«Η παρακτια αλιεια αργοπεθαινει»

Σήμα κινδύνου εκπέμπουν οι παράκτιοι αλιείς στο Φανάρι αν η πολιτεία δεν αποφασίσει να σταθεί με συνέπεια και να διευθετήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν κι έχουν να κάνουν τόσο με την παραγωγή τους όσο και με τη διάθεσή της παραγωγής.

Ο Σύλλογος Αλιέων Φαναρίου ιδρύθηκε το 1998 και είναι ο μεγαλύτερος σύλλογος παράκτιων αλιέων σε όλη την Ελλάδα. Αριθμεί 200 μέλη. Πρόεδρος είναι ο κ. Καλογρανάς Νίκος, ο οποίος μιλά σήμερα στον ΠτΘ για τα προβλήματα της παράκτιας αλιείας, για τη στάση της πολιτείας, αλλά και για τις υποδομές που πρέπει να γίνουν, ειδικά στο Φανάρι, ώστε να προστατευθεί το επάγγελμα.

ΠτΘ: κ. Καλογρανά, ως παράκτιοι αλιείς ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε;

Ν.Κ.: Μια ζωή μιλάμε για τα προβλήματά μας, πάντα τα λέμε στα ΜΜΕ, αλλά δεν βλέπουμε φως στο τούνελ. Τα προβλήματα είναι πολλά και η πολιτεία μάς έχει ξεχάσει. Όσες φορές αποταθήκαμε στους τοπικούς φορείς δεν βρήκαμε την κατάλληλη ανταπόκριση. Η παράκτια αλιεία αργοπεθαίνει και δεν γυρίζει κανείς να μας κοιτάξει. Απευθυνόμαστε σαν Ομοσπονδία, την οποία τελευταία δημιουργήσαμε όλοι οι σύλλογοι Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, και ζητάμε εμείς οι ίδιοι να την προστατεύσουμε, δηλαδή να απαγορέψουμε ένα χρονικό διάστημα τη λειτουργία κάποιων εργαλείων και δεν το δέχονται. Είναι αξιοπερίεργο το γεγονός ότι, ενώ εμείς θα στερηθούμε από το μεροκάματό μας για να γίνει αυτή η προστασία των ψαριών για δύο τρεις μήνες, δεν το δέχονται.

Ενα δεύτερο μεγάλο πρόβλημα είναι τα πολλά δελφίνια που έπεσαν στην περιοχή μας και δεν μας αφήνουν να βάλουμε ευρώ στην τσέπη μας γιατί καταστρέφουν τα δίχτυα. Τα δελφίνια αναπαράγονται γρήγορα και είναι προστατευόμενο είδος. Εδώ και δύο μήνες οι ψαράδες έχουν κάνει δύο φορές δίχτυα. Όλοι με πιέζουν να κάνω κάτι. Να κάνω όμως τι;

ΠτΘ: Δεν υπάρχει κάποια μέριμνα προστασίας από την πολιτεία;

Ν.Κ.: Εδώ και 25 χρόνια που ασκώ αυτό το επάγγελμα κάναμε κάποιες προσπάθειες για την προστασία κάποιων ειδών και για να λυθεί το πρόβλημα των δελφινιών. Στο τέλος μας είπαν ότι θα μας δώσουν κάποια αποζημίωση, η οποία όμως έμεινε στα χαρτιά. Μας έδωσαν κάποια δάνεια από την ΑΤΕ τα οποία θέλουν και αποπληρωμή. Το θέμα έμεινε εκεί. Δημιουργήσαμε μία Ομοσπονδία Συλλόγων Παράκτιων Αλιέων για να ακουστούμε καλύτερα και τοποθετήθηκε ως πρόεδρος ο κ. Μωραΐτης, ο οποίος και μορφωμένος είναι και ασχολείται με τα συνδικαλιστικά και τρέχει, αλλά δεν βρίσκουμε ανταπόκριση. Με πιέζουν οι ψαράδες να επισκεφτούμε το Νομάρχη ή τον Περιφερειάρχη, αλλά δεν ελπίζω σε τίποτα περισσότερο. Άκουσα από τον κ. Δρυ ότι θα δοθούν αποζημιώσεις στους ψαράδες. Στους γεωργούς βρέξει χιονίσει αποζημιώσεις δίνονται. Εμάς τα δίχτυα που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αύριο ποιος θα μας τα αποζημιώσει;

