«Η Ουκρανια «μετωπο» Ρωσιας – Αμερικης»

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ρωσία βρίσκεται σε διένεξη με την γειτονική Ουκρανία για την ροή του φυσικού αερίου. Τα τελευταία χρόνια το πρόβλημα παρουσιάζεται άμα τη λήξη του χρόνου, εφόσον στις 31 Δεκεμβρίου υπογράφεται το συμβόλαιο που αφορά στο τράνζιτ και αναφέρεται στην τιμή που αγοράζει η Ουκρανία και με το οποίο προβλέπεται η κάθε χρόνο ανανέωση της τιμής.

Τη διένεξη αυτή βέβαια την πληρώνουν οι χώρες που εξαρτώνται άμεσα από το φυσικό αέριο και ήδη τα αποτελέσματά της έχουν γίνει φανερά σε πολλές από αυτές.

Σαφώς όμως πίσω από τη διένεξη αυτή παίζονται πολλά παιχνίδια πολιτικά και οικονομικά. Παιχνίδια που έχουν να κάνουν με τη στάση των Αμερικανών και το ρόλο που θέλουν να παίξουν στην περιοχή, όπως και με τη φιλοδυτική και φιλοαμερικανική στάση των Ουκρανών αλλά και με τον ρόλο που θέλουν να παίξουν οι Ρώσοι ως ενεργειακός και πολιτικός παράγοντας όχι μόνο στην συγκεκριμένη περιοχή αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη.

Για το θέμα ο ΠτΘ συζητά με τον Αλέξανδρο Μιχαηλίδη που εδώ και επτά χρόνια περίπου δραστηριοποιείται στην Ουκρανία. Γεννημένος στην Γεωργία ο κ. Μιχαηλίδης εγκαταστάθηκε στην Κομοτηνή στα 17 του χρόνια, σπούδασε στο ΤΕΙ Καβάλας μηχανολόγος και μετά τις στρατιωτικές του σπουδές ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στο χώρο των επιχειρήσεων με εταιρεία στην Ουκρανία αλλά και εισάγοντας από εκεί ολοκληρωμένα συστήματα διακόσμησης νέας γενιάς. Ξεκινώντας λοιπόν από την «πορτοκαλί επανάσταση» η συνέντευξη επεκτείνεται στις σχέσεις Ουκρανίας – Ρωσίας και βέβαια στο επίμαχο θέμα του φυσικού αερίου, αλλά και στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ουκρανία.

Η «πορτοκαλί επανάσταση» ήταν στα λόγια ωραία

ΠτΘ: κ. Μιχαηλίδη ποια ήταν η πολιτική κατάσταση που επικρατούσε στην Ουκρανία πριν την «πορτοκαλί επανάσταση»;

Α.Μ: Μέχρι το 2004, οπότε έγινε η «πορτοκαλί επανάσταση» θα έλεγα ότι το καθεστώς ήταν αυταρχικό. Πρωθυπουργός ήταν ο Λεονίντ Κούτσμα, που αποφάσιζε τα πάντα. Η Βουλή νομοθετούσε, αλλά, αν κάτι δεν του άρεσε, το καταργούσε ή έκανε αλλαγές που ήταν αρεστές σε εκείνον. Ο κ. Κούτσμα επέβαλλε λογοκρισία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Όλα ήταν φιλοκυβερνητικά και με αυτό τον τρόπο συντηρούσε την τάξη δύο τετραετίες. Από την άλλη όμως η οικονομία της χώρας ήταν αναπτυσσόμενη και μάλιστα είχε ρυθμούς ανάπτυξης στο 14%, περίπου δηλαδή στα ίδια ποσοστά την εποχή εκείνη με αυτά της Κίνας. Ήταν η δεύτερη στον κόσμο σε ρυθμούς ανάπτυξης. Είχε πολύ καλές σχέσεις με την Ρωσία, γιατί ήταν αντιληπτό ότι η είσοδος στην Ευρώπη ήταν δύσκολη. Οι πολιτικοί της τότε, θα λέγαμε, ότι ήταν της παλιάς σοβιετικής σχολής και είχαν αντιληφθεί τις δυσκολίες που είχαν με την Ευρώπη. Για αυτό και στράφηκαν προς τη Ρωσία, ώστε να δημιουργηθεί μια οικονομική ένωση με αποτέλεσμα τα εμπορεύματα να μη δασμολογούνται μεταξύ τους. Σε αυτήν την οικονομική ένωση συμμετείχαν οι τέσσερις μεγαλύτερες σοβιετικές δημοκρατίες, όπως η Ουκρανία, η Λευκορωσία, η Ρωσία και το Καζαχστάν. Τα κράτη διατηρούσαν την ανεξαρτησία τους, απλά η ένωση είχε στόχο την ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων. Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο τότε η Ουκρανία το έπαιρνε σε πολύ χαμηλές τιμές, μάλιστα στην αγορά αυτές οι τιμές δεν υπήρχαν. Η αύξηση των τιμών δεν ενδιέφερε τη Ρωσία, επειδή η κυβέρνηση ήταν φιλορωσική. Προβλήματα βέβαια υπήρχαν, αλλά λύνονταν, γιατί ο Κούτσμα ήταν διευθυντής του Διαστημικού Εργοστασίου και είχε μεγάλη εμπειρία σε επαφές και δημόσιες σχέσεις. Απέναντι σε αυτό το καθεστώς βρισκόταν μια δυσαρεστημένη αντιπολίτευση και η Δύση που δεν δέχονταν την αδιαλλαξία του Κούτσμα. Έτσι άρχισε να οργανώνεται η επανάσταση.

