Η Μη Κυβερνητικη Οργανωση WINpeace παρουσιασε το εργο της στην Κωνσταντινουπολη

Παρουσίαση βιβλίου αναφορικά με το έργο της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης WINpeace, που δραστηριοποιείται τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, αλλά και στην Κύπρο με στόχο να συμβάλλει στην αλληλοκατανόηση και την εκπαίδευση για την ειρήνη πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην Κωνσταντινούπολη. Στην εκδήλωση παρουσίασης ήταν καλεσμένη και η κ. Μαρία Μουτάφη- Τενέδια, όπως της αρέσει να αυτοαποκαλείται, από την Αλεξανδρούπολη, γνωστή στους αναγνώστες του «Παρατηρητή» από τους αγώνες για την ανάδειξη της ιστορίας και του πολιτισμού της Τενέδου. Η κ. Μουτάφη ήταν καλεσμένη της Ferai Tinc, μέλους της οργάνωσης και δημοσιογράφου της Hurriyet. Σαν αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης η κ. Μαρία Μουτάφη έγραψε ένα κείμενο όπου παρουσιάζει τη φιλοσοφία της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, αλλά και το μέχρι σήμερα έργο της. Συγχρόνως μιλά με την κ. Ιφιγένεια Γεωργιάδου, μέλος της WINpeace, η οποία παραβρέθηκε ως εκπρόσωπος του ελληνικού τμήματος της οργάνωσης στην εκδήλωση, καθώς και με την κ. κ.Tinc.

 

Μαρία Μουτάφη, «Η «Ειρηνευτική Πρωτοβουλία Γυναικών, Ελλάδα –Τουρκία –Κύπρος» ή WINpeace»

«Χαιρετίσματα σ΄ αυτούς που ονειρεύονται τη θάλασσα κάτω από τους πάγους»
Zulfi Livaneli

 

«Τον Ιούνιο του 1987 από το δημοτικό σχολείο Αγίας Μαρίνας Λέρου εστάλη μήνυμα ειρήνης στο δημοτικό σχολείο Gulluk στην απέναντι ακτή δηλώνοντας τις δύσκολες εκείνες μέρες ότι οι μαθητές, τα παιδιά, προτιμούν την ειρήνη από την καταστροφή του πολέμου. Η απάντηση και ταύτιση απόψεων ήρθε μαζί με την διαπίστωση ότι «η πιο μακριά γέφυρα φιλίας χτίζεται από παιδιά». Από τότε δάσκαλοι και μαθητές έχουν ανταλλάξει επισκέψεις, δώρα, τη χαρά να μοιραστούν το 1991 στην Αθήνα το Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Abdi Ipekci, να φυτέψουν μαζί μια ελιά, σύμβολο ειρήνης από αρχαιοτάτων χρόνων στην αυλή του σχολείου, να ακούσουν το εύγε του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, όταν αυτός επισκέφτηκε τη Λέρο το 1994 και να υποσχεθούν πως θα συνεχίσουν και μεγαλώνοντας να στήνουν γέφυρες φιλίας.

Το 1996 μετά το γνωστό συμβάν στα Ιμια γυναίκες και από τις δύο χώρες ανέλαβαν μια άλλη πρωτοβουλία δηλώνοντας σαν μάνες ότι ο πόλεμος δεν είναι λύση, αφού το ίδιο θα πονέσει κι’ η μάνα Τούρκα κι’ η Ελληνίδα μάνα, όταν ο γιος της σκοτωθεί. Τη σκυτάλη λοιπόν την πήραν γυναίκες καταξιωμένες στον επαγγελματικό τους χώρο, είτε αυτός ήταν πανεπιστημιακός, δημοσιογραφικός ή πολιτικός. Ονόμασαν την κίνηση τους WINpeace από το women’s initiative for peace ή «Ειρηνευτική Πρωτοβουλία Γυναικών, Ελλάδα –Τουρκία –Κύπρος». Σκοπός να συμβάλουν από κοινού στην αλληλοκατανόηση και εκπαίδευση για την Ειρήνη.

Πολλούς στόχους έβαλαν γύρω από αυτό τον σκοπό και πολύ δουλειά χρειάστηκε να κάνουν όλες αυτές οι εθελόντριες επαγγελματίες ή μη. Ανάμεσα στους στόχους ήταν ένα κοινό πρόγραμμα αγροτουρισμού για γυναίκες, η ενθάρρυνση συνεργασιών ανάμεσα σε γυναίκες επιχειρηματίες, η εξάλειψη προκαταλήψεων ανάμεσα στις δύο πλευρές, η οργάνωση εργαστηρίων εκπαίδευσης, καλοκαιρινών κατασκηνώσεων για παιδιά και γυναίκες με σκοπό τη γνωριμία και την εκπαίδευση για περισσότερη δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα και άλλοι πολλοί, όπως αυτοί περιγράφονται στο βιβλίο που τύπωσαν φέτος γιορτάζοντας τα 10 χρόνια δραστηριοτήτων τους.

