«Η πολιτικη ειναι καθημερινη ζωη και η δημοκρατια δουλεια και αξιοκρατια»

Για όσους διαβάζουν αθηναϊκό τύπο η κ. Μάρθα Πύλια εκτός από επίκουρος καθηγήτρια στο Τμήμα Παρευξεινίων του ΔΠΘ είναι και συνεργάτιδα στις αναγνώσεις της «Αυγής» και έχει κάνει πολλά αφιερώματα για τη Θράκη, αφιερώματα που αφορούν στο πώς θα πάμε μπροστά τον πολιτισμό της συμβίωσης και πώς θα διευρύνουμε τους κύκλους που εφάπτονται σε μια περιοχή πολυπολιτισμική που ο καθένας αναζητά τον προσωπικό του αυτοπροσδιορισμό στο πλαίσιο της ισονομίας και ισοπολιτείας.

ΠτΘ: κ. Πύλια, διδάσκετε Οθωμανική Ιστορία στο Πανεπιστήμιο. Παρόλο που λέμε ότι είμαστε πολυπολιτισμική κοινωνία, εν τούτοις η κουλτούρα του άλλου μισού μάς είναι άγνωστη. Έρχονται πολίτες από την Κομοτηνή για να ακούσουν και να μάθουν για την Οθωμανική Ιστορία;

Μ.Π.: Ας μη συζητήσουμε τον αριθμό των φοιτητών που έρχονται να παρακολουθήσουν. Το μάθημα αυτό δεν το βλέπουν με καλό μάτι οι άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικιστές, ως εθνοσωτήρες. Αυτό έχει να κάνει με τη δική μου εμπειρία στο Πανεπιστήμιο τα πρώτα χρόνια, ούτε καν οι μειονοτικοί φοιτητές γνώριζαν τίποτα για την Οθωμανική Ιστορία!

ΠτΘ: Μας κάνει μεγάλη εντύπωση ότι η συνείδησή μας είναι τόσο επηρεασμένη από τα παραδοσιακά, εθνικά τσιτάτα και δεν παρακολουθούμε ένα μάθημα όπως η Οθωμανική Ιστορία που μας αφορά κατʼ εξοχήν ως πληθυσμό στη Ροδόπη, στα Βαλκάνια…

Μ.Π.: Δεν αφορά κατʼ εξοχήν έναν πληθυσμό στη Ροδόπη, αφορά όλη την Ελλάδα. Δεν φεύγουμε ξαφνικά από τον ηρωικό Κωνσταντίνο Παλαιολόγο για να φθάσουμε στον Κανάρη. Μεσολαβούν τετρακόσια χρόνια που κάπως επιβιώνουμε, λειτουργούμε, υπάρχει κάποια οργάνωση για να το πετύχουμε αυτό, διαφορετικά δεν θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε.

ΠτΘ: Υπάγεται στην πολιτική ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ το θέμα της ισονομίας – ισοπολιτείας ακόμη;

Μ.Π.: Για τον ΣΥΡΙΖΑ ναι και ελπίζω και για όλους τους υπόλοιπους. Νομίζω ότι όλοι υπογράφουν, τουλάχιστο όσον αφορά στις διακηρύξεις, και το προφίλ που περνούμε ως πολιτεία στο εξωτερικό, όλα τα πολιτικά κόμματα, πλην του κ. Καρατζαφέρη, είναι υπέρ της ισονομίας και ισοπολιτείας. Υπογράψαμε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ για το σεβασμό των δικαιωμάτων των περιφερειακών και εθνικών ιδιαιτεροτήτων το 1993, το 1997 υπογράψαμε τη Σύμβαση του Στρασβούργου για το σεβασμό των μειονοτήτων και για τον προσωπικό αυτοπροσδιορισμό. Από εκεί και πέρα πρέπει να δούμε πώς θα λειτουργούμε και στο εσωτερικό μας και να μην είμαστε υποκριτές. Δεν αρκεί να πούμε ότι δεν τα έχουμε ψηφίσει στη Βουλή, δεν είναι νόμος του ελληνικού κράτους.

ΠτΘ: Γνωρίζετε και το θεωρητικό πλαίσιο που διασφαλίζει και κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ζείτε και στην πραγματικότητα του τόπου γιατί έχετε γίνει κατʼ επιλογήν Κομοτηναία. Όσοι ζούμε στον τόπο είναι μια μεγάλη ιστορία το γεγονός της συνύπαρξης. Έχουν γίνει κάποια βήματα. Αν ήσαστε στην κυβέρνηση ποια πρακτικά πράγματα θα κάνατε για να προχωρήσει ακόμη περισσότερο καλά η υπόθεση της συμβίωσης;

Μ.Π.: Για να προχωρήσει καλύτερα η συμβίωση δεν πρέπει να είμαστε άδικοι και δεν πρέπει να ξεχνάμε. Δεν πρέπει όμως να βασιζόμαστε μόνο στις μνήμες. Να αφήνουμε ελεύθερη την ιστορική επιστήμη να προσεγγίζει και το 1990 και το 1922. Υπάρχει πάρα πολύς πόνος, πάρα πολύ αίμα, πολλή προσφυγιά και πολλή αδικία και από τη μία πλευρά και από την άλλη. Αυτό δεν θα το κάνουμε εμπόριο, γιατί νομίζω ότι έχει γίνει εμπόριο και έχει γίνει και ένας δρόμος για να χτίζονται καριέρες και να φτιάχνονται περιουσίες και πολιτικές θέσεις και πολιτικοί θώκοι.