ΠτΘ: Από ποιους οργανώθηκε;

Α.Μ.: Από αμερικάνους και δυτικούς. Ήταν μια κίνηση της Δύσης και των Αμερικάνων που ξεκίνησε από τη Σερβία με τη ρήξη του Μιλόσεβιτς, συνεχίστηκε στη Γεωργία με τη ρήξη του Σεβαρντνάντζε και συνεχίζονταν σε όλες τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και κάποια στιγμή έφθασε και στην Ουκρανία.

ΠτΘ: Πώς διαμορφώθηκε τότε το πολιτικό σκηνικό;

Α.Μ.: Η «πορτοκαλί επανάσταση έφερε αντιμέτωπους» τρεις πολιτικούς αρχηγούς, τον διάδοχο του Κούτσμα, Γιανουκόβιτς, που και αυτός ήταν φιλορώσος, καταγόταν από τη μεγαλύτερη ρωσόφωνη επαρχία το Ντονέτσκ, που αποτελεί την μεγαλύτερη βιομηχανική περιοχή της Ουκρανίας, ο οποίος είχε να αντιμετωπίσει τον φιλοδυτικό πρώην πρωθυπουργό Γιουστσένκο, νυν πρόεδρο της Ουκρανίας, τον οποίο στήριξε η πρώην πρωθυπουργός η κ. Τιμοσένκο, η οποία θέλησε να δώσει τέλος στο καθεστώς του Κούτσμα. Η αφορμή δόθηκε με την δολοφονία ενός δημοσιογράφου του Γ. Γονγκάντζε.

ΠτΘ: Η «πορτοκαλί επανάσταση» γιατί απέτυχε;

Α.Μ.: Στην αρχή όλοι χάρηκαν για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Στη βουλή επικρατούσε μια ειρηνική ατμόσφαιρα. Στον τρίτο γύρο αναδείχτηκε νικητής ο Γιουστσένκο, ο πρώτος ακυρώθηκε, μη ξεχνάμε ότι αυτός ο γύρος σηματοδότησε την επανάσταση, γιατί ισχυρίσθηκαν ότι έκλεψαν ψήφους. Όλοι πίστευαν ότι το μέλλον ήταν λαμπρό. Όλος ο κόσμος στήριξε την «πορτοκαλί επανάσταση», η οποία ήταν εντελώς αναίμακτη, δεν έσπασε ούτε ένα τζάμι. Ήταν υπόδειγμα επανάστασης. Η Ρωσία παρακολουθούσε συγκρατημένη την όλη κατάσταση, δεν ανακατεύτηκε και όταν έβαλε δικούς της πολιτειολόγους, αυτοί απέτυχαν. Έτσι κέρδισε η φιλοδυτική κυβέρνηση και μετά άρχισαν τα συνηθισμένα. Η νοοτροπία των ανθρώπων δεν αλλάζει. Έχουμε εμείς την εξουσία θα κυνηγήσουμε την αντιπολίτευση. Τα λόγια ήταν ωραία, αλλά η πραγματικότητα ήταν άσχημη. Μέσα σε μισό χρόνο οι σχέσεις χάλασαν ο Γιουστσένκο παραίτησε την Τιμοσένκο και στην θέση της μπήκε άλλος. Η διαφθορά μεγάλωνε, ριζικές αλλαγές δεν έγιναν, εξεδίωξαν ανθρώπους που γνώριζαν καλά τη δουλειά τους και έβαλαν δικούς τους. Οι άνθρωποι που ανέλαβαν ήταν γνωστό ότι ήταν «μιας ημέρας». Η οικονομία τότε ξεκίνησε την κατρακύλα.