Από την άλλη, δεν αμφισβητούμε ότι τα δελφίνια είναι προστατευόμενο είδος, αλλά πρέπει το κράτος να προστατεύσει και μας. Όλοι οι ψαράδες έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά. Τι θέλουν, δηλαδή, οι κύριοι, να πάρουμε τα όπλα και να σκοτώνουμε δελφίνια; Αυτό δεν το θέλει κανένας και ούτε πρόκειται να γίνει. Η αγανάκτηση όμως καμιά φορά οδηγεί στα άκρα.

ΠτΘ: Πριν από λίγο καιρό ανακοινώθηκε πρόγραμμα πρόωρης συνταξιοδότησης. Ποια η ενημέρωσή σας γι΄ αυτό;

Ν.Κ.: Από την ΕΕ μίλησαν για πρόωρη συνταξιοδότηση. Από την ενημέρωση όμως που έχω μπορεί κάποιος να μπει στο πρόγραμμα εφόσον παραδώσει την αλιευτική ατομική επαγγελματική άδεια, ο κυριότερος όμως δεσμευτικός όρος είναι ότι δεν πρέπει να είσαι ασφαλισμένος σε κανένα ταμείο. Και εγώ σας ερωτώ; Υπάρχει κανένας που δεν είναι ασφαλισμένος;

ΠτΘ: Κατά καιρούς βγαίνουν στη δημοσιότητα προγράμματα που σας αφορούν. Έχετε ενημέρωση πάνω σε αυτά τα θέματα;

Ν.Κ.: Ο σύλλογος έχει ενημέρωση από το Υπουργείο κατευθείαν εγγράφως, όπως για παράδειγμα για τα προγράμματα αλιείας μέχρι το 2006, επίσης και με την ΠΑΣΕΓΕΣ. Έχουμε δε συνεχή επικοινωνία και με τους άλλους συλλόγους. Τα βασικά μας παράπονα είναι από το Υπουργείο. Πολλές φορές έστειλα έγγραφα με δικά μας προβλήματα και ποτέ δεν δόθηκε απάντηση. Πώς εγώ να ξανατολμήσω να στείλω χαρτί στο Υπουργείο;

ΠτΘ: Στην προώθηση των ψαριών αντιμετωπίζετε πρόβλημα;

Ν.Κ.: Είναι ένα εξίσου μεγάλο πρόβλημα η δυσκολία προώθησης των ψαριών. Υπάρχουν δύο ή τρεις έμποροι που εκμεταλλεύονται όλη την κατάσταση. Οι τιμές είναι προ δεκαετίας. Ο κόσμος τρώει ακριβό το ψάρι. Αν πάτε σε ένα μαγαζί στην Κομοτηνή και φάτε ψάρια θα τρελαθείτε. Εγώ πουλάω 2 ευρώ και τα βρίσκω εκεί 8 ευρώ. Υπάρχουν ψάρια που εμείς σήμερα τα πουλάμε ένα ευρώ και τα οποία πριν από 5 χρόνια τα πουλούσαμε εφτά και οκτώ εκατοστάρικα. Μπορεί γι΄ αυτό να φταίνε οι εισαγωγές, αλλά το κυριότερο αίτιο είναι το μεγάλο κέρδος των εμπόρων. Κάποτε υπήρξε συνεταιρισμός, κάποιοι όμως βοήθησαν στη διάλυσή του.

Από την αρχή της λειτουργίας του νομοσχεδίου «Καποδίστριας» μας υποσχέθηκαν ότι θα δημιουργηθούν ιχθυαποθήκες. Υπήρξε κάποιο πρόβλημα διότι ο χώρος ανήκε στον ΕΟΤ και δεν μπορούσε να τον πάρει ο Δήμος, υπήρξε μία γραφειοκρατική διαδικασία μεγάλη, τώρα μας είπαν ότι ο συγκεκριμένος χώρος δόθηκε στο Δήμο και θα ξεκινήσει η διαδικασία. Βλέπουμε ωστόσο μία αδράνεια που μας προβληματίζει. Πρέπει να γίνουν οι ιχθυαποθήκες, να έρθουν κάποιοι έμποροι και να εγκατασταθούν εδώ και να γίνει μία μίνι ιχθυόσκαλα, η οποία επιβάλλεται και πρέπει να γίνει, γιατί το Φανάρι αριθμεί εκατό επαγγελματίες ψαράδες με σκάφη, έρχονται και ξένα σκάφη, γρι –γρι, τράτες, που μπορούν να προωθήσουν τα προϊόντα τους από εδώ αντί να πηγαίνουν στην ιχθυόσκαλα της Αλεξανδρούπολης ή της Καβάλας.

