπίτι, καθισμένοι στον καναπέ, πιθανόν απογοητευμένοι από τα κοινά, κατασπαραγμένοι από την οικονομική και κοινωνική κρίση… Ελπίζετε ότι θα τους καταστήσετε συνεργάτες και ότι θα τους κινητοποιήσετε να διεκδικήσουν όλοι μαζί ξανά μια πόλη συλλογικών οραμάτων;
Ν.Λ.: Στο Δήμο με τη σημερινή του μορφή και στο Δήμο που θα δημιουργηθεί, υπάρχουν αξιολογότατοι άνθρωποι εργαζόμενοι, που ίσως δεν τους έχει δοθεί η ευκαιρία να αποδώσουν σύμφωνα με τις ικανότητες, τα προσόντα τους και τα ενδιαφέροντά τους. Νομίζω ότι από τα πρώτα που έχουμε να κάνουμε, τουλάχιστον εμείς οι καινούριοι, θα είναι να τους γνωρίσουμε και να συστηθούμε ως συνεργάτες. Γιατί συνεργάτες μας θα είναι σε όλη αυτή τη δύσκολη δουλειά που θα έχουμε μπροστά μας. Οι εργαζόμενοι στο Δήμο μας, όπως και σε κάθε Δήμο δεν παύουν να είναι δημότες αυτού του τόπου. Τους ενδιαφέρει η ομορφιά και η ανάπτυξή του, όπως σε όλους τους συνδημότες τους. Κίνητρα χρειάζονται και τα κίνητρα είναι η ενθάρρυνση, το δικαίωμα λόγου και κατάθεσης προτάσεων, η πίστη ότι σε εκείνο το χώρο που λέγεται Δημαρχείο, όλοι μας θα είμαστε εργάτες με έναν κοινό σκοπό. Να ομορφύνουμε και να κάνουμε βιώσιμη την πόλη μας, τους οικισμούς της, τους καινούριους Δήμους, τους οικισμούς τους και να εξασφαλίσουμε μια καλύτερη ζωή στους ανθρώπους τους.

ΠτΘ: Θέτετε τον δημότη αλλά και τον υπάλληλο του δήμου, κάθε Κομοτηναίο γενικά, στο πλαίσιο των συνομιλητών σας. Μπορεί όμως να ανταποκριθεί ένας πολιτικός, που σήμερα συνήθως αρκείται να κάνει επαφή μέσω τηλεοράσεως, στις απαιτήσεις μιας τόσο άμεσης και προσωπικής επαφή; Δεν την κάνει σχεδόν κανένας…
Ν. Λ.: Προσωπικά, πιστεύω πολύ στην ανθρώπινη και προσωπική επαφή. Δεν είμαι άνθρωπος που λειτουργεί εξ αποστάσεως και με χαιρετίσματα. Θέλω να γνωρίζω ακριβώς τις παροχές υπηρεσιών του Δήμου, πού, πώς, σε ποιους και κατά πόσο ικανοποιητικά παρέχονται. Θέλω να έχω προτάσεις από τους δημότες για όλα τα θέματα, από την καθαριότητα και ανακύκλωση, μέχρι τη συντήρηση των σχολείων, από τα πάρκα μέχρι και τη διαχείριση πόρων, από την ποιότητα του νερού έως την εξυπηρέτηση του καταναλωτή. Γιατί ουσιαστικά ο κάθε Δήμος είναι του δήμου, δηλαδή του λαού του.

«Η μόνη φιλοδοξία μου, η επιθυμία να μου καταλογιστεί ότι προσπάθησα για κάτι καλύτερο»

ΠτΘ: Δηλαδή κατεβαίνετε με τελείως ανατρεπτικούς για την καθεστηκυία πολιτική τάξη στόχους, επιδιώκοντας καινούριες συλλογικότητες, επαναφορά των κλασικών αξιών, δουλειά και επιμονή…
Ν.Λ.: Πιστεύω στην απόλυτη διαφάνεια, στον άνθρωπο-πολίτη-δημότη και στη σκληρή δουλειά χωρίς μέτρο. Δουλειά πάνω από τις δυνάμεις μας, με τη σκέψη στον άνθρωπο, στο περιβάλλον, στον τόπο μας. Με σύνεση και χαμηλούς τόνους. Στη φιλοσοφία μου δε χωράνε ούτε προσωπικές φιλοδοξίες, ούτε ματαιοδοξίες, ούτε φανφαρονισμοί. Η μόνη φιλοδοξία που μπορώ να μου καταλογίσω, είναι η επιθυμία που έχω να μου λένε οι συντοπίτες μου μια καλημέρα από την καρδιά τους και να έχω την ικανοποίηση στον απολογισμό της ζωής μου, ότι προσπάθησα για κάτι καλύτερο. Γιατί νομίζω ότι ο λόγος που υπάρχουμε είναι για να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο απ’ ότι τον παραλάβαμε. Είμαι αποφασισμένη λοιπόν, να διαθέσω όλο το χρόνο μου, όλες τις δυνάμεις μου, την ενέργεια και την εμπειρία μου στο Δήμο μας, όπως αυτός θα προκύψει από τις εκλογές τις 7ης Νοεμβρίου του 2010.

