Η Πολιτικη αντιπαραθεση, τωρα στις αιθουσες των δικαστηριων;

Η αθώωση του δημάρχου Σαπών Ντίνου Χαριτόπουλου από την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμισης για την οποία κατηγορήθηκε από το δημοτικό σύμβουλο της αντιπολίτευσης κύριο Παναγιώτη Δημητριάδη, έφερε στην επιφάνεια για μια ακόμη φορά το θέμα του επιπέδου της πολιτικής αντιπαράθεσης και το που τελικά αυτή οδηγείται όταν ξεφεύγει από ένα πλαίσιο αποδεκτής πολιτικής αντιμολίας.

Είναι σωστός ο χθεσινός ισχυρισμός του εισαγγελέα στο δικαστήριο ότι η λάσπη δεν μπορεί να αποτελεί το μέσο για την επίτευξη πολιτικών στόχων στον καθημερινό πολιτικό βίο αλλά και στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Στοιχειοθετούνται όμως πάντοτε ποινικά αδικήματα από την εκτόξευση πύρινων λόγων ή και μήδρων ακόμα σε μια προεκλογική και άρα φορτισμένη περίοδο, τέτοια που να δικαιολογούν την καταφυγή στη δικαιοσύνη προκειμένου, εκείνη να λύσει πολιτικές διαφορές;

Ο κύριος Παναγιώτης Δημητριάδης προέβη σε μια μήνυση έχοντας την πεποίθηση ότι μόνο η δικαιοσύνη θα αποκαταστήσει την τρωθείσα του τιμή σε σχέση με όλα εκείνα που του καταμαρτήρησε ο Δήμαρχος Σαπών στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου του 1998 σε καφενεία του Εβρένου και του Ιασίου. Μιλώντας τότε στους κατοίκους αυτών των περιοχών ο κύριος Χαριτόπουλος είχε διερωτηθεί για τον επί 38 χρόνια διατελέσαντα γραμματέα της κοινότητας Αριαννών Παναγιώτη Δημητριάδη «πως είναι δυνατόν τώρα να υπόσχεται έργα για τα χωριά τους, όταν επί 38 χρόνια ως γραμματέας της παλαιάς κοινότητας Αριαννών, το μόνο που έκανε ήταν να ασχολείται με το να αυξήσει την περιουσία του και να χτίζει παραθαλάσσιες βίλες».

Πρόκειται ασφαλώς για μια σημαντική πολιτική καταγγελία. Μια καταγγελία που κατά τον μηνυτή συνιστά δυσφήμηση της προσωπικότητας του, κατά τον μηνυόμενο όμως τεκμαίρεται από αυτό το ίδιο το μέγεθος της περιουσίας.

Η αποτίμηση βέβαια των περιουσιών του καθενός είναι δουλειά της εφορίας και της δικαιοσύνης όταν αυτή καλείται να διευκρινήσει έκνομες ενέργειες. Εφόσον όμως ο συγκεκριμένος δημοτικός σύμβουλος και πρώην δημόσιος υπάλληλος δεν κατέφευγε στη δικαιοσύνη δεν θα έμπαινε στη δοκιμασία να μάθει η κοινή γνώμη τα περιουσιακά του στοιχεία, πράγμα που άλλωστε αφορά τον ίδιο και όχι όλους εμάς τους υπόλοιπους. Δεν θα μαθαίναμε, δηλαδή ποτέ ότι πράγματι διαθέτει μερικές εκατοντάδες στρέμματα χωράφια, ούτε ότι έχει εξοχικό στη Μάκρη, ούτε ότι έχει ένα καθόλου ευκαταφρόνητο σπίτι στις Σάπες.

Όλοι συμφωνούν στο γεγονός ότι όλα αυτά δεν τα έκλεψε αλλά τα απέκτησε με τη δουλειά του. Το ίδιο είπε και ο κύριος Χαριτόπουλος. Το αν αυτά τα εκατοντάδες στρέμματα χωράφια και όλα τα περιουσιακά στοιχεία που προαναφέρθηκαν είναι λίγα ή πολλά για ένα δημόσιο υπάλληλο από εκεί και πέρα το αξιολογεί η κοινωνία. Δεν είναι δουλειά ούτε του δημοσιογράφου, ούτε του κυρίου Χαριτόπουλου.

