«Η περιφερειακη αναπτυξη ειναι στοχος εθνικης επιβιωσης»

Με κάθε επιφύλαξη ο «Παρατηρητής» πριν λίγες ημέρες ζήτησε συνέντευξη από τον Υφυπουργό Ανάπτυξης κ. Σαλαγκούδη. Επιφύλαξη που αφορούσε στο αν ο κ. υφυπουργός, πολιτικός ων, θα απαντούσε μεταξύ άλλων, και σ’ ένα θέμα όπως αυτό του χρυσού. Οι επιφυλάξεις διεψεύσθησαν όμως μια και ο κ. υφυπουργός με τρόπο σαφή και ρητό, εντάσσοντας το θέμα του χρυσού στο ευρύτερο πλαίσιο της ανάπτυξης με όρους, διατυπώνει άμεσα και χωρίς περιστροφές την άποψή του. «Ναι στην αξιοποίηση του εθνικού ορυκτού πλούτου, εφόσον αυτό σημαίνει πολύπλευρη ανάπτυξη της περιφέρειας που θα σέβεται το περιβάλλον και τον άνθρωπο, θα μειώνει την ανεργία, θα ενισχύει την κοινωνική συνοχή και ευημερία, θα καταπολεμά την αστυφιλία και την εγκατάλειψη της υπαίθρου και γενικότερα θα συμβάλλει στην εθνική μας οικονομία».

Κατά τον κ. Σαλαγκούδη, η κοινωνία έχει δικαίωμα και υποχρέωση να προωθήσει την ανάπτυξη και να μεριμνήσει για το περιβάλλον της περιοχής της, ενώ η απορριπτική θέση για κάθε νέα μεταλλευτική δραστηριότητα αποτελεί μια αδιέξοδη χρήση της τοπικής εξουσίας που μπορεί να οδηγήσει σε αυτοτιμωρία της.

Από την άλλη, πιστεύει ότι η ενδιαφερόμενη εταιρία πρέπει να εντατικοποιήσει την ενημέρωσή της, να πείσει την κοινή γνώμη και να προσφέρει αντισταθμιστικά οφέλη και πέραν εκείνων που προβλέπει η Σύμβαση Μίσθωσης

Ο κ. Υφυπουργός μιλά επίσης για την απελευθέρωση των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, που όχι μόνο θα αλλάξουν άρδην το ενεργειακό τοπίο της χώρας, αλλά προπάντων θα έχουν πολλαπλάσιες θετικές επιπτώσεις στην οικονομία.

Γιώργος Σαλαγκούδης όμως…

ΠτΘ:Το τοπίο της ανάπτυξης στη χώρα μας, το τι είδους ανάπτυξη θέλουμε, κάποιος θα μπορούσε να το περιγράψει ως θολό. Γιατί η ανάπτυξη στηρίζεται σε παραμέτρους. Μία απ’ αυτές είναι ότι η ανάπτυξη προϋποθέτει σχέδιο και επίγνωση των στόχων, των μέσων, των αποτελεσμάτων, που επιδιώκουμε. Σήμερα υπάρχει τελικά εθνικό σχέδιο για την ανάπτυξη και ποιο είναι αυτό; Επιδιώκουμε δηλαδή να γίνουμε χώρα- κοιτίδα της τεχνολογίας, μεταπρατικό κέντρο προς τα Βαλκάνια και την ανατολή, χώρα υπηρεσιών, βιομηχανική χώρα, τι απ’ όλα;

Γ.Σ.: Η Νέα Δημοκρατία από τη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας κατέστησε σαφές ότι διαθέτει ένα πλήρες και συγκροτημένο σχέδιο για τη συνολική ανάπτυξη της χώρας και, κυρίως, της ελληνικής περιφέρειας, η οποία εδώ και πολλά χρόνια είχε αφεθεί στην τύχη της. Σκοπός μας είναι, μέσω της αναπτυξιακής πολιτικής που έχουμε ήδη αρχίσει να εφαρμόζουμε, να αξιοποιήσουμε τις αναπτυξιακές δυνατότητες της κάθε περιοχής της Ελλάδας. Και τούτο διότι, όπως αντιλαμβάνεστε, κάθε περιοχή έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που μπορούν μέσω μιας στοχευμένης πολιτικής να αναδειχθούν σε συγκριτικά πλεονεκτήματα, να δώσουν νέα ώθηση στην τοπική ανάπτυξη και να συμβάλλουν έτσι στη συνολική ανάπτυξη της χώρας, με βάση ένα συγκροτημένο σχέδιο, το οποίο θα αποτρέπει τη δημιουργία ανισορροπιών ή αλληλοεπικαλύψεων και θα αξιοποιεί τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής.