ΠτΘ: Κατά την άποψή σας οι υποδομές είναι επαρκείς;

Ν.Κ.: Πρέπει να γίνει κάποια προσπάθεια για να αναδειχθεί το λιμάνι γιατί έχει μείνει, κατά την άποψή μου, πίσω. Εδώ και μερικά χρόνια δεν βλέπω καμία αλλαγή. Πρέπει να γίνουν μερικά έργα. Ο μόλος θέλει ένα επίχρισμα γενικότερα. Είπαν ότι θα κάνουν πλωτούς μόλους για να δημιουργήσουν περισσότερες θέσεις υποδοχής σκαφών. Πρέπει να γίνει μία υποδομή, γιατί το καλοκαίρι έρχεται κόσμος και ο κόσμος έρχεται από τη στεριά, ενώ σε άλλα νησιά έρχεται από τη θάλασσα. Εννοώ με αυτό να υπάρχει υποδομή ώστε να φθάνουν και εδώ κότερα και να υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να μείνουν. Να υπάρχει μία καλή υποδομή και αυτή να ξεκινήσει μέσα από το λιμάνι.

ΠτΘ: Στη μπουρού συμμετέχετε εσείς οι αλιείς;

Ν.Κ.: Μία μερίδα ψαράδων μετέχει στη μπουρού. Αυτοί που είχαν γονείς που συμμετείχαν στο συνεταιρισμό έγιναν μέλη. Σε αυτό το συνεταιρισμό μέλη πρέπει να είναι ψαράδες, αλλά δεν είναι. Εμείς δεν μπορέσαμε να μπούμε, υπάρχουν όμως παιδιά που έπρεπε να μπουν. Δεν υπάρχει αξιοκρατία. Έχουμε αιτήσεις που έγιναν εδώ και τριάντα χρόνια. Καλό θα ήταν να μπουν κάποια άτομα από εδώ, που δεν έχουν στέγη, που έχουν τρία παιδία. Ο πατέρας μέσα και ο γιος μέσα. Αυτά δυστυχώς δεν τα βλέπει κανένας. Και εγώ έκανα πριν είκοσι χρόνια αίτηση, αλλά δεν έγινε τίποτε.

ΠτΘ: κ. Καλογρανά, μιλήσατε για τα προβλήματα που δημιουργούνται στην παράκτιο αλιεία και αναφερθήκατε στην απαγόρευση κάποιων εργαλείων τα οποία προφανώς δημιουργούν πρόβλημα στα ψάρια. Πιστεύετε ότι στο μέλλον θα έχουμε πρόβλημα;

Ν.Κ.: Η θάλασσα αργοσβήνει. Χρειάζεται προστασία. Και ενώ η ΕΕ προτάσσει την προστασία, το ελληνικό κράτος φαίνεται να μην θέλει, υπό την έννοια ότι δεν θέλει να βλάψει κανέναν, για να μην έχει κόστος. Δεν λέει «θα καταργήσουμε για τρεις μήνες αυτά τα εργαλεία». Ποιος επιτέλους σε αυτό το κράτος θα αναλάβει το πολιτικό κόστος; Ο εκάστοτε υπουργός λέει «κάθομαι τέσσερα χρόνια και ας βγάλει το φίδι από την τρύπα ο επόμενος» ή «γιατί δεν το έβγαλε ο προηγούμενος». Κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο. Οι παράκτιοι αλιείς είμαστε μικρή μερίδα, μικροί παραγωγοί και δυστυχώς δεν μας ακούει κανένας.

Η παράκτια αλιεία, και δεν είναι μόνο άποψη δική μου αυτό, αργοπεθαίνει.

ΠτΘ: κ. Καλογρανά, σας ευχαριστούμε πολύ.

Ν.Κ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.