«Η παραδοση του Οτζαλαν ηταν ενα διεθνες εγκλημα»

Το βιβλίο του Σάββα Καλεντερίδη «Παράδοση Οτζαλάν – η ώρα της αλήθειας» παρουσιάστηκε το βράδυ της Δευτέρας στην αίθουσα εκδηλώσεων του ιδρύματος Παπανικολάου από τον πρώην υπουργό Στέλιο Παπαθεμελή, σε μια εκδήλωση που διοργάνωσε το έντυπο γνώμης «Αντιφωνητής».

Η ανταπόκριση των Κομοτηναίων ήταν θερμή, ήταν πολλά τα μέλη της μειονότητας που έδωσαν το «παρών» αλλά και αρκετοί που συμμετείχαν με στόχο να σχολιάσουν και να καυτηριάσουν το ότι αρνητικό επρόκειτο να λεχθεί για την Τουρκία και τη συμπεριφορά της απέναντι στον ηγέτη των Κούρδων. Μετά την εκδήλωση του Δικηγορικού Συλλόγου για το μουφτή ως δικαστή ήταν η επόμενη που τάραξε τα νερά.

Ο εκδότης του «Αντιφωνητή» Κώστας Καραϊσκος σημείωσε ότι παρόμοια εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί και στην Αλεξανδρούπολη και χαρακτήρισε τη βραδιά σημαντική «γιατί στο κοινό της Κομοτηνής αποκαλύπτεται η πραγματικότητα για μια τόσο μαύρη πρόσφατη σελίδα της ιστορίας μας».

Ο Σάββας Καλεντερίδης θεώρησε τιμή του την παρουσία του στην Κομοτηνή και πέρασε άμεσα στο θέμα της παράδοσης του Κούρδου ηγέτη. «Η παράδοση του Οτζαλάν ήταν ένα διεθνές έγκλημα με την εμπλοκή πολλών χωρών και δυστυχώς και της χώρας μας στην τελευταία της φάση. Γύρω από αυτή την υπόθεση και από τις συνθήκες της σύλληψης του Κούρδου ηγέτη είχε δημιουργηθεί μια συσκότιση σε σχέση με τις πραγματικές συνθήκες της παράδοσης και τις ευθύνες που βαρύνουν κάποιους ανθρώπους που λάμβαναν κεντρικές αποφάσεις που έβλαπταν.

Ασφαλώς, τα μυστικά του κράτους δεν πρέπει ν’ αποκαλύπτονται γιατί σε παρόμοια περίπτωση βλάπτονται τα εθνικά συμφέροντα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η συνέχιση της συσκότισης είναι αυτή που βλάπτει τα εθνικά μας συμφέροντα. Πιστεύω ότι η αποκάλυψη της αλήθειας αποτελεί ένα χρέος που έχουμε στον ελληνικό λαό, την αλήθεια και την ιστορία κι επιπλέον θα βοηθήσει να κάνουμε ένα τελικό λογαριασμό για να διαπιστώσουμε ποια λάθη έγιναν από όλες τις πλευρές, ν’ αποδοθούν πολιτικά και ιστορικά οι ευθύνες στους πραγματικούς υπευθύνους αυτής της τραγωδίας κι από εκεί κι έπειτα να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας με τους λαούς της περιοχής και τους Κούρδους, όχι για να κινηθούμε εναντίον κάποιας χώρας, αλλά – με κριτήριο την ιστορική δικαιοσύνη – ν’ αποκατασταθεί ένα κλίμα ασφάλειας, εμπιστοσύνης και συνεργασίας μεταξύ των χωρών της περιοχής». Επί της συσκότισης, ο κ. Καλεντερίδης σημείωσε ότι υπάρχουν ντοκουμέντα μέσα στο βιβλίο που δείχνουν ότι «οι ευθύνες για τη δημιουργία αποδιοπομπαίων τράγων και συσκότισης βαρύνουν την τότε κυβέρνηση. Όλα αυτά δείχνουν ότι εκπορεύονταν από ένα κέντρο που δε μπορεί να είναι κάποιος άλλος από τον τότε πρωθυπουργό».

Διλήμματα και υποσχέσεις

Για το αν υπήρξε δίλημμα σχετικά με την υπόθεση Οτζαλάν, εξήγησε ότι προέκυψε στην Κένυα, όταν έπεισαν τον Οτζαλάν να μεταβεί στην Ελλάδα. «Του παρείχαμε εγγυήσεις για την ασφάλεια και την ελευθερία του, οι οποίες κάποια στιγμή ξεχάστηκαν από αυτούς που τις παραχώρησαν. Στη συνέχεια, δεχόμασταν πιέσεις κι έγιναν άλλες ενέργειες για να χρησιμοποιηθεί βία και ν’ αποχωρήσει από την κατοικία. Αναγνωρίζω στην κάθε κυβέρνηση το δικαίωμα να κάνει την πολιτική που επιθυμεί. Δηλαδή, θα μπορούσε η ελληνική κυβέρνηση – επειδή αυτό επέβαλαν τα εθνικά μας συμφέροντα – να συλλάβει τον Απτουλάχ Οτζαλάν και να τον εκδώσει στην Τουρκία. Δε θα είχε κανένας αντίρρηση αφού τελικός κριτής είναι ο λαός».

