Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΜ-Θ για την Παγκοσμια Ημερα Περιβαλλοντος 5 Ιουνιου

Η 5η Ιουνίου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, με στόχο να μας υπενθυμίζει κάθε φορά το γεγονός ότι το περιβάλλον, όπως άλλωστε η ίδια η λέξη προσδιορίζει, είναι απλά «το μεγάλο μας σπίτι» και η Ημέρα αυτή αποτελεί ταυτόχρονα μια μέρα γιορτής και συνείδησης.

Ο 20ος αιώνας υπήρξε ο πιο εντυπωσιακός αιώνας σε δραματικές αλλαγές όσον αφορά στο Περιβάλλον και είναι αυτός που διαμόρφωσε ουσιαστικά την σημερινή κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σε παγκόσμιο επίπεδο.

Την κατάσταση αυτή είναι η αλήθεια πως δεν μπορούμε να την περιγράψουμε με τα πιο χαρούμενα χρώματα και δεν πρέπει παρά να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Οι άνθρωποι μπορεί να μην συνειδητοποιούν ή να αμφισβητούν τις επιπτώσεις της ραγδαίας ανάπτυξης και της κακής διαχείρισης των φυσικών πόρων, όμως τα γεγονότα και τα στοιχεία είναι πλέον σαφή. Ο πλανήτης μας είναι μάλλον «άρρωστος» και η λίστα των αποδείξεων δυστυχώς μεγάλη!

Μπορεί να ακούγονται χιλιοειπωμένα, αλλά είναι αλήθεια πως η ισορροπία του κλίματος έχει ανατραπεί, με αποτέλεσμα οι εποχές να είναι δυσδιάκριτες και ακραία καιρικά φαινόμενα να οδηγούν πολλές φορές σε μεγάλες καταστροφές. Τα νερά σε στεριά και θάλασσα έχουν μολυνθεί σε τέτοιο βαθμό που οι θαλάσσιοι οργανισμοί κινδυνεύουν, η αλιεία υπονομεύεται και φυσικά μειώνεται συνεχώς το πόσιμο νερό. Μεγάλο ποσοστό των δασών ανά τον κόσμο έχει αποψιλωθεί και η εντατική καλλιέργεια έχει οδηγήσει σε ερημοποίηση τεράστιες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης. Σημαντικά αποθέματα του ορυκτού πλούτου έχουν εξαντληθεί, ενώ πολλά φυτικά και ζωικά είδη απειλούνται με εξαφάνιση. Η τρύπα του όζοντος μας αφήνει απροστάτευτους απέναντι στην υπεριώδη ακτινοβολία και η αυξανόμενη ατμοσφαιρική ρύπανση, δυστυχώς είναι διασυνοριακή! Η πυρηνική απειλή παραμένει παρούσα και τα μεταλλαγμένα προϊόντα εισβάλλουν στο πιάτο μας.

Σε αντιπαράθεση με όλες αυτές τις απαισιόδοξες διαπιστώσεις έχουν γίνει κάποιες θετικές πρόοδοι, όπως είναι οι διάφορες δεσμεύσεις που έχουν κατά καιρούς αναλάβει οι ανεπτυγμένες χώρες είτε για την μείωση των αέριων ρύπων, είτε για την απαγόρευση της απόρριψης ραδιενεργών καταλοίπων στη θάλασσα, την κήρυξη προστατευόμενων περιοχών, την αποτελεσματικότερη χρήση της ενέργειας, την ορθολογική διανομή ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου, κ.τ.λ. Παρόλα αυτά, ο δρόμος μπροστά μας είναι ακόμη μακρύς. Την ώρα που κάποιες ανεπτυγμένες χώρες βελτιώνουν ορισμένους περιβαλλοντικούς δείκτες, οι φτωχές αναπτυσσόμενες χώρες βυθίζονται σ’ έναν οικολογικό μεσαίωνα. Οι πρώτες ζουν σε ευημερία και οι δεύτερες, όπου κατοικούν και οι περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη, με δυσκολία παράγουν την τροφή που χρειάζονται, ενώ πίνουν νερό χείριστης ποιότητας. Οι ανεπτυγμένες χώρες καταναλώνουν περισσότερο, μολύνουν περισσότερο, εκμεταλλεύονται και απολαμβάνουν περισσότερο!

