«Η νεα διοικητικη μεταρρυθμιση αφορα τοσο στον Καποδιστρια ΙΙ οσο και στον εκλογικο νομο»

• «Διοικητική και

εκλογική μεταρρύθμιση βαδίζουν παράλληλα»

Δ.Δ: Ένα από τα θέματα τα οποία απασχολούν πάρα πολύ την επικαιρότητα είναι η περίφημη διοικητική αναδιάρθρωση – μεταρρύθμιση, η οποία είχε αρχικώς εξαγγελθεί από τον κ. Παυλόπουλο, πριν από ενάμιση χρόνο, στη συνέχεια πάγωσε και επανήλθε δια εξαγγελιών και διαρροών στον τύπο επί της σημερινής υπουργίας του κ. Ραγκούση. Μάλιστα εσύ φιλοξένησες ένα αποκλειστικό πρωτοσέλιδο – κείμενο – ρεπορτάζ στην εφημερίδα «Απογευματινή» όπου και παρουσίασες την ακτινογραφία του νομοσχεδίου, το οποίο ετοιμάζει η κυβέρνηση. Θα θέλαμε λίγες περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το πνεύμα και τη φιλοσοφία της μεταρρύθμισης και φυσικά το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι εάν και κατά πόσο θα εφαρμοσθεί προ του 2010 οπότε έχουμε νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές.

Π.Κ.: Η νέα κυβέρνηση και ο κ. Ραγκούσης παρέλαβαν τη μεταρρύθμιση από το σημείο που την είχε αφήσει ο κ. Παυλόπουλος το φθινόπωρο του 2008 και δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να επικαιροποιούν αυτό το σχέδιο του ΙΤΑ, το οποίο εκτός από τη χωροταξική, δηλαδή τα διοικητικά όρια των νέων δήμων, είχε και δύο ακόμα ενδιαφέρουσες μελέτες. Η πρώτη αφορούσε στις νέες αρμοδιότητες, οι οποίες πρέπει να εκχωρηθούν από το κεντρικό κράτος στους δήμους και η δεύτερη στους πόρους που πρέπει να συνοδεύουν τις αρμοδιότητες ώστε να μπορέσουν οι δήμοι αυτοί να ανταπεξέλθουν στον νέο τους ρόλο διότι υπάρχει και η αρνητική εμπειρία του Καποδίστρια Ι.

Θα πρέπει όμως να τονίσουμε ότι η νέα μεταρρύθμιση έχει πολλά διαφορετικά στοιχεία από εκείνη του 1997. Δεν επιχειρείται μόνο να διαμορφωθεί ένα νέο αρχιτεκτονικό τοπίο στην τοπική αυτοδιοίκηση αλλά συνολικά στην πολιτική σκηνή της χώρας, δηλαδή συνοδεύεται από μεταρρύθμιση του εκλογικού νόμου, υπάρχει μια νέα φιλοσοφία στον τρόπο εκλογής των βουλευτών, κορυφαία κυβερνητικά στελέχη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός μίλησαν στη βουλή για μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και ευρείες περιφέρειες με λίστα. Αυτό προϋποθέτει οι δυο αλλαγές, στον εκλογικό νόμο και στους δήμους, να βαδίσουν παράλληλα και στο ίδιο μεταρρυθμιστικό σχέδιο. Για τον λόγο αυτό αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο επιτροπές που δουλεύουν πυρετωδώς, η μία είναι η επιτροπή του εκλογικού νόμου και η άλλη η επιτροπή του Καποδίστρια.

