Η «ολυμπιακη» βασιλοπιτα της ΧΕΝ

Σε ενημερωτική εκδήλωση πάνω σε ένα επίκαιρο θέμα εξελίχθηκε η κοπή της βασιλόπιτας της ΧΕΝ, που έγινε το βράδυ της Τετάρτης. Η καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, Λία Αρβανιτίδου, μέλος της ομάδας βιβλίου της ΧΕΝ, προσέγγισε το θέμα «Αθήνα 2004: το χθες και το σήμερα» ξεκινώντας από τη ρήση του Πίνδαρου: «Όπως τη μέρα δεν υπάρχει πιο ζεστό και πιο φωτεινό αστέρι στον ουρανό από τον ήλιο, ομοίως δεν υπάρχει μεγαλύτερη αθλητική συνάντηση από αυτή των Ολυμπιακών Αγώνων». Επέλεξε να ακολουθήσει μια διαδρομή στο πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων και κέρδισε το ενδιαφέρον και την προσοχή των παρισταμένων.

Από τις ρίζες των Ολυμπιακών Αγώνων, το 776 π.Χ. ή το 884 π.Χ. κατ’ άλλους, ξεκίνησε την ομιλία της η κ. Αρβανιτίδου, μετά από το καθιερωμένο καλωσόρισμα των συμμετεχόντων από την πρόεδρο της ΧΕΝ Μαρία Μπατζώνια: «Ήταν αφιερωμένοι στο Δία και την Ήρα και τελούνταν στον ιερό χώρο της Ολυμπίας, όπου υπήρχαν και οι μεγαλοπρεπείας ναοί τους. Αρχικά συνδύαζαν θρησκευτικές τελετές με αθλητικά αγωνίσματα, εμπνευσμένα από αρχαίους ελληνικούς μύθους. Το αγώνισμα του Στάδιου Δρόμου, αγώνας ταχύτητας σε απόσταση 192,7 μ. ήταν το μοναδικό και κυρίαρχο για 13 ολόκληρες ολυμπιάδες. Οι αθλητές του αγωνίσματος ονομάζονταν σταδιοδρόμοι και οι νικητές σταδιονίκες».

Μόνο για άντρες

Το πνεύμα συμμετοχικότητας, ευγενούς άμιλλας και διεκδίκησης αφορούσε μόνο, ως γνωστόν, τους άντρες: «Συμμετείχαν αθλητές από κάθε γωνιά της Ελλάδας αρκεί να ήταν ελεύθεροι άντρες πολίτες – οι γυναίκες αποκλείονταν – και να μην είχαν διαπράξει μιαρές πράξεις. Ευσεβής πόθος όλων ήταν να κερδίσουν τον κότινο, στεφάνι ελιάς κομμένο από νεαρό αγόρι, του οποίου έπρεπε να ζουν και οι δύο γονείς. Η ελιά ήταν ένα ιερό δέντρο κοντά στο ναό του Δία και τα κλαδιά για τα στεφάνια κόβονταν μια μέρα πριν τους αγώνες και καθαγιάζονταν μέσα στο ναό. Οι ολυμπιονίκες έχαιραν ιδιαίτερης εκτίμησης και σεβασμού εφ’ όρου ζωής στις πόλεις – κράτη από τις οποίες προέρχονταν, γιατί η δόξα που τους χάριζαν ήταν η μεγαλύτερη».

Στη συνέχεια, η Λία Αρβανιτίδου μίλησε για το πνεύμα ειρήνης που στεφάνωνε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, για την αρχή της εκεχειρίας, που επέβαλε την κατάπαυση των εχθροπραξιών και για τη διαρκή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων επί 12 αιώνες.

Πλησιάζοντας στη σύγχρονη εποχή, αναφέρθηκε στην επανεκκίνηση των Αγώνων που επετεύχθη χάρις στο γάλλο βαρόνο Pierre de Coubertin έδωσε στους Ολυμπιακούς την ιδέα της παγκόσμιας γιορτής ειρήνης. Στους ανθρώπους που στήριξαν το ολυμπιακό πνεύμα κατατάσσονται μεταξύ άλλων ο Κωστής Παλαμάς που έγραψε τον ολυμπιακό ύμνο και ο Σπυρίδων Σαμαράς που τον μελοποίησε. «Στις 25 Μαρτίου 1896 στην Αθήνα έλαβαν χώρα οι Σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες. Σε συνδυασμό με την 75η επέτειο ανεξαρτησίας της Ελλάδας και τη θρησκευτική γιορτή έλαμψε στο Παναθηναϊκό Στάδιο η ολυμπιακή ιδέα. Περίπου 300 αθλητές από 13 χώρες συμμετείχαν λαμβάνοντας μέρος σε 9 αθλήματα και σε 43 αγωνίσματα… Η Ελλάδα με τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αθλητών κέρδισε 10 χρυσά μετάλλια.

Ανάμεσά τους ο Σπύρος Λούης, ο οποίος χωρίς ουσιαστική προπόνηση κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο μαραθώνιο δρόμο και αποτέλεσε θρύλο στον ελληνικό και παγκόσμιο χώρο».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.