Σε μια από τις Συνδιασκέψεις για το Περιβάλλον, όπως η τελευταία στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, οι αρχηγοί των κρατών είχαν παραδεχτεί πως «η κυριότερη αιτία της συνεχούς φθοράς του περιβάλλοντος, είναι ένας συνδυασμός υπερκατανάλωσης και μη βιώσιμης παραγωγής, ιδιαίτερα στις βιομηχανοποιημένες χώρες, πράγμα εξαιρετικά ανησυχητικό στο μέτρο που οξύνει τη φτώχεια και τις ανισότητες». Η βασική σκέψη για να ανατραπεί η πορεία αυτή μοιάζει απλή και είναι η αειφόρος ανάπτυξη. Η ανάπτυξη με τέτοιο τρόπο και ρυθμούς που θα επιτρέψει στις μελλοντικές γενιές να κληρονομήσουν ένα περιβάλλον της ίδιας τουλάχιστον ποιότητα αν όχι καλύτερης. Οι κυβερνήσεις των κρατών οφείλουν περισσότερο από ποτέ να τηρήσουν όλες τις συμφωνίες και τις υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει στις Συνδιασκέψεις για το Περιβάλλον που έλαβαν μέρος σε παγκόσμια κλίμακα στο Ρίο (προστασία βιοποικιλότητας), στο Κιότο (μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα), στο Γιοχάνεσμπουργκ (προώθηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και καθαρισμός του νερού) και κάθε Πρωτόκολλο που έχουν υπογράψει, όπως του Μόντρεαλ για το όζον ή του Λονδίνου για την απαγόρευση απόρριψης ραδιενεργών καταλοίπων στη θάλασσα.

Πέρα όμως από όσα μπορούν ή διατίθενται να πράξουν οι κυβερνήσεις, έφτασε η στιγμή ο καθένας από εμάς να αναλάβει τις ευθύνες του. Κάθε οργανισμός σ’ αυτόν τον πλανήτη αναπτύσσει από ένστικτο μια φυσική ισορροπία με το περιβάλλον του, σε αντίθεση με τον άνθρωπο, που τείνει να εξαντλεί τους φυσικούς πόρους και να εκμεταλλεύεται με «ανελέητους» ρυθμούς τα αγαθά που του προσφέρει η φύση. Χρησιμοποιώντας όμως τη λογική του πρέπει να αντιληφθεί πια και να δράσει έτσι, ώστε κάποτε όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη να ζουν καλύτερα. Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να μάθει να διαχειρίζεται το «σπίτι» του με σύνεση και πρόγραμμα. Ίσως πολλοί από εμάς να έχουμε την αίσθηση ότι δεν μπορούμε να επέμβουμε στη λήψη μεγάλων αποφάσεων, μπορούμε όμως να κάνουμε μεγάλες αλλαγές στις μικρές μας συνήθειες. Λιγότερη κατανάλωση και σκουπίδια, όχι σκουπίδια στις θάλασσες, χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς και μείωση των ρύπων, συνετή κατανάλωση του νερού, είναι λίγα από τα πράγματα που μπορεί ο καθένας μας να εφαρμόσει στην καθημερινότητά του.

Υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν, ίσως όχι αδικαιολόγητα, ότι αν θεωρήσουμε τον πλανήτη Γη σαν ένα ζωντανό οργανισμό, τότε ο άνθρωπος είναι μάλλον η ασθένειά του. Μακάρι να αποδείξουμε έγκαιρα με τις πράξεις μας ότι μπορούμε να εξασφαλίσουμε στους εαυτούς μας και στα παιδιά μας ένα υγιές και όμορφο περιβάλλον.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.