Δ.Δ.: Υπάρχει βέβαια και ένα ερώτημα εδώ, που αφορά στο Σύνταγμα, σύμφωνα με το οποίο έχει προβλεφθεί ότι με την ψήφιση του εκλογικού νόμου, αυτός εφαρμόζεται από τις μεθεπόμενες εκλογές εκτός αν ικανοποιεί την προϋπόθεση της ψήφισής του από τα 2/3 του κοινοβουλίου. Εσύ εκτιμάς ότι η Νέα Δημοκρατία θα το ψηφίσει;

Π.Κ.: Εγώ εκτιμώ ότι αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση δεν ανοίγει το θέμα του εκλογικού νόμου γιατί περιμένει τα πράγματα στη Νέα Δημοκρατία να αποκρυσταλλωθούν, να εκλεχθεί ο νέος αρχηγός, να αποκατασταθούν οι εσωκομματικές ισορροπίες ώστε να έχει την απαραίτητη συναίνεση, στην οποία ελπίζει. Να υπενθυμίσω εδώ ότι και στο εσωτερικό του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας είχαν ακουστεί στο παρελθόν φωνές, οι οποίες συνηγορούσαν στην αλλαγή του εκλογικού νόμου προς στην κατεύθυνση της παραλλαγής του γερμανικού μοντέλου. Άρα, η κυβέρνηση κάτι ξέρει παραπάνω και περιμένει να ηρεμήσουν τα πράγματα εκεί για να φέρει την πρόταση στη βουλή.

• «Το δημαρχοκεντρικό

σύστημα διοίκησης

παράγοντας αστικοποίησης»

Δ.Δ.: Ποια εκτιμάς ότι θα είναι τα όρια παρέμβασης των δημοτικών συμβουλίων και των τοπικών φορέων και εκπροσωπήσεων ώστε να αλλάξουν τα δεδομένα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή.

Π.Κ.: Θα γνωρίζετε ότι, αυτή τη στιγμή, το σύστημα διοίκησης των δήμων είναι δημαρχοκεντρικό. Υπάρχει μια τάση σε κάποια από τα μέλη της επιτροπής το σύστημα αυτό να αλλάξει, να υπάρχει δηλαδή ένα είδος δημοτικής δημοκρατίας, αποκέντρωσης στις λειτουργίες του δήμου, αλλά επειδή, αυτά ως παλιός συντάκτης τα έχω ξαναδεί να εισάγονται στον Καποδίστρια Ι χωρίς να εφαρμόζεται τίποτα, και αναφέρομαι στον θεσμό των τοπικών συμβουλίων, τα οποία απαξιώθηκαν στην πράξη από τους νέους δημοτικούς άρχοντες, πιστεύω ότι θα είναι περισσότερο το «κερασάκι πάνω στην τούρτα», προκειμένου να μειωθούν οι αντιδράσεις.

Εάν όμως δεν υπάρξει αυτό το νέο σύστημα της εσωτερικής δημοκρατίας, της ουσιαστικής παρέμβασης του δημοτικού συμβουλίου στην πολιτική που θα χαράζει για τον δήμο και αν επίσης δεν αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο οι δήμαρχοι διοικούν τους δήμους και συγκροτούν σήμερα πλειοψηφίες, ο Καποδίστριας ΙΙ θα έχει πολύ πιο οδυνηρά αποτελέσματα για τα ελληνικά χωριά της ελληνικής επαρχίας απ’ ότι είχε ο Καποδίστριας Ι.

Δ.Δ.: Πιστεύεις ότι θα τα αφανίσει;

Π.Κ.: Πιστεύω ότι θα οδηγήσει σε μια ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση του πληθυσμού στα αστικά κέντρα, μικρά και μεγαλύτερα, και ότι στην ουσία τα χωριά μας θα γίνουν τόποι προορισμού για τις θερινές διακοπές.

Δ.Δ.: Σε ό,τι αφορά τα τοπικά συμβούλια βλέπεις αλλαγές στο πλαίσιο λειτουργίας τους; Γιατί άλλο πλαίσιο είχαμε το 2002, άλλο το 2006, υπάρχουν ορισμένες διαφοροποιήσεις στον τρόπο που λειτουργούν. Το 2002 οι πρόεδροι των δημοτικών συμβουλίων ήταν αυτομάτως και δημοτικοί σύμβουλοι με όλα τα σχετικά δικαιώματα ενώ σήμερα παίρνουν μέρος μόνο όταν υπάρχει θέμα ενδιαφέροντος τοπικού συμβουλίου και μετέχουν στα δημοτικά συμβούλια εναλλάξ. Εκεί προβλέπεται ουσιαστική διαφοροποίηση;