• Ξεκινώντας με συναντήσεις στην Κω και στο Bodrum το 1998 για γνωριμία, συνομιλία και προγραμματισμό, συνεχίζοντας στην Ρόδο το 1999 στην Άγκυρα το 2000, στην Πέτρα της Μυτιλήνης, στην Πόλη το 2001, στο Ναύπλιο, στην Πόλη ξανά και ξανά, στην Κύπρο, στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Βιέννη, στη Ραμάλα της Παλαιστίνης, στις Βρυξέλες με την Αννα Καραμάνου και γυναίκες από το Αφγανιστάν οι γυναίκες της WINpeace από την Ελλάδα την Τουρκία και την Κύπρο έδωσαν το παρόν, πήραν μέρος στις συζητήσεις και παρουσίασαν τις απόψεις τους.

• Από ελληνικής πλευράς σε συνεργασία με το Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη(ΚΕΔΕ) η WINpeace διοργάνωσε σεμινάρια όπως αυτό τον Οκτώβρη του 2004 στην Αθήνα με θέμα την Εκπαίδευση για την Ειρήνη όπου και παρουσίασαν το εγχειρίδιο Winpeace –Peace education manual το οποίο συνέταξαν πανεπιστημιακοί στην Τουρκία και μετέφρασε στα ελληνικά η κ. Ιφιγένεια Γεωργιάδου μέλος της WINpeace και διευθύντρια του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού.

• Το 2003 η WINpeace ξεκίνησε το πρόγραμμα του αγροτουρισμού με γυναίκες από τρία χωριά της περιοχής της Τουρκίας Karaburun και αγρότισσες από την Πέτρα της Μυτιλήνης, ένα πρόγραμμα για ανταλλαγή τεχνογνωσίας και επισκέψεων για το μάζεμα της ελιάς που στέφτηκε με επιτυχία και αναφορές σ’ αυτό το εγχείρημα βρίσκουμε σε επιστημονικά περιοδικά.

• Από το 2000 και μετά οργανώθηκαν πολλές συναντήσεις- εργαστήρια νέων από τις τρεις χώρες με συγκεκριμένα θέματα περιβαντολογικού ενδιαφέροντος, πολιτιστικού και όχι μόνο στην Πόλη, στην Θεσσαλονίκη στο Ναύπλιο, στη Σμύρνη, στην Κύπρο(Λάρνακα –Πλάτρες -Κυρήνεια) και στις Σπέτσες. Πολλοί τούρκοι φοιτητές ήρθαν στην Ελλάδα για τα μεταπτυχιακά τους και αντίστοιχα έλληνες πήγαν στην Τουρκία. Είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές ειρήνης του μέλλοντος με διαβεβαίωσε η φίλη δημοσιογράφος της Hurriyet και πρόεδρος του International Publisher’s Institute(IPI) της Τουρκίας, η κ. Ferai Tinc, η οποία με είχε καλέσει στην παρουσίαση του βιβλίου της WINpeace που έγινε στην Πόλη στις 15/2. Εκεί είχα την ευκαιρία να δω τα μέλη της, έτσι απλά χωρίς επισημότητες αλλά με πολύ συναισθηματισμό και ειλικρίνεια να μιλούν για τις δραστηριότητές τους σ’ αυτά τα 10 χρόνια. Από την Ελλάδα ήταν εκεί η κ. Ιφιγένεια Γεωργιάδου που μου μίλησε για την οργάνωση από την ελληνική πραγματικότητα. Το συμπέρασμα που έβγαλα είναι ότι ήταν μια πρωτοβουλία τότε, η οποία έβαλε ένα λιθαράκι στην προσπάθεια των νέων γενεών των χωρών που έλαβαν μέρος (Τουρκία –Ελλάδα – Κύπρος) να γνωριστούν, να συνεργαστούν, σιγά -σιγά να ρίξουν τα τείχη της δυσπιστίας και να χτίσουν “μακριά γέφυρα φιλίας” όπως τα παιδιά από την Λέρο και το Gulluk που πρώτα ξεκίνησαν την ειρηνική προσέγγιση… Διότι το μέλλον ανήκει στις επόμενες γενιές».