Τις δεκαετίες που πέρασαν οι ιστορικές, πολιτικές και κοινωνικές συγκυρίες και ανάγκες διαμόρφωσαν ένα κεντροβαρές αναπτυξιακό μοντέλο. Τα εμπορικά και οικονομικά κέντρα της περιφέρειας απαξιώθηκαν και η αστική τάξη συγκεντρώθηκε σε λίγες μεγάλες πόλεις. Έτσι σήμερα, η ελληνική περιφέρεια χαρακτηρίζεται από ένδεια ανθρωπίνων πόρων υψηλής τεχνογνωσίας. Συνολικά όμως, η ελληνική κοινωνία έκανε σημαντικά αναπτυξιακά άλματα, τα οποία κατατάσσουν σήμερα την ελληνική οικονομία στις αναπτυγμένες οικονομίες του κόσμου. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η ανάπτυξη έχει συγκεντρωθεί σε λίγα αστικά κέντρα.

Στο σημείο αυτό εδράζεται η αντίφαση που αφορά τους αναπτυξιακούς μας στόχους και στην οποία πρέπει να απαντήσει πειστικά η πολιτική.

Από τη μια πλευρά, έχουμε να κάνουμε με μία συνολικά αναπτυγμένη οικονομία. Είναι γνωστό ότι, εξαιτίας του κόστους και των χαρακτηριστικών των διαφόρων συντελεστών παραγωγής, το αναπτυξιακό μοντέλο που ταιριάζει στις αναπτυγμένες οικονομίες, είναι οι επενδύσεις γνώσης και τεχνολογίας οι οποίες έχουν υψηλή προστιθέμενη αξία. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, ότι στην κοινωνία της παγκοσμιοποίησης, όπου το κεφάλαιο μετακινείται διαρκώς αναζητώντας τις καλύτερες αποδόσεις, δεν μπορεί η πατρίδα μας να αποτρέψει τελικά τη φυγή εργατοβόρων επενδύσεων. Χρειαζόμαστε λοιπόν επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας, οι οποίες όμως απαιτούν ανθρώπινους πόρους υψηλής τεχνογνωσίας.

Από την άλλη πλευρά, έχουμε το αίτημα της διάχυσης της ανάπτυξης στην περιφέρεια. Η περιφερειακή ανάπτυξη είναι στόχος εθνικής επιβίωσης. Η συγκέντρωση της ανάπτυξης σε λίγα αστικά κέντρα αποτελεί δυναμίτιδα στην κοινωνική συνοχή και – μακροπρόθεσμα – αποτελεί εθνικό κίνδυνο εφάμιλλο με το δημοκρατικό πρόβλημα. Μία Ελλάδα πέντε πόλεων με αποψιλωμένη ύπαιθρο, δεν είναι η Ελλάδα των ονείρων μας.

Για να συγκεράσουμε λοιπόν τα δύο αυτά αιτήματα: Επενδύσεις Υψηλής Προστιθέμενης Αξίας που ταιριάζουν στην ελληνική οικονομία και Περιφερειακή Ανάπτυξη, πρέπει να στοχεύσουμε στην ανάπτυξη κατάλληλων ανθρωπίνων πόρων υψηλής ποιότητας στην ελληνική περιφέρεια. Μόνο τότε, θα υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε το κεφάλαιο που επενδύει στη γνώση και την τεχνολογία να στραφεί και να εγκατασταθεί και στην ελληνική περιφέρεια.