ΠτΘ: Αυτή τη στιγμή πώς είναι η πολιτική κατάσταση;

Α.Μ.: Υπάρχει πολιτική αστάθεια. Από το 2004 δεν υπάρχει κυβέρνηση η οποία να διοικήσει ένα χρόνο. Κάθε χρόνο έχουμε εκλογές και μοιάζει λίγο με την πολιτική της Ιταλίας που κάθε χρόνο άλλαζε κυβερνήσεις. Η διαφορά όμως είναι ότι η οικονομία της Ιταλίας παρόλη την αστάθεια είχε ανοδικό ρυθμό ενώ, της Ουκρανίας συνεχώς έχει πτωτική τάση.

Η Ουκρανία είναι πλούσια χώρα

ΠτΘ; Είναι πλούσια χώρα η Ουκρανία. Γιατί η οικονομία της να έχει πρόβλημα;

Α.Μ. Είναι πλούσια χώρα, απλά, οι κύκλοι οι πολιτικοί έχουν μοιρασθεί. Η ολιγαρχία, λέξη που χρησιμοποιούμε πολύ στην Ρωσία και στην Ουκρανία, αυτοί δηλαδή που έχουν δισεκατομμύρια, οι νεόπλουτοι, έχουν μοιράσει τις περιοχές και δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους σε πολλά σημεία και ο καθένας τραβά την « κουβέρτα από πάνω του».

ΠτΘ: Και ο λαός;

Α.Μ.: Ο λαός έχει συνηθίσει αυτήν την κατάσταση. Είναι απελπισμένος, δεν δίνει σημασία τα τελευταία δύο χρόνια σε ό,τι γίνεται. Βέβαια είναι χωρισμένος και αυτός, γιατί μη ξεχνάμε ότι η Ουκρανία είναι χωρισμένη στα δύο. Ανατολική Ουκρανία φιλορωσική και δυτική Ουκρανία φιλοδυτική. Οι μεν μιλάνε ρωσικά και οι άλλοι ουκρανικά. Να σημειώσω ότι υπάρχουν περιορισμοί στην χρήση της ρωσικής γλώσσας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης στο σινεμά και στον τύπο.

ΠτΘ: Αυτή τη στιγμή πού στηρίζεται η οικονομία της Ουκρανίας;

Α.Μ.: Έχουν μεταλλουργία ανεπτυγμένη, αγροτική οικονομία επίσης και πέρα από αυτό υπάρχουν εργοστάσια σύγχρονης τεχνολογίας. Έχουν γίνει επενδύσεις εδώ και δέκα χρόνια και οι ρυθμοί ανάπτυξης επέτρεψαν η Ουκρανία να φθάσει σε υψηλό επίπεδο και μάλιστα θα έλεγα ότι σε κάποιους τομείς ξεπερνούσε την ρώσικη οικονομία. Όμως μετά την «πορτοκαλί επανάσταση» όλα άλλαξαν. Η ανεργία είναι μεγάλη και μάλιστα το 2008 πολλές επιχειρήσεις έκλεισαν. Και αυτό φαίνεται σε όλη την περιφέρεια της Ουκρανίας, γιατί οι περισσότεροι κάτοικοί της είναι λαθρομετανάστες στην Ευρώπη. Από Πορτογαλία μέχρι Μόσχα βρίσκεις Ουκρανούς.