 

Ιφιγένεια Γεωργιάδου, μέλος της WINpeace «Πρέπει έλληνες και τούρκοι να μιλήσουμε μεταξύ μας»

Συνέντευξη στην Μαρία Μουτάφη

 

Ποια είναι η απήχηση της WINpeace στην Ελλάδα, την οποία προσωπικά δεν γνώριζα, και ποια η φιλοσοφία της;
Ι.Γ.: Κατ’ αρχήν όσον αφορά στην απήχηση των ιδεών θα έλεγα ότι είναι μεγάλη, σε όσους την μαθαίνουν. Η κίνηση δεν είναι πράγματι πολύ γνωστή, γιατί είμαστε λίγες οι γυναίκες που συμμετέχουν σε αυτή. Είμαστε περίπου σαράντα γυναίκες ως κεντρικός πυρήνας. Η κίνηση δημιουργήθηκε μετά την κρίση των Ιμίων μετά από ανοιχτή επιστολή της Μαργαρίτας Παπανδρέου στην οποία ανταποκρίθηκε η Ζεϊνέπ Οράλ και έτσι δημιουργήθηκε αυτή η κίνηση.

Μιλάτε όμως και για εξειδικευμένα αντικείμενα…
Ι.Γ.: Στην αρχή θέσαμε το θέμα ποτέ ξανά τέτοια κρίση και στη συνέχεια το θέμα της μείωση των εξοπλισμών και βεβαίως την προσπάθεια για μια μακροχρόνια λύση που αφορά στην εκπαίδευση για την ειρήνη, δηλαδή μια προσπάθεια εκπαίδευσης νέων παιδιών μέσω των δασκάλων. Στην Αθήνα κάναμε σεμινάρια, αλλά έχουμε πάει σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Έτσι στο πλαίσιο αυτό έχουμε πάει δύο φορές στην Κω, στην Μυτιλήνη, στο Ναύπλιο, στη Θεσσαλονίκη, κάναμε περιφερειακές συναντήσεις για να γίνει γνωστή η κίνηση. Επίσης κάναμε διάφορες δράσεις. Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή η δράση μας επικεντρώνεται στην εκπαίδευση των καθηγητών για την ειρήνη. Ένα άλλο βιβλίο που έχουμε γράψει, που είναι εκπαιδευτικό εγχειρίδιο, στα Αγγλικά για να μπορεί να μεταφραστεί, αφορούσε ασκήσεις για δασκάλους με στόχο να τους εκπαιδεύσουμε στην ειρήνη.

Κυκλοφορεί στην Ελλάδα;
Ι.Γ.: Δεν καταφέραμε να το εκδώσουμε, το έχουμε μόνο σε φωτοτυπική μορφή, αλλά είναι κάτι που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι καθηγητές εκπαίδευσης. Ο καθένας μπορεί να το κατεβάσει από την ιστοσελίδα www.kede.org, Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη, όπως ονομάζεται η οργάνωσή μας. Και μια δράση του ΚΕΔΕ είναι η Winpeace.

Αυτό σημαίνει ότι κάνετε και άλλες δράσεις;
Ι.Γ.: Στην Ελλάδα κάνουμε και άλλες δράσεις, όπως projects αντιρατσιστικά, για την ανεργία των γυναικών, για την εκπαίδευση γυναικών, έχουμε συνεισφέρει στο να οργανωθεί η φιλοξενία και η περίθαλψη κάποιων παιδιών από το Ιράκ μετά τον πόλεμο. Είμαστε μια μη Κυβερνητική Οργάνωση.

Το πρόβλημα είναι ότι μιλάμε αγγλικά για να συνεννοηθούμε ενώ είμαστε δίπλα

Υποστηρίζετε δηλαδή ότι πρέπει να μάθουμε να μιλάμε. Το να ακολουθούμε ο καθένας διαφορετικό δρόμο δεν προσφέρει τίποτα…
Ι.Γ.: Ακριβώς. Πρέπει να μιλήσουμε. Εγώ, και άλλες γυναίκες σαν εμένα, δεν είχαμε γνωρίσει άλλες γυναίκες από την Τουρκία και γενικά δεν γνωρίζαμε Τούρκους. Τα τελευταία δέκα χρόνια που δραστηριοποιούμαστε πραγματικά χτίστηκαν φιλίες, έπεσαν στερεότυπα, προκαταλήψεις. Μόνο αν γνωρίσεις κάποιον και δουλέψεις μαζί του ανοίγει ο ορίζοντας. Το πρόβλημα για μένα είναι ότι η γλώσσα εργασίας μας είναι τα αγγλικά. Είμαστε δίπλα και θα πρέπει μέσω των Αγγλικών να προχωρήσουμε και να συνεννοηθούμε. Προσπαθώ, επειδή είμαι και καθηγήτρια Ελληνικών ως ξένης γλώσσας. να οργανώσω φέτος ένα πρόγραμμα ελληνικών για Τούρκους και Τουρκικών για Έλληνες στην Αθήνα και στη Λέσβο.