Π.Κ.: Εδώ υπάρχει διάσταση απόψεων και στα μέλη της επιτροπής και ευρύτερα σε όσους ασχολούνται με το νέο θεσμικό πλαίσιο. Η μία τάση, η οποία είναι περισσότερο υπέρ της ενίσχυσης του κεντρικού ρόλου των νέων δήμων, αφορά στην κατάργηση των τοπικών συμβουλίων διότι διασπούν την ενότητα του δήμου και δημιουργούν προβλήματα στην πλειοψηφία να υλοποιήσει την πολιτική της και ο αντίλογος αυτής της άποψης είναι ότι τα τοπικά συμβούλια είναι το τελευταίο οχυρό της ταυτότητας των παλιών κοινοτήτων, οι οποίες καταργήθηκαν, δεν έγινε καθόλου σεβαστή η ιδιαιτερότητά τους στο πλαίσιο του νέου δήμου. Πρώην πρόεδροι κοινοτήτων με τους οποίους επικοινωνώ καθημερινά, εκφράζουν πάρα πολλά παράπονα για την εγκατάλειψη των χωριών και των οικισμών τους από την κεντρική διοίκηση του δήμου. Όλα αυτά θα πρέπει λοιπόν η επιτροπή να τα λάβει υπόψη της, να εξισορροπήσει τις αντιθέσεις και να προτείνει μια τέτοια λύση ώστε και τα χωριά να μην αφανιστούν όσο αυτό είναι δυνατόν –αυτό εξαρτάται από το σχέδιο Καποδίστρια- αλλά και η λειτουργία των τοπικών συμβουλίων να μην μπλοκάρει τη λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου.

Δ.Δ.: Ένα κλασικό παράδειγμα αυτής της τάξεως, είναι η κατάσταση που επικρατεί στον δήμο Κομοτηνής, όπου τα 5 από τα 7 τοπικά συμβούλια ελέγχονται από τη μείζονα αντιπολίτευση και ως εκ τούτου για τη δημοτική αρχή είναι ανύπαρκτοι οι πρόεδροί τους καθώς διαβουλεύονται με άλλα πρόσωπα συνήθως παρά με αυτούς.

Π.Κ.: Αν πάμε στην ορεινή Ελλάδα, όπου το τοπικό συμβούλιο έχει υποκαταστήσει την παλιά κοινότητα, εκεί ο ρόλος των τοπικών συμβουλίων θα έπρεπε να είναι ακόμα πιο ενισχυμένος, το γραφείο της πρώην κοινότητας θα έπρεπε να λειτουργεί και όχι να αναγκάζεται ο ηλικιωμένος να επικοινωνήσει μέσω διαδικτύου ή να πάει στην έδρα του δήμου πολλά χιλιόμετρα μακριά και πολλές φορές η επαφή με τον δήμο σε επίπεδο οδικής σύνδεσης είναι προβληματική.

Και ένα άλλο θέμα που είναι πολιτικό είναι ότι η αμεσότητα που υπήρχε μεταξύ του δημάρχου και του πολίτη, λέγαμε ότι είναι το σκαλοπάτι της εξουσίας που έχει την πιο άμεση επαφή και τη μεγαλύτερη αντιπροσωπευτικότητα μεταξύ πολίτη και αιρετού, αυτό χάνεται πλέον. Όταν έχεις δήμους οι οποίοι είναι στην ουσία το ένα τρίτο ή ο μισός νομός, πότε θα επισκεφθεί αυτός ο δήμαρχος τους δημότες, πότε θα μπορούν να εκθέσουν το πρόβλημά τους στον δήμαρχο ή στα δημοτικά όργανα; Νομίζω ότι δημιουργείται ένα μικρό «φέουδο», μια μικρή τοπική κυβέρνηση, η οποία στη συνέχεια, μακάρι να διαψευστώ, θα οδηγηθεί στο να επιβάλει καινούριους, νέους τοπικούς φόρους και θα πρέπει να ανταπεξέλθει σε καθήκοντα πολύ μεγαλύτερα από τις αρμοδιότητες που τις έχουν ανατεθεί. Και αναφέρομαι στην υγεία, στην παιδεία, στα σχολεία, στη μισθοδοσία των καθηγητών, στα εκπαιδευτικά προγράμματα, στην πρωτοβάθμια υγεία, στα κέντρα υγείας τα οποία θα είναι μικρά νοσοκομεία, όλα αυτά νομίζω ότι υπερβαίνουν κατά πολύ τη λειτουργία της σημερινής αυτοδιοίκησης. Και να προσθέσω ότι από την άλλη πλευρά δεν υπάρχει διάθεση από την κεντρική διοίκηση να μεταφέρει ουσιαστικούς πόρους.

