Η κυβερνηση δεν εχει οραμα για το Δημοκριτειο

Με στόχο την επίλυση των λειτουργικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει το Δ.Π.Θ. συζητήθηκε την Δευτέρα στη Βουλή επίκαιρη επερώτηση που κατέθεσαν 11 συνολικά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μεταξύ των οποίων και οι 4 βουλευτές της Θράκης.

Στον ΠτΘ μιλά σήμερα ο βουλευτής Έβρου κ. Γ. Ντόλιος που είχε και τη σχετική πρωτοβουλία, ο οποίος προβαίνει στην εκτίμηση ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. δρα αποσπασματικά στα θέματα που αφορούν το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο και λειτουργεί χωρίς όραμα και προοπτική.

ΠτΘ: Ποιο ήταν το περιεχόμενο της επερώτησης που υποβάλατε στη Βουλή για το Δ.Π.Θ.;

Γ. Ν.: Καταρχήν θέλω να σας πω ότι η συζήτηση ενός θέματος με την διαδικασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου της επερώτησης σημαίνει ότι το θέμα αυτό η αντίστοιχη κοινοβουλευτική ομάδα, στην προκειμένη περίπτωση η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, το αξιολογεί ως ένα ύψιστο θέμα, μείζων θέμα πανελλαδικής εμβέλειας. Δεν αντιμετωπίστηκε δηλαδή το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στο Δημοκρίτειο ως ένα θέμα τοπικού περιφερειακού ενδιαφέροντος. Αντιμετωπίστηκε ως θέμα πανελλήνιου ενδιαφέροντος, γι΄ αυτό το λόγο εισήχθη στη βουλή να συζητηθεί με τον τρόπο που επιλέχθηκε. Υπήρχαν 11 βουλευτές που υπέγραψαν την επερώτηση, θα μπορούσε να ήταν και όλη η κοινοβουλευτική ομάδα.

Αφορμή για την επερώτηση ήταν το οξυμένο πρόβλημα που παρουσιάζεται όσον αφορά τη λειτουργία του Πανεπιστημίου. Είναι γνωστό ότι στις 2 Αυγούστου της φετινής χρονιάς η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα, είναι γνωστό επίσης ότι οι πρυτανικές αρχές εξέπεμψαν SOS πάρα πολλές φορές. Κάποια τμήματα έχουν πρόβλημα στην λειτουργία ορισμένων εξαμήνων τους, όπως είναι το τμήμα των Παρευξεινίων Χωρών και νομίζω το τμήμα Μηχανικών Παραγωγής στην Ξάνθη, λόγω του ότι δεν είναι δυνατόν να πληρωθούν οι συμβασιούχοι. Το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο έχει ένα χρέος της τάξης των 10 εκατ. ευρώ, το οποίο λειτουργεί ως θηλιά κυριολεκτικά στο λαιμό του. Αφορμή λοιπόν για την κατάθεση της επερώτησης ήταν το οξυμένο οικονομικό πρόβλημα. Βεβαίως το πνεύμα της επερώτησης δεν είχε αυτό τον χαρακτήρα. Εμείς δεν θέσαμε την επερώτηση υπό την έννοια της υποχρηματοδότησης, την θέσαμε την έννοια ότι σήμερα το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο βρίσκεται στο απόγειο είναι ένα πλήρες πανεπιστήμιο, έχει μια θαυμάσια Πολυτεχνική σχολή με 5 τμήματα, έχει σχολές Επιστημών Υγείας, Ιατρική, Μοριακή Βιολογία, έχει Φιλοσοφική σχολή με 3 τμήματα, έχει ΤΕΦΑΑ, έχει κατεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης, έχει σχολές Παιδαγωγικών Επιστημών. Θα έλεγα ότι αν υπάρχει ένα έλλειμμα όσον αφορά την πληρότητα του είναι μόνον όσον αφορά την θετική κατεύθυνση, δεν έχουμε μαθηματικά δηλαδή και φυσικά τμήματα. Έχουμε ένα πανεπιστήμιο με επαρκέστατες υποδομές σε σχέση με το σύνολο σχεδόν των πανεπιστημίων της χώρας. Υποδομές που έχουν φτιαχτεί τα τελευταία χρόνια και αφορούν το σύνολο των σχολών και μπορούμε να αναφερθούμε στην Νομική σχολή, την Ιατρική, το ΤΕΦΑΑ, την Πολυτεχνική. Αυτό λοιπόν το πανεπιστήμιο το οποίο έφτασε σ΄ αυτό το σημείο, αυτό το πανεπιστήμιο το οποίο το μεγαλώσαμε και το φτιάξαμε όπως το φτιάξαμε, του οποίου η πανεπιστημιακή κοινότητα έχει πλέον μια αποδοχή σε πανελλαδικό και όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο, αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης. Τη στιγμή που όλοι μας φοιτητές, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, πολίτες και φορείς της Θράκης, και είπα και χτες στη Βουλή, και όλοι οι έλληνες πολίτες, αναμέναμε ότι θα γίνει πλέον το μεγάλο άλμα προς την ποιότητα, τις διακρίσεις, την κατοχύρωση του ρόλου του στα Βαλκάνια και τις παρευξείνιες χώρες, την στιγμή αυτή διαπιστώνεται ότι το Πανεπιστήμιο έχει πρόβλημα λειτουργίας.