Έχετε κάποια ιδιαίτερη σχέση με τη Λέσβο;
Ι.Γ.: Έτυχε να συνεργάζομαι εκεί με μια πολιτιστική εταιρεία που το οργανώνει και το στηρίζει.

Στην Ελλάδα το γυναικείο κίνημα βρίσκεται σε κατιούσα τροχιά

Το γεγονός ότι η όλη προσπάθεια στηρίζεται από σαράντα περίπου γυναίκες οφείλεται και στο ότι δεν θελήσατε να ανοιχθείτε προς τα έξω ή δεν υπήρξε και ουσιαστική ανάγκη.
Ι.Γ.: Ανάγκη υπάρχει, αλλά το γυναικείο κίνημα στην Ελλάδα δεν είναι σε μια τέτοια φάση που μπορεί να απλώνεται. Στην Τουρκία τα πράγματα είναι καλύτερα, γιατί οι γυναίκες είχαν πραγματικά πολλά προβλήματα και αμέσως μόλις βρήκαν χώρο ανέπτυξαν ένα κίνημα. Είναι όλες μορφωμένες γυναίκες και έχουν επιρροή μεγάλη. Στην Ελλάδα έχουμε πολλές γυναικείες οργανώσεις και το ΚΕΔΕ είναι μια από αυτές, είναι γυναικεία οργάνωση. Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου διακόσιες και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε κατιούσα τροχιά. Πρέπει να βρούμε και καινούργια θέματα και καινούργια ζητήματα να αντιμετωπίσουμε, όχι γιατί λύθηκαν τα παλιά, υπάρχουν ακόμη θέματα βασικά ισοτιμίας που πρέπει να αντιμετωπισθούν, γιατί μπορεί να λύθηκαν θέματα, αλλά η ισοτιμία στη δουλειά ανδρών και γυναικών δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. Μη ξεχνάμε ότι το ποσοστό ανεργίας των γυναικών είναι πολύ πιο υψηλό σε σχέση με τους άνδρες και όλα αυτά είναι ζητήματα που δεν έχουν λυθεί.

Υπάρχει στο κοντινό μέλλον σκέψη για κάποια εκδήλωση στην Ελλάδα;
Ι.Γ.: Αυτό που θα ήθελα να οργανώσω αλλά δεν ξέρω πώς θα το καταφέρω είναι να κάνουμε αυτό το πρόγραμμα ελληνικά για Τούρκους στη Μυτιλήνη και Τουρκικά για Έλληνες.

Και το καλοκαίρι στο ίδιο μέρος έγινε κατασκήνωση. Γιατί στη Μυτιλήνη;
Ι.Γ.: «Η συνύπαρξη», όπως ονομάζεται, ήμουν και εγώ μέλος αλλά δεν θέλησα να βοηθήσω σε αυτή τη δράση, γιατί την ίδια ώρα έτρεχε το άλλο πρόγραμμα, το δικό μας. Σε μας δεν διδάσκουν εθελοντές και αυτά τα μαθήματα τα δικά μας έχουν πιστοποιηθεί από την ΕΕ ότι είναι ποιοτικά μαθήματα και η ΕΕ δίνει υποτροφίες στους συμμετέχοντες. Έτσι λοιπόν απευθυνόμαστε σε ένα κοινό που μπορεί να πάρει αυτή την υποτροφία και να έχει κάποια κριτήρια. Για αυτό και πρέπει να είναι εκπαιδευτές ενηλίκων, να δουλεύουν σε ιδρύματα εκπαίδευσης ενηλίκων ή καθηγητές σε σχολείο, ενώ στη «Συνύπαρξη» οποιοσδήποτε μπορεί να συμμετάσχει είναι πολύ καλή προσπάθεια και είτε έτσι είτε αλλιώς το κέρδος είναι μεγάλο. Πρόσφατα η «Συνύπαρξη» έστειλε και ένα γράμμα προς τον Γιώργο Παπανδρέου όπου του εφιστούσε την προσοχή για τα πράσινα διαβατήρια να τα στηρίξει και να τα υποστηρίξει σε επόμενες συγκλίσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γιατί η Λέσβος έχει ωφεληθεί πάρα πολύ από αυτό το θέμα.

Έχουν περάσει 6.700 τουρίστες σε σαράντα πέντε ημέρες και στην Αλεξανδρούπολη το ζητούν επιτακτικά γιατί θεωρούν ότι θα δώσει ανάσα στην αγορά..
Ι.Γ.: Το ζητούν πολλοί τόσο στα νησιά όσο και σε περιοχές κοντά στα σύνορα*.