Ο Καλεντερίδης έκανε λόγο για «περίεργες μεθοδεύσεις που οδήγησαν στην παράδοσή του», παραπέμποντας στο σχετικό κεφάλαιο από το βιβλίο τού τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη για το οποίο σχολίασε «βρίθει ψευδών και ανακριβειών κι αυτό δεν τιμά ούτε τον άντρα ούτε το πολιτικό μας σύστημα».

Ο συγγραφέας απάντησε και ως προς το timing της συγγραφής και της έκδοσης.

«Στη ζωή μου, υπηρετούσα μόνο την πατρίδα, δεν είχα σχέση με κόμματα, ούτε με κέντρα εξουσίας και ούτε τώρα είμαι σε θέση να εντάξω τον εαυτό μου σε κάποιο κομματικό χώρο. Άρα, θα είναι μια αδικία προς το πρόσωπό μου εάν αυτή η έκδοση του βιβλίου ενταχθεί σε μικροκομματικές σκοπιμότητες και προεκλογικές περιόδους. Η ιδέα της συγγραφής ωρίμασε πέρυσι. Είχα πολλούς ενδοιασμούς μήπως βλάψουμε τα εθνικά μας συμφέροντα με την αποκάλυψη. Ένας κορυφαίος πολιτικός παράγοντας, όταν του εξέφρασα τους ενδοιασμούς μου, μού υπενθύμισε τη ρήση του Διονυσίου Σολωμού ότι «το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθές»».

Ο κ. Καλεντερίδης μίλησε για ενδοιασμούς πολιτικών, δημοσιογράφων, πολιτών λόγω της κρίσιμης κατάστασης που δημιουργήθηκε αλλά και λόγω των χειρισμών που έγιναν. «Κατασυκοφαντήθηκε το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα και διακρίνω μια φοβία σε κάποιους ανθρώπους» ανέφερε και πρόσθεσε. «Η προσέγγιση του ελληνικού και κουρδικού λαού επιβάλλεται από τα εθνικά μας συμφέροντα και δε μπορεί να μας το απαγορεύσει κανένας».

Κλοιός made in USA

Για το αν θα μπορούσαν διαφορετικοί χειρισμοί από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης να φέρουν διαφορετικό αποτέλεσμα ο κ. Καλεντερίδης είπε. «Είναι σίγουρο ότι είχε δημιουργηθεί ένας ασφυκτικός κλοιός γύρω από τον Κούρδο ηγέτη, κυρίως από τις ΗΠΑ και για να διαρραγεί χρειαζόταν πολιτική βούληση. Θεωρώ ότι ήταν ατυχία για τον Απτουλάχ Οτζαλάν η κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η Ρωσία με τον Γέλτσιν ασθενούντα, όπως ήταν ατυχία και η ανομοιογένεια που διέκρινε την ιταλική κυβέρνηση, η οποία έκανε συγκινητικές προσπάθειες για να στηρίξει τον Κούρδο ηγέτη αλλά επειδή δεν ήταν ομοιογενής δε μπόρεσε ν’ αντέξει στις πιέσεις της Αμερικής και της Άγκυρας και προχώρησε σε πιέσεις κι εκβιασμούς που οδήγησαν στην απέλασή του και στη συνέχεια στην Ελλάδα, στο Ναϊρόμπι και στο Ιμραλί».

Ο κ. Καλεντερίδης δίνει ελαφρυντικά και στην ελληνική κυβέρνηση ως προς τους χειρισμούς της αλλά επισημαίνει, δίνοντας τη διαφορά, ότι «η ιταλική είχε την πρόνοια να προστατεύσει τη χώρα από το διεθνή διασυρμό. Η κυβέρνησή μας, δυστυχώς, δεν είχε τη διορατικότητα να προβλέψει τις εξελίξεις, αν και είχα προβλέψει ότι ο Οτζαλάν θα έρθει στην Ελλάδα και είχα προτείνει να ετοιμάσουν ένα σχέδιο απεμπλοκής. Η έλλειψη, όμως, διορατικότητας και πολιτικής βούλησης διέσυραν διεθνώς τη χώρα και το κύρος της Ελλάδας υπέστη σοβαρό πλήγμα».

Ο λόγος που επελέγη η Θράκη, μετά τη Θεσσαλονίκη και την ιδιαίτερη πατρίδα του, τις Σέρρες, έχει να κάνει με τη μουσουλμανική μειονότητα. «Η μειονότητα που κατοικεί στη Θράκη, οι δημοκράτες άνθρωποι θα πρέπει να είναι αλληλέγγυοι σε όλες τις μειονότητες στον κόσμο, γιατί όταν υποστηρίζεις τα δικαιώματα των ανθρώπων που είναι μειονότητες και θίγονται πολλές φορές από τις κρατικές εξουσίες, τότε ισχυροποιείς τη θέση σου. Ανεξάρτητα από τη σχέση της μειονότητας με την Άγκυρα, οι σώφρονες άνθρωποι της μειονότητας θα πρέπει με λογική να σταθούν δίπλα στον αγώνα του κουρδικού λαού. Αυτό θα είναι υπέρ των δικαιωμάτων της μειονότητας».

