«Η λυδια λιθος της αξιας η της απαξιας του ανθρωπου ειναι τα εργα»

Πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ξάνθης εξελέγη η Θεοδώρα Συμπιλίδου. Φιλόλογος στο επάγγελμα η κ. Συμπιλίδου απολαμβάνει της γενικής εκτίμησης των μαθητών της και όπως λέει η ίδια παίρνει από αυτούς περισσότερα απ’ ό,τι τους δίνει. Από τις αίθουσες λοιπόν του σχολείου στην αίθουσα του Νομαρχιακού Συμβουλίου η Πρόεδρός του στοχεύει σε ένα διάλογο παραγωγικό και σωστό για το καλό του Νομού, ένα διάλογο που θα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Με την κ. Συμπιλίδου συζητά σήμερα ο ΠτΘ για την εκλογή της αυτή, όπως και για τη σχέση των γυναικών με την πολιτική. Φυσικά όμως η συζήτηση περιστρέφεται στη μεγάλη της αγάπη, στους μαθητές της, εφόσον ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να διδάσκει στο 2ο Λύκειο της Ξάνθης.

Θεοδώρα Συμπιλίδου όμως…

ΠτΘ:κ. Συμπιλίδου από τις αίθουσες του σχολείου βρίσκεστε στην αίθουσα του Νομαρχιακού Συμβουλίου. Τι σημαίνει για σας η εκλογή στη θέση της Προέδρου του προαναφερθέντος οργάνου;

Σ.Θ.: Δεν υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά. Βεβαίως διατηρώ και τη θέση μου στη Διεύθυνση του 2ου Λυκείου Ξάνθης. Όσον αφορά στην προεδρεία του Νομαρχιακού Συμβουλίου, είναι μια θέση που απλά και μόνο το εκπροσωπώ. Στόχος μου είναι κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων να γίνεται σωστός διάλογος, ένας διάλογος παραγωγικός για το καλό του νομού μας. Με αυτό θέλω να πω ότι δεν πρέπει να γίνεται ο διάλογος για το διάλογο, να μην κάνουμε αντιπαραθέσεις για τις αντιπαραθέσεις. Πολλές φορές γίνονται συζητήσεις εκτός πραγματικότητας, για αυτό και στόχος μου είναι οι συζητήσεις να μην ακυρώνουν την πραγματικότητα, κάτι ανάλογο με αυτά που διδάσκουμε στα παιδιά, αυτά που μαθαίνουν στο σχολείο να μην ακυρώνονται από την ίδια τη ζωή. Θα ήθελα να πω όμως ότι για μένα η ενασχόληση αυτή δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, διότι ήμουν αντιπρόεδρος στην προηγούμενη διετία και αρκετές φορές προήδρευσα.

ΠτΘ:Πώς κρίνετε τα πρώτα βήματα;

Σ.Θ.: Κάναμε την αρχή και τα πρώτα βήματα. Μέχρι αυτή τη στιγμή προήδρευσα σε τέσσερα περίπου νομαρχιακά συμβούλια και μπορώ να πω ότι όλα πάνε καλά. Δεν είναι πλέον οι συνεδριάσεις του θορυβώδεις και ακόμα και η αντιπολίτευση θαρρώ ότι στέκεται πολύ καλά. Αυτή είναι προς το παρόν η άποψή μου που μου επιτρέπει να πω ότι κάναμε το πρώτο βήμα και είναι ελπιδοφόρο.

ΠτΘ:Γενικότερα κ. Συμπιλίδου πώς κρίνετε το θεσμό της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ο οποίος είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζει πλήθος προβλημάτων;

Σ.Θ.: Έχετε δίκαιο. Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες. Πολλές φορές θέλουμε να προβούμε σε πρωτοβουλίες και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από μόνοι μας. Δεν είναι δηλαδή σαν το πρώτον βαθμό αυτοδιοίκησης, που μπορούν και από μόνοι τους να λειτουργήσουν. Εμείς προς το παρόν είμαστε κρατικοδίαιτοι και δεν μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά πράγματα, ωστόσο όμως σχεδιάζουμε και πολλές φορές αυτά τα σχέδιά μας σε ποσοστό 80% με 90% τα υλοποιούμε, Βέβαια να πω ότι αυτό οφείλεται και στο νομάρχη μας, που πράγματι είναι πολύ δραστήριος, τρέχει πολύ, και μάλιστα πολλές φορές τρέχει και μόνος, και έχει πετύχει πολλά για το νομό μας. Κάτι κινείται τώρα, ο Υπουργός Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης έδωσε κάποιες υποσχέσεις μέσα από τις οποίες θα δοθούν κάποιες αρμοδιότητες στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Δεν μπορούμε όμως να μιλήσουμε με βεβαιότητα γιατί είναι πολύ νωρίς. Το μέλλον θα δείξει.