Ferai Tinc, δημοσιογράφος της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ, «Οι γυναίκες πιστεύουν ότι όλα τα προβλήματα μπορούν να λυθούν με πιο ειρηνικούς τρόπους»

 

Συνέντευξη στην Μαρία Μουτάφη
Μετάφραση: Μαρία Λαμπρογιάννη

 

Είστε μια από τις πιο γνωστές δημοσιογράφους της Τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ, και εμείς που δεν γνωρίζουμε την Τουρκική μπορούμε να διαβάζουμε τα άρθρα σας στα Αγγλικά στο διαδίκτυο. Η Τένεδος είναι ένα νησί που αγαπάτε πολύ και για αυτό η πρώτη μου ερώτηση αφορά σε αυτό τον τόπο…
F.T.: Επισκέφθηκα το νησί για πρώτη φορά το 1995 και εκείνο που με εντυπωσίασε ήταν η ανέγγιχτη από τα χέρια των ανθρώπων φύση, οι καθαρές ακρογιαλιές και η απλότητα των ανθρώπων. Πριν το 95 συνήθιζα να κάνω διακοπές με σκάφος και να επισκέπτομαι τα παράλια της Μικράς Ασίας. Δυστυχώς η ομορφιά αυτών των διακοπών χάθηκε με την άφιξη του μαζικού τουρισμού με σκάφη και ψάχνοντας για ένα νέο τρόπο διακοπών βρήκα ένα νέο τόπο προορισμού, που ήταν η Τένεδος.

Με τρομάζει το γεγονός ότι οι κάτοικοι θέλουν να πουλήσουν τα αμπέλια τους

Πώς βλέπετε τις αλλαγές μέσα στο χρόνο και την αύξηση μαζικού τουρισμού ειδικά κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο όταν ο αριθμός των τουριστών είναι ακόμα μεγαλύτερος; Ποιο στοιχείο σας ανησυχεί περισσότερο;
F.T.: Τον τελευταίο καιρό ανησυχώ πολύ για το νησί λόγω του μαζικού τουρισμού και της τάσης των επιχειρηματιών για δημιουργία μεγάλων ξενοδοχειακών ομάδων. Αυτό που με τρομάζει είναι ότι πολλοί αμπελώνες των κατοίκων απειλούνται από εξαφάνιση. Οι κάτοικοι θέλουν να τους πουλήσουν για να φτιάξουν ενοικιαζόμενα διαμερίσματα, ξενοδοχειακές μονάδες, για να βγάλουν περισσότερα χρήματα. Με τρομάζει αυτό, γιατί τα αμπέλια αποτελούν μέρος του πολιτισμού του νησιού, είναι ο πολιτισμός της αναψυχής και της σκληρής δουλειάς. Θα ήθελα να έχω και εγώ ένα αμπέλι και αυτό όταν το έμαθαν οι κάτοικοι του νησιού προθυμοποιήθηκαν να έρθουν να με βοηθήσουν για να το καλλιεργήσω, γιατί είναι κάτι σαν ιεροτελεστία η καλλιέργεια του αμπελιού και όταν ξεκινήσει ένα αμπέλι μετά είναι έθιμο να κάνεις τραπέζι στους ανθρώπους που σε βοήθησαν, για να το γιορτάσεις

Πώς νοιώθετε με το πολυπολιτισμικό παρελθόν του νησιού και πώς το βλέπετε σήμερα;
F.T.: Οι άνθρωποι που ήρθαν από τα βάθη της Ανατολίας δεν αναγνωρίζουν αυτή τη σημαντικότητα της πολυπολιτισμικότητας, χαίρονται που έχουν τη γη των Ελλήνων και την γνώση αλλά τους λείπουν ταυτόχρονα και οι Έλληνες που τους έμαθαν κάποια πράγματα.

Βλέπουμε πολλά αυτοκίνητα με αριθμούς Κωνσταντινούπολης να επισκέπτονται το νησί και αναρωτιέται κανείς γιατί ένας Κωνσταντινουπολίτης να ταξιδέψει τόσο μακριά, ενώ υπάρχουν νησιά κοντά. Τι πιστεύετε ότι τους έλκει στην Τένεδο
F.T.: Η Τένεδος έχει γίνει πολύ δημοφιλής προορισμός. Αυτοί βέβαια που έρχονται για δεύτερη φορά, έρχονται γιατί τους άρεσε. Πολλοί θέλουν να αγοράσουν ένα σπίτι στην Τένεδο, αλλά δεν είναι πολλοί αυτοί που θέλουν να αγοράσουν για να κάνουν επένδυση. Οι περισσότεροι που έχουν επιχειρήσεις είναι κάτοικοι της Τενέδου οι οποίοι όμως με αυτή τους τη δραστηριότητα συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη. Το πρόβλημα είναι οι μεγάλες τουριστικές επιχειρήσεις που θέλουν να φτιάξουν τουριστικές μονάδες με πρότυπο το μοντέλο all inclusive. Υπάρχει αντίσταση για την ώρα αλλά επιμένουν και προσπαθούν να εισβάλουν στην τουριστική αγορά του νησιού.