ΠτΘ:Πώς όμως μπορεί η περιφερειακή ανάπτυξη να επιτευχθεί στην πράξη;

Γ.Σ: Για να προσελκυσθούν από την ελληνική περιφέρεια οι κατάλληλοι ανθρώπινοι πόροι, πρέπει να προηγηθεί η ανάπτυξη υποδομών που θα μπορούν να ελκύσουν και να συγκρατήσουν αυτό το δυναμικό. Πρέπει δηλαδή να προηγηθούν βασικές περιφερειακές επενδύσεις οι οποίες – λόγω των χαρακτηριστικών της ελληνικής οικονομίας – δεν μπορεί παρά να βασισθούν στην εκμετάλλευση των τοπικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιφέρειας.

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα ενός τόπου είναι οι φυσικοί του πόροι, υπόγειοι, επιφανειακοί και υπέργειοι. Η αξιοποίηση των φυσικών αυτών πόρων με τη στήριξη της πολιτείας, είναι μονόδρομος για την ανάπτυξη της υπαίθρου.

ΠτΘ: Θα μπορούσατε να μας επεξηγήσετε ποιο το εμπεριεχόμενο για σας καθενός από τους πόρους που αναφέρετε, την «αντανάκλασή» του στην πραγματικότητα;

Γ.Σ: Όταν λέω υπόγειοι φυσικοί πόροι αναφέρομαι στα μεταλλεύματα, στις ορυκτές πρώτες ύλες, για παράδειγμα στο κοίτασμα χρυσού της Θράκης, στα έστω και περιορισμένα πετρέλαια της ελληνικής επικράτειας, στα μεταλλεία Κασσάνδρας, στον ελληνικό λιγνίτη, τον βωξίτη, τα μάρμαρα κλπ.

Επιφανειακός φυσικός πόρος είναι κατά βάση η γεωργία μας. Ο Έλληνας αγρότης δεν έχει καταστρέψει τη γη του με υπερβολική χρήση φυτοφαρμάκων όπως κατά κόρον έχει γίνει στη δυτική Ευρώπη. Μπορούμε να παράξουμε τα υγιεινότερα και ευγευστότερα γεωργικά προϊόντα. Και φυσικά, μπορούμε να προχωρήσουμε σε αναδιάρθρωση των καλλιεργειών προωθώντας νέες μορφές που απευθύνονται σε νέες αγορές, όπως είναι οι ενεργειακές καλλιέργειες (ο σόργος, ο ηλίανθος και άλλα) για παραγωγή βιοκαυσίμων και στερεάς βιομάζας.

Υπέργειοι φυσικοί πόροι είναι οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Τα αιολικά πάρκα αποτελούν δύναμη ανάπτυξης για την περιφερειακή ελληνική οικονομία.

Σε ό,τι αφορά στους επί μέρους κλάδους που αναφέρατε είναι προφανές ότι η ανάπτυξή τους θα εξαρτηθεί από την ύπαρξη συγκριτικών πλεονεκτημάτων και της αναγκαίας υποδομής. Για παράδειγμα οι νέες τεχνολογίες προϋποθέτουν απαραίτητη εκπαίδευση και εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Αυτή τη στιγμή η χώρα μας συνεχίζει να αποτελεί ουραγό στην EE, όσον αφορά στην ενσωμάτωση και διάδοση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών στην κοινωνία.

Ταυτόχρονα η αποβιομηχάνιση της χώρας προχωρούσε μέχρι πρόσφατα ακάθεκτη. Είναι γνωστή η παύση των εργασιών πολλών βιομηχανικών μονάδων, που δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό. Xάνονταν θέσεις εργασίας, χωρίς τη δημιουργία νέων. Η Νέα Διακυβέρνηση εφαρμόζει ήδη το πρόγραμμά της για ουσιαστική βελτίωση της ανταγωνιστικότητας που στοχεύει άμεσα στη λήψη μέτρων για τη μείωση του κόστους παραγωγής (που θα προέλθει κυρίως από τη βελτίωση της παραγωγικότητας), στη βελτίωση της ποιότητας και στη δημιουργία των αναγκαίων υποδομών και θεσμών για τη στήριξη των επιχειρήσεων στην προσπάθειά τους να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα.