• «Η προίκα

του νέου Καποδίστρια»

Δ.Δ.: Εδώ είναι το μεγάλο ερώτημα. Η κυβέρνηση έχει τεράστιο ζήτημα δημοσιονομικού ελέγχου και ελλείμματος, οι Βρυξέλλες πιέζουν αφόρητα για τη λήψη εισπρακτικών μέτρων, πώς θα προικοδοτηθεί ο νέος Καποδίστριας και από πού;

Π.Κ.: Δεν είναι μόνο αυτό. Αφενός μεν δεν μπορεί να προικοδοτηθεί, αφετέρου δε η κυβέρνηση πρέπει να επιστρέψει άμεσα στους δήμους ογδόντα εκατομμύρια ευρώ, τα οποία είναι χρήματα της αυτοδιοίκησης, τα είχε παρακρατήσει από τους δυναμικούς φόρους στους οποίους συμμετέχει η τελευταία για να υλοποιηθεί αυτό το πρόγραμμα των είκοσι χιλιάδων εργαζομένων μέσω ΟΑΕΔ. Το πρόγραμμα ματαιώθηκε τις πρώτες μέρες της νέας διακυβέρνησης, η αυτοδιοίκηση ζήτησε επίσημα πίσω τα λεφτά της μέσω του προέδρου της ΚΕΔΚΕ, η κυβέρνηση δεν έχει τα χρήματα και αυτό είναι ένα ακόμη σημείο τριβής. Πολλώ δε μάλλον σκέψου ότι η νέα μεταρρύθμιση απαιτεί στη χειρότερη περίπτωση 4 δις -3,7, σε τιμές του 2007, είχε εκτιμηθεί ότι θα είναι το νέο επιχειρησιακό πρόγραμμα στήριξης των δήμων. Μάλιστα, μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερος ο αριθμός αν προσθέσουμε όλα αυτά που θέλει να αναθέσει η κεντρική κυβέρνηση στην αυτοδιοίκηση.

• «Αν η μεταρρύθμιση

δεν γίνει τώρα,

δεν θα γίνει ποτέ»

Δ.Δ.: Η εκτίμησή σου είναι ότι η μεταρρύθμιση θα υλοποιηθεί μέσα στο 2010 ή όχι;

Π.Κ.: Αν η διοικητική μεταρρύθμιση δεν υλοποιηθεί μέσα στο 2010 δεν θα αλλάξει ούτε ο εκλογικός νόμος, αλλά αν δεν γίνει το 2010 δεν θα γίνει ποτέ. Αν τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου, δεν περάσει όλες αυτές τις δυσάρεστες ή ευχάριστες, αναλόγως σε ποια πολιτική θέση βρίσκεται ο καθένας, μεταρρυθμίσεις και αλλαγές μέχρι τον Μάρτη του 2010, έχω την εντύπωση ότι μετά οι δυνατότητες που διαθέτει θα έχουν εξαντληθεί και θα έχει αρχίσει η γκρίνια καθώς υπάρχουν και άλλα μέτρα, τα οποία είναι πολύ δυσάρεστα και αφορούν στο ασφαλιστικό, μισθούς, συντάξεις κ.τ.λ.