Το θέμα των μειονοτήτων είναι πολύ ευαίσθητο

Γνωρίζω ότι έχετε επισκεφθεί την Θράκη και την πατρίδα μου την Αλεξανδρούπολη περισσότερες από μια φορές. Πείτε μας τις εντυπώσεις σας και πώς βλέπετε το θέμα της μειονότητας, που παίζει σημαντικό ρόλο στον τρόπο που οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τα πράγματα ζώντας ειρηνικά και στις δύο πλευρές των συνόρων…
F.T.: Μου θύμισε πολύ την Κωνσταντινούπολη του περασμένου αιώνα. Οι άνθρωποι δεν είναι επιθετικοί, είναι ευγενικοί, έχουν καλούς τρόπους, έχουν τις οικογενειακές και θρησκευτικές αξίες τους ψηλά μέχρι στιγμής, πηγαίνουν με σταθερούς και αργούς ρυθμούς, αλλά φοβάμαι ότι η επόμενη γενιά δεν θα είναι έτσι. Το θέμα των μειονοτήτων είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα. Υπάρχουν μειονότητες και στην Κωνσταντινούπολη που έχουν αφομοιωθεί, ενώ στην Ελλάδα οι μειονότητες έχουν κρατήσει το δικό τους χαρακτήρα τα έθιμά τους και τον πολιτισμός τους. Οι μειονότητες της Τουρκίας είχαν πάντα διαφορετική μεταχείριση από την εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Υπήρχε διαφορετικό Status.

Η Τουρκία συμμερίζεται την δύσκολη οικονομική κρίση της Ελλάδας

Πώς ένας Τούρκος πολίτης εκτιμά την οικονομική κατάσταση και τα αυστηρά μέτρα που έχει επιβάλλει η ΕΕ στην Ελλάδα σήμερα; Πιστεύετε ότι με αισιοδοξία και ελπίδα ο γείτονας θα ανταπεξέλθει στους δύσκολους καιρούς;
F.T.: Βλέπω στις ειδήσεις ότι πωλούνται ξενοδοχεία σε ελληνικά νησιά και υπάρχουν πολλοί Τούρκοι που ενδιαφέρονται να τα αγοράσουν. Ακόμα και οι Τούρκοι που κάνουν δουλειές με τους Έλληνες έχουν μια ανησυχία, γιατί αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα σίγουρα τους επηρεάζει. Σίγουρα η οικονομική κρίση επηρεάζει το ανοιχτό μυαλό των ανθρώπων και για αυτό και βλέπουμε φαινόμενα, όπως ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία. Την κρίση που περνά η Ελλάδα την συμμερίζεται η Τουρκία και ανησυχεί.

Οι ΗΠΑ θέλουν η Τουρκία να παίζει σημαντικό ρόλο στην περιοχή

Πώς είναι η κατάσταση τώρα στην Τουρκία; Σύντομα θα γίνουν εκλογές. Πώς θα περιγράφατε την παρούσα περίοδο της πολιτικής ζωής της Τουρκίας;
F.T.: Η κατάσταση είναι ανησυχητική. Η κυβέρνηση έχει μεγάλη δύναμη και αποκτά μεγαλύτερη μέρα με τη μέρα, ελέγχει την δικαιοσύνη, το στρατό και τον τύπο. Πρόσφατα συνέλαβαν τρεις δημοσιογράφους με την κατηγορία ότι με τα γραπτά τους για την υπόθεση Εργερνεκον προκαλούσαν το κοινό αίσθημα, τους πολίτες
Με αυτή της τη στάση η κυβέρνηση προκαλεί το λαό αλλά και επιχειρεί να φιμώσει τον τύπο, γιατί δεν θέλει κανενός είδους αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση πολλές φορές δωροδοκεί το λαό για να πάρει ψήφους και μετά λέει ότι έχει την υποστήριξή του, έχει ισχυρή λαϊκή εντολή, αλλά αυτό δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα. Είναι τρομακτικό, αλλά οι ΗΠΑ στηρίζουν την κυβέρνηση και η κυβέρνηση κάνει ό,τι θέλουν οι ΗΠΑ. Θέλουν οι ΗΠΑ η Τουρκία να παίξει ένα πιο σημαντικό ρόλο στην Μέση Ανατολή. Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές θα έχουμε ακόμη περισσότερα πιεστικά μέτρα απέναντι σε αυτούς που αντιτίθενται στην κυβέρνηση