Έχουμε ήδη δημοσιοποιήσει το σχέδιο νόμου για τα κίνητρα ιδιωτικών επενδύσεων με στόχο την οικονομική ανάπτυξη και την περιφερειακή σύγκληση, προχωρεί με εντατικό ρυθμό η ένταξη 771 μικρών επιχειρήσεων στο πρόγραμμα «Ανταγωνιστικότητα», 699 επιχειρηματικών σχεδίων νέων ατόμων στον Γ’ κύκλο του προγράμματος «Ενίσχυση Νεανικής Επιχειρηματικότητας, προχωρούν σημαντικές νέες ενεργειακές επενδύσεις, εξασφαλίσθηκαν 180 εκατ. ευρώ, τα οποία δόθηκαν στους τελικούς δικαιούχους στις επιχειρήσεις για την εκτέλεση των προγραμμάτων ΕΠΑΝ, και πολλά άλλα.

ΠτΘ:Το τελευταίο διάστημα στον τύπο κυκλοφόρησαν δηλώσεις σας για τη διαμόρφωση του τοπίου της ελεύθερης αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας καθώς και για τις υποδομές φυσικού αερίου, που μέλλεται να γίνουν, αφού η Ε.Ε. τις ενέκρινε. Θεωρείτε σημαντική εξέλιξη για την ανάπτυξη της χώρας μας και την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και την ολοκλήρωση των υποδομών φυσικού αερίου; Για ποιους λόγους;

Γ.Σ:Η ενεργειακή πολιτική την οποία έχει σχεδιάσει και εφαρμόζει η κυβέρνηση εξυπηρετεί τις τρεις βασικές πολιτικές προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Ανταγωνιστικότητα, Ασφάλεια Τροφοδοσίας και Περιβαλλοντική Προστασία. Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει το θέμα της απελευθέρωσης των ενεργειακών αγορών ως μια στείρα επιλογή που επιβάλλεται από την Ε.Ε. Αντίθετα, πιστεύει ότι πρόκειται για μια επιλογή που θα έχει πολλαπλά οφέλη για την ελληνική οικονομία και την κοινωνία γενικότερα.

Η απελευθέρωση των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου θα έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες όχι μόνο θα αλλάξουν άρδην το ενεργειακό τοπίο της χώρας, αλλά προπάντων θα έχουν πολλαπλάσιες θετικές επιπτώσεις στην οικονομία. Θα συμβάλλουν στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, θα ανατρέψουν το έως σήμερα αρνητικό επενδυτικό κλίμα για τη χώρα μας και με λίγα λόγια θα προκαλέσουν αληθινή κοσμογονία για τα έως σήμερα ενεργειακά δεδομένα της Ελλάδας, με οφέλη που θα ξεπεράσουν κατά πολύ τα αντίστοιχα από την απελευθέρωση των τηλεπικοινωνιών στη χώρα μας.

ΠτΘ: Στον τομέα σας εμπίπτουν και δύο σημαντικά έργα που αφορούν στη Θράκη και συνδέονται με το υπουργείο σας. Το ένα είναι ο αγωγός Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη και το άλλο το ζήτημα των δύο εταιριών εξόρυξης και επεξεργασίας χρυσού στις Σάπες (Ροδόπη) και στο Πέραμα (Έβρος). Για το δεύτερο επί έτη η τοπική κοινωνία απαντά στερεότυπα όχι, για το πρώτο έχει ξεκινήσει μια κάποια συζήτηση για τις επιπτώσεις του στο περιβάλλον. Τελικά η ανάπτυξη είναι έννοια αντίθετη με το περιβάλλον και όπως διατείνονται οι περισσότεροι δεν υπάρχει ανάπτυξη χωρίς επιπτώσεις σ’ αυτό ή οφείλουμε να ανακαλύπτουμε τρόπους που να υφίστανται και η μεν και το δε; Υπάρχουν τέτοιοι;

Γ.Σ: Σ’ ό,τι αφορά στον αγωγό Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη θα αποτελέσει πραγματικά ένα από τα πιο σημαντικά έργα για τη Βόρεια Ελλάδα και την περιοχή σας ειδικότερα. Καταφέραμε να μονογράψουμε την πολιτική συμφωνία για την υλοποίησή του σε λιγότερο από 8 μήνες, όταν επί 11 χρόνια αποτελούσε απλά ένα όραμα. Σε λίγα χρόνια το έργο αυτό θα είναι ένα πραγματικό γεγονός, μια μεγάλη πηγή ανάπτυξης με παράπλευρες επιχειρηματικές δραστηριότητες στην περιοχή της Θράκης. Με άλλα λόγια, θα προσφέρει πολλές νέες θέσεις εργασίες και πολλαπλασιαστικά ωφελήματα για την τοπική κοινωνία.