Σχέσεις Ρωσίας – Ουκρανίας

ΠτΘ: Μιλήσατε για προβλήματα που απορρέουν από τη χρήση ή μη της ρώσικης γλώσσας. Μήπως όλο αυτό το πρόβλημα το εντείνει και το θέμα που υπάρχει με το Πατριαρχείο της Μόσχας;

Α.Μ. Οι σχέσεις με το Πατριαρχείο της Μόσχας είναι ένα από τα θέματα που εντείνει τις διαφορές μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, όπως και το θέμα του ΝΑΤΟ, το θέμα του γκολοντομόρ, δηλαδή τον εξαναγκασμό σε λιμοκτονία το 1933 επί Στάλιν οπότε πέθαναν περίπου 5 εκατομμύρια Ουκρανοί. Η Ρωσία δεν το αναγνωρίζει αυτό, γιατί ο λιμός χτύπησε όλη τη Σοβιετική Ένωση και δεν μπορούν να πουν ότι ήταν γενοκτονία του Ουκρανικού λαού. Από την πλευρά της η Ουκρανία το προβάλλει στο ΟΗΕ και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς. Μάλιστα αυτό το θέμα το χειρίζονται και το έχουν στην επικαιρότητα Ουκρανοί μετανάστες στην Αμερική. Υπάρχει λόμπι Ουκρανών στην Αμερική το οποίο έχει προβεί σε μια αντιρωσική προπαγάνδα και βέβαια στηρίζεται από τους Αμερικανούς και τη Δύση.

Όσον αφορά ειδικότερα στις σχέσεις με το Πατριαρχείο της Μόσχας πρόβλημα δημιουργήθηκε και με την παρουσία του Βαρθολομαίου με αφορμή την επέτειο εκχριστιανισμού των Ρώσων. Ήταν ένα θέμα πολύ επίκαιρο το καλοκαίρι γιατί, όπως ξέρετε, η Ουκρανική Εκκλησία είναι διασπασμένη. Η εθνικιστική Ουκρανία ζητά αυτοκέφαλο και καμία εξάρτηση από το ρώσικο πατριαρχείο και η πλειοψηφία των κατοίκων της Μητρόπολης της Ουκρανίας, ανήκει στο Πατριαρχείο της Μόσχας. Είναι μια πληγή αυτή και δεν μπορούν να την αγνοήσουν, γιατί τα εθνικιστικά ουκρανικά αισθήματα είναι πολύ δυνατά και δεν θα υπακούσουν στους άλλους.

Μετά από πίεση και από τις δύο πλευρές αλλά και από τα άλλα Πατριαρχεία ο Βαρθολομαίος δεν αναγνώρισε το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας.

ΠτΘ: Επίσημη γλώσσα του κράτους ποια είναι;

Α.Μ.: Αυτή τη στιγμή επίσημη γλώσσα είναι η Ουκρανική. Το θέμα της γλώσσας είναι σοβαρό. Οι φιλορωσικοί ζητούν να μπει ως δεύτερη γλώσσα η ρωσική αλλά αυτό ποτέ δεν γίνεται και όλοι γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να γίνει, γιατί απαιτούνται πάνω από τριακόσιες ψήφους στην Βουλή, ώστε να μην μπορεί να βάλει βέτο ο πρόεδρος.

ΠτΘ: Υπάρχει πολιτική αστάθεια. Αυτή αντικατοπτρίζεται και στο λαό;

Α.Μ.: Σε θέματα δημοκρατίας έχουν γίνει μεγάλα βήματα. Στην τηλεόραση γίνονται εξαιρετικές εκπομπές από δημοσιογράφους Ουκρανούς, Ρώσους αλλά και Ευρωπαίους στις οποίες συμμετέχουν όλα τα πολιτικά κόμματα και φαίνεται η πολυφωνία. Υπάρχει ελευθερία στο κοινό να εκφράσει τις απόψεις του.

ΠτΘ: Η Ουκρανική κυβέρνηση είναι φιλοδυτική. Πόσο αυτό σήμερα έχει επηρεάσει τις σχέσεις της;

Α.Μ.: Πάρα πολύ. Βέβαια και η Ρωσία φροντίζει τα συμφέροντά της στην Ουκρανία και μάλιστα θα έλεγα ότι τώρα έχει περάσει σε μια αμυντική πολιτική εν αντιθέσει με την προηγούμενη που ήταν επιθετική. Είναι γνωστό ότι η σύζυγος του Προέδρου της Ουκρανίας είναι αμερικανίδα, τα παιδιά του έχουν αμερικανικά διαβατήρια, οπότε είναι φυσικό να υπάρχει πρόβλημα.

