«Η Παρελαση» της Λ. Αναγνωστακη στη σκηνη του ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνης

Στη σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής βρέθηκε για τρεις μόνο παραστάσεις το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη «Η Παρέλαση» με τους Μάνο Καρατζογιάννη και Βασιλική Τρουφάκου, σε σκηνοθεσία του Ένκε Φεζολλάρι.

Το έργο γράφτηκε το 1964 και ανέβηκε πρώτη φορά από τον Κάρολο Κουν και το Θέατρο Τέχνης. ‘Εκτοτε είναι από τα πιο πολυπαιγμένα ελληνικά έργα στην Ευρώπη. Έχει παρουσιαστεί στο Βέλγιο, τη Γαλλία, την Τουρκία και από τον ίδιο τον Βιττές το ’68 και συνδέθηκε με τα γεγονότα του Μαΐου, γιατί είναι γραμμένο το ’64 και θεωρήθηκε εξαιρετικά προφητικό, με την όλη αυτή διάθεση που είχαν οι νέοι για να αλλάξουν τον κόσμο. Η παράσταση αυτή παίζεται τα τελευταία 2 χρόνια στην Αθήνα και έχει κάνει περιοδεία στην Ελλάδα και την Κύπρο. Για τη συγκεκριμένη ερμηνεία της, μάλιστα, η νεαρή και ταλαντούχα ηθοποιός Βασιλική Τρουφάκου ήταν υποψήφια για το θεατρικό βραβείο «Μελίνα Μερκούρη».

Οι πρωταγωνιστές του έργου Μ. Καρατζογιάννης και Β. Τρουφάκου μίλησαν στον «ΠτΘ» για την εμφάνισή τους αυτή στην πόλη της Κομοτηνής. «Νιώθουμε ιδιαίτερη χαρά που βρισκόμαστε στην Κομοτηνή στη Βόρεια Ελλάδα γιατί το έργο αυτό έχει γραφτεί για τη βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Θεσσαλονίκη, εκεί που έζησε η συγγραφέας του έργου η Λούλα Αναγνωστάκη με τον αδερφό της το Μανώλη, η σχέση μεταξύ των οποίων ήταν και η αφορμή γι’ αυτό το έργο. Το έργο λοιπόν μιλάει για δύο αδέρφια, τον Άρη και τη Ζωή που ζουν απομονωμένα από τον έξω κόσμο, ο οποίος θα εισβάλει και θα τους συντρίψει απρόσμενα και ξαφνικά».

Β. Τρουφάκου «Η δομή της σύγχρονης κοινωνίας είναι φτιαγμένη έτσι ώστε οι άνθρωποι να κλείνουμε τα μάτια»

Μία «επίκαιρη δυστυχία» θεωρεί το έργο αυτό η Β. Τρουφάκου καθώς όπως εξήγησε «η δομή της σύγχρονης κοινωνίας είναι φτιαγμένη έτσι ώστε οι άνθρωποι να κλείνουμε τα μάτια για να μην αντιμετωπίσουμε κάτι, το αποφύγουμε όσο μπορούμε, αλλά αυτό θα μας βρει, όπως και να έχει. Αυτό είναι μια στενάχωρη συγκυρία για μας. Μέσα από αυτή την παράσταση μας δίνεται μια ευκαιρία να μιλήσουμε, αλλά ταυτόχρονα μας προβληματίζει το πόσο μια τέτοια αλληγορία είναι επίκαιρη».