Σχετικά με τον χρυσό, θα ήθελα να επισημάνω ότι αποτελεί εθνικό ορυκτό πλούτο και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπισθεί. Αποτελεί ένα επιπλέον πλεονέκτημα για την περιοχή σας. Είναι σαφές και αποδεδειγμένο ότι υπάρχουν τεχνολογίες που δεν χρησιμοποιούν κυάνιο ή άλλες επιβαρυντικές ουσίες για το περιβάλλον. Μια τέτοια επένδυση είναι αυτή που αναφέρεται στην ερώτησή σας, η εξόρυξη και επεξεργασία χαλκού και χρυσού στις Σάπες του Νομού Ροδόπης. Τέτοιες τεχνολογίες εφαρμόζονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως στη Φιλανδία, τη Νορβηγία και την Ιρλανδία, αλλά και σε άλλες ηπείρους. Ακόμα και το Τεχνικό Επιμελητήριο Θράκης που αντιτίθεται στην επένδυση παραδέχεται ότι υπάρχει μέθοδος χωρίς την χρήση κυανίου, αλλά εικάζει ότι οι επιχειρηματίες αφού πρώτα καταστήσουν «ομήρους» 200 εργαζόμενους θα χρησιμοποιήσουν την πιο συμφέρουσα μέθοδο, δηλ. αυτή του κυανίου. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει. Ζούμε σε μια ευνομούμενη χώρα, στην οποία η νομοθεσία είναι αυστηρή και θα τηρηθεί. Προβλέπονται αυστηροί περιβαλλοντικοί όροι και μηχανισμοί ελέγχου. Δεν θα επιτρέψουμε να παραβιαστούν οι περιβαλλοντικοί όροι. Εξάλλου, αν η ενδιαφερόμενη εταιρία τολμούσε να προβεί σε τέτοια ενέργεια θα αυτοκαταδικαζόταν. Το Υπουργείο μας θα προχωρούσε αμέσως σε καταγγελία της Σύμβασης Μίσθωσης που έχει συνάψει μ’ αυτούς από το 1993 και η εταιρία δεν θα μπορούσε πια να δραστηριοποιηθεί ούτε στην Ελλάδα, αλλά ούτε και στην Ευρώπη.

Πάντως η ενδιαφερόμενη εταιρία πρέπει να εντατικοποιήσει την ενημέρωσή της, να πείσει την κοινή γνώμη, να πολεμήσει τη μυθοπλασία. Επίσης, θα πρέπει να προσφέρει αντισταθμιστικά οφέλη και πέραν εκείνων που προβλέπει η Σύμβαση Μίσθωσης. Και οι τοπικοί άρχοντες να λειτουργήσουν ως ηγέτες και καθοδηγητές της παραπληροφορημένης κοινής γνώμης και όχι ως ουραγοί.

ΠτΘ: Στον τόπο μας, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης η ανεργία σήμερα κυμαίνεται στο 13,9%. Η ανάπτυξη από την άλλη συνυφαίνεται με την πραγματικότητα της δημιουργίας θέσεων εργασίας, την οικονομική άνθιση μιας περιοχής, τη συγκράτηση του πληθυσμού. Εσείς, ως κυβέρνηση, με ποιους τρόπους αντιμετωπίζεται την ανάπτυξη της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, η οποία πλήττεται και οικονομικά και δημογραφικά, δεδομένου ότι η τοπική κοινωνία δεν έχει σαφή άποψη γι’ αυτήν; Δέχεται λόγου χάρη σε θεσμικό επίπεδο τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη που επίσης συνδέεται με επιπτώσεις στο περιβάλλον, «διαρρηγνύει όμως τα ιμάτια της» για τις εταιρείες εξόρυξης μετάλλων και ιδιαίτερα χρυσού. Συγχρόνως, ευρύς λόγος γίνεται για το οικοσύστημα της περιφέρειας και την προστασία του χωρίς όμως να υπάρχει σαφές σχέδιο αξιοποίησής του, σχέδιο που θα στηρίζει την οικονομία και τους ανθρώπους του τόπου. Τι μέλλει λοιπόν γενέσθαι;