Δ.Δ.: Συζητιέται το ενδεχόμενο παράτασης θητείας δημάρχων και νομαρχών προκειμένου να υπάρξει το θεσμικό πλαίσιο;

Π.Κ.: Είναι από τα σενάρια που εξετάστηκαν στο γραφείο του κ. Ραγκούση, σε μια σύσκεψη που έγινε περί τα μέσα Οκτωβρίου. Τουτέστιν, σε περίπτωση που δεν υπάρχει περιθώριο να ολοκληρωθεί η μεταρρύθμιση, με ό,τι αυτή συνεπάγεται, μέχρι το τέλος του 2010, να ψηφιστεί ειδικός νόμος στη βουλή, που να παρατείνει τη δημοτική θητεία κατά έξι ή κατά δώδεκα μήνες. Το σύνταγμα το επιτρέπει εφόσον ο νόμος είναι επαρκώς αιτιολογημένος ενώ κλήθηκαν και συνταγματολόγοι στο γραφείο, παρέθεσαν τις απόψεις τους, συμβουλευτικές βεβαίως, καθώς η απόφαση θα είναι πολιτική. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει μια ομάδα μεγαλοδημάρχων του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι συγκεντρώνονται δυο με τρεις φορές την εβδομάδα στο γραφείο του κ. Ραγκούση, συζητούν όλα αυτά τα θέματα που συζητούμε κι εμείς τώρα, παίρνουν αποφάσεις, κάποιες από τις οποίες γίνονται γνωστές σε μας τους δημοσιογράφους των αθηναϊκών ΜΜΕ, ενώ κάποιες άλλες που δεν γίνονται τις αντιλαμβανόμαστε στην πορεία.

Δ.Δ.: Αυτοί οι δήμαρχοι πιέζουν τα πράγματα προς την κατεύθυνση της παράτασης;

Π.Κ.: Συζήτησαν σε μια τέτοια σύσκεψη την παράταση, η απόφαση όμως θα είναι του υπουργού και της κυβέρνησης. Βέβαια, πρωταγωνιστικό ρόλο στην όλη συζήτηση έχουν παλιοί δήμαρχοι που σήμερα είναι βουλευτές και κατάγονται από τη Δυτική Μακεδονία….

Δ.Δ.: Εννοείτε τον κ. Κουκουλόπουλο, πρώην πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ…

Π.Κ.: Ο κ. Κουκουλόπουλος, ο δήμαρχος Ηρακλείου, ο δήμαρχος Πατρών και γενικότερα οι μεγάλοι δήμοι του ΠΑΣΟΚ πρωταγωνιστούν στο όλο θέμα, όπως και ο δήμαρχος Καλλιθέας, κ. Ασκούνης, ο οποίος παίζει έναν προεξάρχοντα ρόλο μετά την 4η Οκτωβρίου.

• «Νομάρχες

σε ρόλο επάρχου»

Δ.Δ.: Οι σημερινές νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις τι θα απογίνουν;

Π.Κ.: Εκεί συναντά η κυβέρνηση τις λιγότερες αντιστάσεις διότι η νομαρχία δεν έχει ταυτιστεί στη συνείδηση του πολίτη με κάποιο διαφορετικό επίπεδο αυτοδιοίκησης απ’ ό,τι ήταν ο διορισμένος νομάρχης και η νομαρχία προέκταση της κρατικής μηχανής, είναι μικρό το διάστημα, μόλις δεκαπέντε χρόνια, δεν μπόρεσε να εμπεδωθεί στη συνείδηση του πολίτη σαν διακριτός ρόλος της αυτοδιοίκησης και σαν δεύτερος βαθμός. Αν και, σε επίπεδο πολιτικού προσωπικού, εκεί γίνεται η μεγαλύτερη «σφαγή», διότι θα πρέπει 56 νομάρχες ή πρόεδροι νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων να μπορέσουν να στριμωχτούν σε δεκατρείς έως δεκαέξι καινούριες θέσεις. Από την άλλη, υπάρχει μια ασφαλιστική δικλείδα ότι δεν θα καταργηθούν οι παλιές νομαρχίες αλλά θα έχουμε περιφερειακή αυτοδιοίκηση δευτέρου βαθμού, ας το πούμε σχηματικά, σε επίπεδο σημερινών περιφερειών, και παράλληλα, εσωτερικά, στις περιφερειακές αυτοδιοικήσεις θα διατηρηθούν οι νομαρχίες στον ρόλο των σημερινών επαρχιών και επί κεφαλής τους θα είναι ο νομάρχης, ο οποίος θα παίζει τον ρόλο του επάρχου, θα εκλέγεται απευθείας, αλλά θα είναι με πολύ περιορισμένες αρμοδιότητες, θα εκτελεί την πολιτική της περιφερειακής αυτοδιοίκησης στον νομό. Ο λόγος που διατηρείται η θέση αυτή είναι για να αποφευχθεί η γκρίνια, όπως καταλαβαίνετε εκεί είναι κεντρικά στελέχη των κομμάτων που ή προαλείφονται για βουλευτές ή είναι πρώην βουλευτές ή πρώην υπουργοί.

