Η συμπεριφορα προκλησεως στο δημοσιο βιο

Η εικόνα του δημόσιου βίου είναι βέβαιο ότι είναι αντανάκλαση της προσωπικότητας των ανθρώπων, που τον υπηρετούν.

Η εικόνα αυτή στις δημοκρατίες είναι δεδομένο ότι είναι όρος του «παιγνιδιού» και διαφυλάσσεται από μία σειρά «άτυπων κανόνων», τους οποίους οι δημόσιοι άνδρες οφείλουν να γνωρίζουν, και παραδοσιακά τις διαφυλάσσουν.

Στο δημόσιο βίο για διαφόρους λόγους έχουν παρεισφρήσει όμως – ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό – άτομα, που ούτε το προαναφερόμενο σύστημα των κανόνων φαίνεται να γνωρίζουν, ούτε, κυριότερα, έχουν συνειδητοποιήσει ότι είναι υπόλογοι απέναντι στο σύνολο των ψηφοφόρων, που τους εξέλεξαν ως εκπροσώπους φορέων να υπηρετούν στα διάφορα θεσμικά όργανα.

Γι’ αυτό κι όταν ακόμη μεταφέρουν συνολικότερα αιτήματα δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν προσβλητική φρασεολογία απέναντι σε άλλα θεσμικά πρόσωπα, που έχει σχέση με την προσωπικότητά τους και εκπίπτει περισσότερο όταν επικαλείται ακόμη προσωπικότερα δεδομένα, όπως η οικογένειά τους.

Δυστυχώς, για όλους και, κυρίως, για ό,τι εκπροσωπείται, γιατί η υπόθεση δεν έχει να κάνει με πρόσωπα, αλλά με θεσμούς, και, κυρίως, την ποιότητα της δημοκρατίας. Ποιότητα, που σαφώς δεν εξυπηρετείται ούτε με απειλές ούτε με εκφοβισμούς, ούτε με επικλήσεις «ιδιωτικών μέσων μαζικής ενημέρωσης». Γιατί η δημοκρατία και η ουσία της είναι κάτι περισσότερο – πολύ περισσότερο – από την αξία κάποιων ευρώ, που κάποιοι θα λάβουν για να καταγράψουν, το «ατομικό δίκιο».

Πολύ περισσότερο η παράδοση του τύπου, ως σημαντικού φορέα δημοκρατίας και, κυρίως, κριτικού υποστηρικτή της καταβαραθρώνεται – κι αυτό είναι ένα ακόμη καθήκον των ανθρώπων, που ασχολούνται με το δημόσιο βίο- όταν με περίσσια «ελευθεροστομία» κάποιος ισχυρίζεται με στεντόρεια φωνή δημόσια ότι δύναται με εξαγορά του τύπου, οποιονδήποτε δεν του αρέσει να τον εξαφανίσει, να τον σπιλώσει.

Επιτέλους, πόσο ακόμη χαμηλότερα θα οδηγήσουμε αυτόν τον τόπο;

Κι οι λοιποί του τύπου δέχονται δημοσία να διασύρονται;

Τ.Β.

ΥΓ. Το παρόν γράφτηκε με αφορμή συμβάν, που παρακολουθήσαμε από κοινού με το Σταμάτη Σακελλίωνα στο γραφείο του Αντιδημάρχου Κομοτηνής κ. Αναστασίου Βαβατσικλή.

Επ’ αφορμή αιτήματος, που του επέβαλε ο Πρόεδρος του Επαγγελματοβιοτεχνικού Επιμελητηρίου, κ. Κώστας Λιούρτας για μεγαλύτερη απελευθέρωση του δρόμου, που οδηγεί σε επιχειρήσεις επαγγελματοβιοτεχνών κάθε Τρίτη, θέμα που από αυτήν την εβδομάδα μερικώς ρυθμίστηκε και την επόμενη Τρίτη, ημέρα του παζαριού, θα έχει, πλήρως διευθετηθεί όπως στο μεταξύ, δια στόματος αντιδημάρχου, είχαμε προλάβει ν’ ακούσουμε.

Ενώ το θέμα θα ετίθετο και συνολικά, όπως είπε ο αντιδήμαρχος, και στην επιτροπή κυκλοφοριακού, που επιλαμβάνεται να ρυθμίσει τα θέματα οδικής κυκλοφορίας στο παζάρι, και στην οποία επιτροπή έχει προσκληθεί να παρίσταται και το Επαγγελματοβιοτεχνικό Επιμελητήριο, έτσι ώστε να διατηρηθούν και οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

Η «έρις» όμως ενδεχομένως να έχει τους δικούς της λόγους να υφίσταται και να «δυναμιτίζει», κυρίως, τους ήρεμους πεπολιτισμένους πολιτικούς όρους, που υπηρετεί και το «κυβερνών κόμμα»…

Γιατί καμία άλλη ερμηνεία πέραν των προσωπικών επιδιώξεων δύνανται, επί του συγκεκριμένου να διατυπωθεί. Προσωπικές επιδιώξεις και σε βάρος των θεσμών όμως;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.