Γ.Σ: Η ανάπτυξη είναι έννοια που όχι μόνο δεν είναι αντίθετη με την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά ταυτίζεται μ’ αυτήν. Σας αναφέρω χαρακτηριστικά ότι στην Στρατηγική της Λισσαβόνας, όπου περιλαμβάνονται οι στόχοι της Ε.Ε. για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας υπάρχει ρητή αναφορά στη λεγόμενη βιώσιμη ανάπτυξη. Ουσιαστικά πρόκειται για το είδος εκείνο της ανάπτυξης που όχι απλώς σέβεται το περιβάλλον, αλλά ταυτόχρονα συνδυάζει την αναζήτηση νέων μεθόδων με την περαιτέρω προστασία αυτού. Πάρτε για παράδειγμα τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Η αξιοποίηση των Α.Π.Ε. για την παραγωγή ενέργειας αποτελεί μία από τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. που στοχεύουν στην προστασία του περιβάλλοντος, αφού ως γνωστόν η ηλεκτροπαραγωγή από Α.Π.Ε. αξιοποιεί τα φυσικά φαινόμενα προκαλώντας μηδενική σχεδόν επιβάρυνση στο περιβάλλον.

Πρέπει να συμφωνήσουμε ότι δεν μπορεί να υπάρχει το δίλημμα οικονομική ανάπτυξη ή προστασία του περιβάλλοντος. Υπάρχει ανάγκη και υποχρέωση ταυτόχρονης και ουσιαστικής προστασίας και των δύο αυτών αγαθών.

Καμία τοπική κοινωνία δεν δικαιούται να αγνοήσει την υποχρέωση για προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και την υποχρέωση για μέγιστη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της. Η περιφερειακή ανάπτυξη και σύγκλιση σημαίνει στην πράξη περισσότερες ευθύνες για την πολύπλευρη, ολοκληρωμένη και βιώσιμη ανάπτυξη. Επίσης, μία περιφέρεια για να αντέξει μακροπρόθεσμα στο σκληρό ανταγωνισμό πρέπει να εξασφαλίσει την εκμετάλλευση όλων των πλουτοπαραγωγικών πόρων που διαθέτει και να δώσει έμφαση στην αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της.

Έχει αποδειχθεί ότι είναι λάθος να στηριχθεί η ανάπτυξη μίας περιοχής αποκλειστικά και μονοσήμαντα σ’ ένα μόνο κλάδο. Ο μοναδικός αναπτυξιακός προσανατολισμός δεν είναι πλέον αποτελεσματικός και συνήθως αποδεικνύεται και επικίνδυνος. Συμπερασματικά, με την πολύπλευρη ανάπτυξη της περιφέρειας (τουρισμός, ενέργεια, υπηρεσίες, φυσικός ορυκτός πλούτος, κτλ), που θα σέβεται τον άνθρωπο και το περιβάλλον, θα μειωθεί η ανεργία, θα ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή και ευημερία, ενώ θα καταπολεμηθεί η αστυφιλία και η εγκατάλειψη της υπαίθρου.

ΠτΘ: Προσωπικά έχετε ανοίξει το διάλογο για το ζήτημα του χρυσού στο οποίο, όπως και σας γνωστοποιήθηκε, οι τοπικοί φορείς λένε όχι. Η προσωπική σας άποψη για την αξιοποίηση του συνόλου του ορυκτού πλούτου της χώρας ποια είναι; Υπάρχει συγκροτημένο σχέδιο; Και αν ναι, πώς θα αντιμετωπίσετε τις τοπικές κοινωνίες που θεωρούν τις εταιρίες εξόρυξης «κόκκινο πανί», συνυπολογίζοντας και το έθος η πολιτική να συνταυτίζεται με την άποψη ότι καλό είναι ό,τι λέει ο λαός; Θα αναλαβαίνατε δηλαδή το πολιτικό κόστος να διεκπεραιώσετε υποθέσεις στις οποίες η κοινή γνώμη έχει ήδη διαμορφωθεί να διάκειται αρνητικά, λαμβανομένου υπόψιν ότι κανένας πολιτικός μέχρι τώρα επίσημα δεν έχει δηλώσει ότι πιστεύει στο αξίωμα ότι «για να κάνεις ομελέτα χρειάζεται να σπάσεις αυγά»;