Ολόκληρες πολιτικές παρατάξεις και όχι μόνο πρόσωπα έχουν κατηγορηθεί κατά καιρούς από τα μπαλκόνια της προεκλογικής περιόδου σε αυτόν τον τόπο για κακοδιαχείρηση και για σπατάλη του δημοσίου χρήματος. Μήπως θα έπρεπε να είχαν καταθέσει μαζικές αγωγές κατά των αντιπάλων για να αποδείξουν ότι δεν υπήρξε παράνομος πλουτισμός ή και ανορθολογική διαχείρηση του δημοσίου χρήματος;

Καθημερινά ακόμα και μέσα στη Βουλή οι καταγγελίες που γίνονται θα έπρεπε σύμφωνα με την παραπάνω λογική να είχαν μετατοπίσει το βάρος της άσκησης πολιτικής, από τα θεσμικά όργνα της πολιτείας που είναι αρμόδια γι΄ αυτό, στην δικαιοσύνη και τις αίθουσες των δικαστηρίων.

Η αθώωση του κυρίου Χαριτόπουλου αποτέλεσε πανηγυρική δικαίωση της πολιτικής και ήττα της ποινικοποίησής της. Είναι πρωτοφανές να χρησιμοποιούνται ως μάρτυρες σε βάρος ενός δικαζόμενου πολιτικού για μια προεκλογική του ομιλία, στελέχη που μετείχαν στον αντίπαλο συνδυασμό και άρα άκουγαν ότι ήθελαν να ακούσουν.

Δεν είναι δυνατόν ένας γραμματέας που υπηρέτησε επί 38 χρόνια σε μια τόσο μικρή περιοχή όπως είναι τα Αριαννά, να έχει ανάγκη από την καταδική του πολιτικού του αντιπάλου για να βγει άσπιλος και αμόλυντος στην υπόλοιπη κοινωνία. Το αν είναι άσπιλος και ηθικά άμεμπτος το γνωρίζουν καλύτερα από όλους οι κάτοικοι της περιοχής που υπηρέτησε. Και επιτέλους αναλoγίζεται κανείς από εκείνους που κόπτoνται για την ηθική της πολιτικής, πού θα οδηγούσε η απαγόρευση έκφρασης μιας αξιολογικής κρίσης ή μιας διαπίστωσης για την προσωπικότητα ή την πολιτική διαδρομή του αντιπάλου; Θα έπρεπε οι προεκλογικές ομιλίες να γίνονται με την παρουσία εισαγγελέα!

Η ουσία ίσως βρίσκεται κα κάπου αλλού. Στο γεγονός ότι το πολιτικό πάθος και η πόλωση μπορεί να εκτρέψει εντελώς τον πολιτικό από την ορθή και νηφάλια κρίση.

Γιατί ασφαλώς μια πιθανή καταδίκη του κυρίου Χαριτόπουλου, θα γινόταν σημαία στα καφενεία και κορυφαίο γεγονός στην προεκλογική αντιπαράθεση που μόλις τώρα ξεκινά.

Η πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν όμως σαφής στην αρχή της δίκης προς τον κύριο Δημητριάδη, αλλά προφανώς το πάθος και η δίψα για δικαστική δικαίωση λειτούργησε ανασταλτικά για τον ίδιο στο να δεχτεί μια δήλωση σεβασμού εκ μέρους του δημάρχου Σαπών προς την προσωπικότητά του.

Και στο τέλος έχασε και την ευκαιρία της δήλωσης, έχασε τη δίκη αλλά και τις εντυπώσεις στην μικρή κοινωνία όπου πολιτεύεται.

Τουλάχιστον από εδώ και πέρα θα γνωρίζει ότι τους πολιτικούς σου αντιπάλους δεν επιδιώκεις να τους στείλεις στη φυλακή, αλλά ο λαός με την ψήφο του στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Και αυτό αποτελεί μια διαχρονική αρχή για όλους τους πολιτευόμενους.

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.