Το θέμα του φυσικού αγωγού

ΠτΘ: Πώς φθάσαμε στο θέμα του προβλήματος με το φυσικό αέριο;

Α.Μ. Παλιότερα στη Σοβιετική Ένωση είχαμε ενιαίο σύστημα πηγών ενέργειας. Το σύστημα το ενιαίο έπρεπε να σπάσει. Επί Κούτσμα υπήρχε μία σταθερότητα, υπήρχε καλή τιμή, υπήρχαν προβλήματα αλλά σε όχι μεγάλο βαθμό. Αυτή τη στιγμή η φιλοδυτική στάση της Ουκρανίας αναγκάζει τους Ρώσους να κάνουν πιο σκληρή την πολιτική τους, γιατί θίγονται πολλά συμφέροντά της στην Ουκρανία, όπως ο στόλος στη Σεβαστούπολη, η γλώσσα. Η Ρωσία δεν κάνει πίσω με την αιτιολογία ότι, εφόσον η Ουκρανία δεν συμμετέχει στην οικονομική ένωση, θα πρέπει να πληρώνει και στις τιμές που πληρώνει ένα ανεξάρτητο κράτος.

Κάθε λοιπόν 31 Δεκέμβρη πρέπει να ανανεώνεται το συμβόλαιο. Υπάρχει ένα συμβόλαιο που αφορά στο τράνζιτ μέχρι το 2010 και αναφέρεται στην τιμή που αγοράζει η Ουκρανία προβλέποντας την κάθε χρόνο ανανέωση.

ΠτΘ: Η Ρωσία ισχυρίζεται ότι η Ουκρανία στο θέμα του φυσικού αερίου την «κλέβει»…

Α.Μ.: Κάθε φορά που η Ρωσία σταματά την τροφοδοσία της Ουκρανίας αυτή αρχίζει και καταναλώνει το αέριο που προορίζεται για την Ευρώπη. Η Gazprom για να τηρεί τις συμφωνίες που έχει υπογράψει αναγκάζεται να δίνει αέριο. Αυτή τη στιγμή όμως φαίνεται ότι οδηγούμαστε σε αδιέξοδο. Μάλιστα ο Τσέχος πρωθυπουργός υπέγραψε με την Ρωσία και μόλις πήγε στην Ουκρανία παρά τις πολύωρες συζητήσεις και την υπογραφή η ύπαρξη υποσημειώσεων που δεν δέχεται η Ρωσία οδηγεί σε αδιέξοδο. Αυτό είναι απαράδεκτο.

ΠτΘ: Δεν υπάρχει ελπίδα;

Α.Μ.: Υπάρχει και εξαρτάται από τις υποχωρήσεις που θα κάνουν οι Ρώσοι. Κατ’ αρχήν η κρίση που μαστίζει την Ουκρανία δεν της επιτρέπει να πληρώσει τόσα λεφτά που ζητούν οι Ρώσοι και δικαίως αρνήθηκαν την πρότασή τους για 250 δολάρια τα 1000 κυβικά. Ζήτησαν 235 ξεκινώντας έτσι τα «τούρκικα παζάρια». Να σημειώσω ότι όλες οι χώρες της Ευρώπης αγοράζουν στα 400 δολάρια τα 1000κυβικα. Όλη αυτή η ιστορία έχει εκνευρίσει τους Ρώσους και αυτή τη στιγμή η Gazprom έχει τρομερές απώλειες. Δεν πληρώνεται, έχει χάσει ήδη 800 εκατομμύρια δολάρια και αναγκάζεται να συνεχίσει την πολιτική της, ώστε να μην την κλέβουν. Συγχρόνως ζητά πίσω 60 εκατομμύρια κυβικά τα οποία έπρεπε να προωθηθούν για τα Βαλκάνια να τα συμπληρώσει η Ουκρανία για τα αποθέματά της.