Γ.Σ: Η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο για αρκετές ορυκτές πρώτες ύλες (περλίτης, μπεντονίτης, βωξίτης, λευκόλιθος & μαγνησία, χουντίτης,) πράγμα που αποτελεί βασικό πλεονέκτημα της χώρας σε σχέση μ’ άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιαίτερα η Βόρεια Ελλάδα διαθέτει πολύ αξιόλογες ορυκτές πρώτες ύλες. Η εκμετάλλευση του χρυσού τοποθετείται στους χρόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φίλιππου. Οφείλουμε λοιπόν να δούμε ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος για να αξιοποιήσουμε τον ορυκτό μας πλούτο.

Είναι αλήθεια ότι στο παρελθόν απουσίαζε η διάσταση της προστασίας του περιβάλλοντος σχεδόν από όλες τις δραστηριότητες. Σήμερα η προστασία του περιβάλλοντος είναι κυρίαρχος όρος. Η σύγχρονη τεχνολογία έχει αποδείξει ότι η ανάπτυξη και η προστασία του περιβάλλοντος όχι μόνο πρέπει, αλλά και μπορεί να συνυπάρχουν. Στο ίδιο πλαίσιο κινείται και αναπτύσσεται πλέον η εξορυκτική δραστηριότητα.

Είναι επομένως σημαντικό κατά πόσον ο υποψήφιος επενδυτής είναι έτοιμος και αποδεικνύει μέσα από την εν γένει συμπεριφορά του και τις προτάσεις και δεσμεύσεις του ότι μπορεί να προσαρμοστεί στη σύγχρονη αντίληψη εξόρυξης και επεξεργασίας που να σέβεται την αυστηρή νομοθεσία και κανονισμούς. Τότε ελαχιστοποιούνται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις, ενώ πρέπει να μεγιστοποιούνται και τα αντισταθμιστικά οφέλη, στα πλαίσια πάντοτε της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Η απάντηση λοιπόν στο ερώτημα σας είναι: Ναι στην αξιοποίηση του εθνικού ορυκτού μας πλούτου, σύμφωνα με συγκροτημένο σχέδιο και με συνεχή ενημέρωση της κοινής γνώμης που θα προλαμβάνει την χειραγώγηση της. Μπροστά στα συμφέροντα του ελληνικού λαού, του κράτους, αλλά και των τοπικών κοινωνιών, το πολιτικό κόστος δεν έχει σημασία. Αλλά και η τοπική κοινωνία έχει δικαίωμα και υποχρέωση να προωθήσει την ανάπτυξη και να μεριμνήσει για το περιβάλλον της περιοχής της. Η πάγια, τα τελευταία χρόνια, απορριπτική θέση για κάθε νέα μεταλλευτική δραστηριότητα αποτελεί μια αδιέξοδη χρήση της τοπικής εξουσίας που μπορεί να οδηγήσει σε αυτοτιμωρία της ίδιας της τοπικής κοινωνίας.

Η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου συμβάλλει σημαντικά στην Εθνική μας Οικονομία. Ακόμη πιο καθοριστική είναι η συμβολή του στην τοπική οικονομία και απασχόληση.

Εμείς, ως Υπουργείο Ανάπτυξης, δεν είναι δυνατό να αγνοήσουμε επενδυτικά σχέδια για τα οποία έχουμε πεισθεί ότι μπορούν να συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη και ταυτόχρονα να έχουν μόνο περιορισμένες επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Πτθ: Κύριε υπουργέ, για την τιμή που μας κάνατε ν’ απαντήσετε, και μάλιστα αμέσως, σε ερωτήματα που πολύ μας απασχολούσαν, πολύ σας ευχαριστούμε.

Γ.Σ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Β.- Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.