ΠτΘ:Γυναίκες και πολιτική. Ποια είναι η άποψή σας για αυτή τη σχέση;

Σ.Θ.: Πολλές φορές διερωτώμαι γιατί σώνει και καλά πρέπει τις πολιτικές θέσεις να τις αναλαμβάνουν άνδρες. Ίσως λοιπόν γίνεται αυτό γιατί δεν συνηθίσαμε τη γυναίκα πολιτικό, τη γυναίκα να λειτουργεί ως κοινωνικό ον, να προσφέρει κοινωνικά, ενώ προσφέρει τα μέγιστα στην οικογένεια, που είναι και το πρώτο κύτταρο της κοινωνίας, που σημαίνει ότι η γυναίκα είναι φύσει κοινωνικό ζώον. Πιστεύω ότι η γυναίκα είναι ευαίσθητη και άρα έπρεπε να παίρνει μέρος στα πολιτικά δρώμενα, γιατί διαισθάνονται πολλά πράγματα και γιατί ζει πολλές καταστάσεις. Συνεπώς όταν βιώνεις κάτι, μπορείς και να το αντιμετωπίσεις καλύτερα, πολύ δε περισσότερο όταν έχεις και αυτή την ευαισθησία που διακρίνει τις γυναίκες στο σύνολό τους. Εγώ πιστεύω ότι όλες οι γυναίκες έχουμε αυτή την ευαισθησία και μέσα μας αυτό το νοικοκύρεμα, το να θέλουμε να νοικοκυρέψουμε τα πράγματα. Από κει και πέρα βεβαίως η αξία ή η απαξία κάποιου ανθρώπου, η λυδία λίθος της αξίας ή της απαξίας του ανθρώπου είναι τα έργα, και όπως ξέρουμε τα έργα είναι ουδέτερου γένους, δεν είναι ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού γένους.

ΠτΘ:Μήπως και εμείς οι γυναίκες κ. Συμπιλίδου ευθυνόμαστε για αυτό; Βλέπουμε γυναίκες που ασχολούνται με την πολιτική να υιοθετούν ένα στυλ καθαρά ανδρικό…

Σ.Θ.: Εγώ τουλάχιστον, σε όποιες θέσεις κατείχα, δεν υιοθέτησα κανένα αντρικό πρότυπο, γιατί για μένα το πρότυπο είναι ένα. Είναι το καθαρά ανθρώπινο πρότυπο, δεν είναι ούτε αρσενικού ούτε θηλυκού γένους. Πολλές γυναίκες μπορεί να αντιγράφουν κάποιον γιατί τον θεωρούν ωραίο ως προς τις πράξεις του. Στην ουσία όμως δεν αντιγράφουμε, απλά πάντοτε υπήρχε η τάση ο άνθρωπος να μεγαλώνει μιμούμενος άλλους. Το ωραίο είναι όμως να βάλουμε το δικό μας το λιθαράκι, αυτό δηλαδή που γεννιέται μέσα από την δική μας και μόνο φύση, μέσα από τη δική μας λαχτάρα, μέσα από το δικό μας μεράκι. Για πολλά χρόνια η γυναίκα ήταν εκτός πολιτικών δρωμένων, από τη στιγμή που σταμάτησε η μητριαρχία, ο άνδρας ήταν ο ισχυρός, αυτός που λειτουργούσε μέσα στην κοινωνία, στην πολιτεία, στο κράτος. Ακόμη και ο ίδιος ο Περικλής στον «Επιτάφιό» του, παρότρυνε τις γυναίκες να μη δίνουν λαβή να μιλάνε για την οικογένεια. Δηλαδή να μην χαλάμε την εικόνα του άνδρα, που σημαίνει ότι και οι αρετές της γυναίκας φτιάχνονταν από άνδρες.

ΠτΘ: Εκπαιδευτικός για πολλά χρόνια και μάλιστα σύμφωνα με τις φημολογίες από τις αγαπημένες των παιδιών. Τι είναι αυτό που σας δίνει η συνάντηση με τα παιδιά;

Σ.Θ.: Πολλές φορές μου λένε οι γονείς σας ευχαριστούμε κ. Συμπιλίδου για την αγάπη που δείχνετε στα παιδιά. Εγώ όμως παίρνω πιο πολλά απ΄ ό,τι δίνω. Χρωστάω πολλά σ΄ αυτά τα μαγευτικά πλάσματα και είναι μαγεία να δουλεύεις με παιδιά, γιατί ξορκίζεις πολλές σκοτούρες και δουλεύεις ακόμα καλύτερα. Γι΄ αυτό και δεν ήθελα να φύγω από το σχολείο, γιατί παίρνω ζωή από τους μαθητές μου. Όταν βλέπεις τη ζωή εν δράσει, νοιώθεις ευγνωμοσύνη γι΄ αυτή που έχεις μπροστά σου και παίρνεις δυνάμεις. Έχει μια θετική ενέργεια πάνω σου το παιδί. Εγώ χρωστάω πιο πολλά στα παιδιά απ΄ ό,τι τα παιδιά σε μένα και τα ευχαριστώ και τα ευγνωμονώ.

ΠτΘ: κ. Συμπιλίδου σας ευχαριστώ πολύ.

Σ.Θ:Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.