ΠτΘ: Κυρία Λιβεριάδου, όντως όσα ονειρεύεστε για τον νέο δήμο Κομοτηνής είναι ελπιδοφόρα. Υπάρχει όμως και ο αντίλογος που τον ακούτε συχνά και η επιδίωξη της αντιπολίτευσης είναι παρόλο που οι εκλογές είναι αυτοδιοικητικές, εμείς να ψηφίσουμε όχι τον καλύτερο αλλά όποιον εκπροσωπεί τα κόμματα που είναι ενάντια στο μνημόνιο…
Ν.Λ.: Δε θα έπρεπε, κατά την άποψή μου, να συνδεθεί το μνημόνιο με τις τοπικές εκλογές. Όχι ότι δεν επηρεάζει τους Δήμους και όχι ότι δεν επηρέασε και θα επηρεάζει τις ζωές όλων μας. Αυτή η κρίση όμως, ίσως και να αποτελεί ευκαιρία για την Τοπική Αυτοδιοίκηση να δραστηριοποιηθεί και να προτείνει λύσεις που θα δώσουν ανάσα στις τοπικές αγορές. Οφείλει η Τοπική Αυτοδιοίκηση να δραστηριοποιηθεί και να βρει τρόπους να κινητοποιήσει και να κινήσει την αγορά της. Οφείλει να προστατέψει τον αγρότη, τον κτηνοτρόφο, τον εργάτη τον ελεύθερο επαγγελματία, όλους τους εργαζόμενους. Τρόποι πάντα υπάρχουν. Να λοιπόν ένα ακόμη ευρύ πεδίο για συνεργασίες με επιμελητήρια, φορείς, οργανώσεις και συλλόγους. Το Πανεπιστήμιο και οι φοιτητές του είναι ένα πολύ σοβαρό κίνητρο ανάπτυξης. Οι φοιτητές μας είναι οι καλύτεροι διαφημιστές μας. Να τους προσεγγίσουμε, να τους γνωρίσουμε πραγματικά τον τόπο μας, να φύγουν από εδώ αγαπώντας τον, με τις καλύτερες αναμνήσεις, πράγμα που σημαίνει εμπλοκή τους σε όλα τα επίπεδα, σε όλες τις δραστηριότητες. Ο Αθλητικός τουρισμός, μεταξύ όλων των άλλων τρόπων και λόγων τουριστικής κίνησης, μπορεί να γίνει παράγοντας έλξης και οικονομικής αναζωογόνησης του διευρυμένου Δήμου μας. Έχουμε τις εγκαταστάσεις, την εμπειρία, τους αθλητές, τους προπονητές, τους γυμναστές και ένα δραστήριο ΤΕΦΑΑ. Μπορούμε μαζί να κάνουμε τέτοιες διοργανώσεις που θα τις ζήλευε όλη η Ελλάδα.

«Υπάρχουν πολίτες όχι μόνο δεύτερης, αλλά και τρίτης και τέταρτης κατηγορίας»

ΠτΘ: Και μια τελευταία ερώτηση… Γιατί υποψήφια με τον συνδυασμό του Γιώργου Πετρίδη και επιπλέον, γιατί υποψήφια τώρα;
Ν.Λ.: Γιατί συμπεριλαμβάνομαι σε ένα συνδυασμό που έχει ως υποψήφιους ανθρώπους άξιους, με όρεξη για δουλειά. Τον Γιώργο τον Πετρίδη τον ήξερα και τον εκτιμούσα από παλιά, αλλά όσο καλύτερα τον γνωρίζω, τόσο εκτιμώ το γρήγορο μυαλό του, τις ευαισθησίες του, τις γνώσεις του, την αγάπη του για τον τόπο μας, τη διάθεσή του να προσφέρει τον καλύτερο εαυτό του. Είναι ένας σεμνός, ντόμπρος, νέος άνθρωπος και είναι τιμή μου να είμαι υποψήφια στην «Κοινωνία Πολιτών». Είμαι επιπλέον υποψήφια τώρα γιατί παρακολουθώντας τη πολιτική, τόσα χρόνια τώρα, κανένας δεν μπορεί να με πείσει ότι δεν υπάρχουν πολίτες όχι μόνο δεύτερης, αλλά και τρίτης και τέταρτης κατηγορίας. Ζητήματα τόσο σοβαρά, όπως της αξιοπρεπούς διαβίωσης, ακόμα και επιβίωσης, είναι θέματα όλων των πολιτών. Είναι συνολικά και συλλογικά, απαιτούν μια κοινωνία με συνοχή και έτσι δομημένη που να θεωρεί το πρόβλημα του κάθε δημότη πρόβλημά της. Αυτό μπορεί να το επιτύχει μία Δημοτική αρχή που αντιλαμβάνεται, συνθέτει, έχει προτάσεις και θέλει συμμέτοχους και ενεργούς δημότες, και τέτοια θα είναι η δημοτική αρχή που θα προκύψει από την «Κοινωνία Πολιτών»

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.