ΠτΘ: Τα λεγόμενα μειονοτικά προβλήματα συζητώνται μεν αλλά δεν επιλύονται. Ποια είναι η άποψή σας επʼ αυτού;

Μ.Π.: Είναι ζητήματα της κοινωνίας και είναι ένα ζήτημα ότι σε αυτή την πόλη υπάρχει ένα τείχος. Ο καθένας υπερασπίζεται τον πολιτισμό του, την καταγωγή του και τη θρησκεία του. Όπως είπατε, ο Μουσταφά Μουσταφά ήταν ένα παράδειγμα που δεν ξεχώρισε ποιος ήταν ο μειονοτικός και ποιος ο πλειονοτικός και ποιο ήταν το πρόβλημα. Από εκεί και πέρα μετά το 1990 υπήρχε και κεντρική πολιτική απόφαση από την ελληνική πολιτεία να δει διαφορετικά τα πράγματα, αλλά υπήρχε και το προηγούμενο που προέκυπτε από τις διεθνείς συμβάσεις, είτε είναι ΟΗΕ είτε Ευρωπαϊκές συμβάσεις. Το θέμα είναι πώς υλοποιούνται εδώ. Υπάρχουν προγράμματα, αλλά για ένα περίεργο λόγο το τμήμα Παρευξεινίων είναι εκτός του προγράμματος της εκπαίδευσης στη μειονότητα και παρόλα αυτά το δικό μας τμήμα έχει κάνει ένα πειραματικό σχολείο στο Σιδηροχώρι, όπου προσπαθούμε να διδάξουμε τις γλώσσες που ήδη διδάσκονται στο τμήμα, δηλαδή τα ρωσικά, τα τουρκικά και τα βουλγαρικά σε παιδιά που έχουν αυτές τις γλώσσες σαν μητρική.

ΠτΘ: Το σχολείο είναι ένα θετικό παράδειγμα. Στον κοινωνικό βίο σε πολύ λίγες περιπτώσεις γίνεται αυτή η συνεύρεση. Υπάρχει μια ιστορική άποψη ότι οι άνθρωποι φτιάχνουν τον πολιτισμό της. Μήπως αυτά τα θετικά παραδείγματα πρέπει να πολλαπλασιασθούν;

Μ/Π.: Το ελπίζω και η υποψηφιότητά μου θεωρώ ότι είναι το έναυσμα για να εντατικοποιήσω και εγώ την προσπάθειά μου σε μια πόλη που διάλεξα να δουλεύω και να σκέφτομαι και να μην κάνω αφιερώματα μόνο σε αθηναϊκές εφημερίδες, αλλά να μπω περισσότερο και στο χώρο που μου δίνει η ακαδημαϊκή μου ιδιότητα, αλλά και η πολιτική μου ιδιότητα κατά δεύτερο λόγο.

ΠτΘ: Θεωρώ ότι είναι τιμή και για τον τόπο να συμμετέχετε στις εκλογές. Επειδή το αντικείμενο της δουλειάς σας είναι η μελέτη της ιστορίας και του πολιτισμού, αλλά και η εμπέδωση της ισονομίας – ισοπολιτείας στον τόπο, αυτό είναι πολύ σημαντικό, και η καθημερινή σας παρουσία θα βοηθήσει στον τόπο…

Μ.Π.: Η πολιτική δεν είναι το σύνθημα. Έχουμε υποστεί μια υπερδοσολογία από την τηλεόραση, είναι πολύ δύσκολο να παρακολουθήσουμε και δεν υπάρχει σκέψη στην ουσία. Η πολιτική είναι καθημερινή ζωή. Δεν αρκεί να διαχειρίζομαι το δημόσιο πλούτο με έναν τρόπο που αποσπά στην ουσία πόρους, χαντακώνει τις ελπίδες. Αυτό δεν είναι δημοκρατία. Δημοκρατία είναι κάθε μέρα στη δουλειά του ο καθένας να αποδεικνύει ότι σέβεται και το αντικείμενό του και το συνάδελφό του, δηλαδή δουλειά και αξιοκρατία.