• «Πιθανόν,

δύο περιφερειάρχες,

αιρετός και διορισμένος»

Δ.Δ.: Κάτι το οποίο αφορά στις υπηρεσίες. Η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση έχει ενσωματώσει δεκάδες υπηρεσίες που ανήκαν προηγουμένως στα υπουργεία, όταν ήταν διορισμένος νομάρχης, αυτές θα μεταφερθούν στην περιφέρεια;

Π.Κ.: Κατ’ αρχήν, σήμερα οι υπηρεσίες αυτές εξαρτώνται κάθετα από τις κεντρικές διοικήσεις των υπουργείων. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει ένα σενάριο ότι αν η περιφέρεια διατηρηθεί σε ένα διπλό ρόλο, δηλαδή υπάρχει ο αιρετός περιφερειάρχης, πρόεδρος του αιρετού περιφερειακού συμβουλίου και παράλληλα υπάρχει και ο κρατικός εκπρόσωπος, ο διορισμένος περιφερειάρχης, σε αυτό το μοντέλο θα υπάγονται στον διορισμένο, όπως επίσης και το περιφερειακό ταμείο.

Δ.Δ.: Άρα το ΕΣΠΑ θα το διαχειρίζεται ο διορισμένος περιφερειάρχης;

Π.Κ.: Στο ένα σενάριο. Στο άλλο, το οποίο έχει και τους περισσότερους υποστηρικτές στην κεντρική διοίκηση είναι ότι θα έχουμε αιρετή περιφέρεια που θα τα πάρει όλα.

• «Αυτοχειριασμός

του κράτους

που θα περιορισθεί

στον κεντρικό του ρόλο»

Δ.Δ.: Αυτό σημαίνει ότι το κράτος αποφασίζει να αποψιλωθεί από τις περιφερειακές του αρμοδιότητες.

Π.Κ.: Το κράτος πλέον αυτοχειριάζεται και θα περιοριστεί στον κεντρικό του ρόλο κι από κει και πέρα πάμε σε ένα μοντέλο, το οποίο δεν το έχουμε ζήσει, θα έχει και τα θετικά του σημεία θα έχει όμως και τις αρνητικές του επιδράσεις για έναν τρόπο λειτουργίας που όλοι έχουμε μάθει μέχρι τώρα και ίσως μας δυσκολέψει λίγο στην αρχή.

Δ.Δ.: Είναι έτοιμο το πολιτικό σύστημα στη χώρα για να πάει σε μια τέτοια κάθετη αποκέντρωση;

Π.Κ.: Πιστεύω ότι είναι τόσο ώριμο όσο ήταν με τη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση του ’94. Χαρακτηριστικά θυμάμαι και το νομικό πλαίσιο, το οποίο είχε ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ εκείνη την εποχή και που ένας νόμος αντέκρουε τον προηγούμενο. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στον ιδρυτικό νόμο της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης με υπουργό τον κ. Τσοχατζόπουλο και στον νόμο που πήρε τις μισές αρμοδιότητες πίσω, ένα χρόνο μετά, με υπουργό τον κ. Σκανδαλίδη, και το αλαλούμ που επικράτησε διότι δεν υπήρχε από την αρχή ούτε στρατηγικός στόχος, ούτε πλαίσιο, ούτε μπορούσαν να διοργανώσουν μια νομαρχιακή αυτοδιοίκηση χωρίς χρήματα και χωρίς επαρκές ανθρώπινο δυναμικό. Αυτή την έλλειψη πρόνοιας πληρώνει ακόμα και σήμερα η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση.