Ο κ. Καλεντερίδης απάντησε στην ερώτηση ποιο είναι το βασικό συμφέρον της Ελλάδας να στηρίξει τον Οτζαλάν. «Μια χώρα έχει θεσμούς και νόμους, έχει υπογράψει διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ήταν ένας άνθρωπος που κατέφυγε σε μια χώρα σαν ικέτης. Εάν δεν άντεχε η Ελλάδα τις πιέσεις και ήθελε να τον παραδώσει, θα έπρεπε να πάρει πολιτική απόφαση να παραπέμψει το ζήτημα στους θεσμούς και ν’ αποφασίσει το δικαστήριο. Εξάλλου, αυτό το ζητούσε και ο ίδιος ο Οτζαλάν, δεν ήθελε τις μυστικές διαδικασίες. Η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε τη δύναμη να τον συλλάβει, να τον οδηγήσει στα δικαστήρια, να τον εκδώσει στην Τουρκία και να εξηγήσει στον ελληνικό λαό τους λόγους που έκανε την πράξη».

Ο κ. Καλεντερίδης μίλησε και για τα συναισθήματά του όταν δόθηκε η εντολή να βγάλουν τον Οτζαλάν από την πρεσβεία. «Ήταν ένα ισχυρό σοκ για μένα, αλλά στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι ήταν αδύνατο, γιατί ήμουν ένας και ήταν πέντε άνθρωποι και δεν ήταν δυνατόν να εκτελεστεί αυτή η εντολή».

Σ. Παπαθεμελής: «Δε σεβαστήκαμε την προστασία του ως ανθρώπου»

Ο Στέλιος Παπαθεμελής μετέφερε την προσωπική του άποψη για το βιβλίο, το οποίο αποκάλεσε σημαντικό και «συνεισφορά για τον ιστορικό του μέλλοντος που θέλει ν’ ασχοληθεί με μια υπόθεση που βαραίνει στην ψυχή του ελληνισμού, γιατί κανείς μας δεν ήθελε να γίνει αυτό που έγινε, να περάσει μέσω ελληνικών χεριών στο στόμα του λύκου ο Απτουλάχ Οτζαλάν». Σχολίασε ότι ο συγγραφέας περιγράφει με ευσυνειδησία και αντικειμενικότητα γεγονότα που έζησε. «Η καταγραφή γεγονότων από αυτόπτη μάρτυρα αποτελούν μια προσφορά για την ιστορία, χωρίς να είναι ο ίδιος ιστορικός».

Ο κ. Παπαθεμελής θύμισε ότι διαφώνησε τότε με τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης. «Εξέφρασα την αποδοκιμασία μου για τη συμπεριφορά της τότε κυβέρνησης στο κόμμα της οποίας ανήκα και ήταν ένας από τους λόγους που ξεχείλισε το ποτήρι».

Για τον κ. Παπαθεμελή, θα έπρεπε και ο ελληνικός λαός να φέρει ένα βάρος ψυχής γιατί ο Οτζαλάν είχε έρθει ως ικέτης. «Ήταν ένας κατατρεγμένος, πανταχόθεν διωκόμενος ο οποίος ζήτησε την προστασία του ως ανθρώπου κι εμείς αυτή την προστασία δεν τη σεβαστήκαμε. Δεν έχω την αφέλεια να πιστεύω ότι η αποστολή που έγινε στην Κένυα δεν είχε εκ των προτέρων την κατάληξη την οποία γνωρίσαμε. Είναι γνωστό ότι η Κένυα δεν είναι ένα κράτος δικαίου και μετά από ορισμένα γεγονότα που είχαν συμβεί η χώρα ήταν έρμαιο των ξέων μυστικών υπηρεσιών, κατά συνέπεια δε μπορούσε να παράσχει καμία σοβαρή εγγύηση και ασφάλεια για τη ζωή του Οτζαλάν».

Σημείωσε ότι η Ελλάδα «είχε κάθε λόγο να στηρίξει έναν άνθρωπο που αγωνιζόταν για την ελευθερία του λαού του», ενώ για το ενδιαφέρον που εκδηλώνεται σήμερα σε σχέση με τον Κούρδο ηγέτη, ο κ. Παπαθεμελής είπε. «Φίλοι του Οτζαλάν κινούνται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, έρχονται στη Βουλή, βλέπουν βουλευτές, εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για τη ζωή του φυλακισμένου στο Ιμραλί και ζητούν να σταλεί μια διεθνής επιτροπή γιατρών για να τον εξετάσει. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι εκεί ως εχθρός της χώρας που τον δίκασε και τον καταδίκασε. Δεν εξετέλεσε την εσχάτη των ποινών αλλά και δεν είναι ευτυχής που εξακολουθεί να ζει εκεί».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.