ΠτΘ: Και κατά τη διάρκεια των εκλογών προέκυψε ραδιοφωνικά η εξής αντιφατική εικόνα του πανεπιστημίου. Η τελευταία ομιλία που είχαμε για αυτό ήταν του κ. Σιμόπουλου στο 8ο Συνέδριο Θρακών ενώπιον του πρωθυπουργού κ. Καραμανλή, όπου πραγματικά βγήκε μια μοναδική και παραδείσια εικόνα για το πανεπιστήμιο τόσο ως προς τις υποδομές, ως προς το εκπαιδευτικό προσωπικό, ως προς τα προγράμματα. Από την άλλη με αφορμή τις εκλογές έρχονται ως συνομιλητές και πολλοί φοιτητές, οι οποίοι επειδή ζουν την πραγματικότητά του κατήγγειλαν πολλά, μια κατάσταση καθόλου ευδαιμονική. Εσείς που το ζείτε από μέσα πώς είναι το πανεπιστήμιό μας, θέλει ακόμη αγώνες από εσάς, από τους φοιτητές, από την τοπική κοινωνία;

Μ.Π.: Κατʼ αρχήν θα πρέπει σε όλες τις βαθμίδες να διασφαλίσουμε την αξιοκρατία, έτσι ώστε οι φοιτητές να μαθαίνουν πράγματι, να διδάσκονται κάποια αντικείμενα που τους είναι απαραίτητα και όχι να ανακυκλώνουμε κάτι που είναι γνωστό στην κοινωνία και στην Ευρώπη και στην επιστημονική κοινότητα από τα προηγούμενα χρόνια. Δηλαδή θα πρέπει να υπάρχει απόλυτη αξιοκρατία και απόλυτος έλεγχος στις εκλογές των μελών ΔΕΠ, γιατί όπως ξέρετε υπάρχουν τα λόμπυ που ευνοούν τον έναν ή τον άλλον στις εκλογές ή που θα προτάξει τα θέματα στις κοινωνικές επιστήμες που είμαι εγώ, πού θεωρούνται τα πιο ευνοϊκά, όπως τα γνωστά περί γενοκτονιών και περί 1922. Προφανώς το 1922 είναι κορυφαία στιγμή στην ελληνική ιστορία και στην ελληνική κοινωνία, αλλά θα πρέπει να το δούμε χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς εκ των προτέρων να έχουμε τα συμπεράσματα. Αυτό δεν είναι επιστήμη, αυτό είναι προπαγάνδα. Όσον αφορά στο δικό μου τμήμα, θα πρέπει να διασφαλίσουμε την επαγγελματική αποκατάσταση των φοιτητών μας, οι οποίοι διδάσκονται βαλκανικές γλώσσες ή τις γλώσσες του Ευξείνου Πόντου. Θα τις διασφαλίσουμε με πολύ καλές υπηρεσίες από την μεριά των εκπαιδευτικών, με μία σύνδεση με τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της δευτεροβάθμιας και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπου υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο να διδάσκονται αυτές οι γλώσσες, οι βαλκανικές εκτός αλβανικών διδάσκονται στο Τμήμα Παρευξεινίων και παρευξείνειες. Επίσης γνωρίζετε καλά ότι πλέον μέσα στα σχολεία, απανταχού της Ελλάδας και όχι μόνον της Ροδόπης όπου υπάρχει μειονότητα και χωρίζουμε τους μαθητές σε μουσουλμάνους και χριστιανούς, υπάρχουν όχι μόνο μουσουλμάνοι και χριστιανοί, αλλά διαφόρων λογιών γλωσσικές ιδιαιτερότητες και έχουν το δικαίωμα, όπως και στις άλλες χώρες της ΕΕ, να διδάσκονται τη μητρική τους γλώσσα. Γιατί λοιπόν εμείς να μη δώσουμε τη μάχη για το δικό μας τμήμα ο καθένας να έχει το δικαίωμα στην γλώσσα του και στην κουλτούρα του;

ΠτΘ: Θέσατε ένα μεγάλο θέμα. Οι γλώσσες που διδάσκονται στο τμήμα σας μιλιούνται πλέον σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας, δεν υπάρχει δηλαδή η κυριαρχία σήμερα μιας μόνο γλώσσας…

Μ.Π.: Δεν ξέρω πότε υπήρχαν καθαρότητες εθνικές. Η εθνική καθαρότητα είναι μια παράξενη διεκδίκηση πολιτική από τη στιγμή που φτιάχτηκαν τα έθνη – κράτη το 19ο αιώνα. Θα πρέπει να σταματήσουμε να ανάγουμε τα έθνη σε χιλιετίες. Είναι ένα ιστορικό γεγονός.

ΠτΘ: Οι φοιτητές σας διορίζονται στην εκπαίδευση;

Μ.Π.: Πολλοί λίγοι από αυτούς, που εγώ γνωρίζω, της Τουρκικής Κατεύθυνσης συμπληρώνουν τις σπουδές τους και σε εκπαιδευτικά ιδρύματα της Τουρκίας, για να εξελίξουν την τουρκομάθειά τους. Βέβαια είναι και στο χέρι των φοιτητών να μη ζητούν να βολευτούν με ένα μεγάλο βαθμό που τους δίνει το διαβατήριο προς το πτυχίο και να ζητούν ποιότητα μαθημάτων και όχι βαθμών.

Τ.Β.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.