• «Έξι με εφτά

οι προβλεπόμενες

περιφέρειες»

Δ.Δ.: Και ένα τελευταίο ερώτημα, σε τι αριθμό θα ανέλθουν οι περιφέρειες;

Π.Κ.: Θα μειωθούν πάρα πολύ, θα φτάσουν στα όρια της λίστας των ευρέων περιφερειών, δεν θα ξεπερνούν τις έξι με εφτά, κάποια σενάρια μιλούν και για πέντε, -ούτως ή άλλως λειτουργούν σήμερα πέντε ή έξι αναπτυξιακές περιφέρειες στο πλαίσιο της υλοποίησης του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Θα είναι πλέον πολύ εύκολο η διοικητική δομή να σχεδιασθεί πάνω στις πέντε αναπτυξιακές περιφέρειες. Εν πάση περιπτώσει όλα αυτά θα εξαρτηθούν από το τελικό μοντέλο, τη νέα αρχιτεκτονική που θα επιλέξει η κυβέρνηση και πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει αντίδραση στα σχέδια γιατί η Νέα Δημοκρατία ασχολείται με τα του οίκου της. Όταν όμως εκλέξει αρχηγό, στη συνέχεια θα υπάρξει διάλογος μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων και αν δεν υπάρξει συμφωνία, το ΠΑΣΟΚ θα συναντήσει δυσκολίες στην προώθηση της μεταρρύθμισης γι’ αυτό και ενδεχομένως να επιδιώξει τη συναίνεση.

Δ.Δ.: Αν διαφωνήσει δηλαδή η Νέα Δημοκρατία στο γερμανικό μοντέλο όπως θα το εισάγει το ΠΑΣΟΚ, αυτό δεν θα περάσει;

Π.Κ.: Ο νόμος αυτός θα περάσει με σχετική πλειοψηφία αλλά δεν θα εφαρμοσθεί στις επόμενες εκλογές, θα εφαρμοσθεί από τις μεθεπόμενες.

Δ.Δ.: Θα υπάρξει ζήτημα με την αναδιάρθρωση των δήμων από τη στιγμή που δεν θα εφαρμοσθεί ο νόμος με τις μονοεδρικές κ.τ.λ.

Π.Κ.: Όπως προανέφερα, η ευκαιρία του ΠΑΣΟΚ να περάσει τη νέα μεταρρύθμιση είναι τώρα. Εάν δεν συμβεί αυτό, η εμπειρία από την διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μας δείχνει ότι στη δεύτερη τετραετία θα είναι παντελώς αδύνατο.

Δ.Δ.: Περικλή Καπετανόπουλε σε ευχαριστούμε πολύ.

Π.Κ.: Εγώ σας ευχαριστώ.

Δάμων Δαμιανός

Επιμέλεια: Γ.-Δ.Κ.

Η διοικητική μεταρρύθμιση στη Ροδόπη – Από τους 12 δήμους στους 3

Η πρόταση του ΙΤΑ, η οποία έγινε αποδεκτή, ή τουλάχιστον δεν διαφώνησε κανείς από πλευράς της ΚΕΔΚΕ και η οποία απεστάλη επίσημα το καλοκαίρι του ’08 στον κ. Παυλόπουλο προέβλεπε, σε ό,τι αφορά στη Ροδόπη, από δώδεκα δήμους να δημιουργηθούν μόνο τρεις. Τουτέστιν, τον δήμο Κομοτηνής, ο οποίος θα περιλάμβανε στα νέα του όρια τον δήμο Νέου Σιδηροχωρίου και Μαρώνειας, τον δήμο του δυτικού νομού με έδρα τον Ίασμο, με την κοινότητα Αμαξάδων, τον δήμο Σώστη και τον δήμο Αιγείρου και τον δήμο του ανατολικού τμήματος του νομού με έδρα τις Σάπες και με τον δήμο Αρριανών, την κοινότητα Φιλύρας, Οργάνης και Κέχρου. Σε αυτό το σημείο το σχέδιο θα παραμείνει αυτούσιο, και για έναν επιπλέον λόγο, ότι δεν διαφώνησε κανείς από την τότε σύνθεση της επιτροπής με μέλη και από το ΠΑΣΟΚ και από τη Νέα Δημοκρατία.