Η αφύπνιση του κοινού, το μήνυμα της παράστασης

Το μήνυμα που η παράσταση θέλει να περάσει στο κοινό είναι η αφύπνιση, η ανάγκη, ο κόσμος που είναι κλεισμένος στα σπίτια του-όπως τα δύο αδέρφια- πρέπει να ξυπνήσει και να βγει έξω. Όπως δήλωσε ο Μ. Καρατζογιάννης «ουσιαστικά, όπως όλα τα έργα της Λ. Αναγνωστάκη, μιλάει για την ατομική συνειδητοποίηση, για την ατομική αφύπνιση, για το πώς μπορούμε να είμαστε όλοι ενεργοί. Το μήνυμα του έργου συμπυκνώνεται στη φράση που λέει η Ζωή στον Άρη, τον αδερφό της, «Άρη φώναξε το παράθυρο! Κάνε κάτι!». Αυτό το «Κάνε κάτι» για ό,τι συμβαίνει σήμερα, ό,τι συμβαίνει σε όλες στις εποχές, γιατί τα σημαντικά έργα συνδιαλέγονται για όλες τις εποχές, είναι το μήνυμα του έργου».

Οι δύο πρωταγωνιστές της παράστασης θέλησαν τέλος να ευχαριστήσουν το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής και την πρόεδρο την κ. Μαρία Μαλαμίδου «γιατί μας δίνει την ευκαιρία να κλείσουμε ένα κύκλο δύο ετών αυτής της παράστασης που έχουμε αγαπήσει πολύ όλοι μας, εδώ πάνω στη βόρεια Ελλάδα».

Μια παράσταση αποκλειστικά για τους μαθητές του 1ου και του 3ου Λυκείου Κομοτηνής

Την Πέμπτη το πρωί οι δύο ηθοποιοί επέστρεψαν στην σκηνή αποκλειστικά και μόνο για μαθητές του 1ου και του 3ου Λυκείου Κομοτηνής, οι οποίοι επισκέφτηκαν το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, στις 27 Μαρτίου. Οι δύο ηθοποιοί συνομίλησαν επίσης με τους μαθητές για το θέατρο και έλυσαν τις απορίες τους για το συγκεκριμένο απαιτητικό ομολογουμένως έργο.

Μ. Μαλαμίδου, πρόεδρος ΔΗΠΕΘΕ «Το θέατρο πρέπει να είναι ένα τρόπος ζωής και μια θέση έναντι των πραγμάτων, της ζωής και της πολιτικής»

Η πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής κ. Μαρία Μαλαμίδου μίλησε για την παράσταση αλλά και την κίνηση αυτή του ΔΗΠΕΘΕ να την παρουσιάσει και στο μαθητικό κοινό.

«Είναι ένα έργο από δύο νέους καλλιτέχνες ανερχόμενους και πολλά υποσχόμενους, μεγαλύτερη σημασία όμως έχει και βαραίνει το όνομα της κ. Λούλας Αναγνωστάκη που έχει γράψει ένα έργο που έχει κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα, πάντα επίκαιρο. Σήμερα είχαμε την χαρά να φιλοξενήσουμε τα παιδιά του 1ου και του 3ου Λυκείου για να παρακολουθήσουν την παράσταση, η οποία είναι τελικά πολύ εξωστρεφής και περνάει ένα μεγάλο αριθμό μηνυμάτων. Δείχνει ότι κάθε τι που γίνεται δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους, δεν μπορούμε να ζούμε στην απομόνωση. Έχει να κάνει με δύο νεαρούς ανθρώπους, δύο αδέρφια, που είναι κλεισμένα μέσα στο σπίτι, αλλά παρόλα αυτά το έξω εισβάλλει μέσα στο σπίτι και κρίνουν με το δικό τους τρόπο, τη δική τους αγωνία, τους φόβους και τις προθέσεις τους ως νέα παιδιά, το τι συμβαίνει. Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένη γιατί μόλις τελείωσε αυτή η πρωινή παράσταση με τα παιδιά της β’βάθμιας με αφορμή τη χθεσινή παγκόσμια ημέρα θεάτρου. Το ΔΗΠΕΘΕ δε θα μπορούσε να δώσει καλύτερο μήνυμα από το να πει ότι οι νέοι θα έπρεπε να είναι εντός του θεάτρου. Το θέατρο να είναι ένα τρόπος ζωής και μια θέση έναντι των πραγμάτων, και πολλές φορές όχι μόνο θέση των πραγμάτων αλλά θέση και της ζωής και της πολιτικής».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.