Τα μέλη της WINpeace ενώνουν τις φωνές τους απέναντι στις κυβερνήσεις και ζητούν ειρήνη

Ποια είναι η φιλοσοφία πίσω από την οργάνωση της WINpeace και ποιος ο στόχος; Έχει βοηθήσει με τις δραστηριότητες όλα αυτά τα χρόνια και έχει βάλει την σφραγίδα της στη διαμόφωση καλών σχέσεων και κατανόησης μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων;
F.T.: Οι γυναίκες πιστεύουν ότι όλα τα προβλήματα μπορούν να λυθούν με πιο ειρηνικούς τρόπους και δεν θέλουν τον πόλεμο. Τα μέλη μας ενώνουν τις φωνές τους απέναντι στις κυβερνήσεις, λέγοντας ότι δεν θέλουμε πόλεμο, θέλουμε τα παιδιά μας να ζήσουν σε ένα πιο ειρηνικό κόσμο. Εδώ και δέκα χρόνια έχουμε κάνει πολλές δράσεις, όπως για παράδειγμα αυτή που αφορά τον αγροτουρισμό. Φέραμε σε επαφή γυναίκες από τα περίχωρα της Σμύρνης με γυναίκες από τη Μυτιλήνη, οι οποίες τους μίλησαν για την εμπειρία τους και τους είπαν πώς να πραγματοποιήσουν ένα πρόγραμμα αγροτουρισμού. Άλλο ένα πρόγραμμα είναι η συγκέντρωση νέων και από τις δύο πλευρές που συζήτησαν τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να λύνονται τα προβλήματα και συγκεκριμένα στις κατασκηνώσεις συναντιούνται νέοι και συζητούν. Έχουν γίνει πολλά συνέδρια παγκόσμια όπου βρίσκονται Ελληνίδες, Τουρκάλες και Κύπριες και συζητούν, ανταλλάσουν απόψεις, έχουμε κινητοποιήσει επιχειρηματίες και πολιτικούς για να μας υποστηρίξουν και ήταν καλό που υπήρχαν δημοσιογράφοι μέσα σε αυτή την οργάνωση και από τις δύο πλευρές. Το δύσκολο ήταν να καθίσουμε και να συζητήσουμε. Από τη στιγμή που έγινε αυτό το πρώτο βήμα όλες αυτές οι φωνές συμβάλλουν σταδιακά στο να βρεθεί μια λύση. Την πρώτη φορά που ήρθα στην Ελλάδα συνειδητοποίησα ότι για τους Έλληνες οι Τούρκοι ήταν μεγάλο θέμα, ήταν οι κακοί. Από όλη αυτή την προσπάθεια υπήρξε ανταλλαγή φοιτητών Ελλήνων, Τούρκων και Κυπρίων με κατασκηνώσεις και διδακτορικά στα αντίστοιχα πανεπιστήμια. Και όλα αυτά είναι δουλειά των γυναικών. Όλες αυτές οι φωνές συνεισφέρουν, ώστε η νεολαία να γίνει πρεσβευτής ειρήνης για το μέλλον.

 

«Εβδομάδα Ελληνοτουρκικής Φιλίας» στο Κιρκλάρελι της Τουρκίας

• Έκθεση ζωγραφικής της Φισούν Σούκα

 

Ρεπορτάζ: Άννα Πατρωνίδου
Μετάφραση: Ονούρ Μουσταφά Αχμέτ

 

Εβδομάδα Ελληνοτουρκικής Φιλίας πραγματοποιήθηκε από το Σύλλογο Ελληνοτουρκικής Φιλίας μεταξύ 16-19 Φεβρουαρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Κιρκλάρελι. Κατά την διάρκεια της πραγματοποιήθηκαν διάφορες εκδηλώσεις με στόχο την γνωριμία με τον άλλο και την κατάρριψη των στερεοτύπων.

Στα εναρκτήρια τελετή των εκδηλώσεων παρούσα ήταν η Ελληνίδα Πρόξενος της Αδριανούπολης Παρασκευή Τζεβελέκη που στον χαιρετισμό της ανέφερε ότι στηρίζει όλες τις προσπάθειες που φέρνουν πιο κοντά τις δυο χώρες. «Σίγουρα πρέπει να ξέρουμε τι έγινε στην ιστορία, αλλά πρέπει να σκεφτούμε και τα παιδιά και το μέλλον μας. Για το καλύτερο μέλλον αυτής της περιοχής πρέπει να δουλέψουμε μαζί. Πιστεύω στην ειρήνη του κοινού μέλλοντός μας. Η πόρτα μας από το Κιρκλάρελι στην Ελλάδα είναι ανοιχτή. Είμαστε έτοιμοι να δώσουμε τις απαραίτητες βοήθειες στο θέμα της βίζας».