Αυτό το οποίο επεξεργάζεται τώρα με πολύ προσοχή, καθώς αφορά στον μισό ελληνικό πληθυσμό είναι η συνένωση δήμων και η ίδρυση μητροπολιτικών κέντρων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη διότι στο πρώτο σχέδιο του ΙΤΑ και η Αττική και η Θεσσαλονίκη είχαν εξαιρεθεί. Να διευκρινίσω ότι πρόκειται για το πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης, το οποίο περιλαμβάνει δεκαεπτά δήμους και δεν είναι μόνο η Α΄ Θεσσαλονίκης και το πολεοδομικό συγκρότημα Αθηνών, δηλαδή η Β΄ Αθηνών συν ορισμένους δήμους του υπολοίπου Αττικής που έχουν ήδη ενσωματωθεί στον αστικό ιστό, όπως είναι ο Άγιος Στέφανος, το Κρυονέρι, τα Άνω Λιόσια.

Και εδώ είναι που μπαίνει το ερώτημα πότε θα ανοιχτεί ο διάλογος, η δημόσια διαβούλευση, ποιες θα είναι οι παρεμβατικές δυνατότητες των τοπικών κοινωνιών, των τοπικών ενώσεων και των δημοτικών συμβουλίων, ποια θα είναι τα κριτήρια με τα οποία θα αποφασιστεί και η έδρα και το όνομα.

Αβέβαιη η έκβαση της μάχης

της διαδοχής στη Νέα Δημοκρατία

Νομίζω ότι μετά τη δήλωση στήριξης του Άρη Σπηλιωτόπουλου στην Ντόρα Μπακογιάννη, το παιχνίδι δείχνει να εξισορροπείται, παρ’ ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή έδειχνε ότι υπάρχει ένα σαφές προβάδισμα του Αντώνη Σαμαρά. Βέβαια, εκτιμώ ότι όσο πιο διευρυμένο θα είναι το εκλογικό σώμα που θα ψηφίσει τόσο περισσότεροι θα είναι οι αστάθμητοι παράγοντες που θα καθορίσουν το αποτέλεσμα. Δηλαδή εάν ψηφίσει ένα σώμα εκατό-εκατόν πενήντα χιλιάδων, είμαι σίγουρος ότι αυτός που μπορεί να ελέγξει τους περισσότερους είναι αυτός που διαθέτει τον καλύτερα οργανωμένο κομματικό μηχανισμό. Όσο όμως διευρύνεται αυτό το σώμα και μπαίνουν άνθρωποι που ήταν φίλοι, που ήταν στην περιφέρεια, που ήταν στον περίγυρο, τόσο λιγότερο ελέγχεται αυτός ο όγκος. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει κάποια κινητοποίηση στο στρατόπεδο του Αντώνη Σαμαρά, οι υποστηρικτές του ενώ μέχρι χθες δεν ήταν μέλη της Νέας Δημοκρατίας, έχουν αρχίσει να εγγράφονται μαζικά ενώ μέχρι τώρα το στρατόπεδο της κ. Μπακογιάννη ήλεγχε τους εγγεγραμμένους. Για τον λόγο αυτό η έκβαση της μάχης είναι αβέβαιη αυτή τη στιγμή. Επιπλέον, ο κ. Ψωμιάδης είναι πάντα ένας υπολογίσιμος παράγοντας, η υποψηφιότητά του στην αρχή, από πολλούς ίσως δεν είχε ληφθεί σοβαρά υπόψη δείχνει όμως ότι έχει μια δυναμική, η οποία ανεβαίνει και έχει φτάσει στο 12-13%, πραγματοποιεί πλέον περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και εφόσον πάμε σε δεύτερο γύρω, η στάση ή η μη στάση του θα παίξει καθοριστικό ρόλο.

• Μη συμμετοχική η κουλτούρα του νεοδημοκράτη