ΠτΘ: Έχει δηλαδή αποθέματα η Ουκρανία;

Α.Μ.: Έχει πολλά. Έχει αποθήκες της Gazprom μέσα στα όριά της έχει και δικά της αποθέματα, όπως και δικό της φυσικό αέριο.

ΠτΘ: Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε ένα θέατρο παραλόγου. Εκεί που φαίνεται ότι λύθηκε το πρόβλημα εμφανίζεται καινούργιο. Τι γίνεται;

Α.Μ.: Θα σας μιλήσω για τις τεχνικές δυνατότητες μεταβίβασης αερίου από μία τράνζιτ χώρα. Η μεταβίβαση αερίου γίνεται με την πίεση του ήδη ευρισκόμενου στους αγωγούς. Απαιτείται όμως και υποπίεση η οποία απαιτεί την ίδια ποσότητα αερίου, ώστε να ωθήσει το υπάρχον στις αντλίες. Αυτή η υποπίεση για να ξεκινήσει να ρέει το αέριο σε όλους τους αγωγούς απαιτεί τουλάχιστον 60 εκατομμύρια κυβικά. Βάσει της συμφωνίας που υπάρχει μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας το αέριο πρέπει να αγοράζεται από τη χώρα τράνζιτ, δηλαδή από τον Ουκρανία, ώστε με αυτό τον τρόπο να ξεκινήσει η διέλευση του αερίου προς τις άλλες χώρες. Η πρωθυπουργός Τιμοσένκο αυτό το απέφυγε και στη συνέντευξή της είπε ότι πρέπει να πάρουν το αέριο της Gazprom, ώστε το αέριο να μεταβεί και στις άλλες χώρες, όπως την Σλοβακία. Οι Ρώσοι αντέδρασαν και απαίτησαν από την Ουκρανία ως χώρα τράνζιτ να αγοράσει το αέριο. Έτσι από την Τρίτη το πρωί ενώ όλοι περίμεναν το αέριο να εμφανιστεί στα σύνορα Δυτικής Ευρώπης Ουκρανίας δεν έγινε τίποτα. Αυτή η κατάσταση ανάγκασε τους Προέδρους της Βουλγαρίας, της Σλοβακίας και της Μολδαβίας να μεταβούν στη Μόσχα. Μάλιστα ο Σλοβάκος προηγουμένως επισκέφθηκε την Ουκρανία, στο Κίεβο, και για μια ώρα με την κοινοβουλευτική ομάδα περίμενε την Τιμοσένκο, γεγονός που τον οδήγησε να την επιπλήξει για την αργοπορία της. Αυτό δείχνει μια ασέβεια προς αυτές τις χώρες. Φαίνεται πως ήταν προκαθορισμένο από τις Μεγάλες Δυνάμεις να μην πληγούν οι δυτικές χώρες αλλά αυτές οι μικρές της Ανατολικής Ευρώπης έχουν πλήρως εγκαταλειφθεί. Ήταν το σχέδιο που έγινε το Καλοκαίρι του προηγούμενου χρόνου μετά την επίσκεψη της Κοντολίζα Ράις στην Ουκρανία και το οποίο έπρεπε να τεθεί σε εφαρμογή.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι είναι παιχνίδι των Αμερικανών και ότι από πίσω βρίσκονται συμφέροντα πολιτικά και οικονομικά;

Α.Μ.: Η Ουκρανία πάντα θα αποτελεί το μέτωπο ανάμεσα σε Ρωσία και Αμερική όχι μόνο στο θέμα του φυσικού αερίου αλλά σε όλους τους τομείς. Πριν χρόνια μέτωπο ήταν η Γεωργία αλλά επειδή αυτή δεν έχει αγωγούς το ενδιαφέρον στράφηκε στην Ουκρανία. Βασικά όμως είναι θέμα ελέγχου που απαιτεί ένα γενικό διευθυντή όργανο των αμερικανών, ο οποίος θα παίρνει καλό μερίδιο. Η έριδα γίνεται μεταξύ Τιμοσένκο και Γιουστσένκο για το ποιος θα είναι το αφεντικό του αγωγού, εν ολίγοις εκπρόσωπος των αμερικανών.