Χαιρετισμό επίσης απηύθυναν ο Δήμαρχος του Κιρκλάρελι Τζαβίτ Τσαγλαγιάν, που τόνισε ότι εργάζονται με όλες τις δυνάμεις τους για τη βελτίωση των φιλικών και οικονομικών σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου του Κιρκλάρελι Μουσταφά Αϊκάτς που υποστήριξε στον χαιρετισμό του την ανάγκη προβολής των κοινών στοιχείων των δύο χωρών.

Μετά από όλες τις ομιλίες των επισήμων στο Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Κιρκλάρελι έγινε η παρουσίαση του θέματος «Η ιστορία του διαλόγου μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας» και ομιλία με θέμα «Οι Ιστορικές Επαφές Ελλάδας – Τουρκίας».

 

Φισούν Σούκα, ζωγράφος- ποιήτρια «Η συμμετοχή μου ιδιαίτερα ευχάριστη εμπειρία»

Στα εγκαίνια της εκδήλωσης «Εβδομάδα ελληνοτουρκικής φιλίας» που πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Κιρκλάρελι, συμμετείχε και η ζωγράφος Φισούν Σούκα από τη Δυτική Θράκη. Όπως ενημερώνει συνδιοργανωτής των εκδηλώσεων πλην του συλλόγου ήταν και η πρυτανεία του πανεπιστημίου καθώς και η Διεύθυνση Τουρισμού και Κουλτούρας, τοπικός φορέας που εκπροσωπεί το υπουργείο τουρισμού.

Έδρα του Συλλόγου είναι η Άγκυρα. Οι εκπρόσωποι του Συλλόγου επικοινώνησαν με την κ. Φισούν και της ζήτησαν να εκθέσει σο πλαίσιο της εκδήλωσης με μια άλλη γνωστή ζωγράφο της Τουρκίας. «Δέχθηκα την πρόταση και συμμετείχα με δέκα έργα. Ήταν μια ευχάριστη εμπειρία. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε, μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τα έργα μου. Είμαι πολύ ευχαριστημένη. Βέβαια να σας πω ότι ήταν η δεύτερη φορά που βρέθηκα σε αυτό το χώρο, γιατί το 2007 είχε γίνει στο ίδιο μέρος μια διεθνής συνάντηση ποιητών και στη συγκεκριμένη αίθουσα, τότε για πρώτη φορά είχε εκθέσει ατομικά σαράντα έργα μου. Από τότε είχα αναπτύξει σχέσεις με τους εκεί φορείς με αποτέλεσμα όταν ο Ελληνοτουρκικός Σύλλογος ζήτησε την βοήθεια του πανεπιστημίου να αποταθούν σε μένα».

Ο δήμαρχος του Κιρκλάρελι τίμησε την κ. Φισούν για τη συμμετοχή της προσφέροντάς της αναμνηστική πλακέτα ενώ αυτή με τη σειρά της του προσέφερε παραδοσιακά προϊόντα

«Σύλλογος Ελληνοτουρκικής Φιλίας δραστηριοποιείται μόνον στην Τουρκία»

Όπως ενημερώνει ο Σύλλογος Ελληνοτουρκικής Φιλίας αναπτύσσεται μόνο στην Τουρκία και δεν υπάρχει αντίστοιχος στην Ελλάδα. Στόχος τους είναι να αναπτύξουν σχέσεις και με την ελληνική πλευρά. «Ενημερώσαμε τους διοργανωτές ότι στο παρελθόν στην περιοχή μας έχουν γίνει κάποιες εκθέσεις και μουσικές εκδηλώσεις σε συνεργασία με τις δύο χώρες και μάλιστα με την στήριξη των μέσων μαζικών ενημέρωσης και από τις δύο πλευρές». Ήδη όπως ενημερώνει τόσο η κ. Φισούν Σούκα όσο και ο σύζυγός της Αχμέτ Χασάν, ο Σύλλογος έχει συνάψει σχέσεις με τη Χίο μετά από πρωτοβουλία και στήριξη του δημάρχου. Στη Χίο οργάνωσαν αγωνιστικά παιχνίδια μπάσκετ και έτσι ξεκίνησαν οι επαφές. Τέλος και οι δύο εύχονται να βρεθεί τρόπος ώστε ο Σύλλογος να μπορέσει να αναπτυχθεί και στην πλευρά της Ελλάδος.

 

Επιμέλεια ενθέτου: Άννα Πατρωνίδου, Τζένη Κατσαρή – Βαφειάδη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.