ΠτΘ: Τι πιστεύετε ότι θα γίνει;

Α.Μ.: Πιστεύω ότι θα σταματήσουν την παροχή αερίου οι Ρώσοι και θα ολοκληρώσουν τον αγωγό από τη Βαλτική Θάλασσα. Μέχρι να υπογράψουν η Ευρώπη πρέπει να πιέσει πολύ την Ουκρανία.

ΠτΘ: Η Ρωσία μιλά για αμερικανική παρέμβαση;

Α.Μ.: Οι Ρώσοι πιστεύουν ότι είναι θέμα καθαρά αμερικανικής παρέμβασης για να επέλθει οικονομική καταστροφή στην Gazprom. Όλα αυτά τα χρόνια η Ρωσία έχει εισπράξει τεράστια ποσά. Η Ευρώπη θα αναγκασθεί να μην κάνει «την πάπια» γιατί αν μπουν οι Αμερικάνοι θα θιχθούν τα συμφέροντά της. Η τιμή του τράνζιτ θα καθορίζεται από τους αμερικάνους και αυτό θα επιβαρύνει τους ευρωπαίους και θα παίζονται άλλα παιχνίδια.

ΠτΘ: Η Ρωσία έχει στόχο να αγοράσει το σύστημα αγωγών της Ουκρανίας;

Α.Μ.: Έτσι όλα δείχνουν μάλιστα το είπε και χθες ο Γιουστσένκο στην Πολωνία ευρισκόμενος. Είπε λοιπόν ότι οι Ρώσοι έκαναν το ίδιο στην Λευκορωσία την καταχρέωσαν και ζήτησαν τον έλεγχο του 51% του συστήματος για να εξοφληθεί το χρέος προς αυτούς. Όπως είπε η Ουκρανία αυτό δεν θα το επιτρέψει και θα κοιτάξει τα συμφέροντα της χώρας του.

ΠτΘ: κ. Μιχαηλίδη σας ευχαριστούμε πολύ.

Α.Μ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Άριστες οι σχέσεις Ουκρανίας – Ελλάδας

ΠτΘ: Ποιες είναι οι σχέσεις της χώρας μας με την Ουκρανία;

Α.Μ.:Άριστες. Αυτή τη στιγμή βέβαια η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερες οικονομικές σχέσεις με την Ουκρανία. Αν δούμε τα ποσοστά των επιχειρήσεων που επένδυσαν στην Ουκρανία θα δούμε ότι οι επενδύσεις της Ελλάδας είναι πολύ χαμηλότερες σε σχέση με άλλους ανταγωνιστές της, όπως η Τουρκία, η Πολωνία, η Ιταλία. Δεν αναφερόμαστε βέβαια στις επενδύσεις των Γερμανών των Κινέζων και των αμερικάνων που είναι μεγάλες. Όμως οι πέντε ελληνικές εταιρείες αντιστοιχούν πενήντα τούρκικες.

ΠτΘ: Εσείς ταξιδεύετε συχνά στην Ουκρανία;

Α.Μ.: Παλιότερα περισσότερο τώρα προσπαθώ να ισορροπήσω την παρουσία μου εδώ και εκεί. Το θετικό της επανάστασης είναι ότι μας ακύρωσαν τις βίζες και έτσι μπαίνουμε εύκολα. Είναι ήρεμη χώρα δεν έχει εγκληματικότητα.

ΠτΘ: Υπάρχουν Έλληνες στην Ουκρανία;

Α.Μ.: Βεβαίως. Υπήρχε ελληνική μειονότητα στην Μαριούπολη όπως υπήρχε και στην Οδησσό. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν σύλλογοι ελληνικοί και στηρίζονται από την ελληνική πολιτεία η προσπάθεια. Φαίνεται ότι οι σχέσεις Ουκρανίας Ελλάδος είναι άριστες και η ελληνική κυβέρνηση κρατά ισορροπίες. Έχει καλές σχέσεις με τη Ρωσία αλλά διατηρεί και καλές σχέσεις με την Ελληνική κυβέρνηση.

Να σημειώσω δε ότι το γραφείο της εταιρείας μας είναι απέναντι από το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού, όπου δημιουργήθηκε η Φιλική Εταιρεία. Φανταστείτε ότι η κεντρική πλατεία της Οδησσού λέγεται ελληνική πλατεία και η κεντρική οδός Ελληνική οδός.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.