Νομίζω ότι και ο πιο απαισιόδοξος φοιτητής, δάσκαλος, πολίτης δεν θα μπορούσε να το διανοηθεί αυτό.

ΠτΘ: Υπάρχει βέβαια και το θέμα των ευθυνών που έχει το ίδιο πανεπιστήμιο για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει…

Γ.Ν.: Το μείζον ζήτημα που υπάρχει στην περιοχή μας, στη Θράκη, και στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο είναι το τι κάνουμε τώρα, δηλαδή φτιάξαμε αυτό που φτιάξαμε στο ΔΠΘ, φτιάξαμε την Εγνατία οδό, φτιάξαμε το νοσοκομείο στην Αλεξ/πολη, φτιάξαμε το εργοστάσιο της ΔΕΗ στην Κομοτηνή, μια σειρά μεγάλων έργων και υποδομών και μια σειρά πρωτοβουλιών έχουν κλείσει τον πρώτο τους κύκλο. Εξελίχτηκαν όλα αυτά κυρίως στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ΄90. Τώρα όμως τι;

Έχω την σαφέστατη πεποίθηση ότι υπάρχει μια αμηχανία, ιδιαίτερα στην κυβέρνηση, υπάρχει μια ατολμία, υπάρχει μια κοντόφθαλμη λογική. Δεν μπορεί να έρχεται χθες ο υφυπουργός ο κ. Ταλιαδούρος και να μας λέει δώσαμε ένα εκατ. ευρώ και έτσι καλύψαμε τις άμεσες ανάγκες του πανεπιστημίου. Δηλαδή ήρθε πανηγυρίζοντας το υπουργείο Παιδείας και είπε ότι το Δημοκρίτειο, μπορεί και πληρώνει ρεύμα, νερό, τηλέφωνο.

Σήμερα η μεγάλη πρόκληση είναι να αξιοποιήσουμε αυτό το οποίο φτιάξαμε, την δουλειά που κάναμε μέχρι τώρα, να βοηθήσουμε το πανεπιστήμιο να ανοίξει τα φτερά του, να κάνουμε ένα πανεπιστήμιο ακόμη πιο ελκυστικό, και για τους φοιτητές αλλά και για τους πανεπιστημιακούς δασκάλους. Έθεσα το ερώτημα στον υπουργό, γιατί να έρθει ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος με περγαμηνές, αξιόλογος στην περιοχή μας. Εάν δεν υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι λόγοι, πώς θα έρθει ο καθηγητής αν δεν νοιώσει ότι βρίσκεται σ΄ ένα πανεπιστήμιο όπου μπορεί να λειτουργήσει υπό καλύτερες λειτουργικές συνθήκες, και γιατί όχι και με κάποια κίνητρα;

Το διπλανό πανεπιστήμιο στην Τουρκία, το άλλο πανεπιστήμιο της Θράκης, το Πανεπιστήμιο της Αδριανούπολης, προσφέρει και οικονομικά κίνητρα στους καθηγητές. Αντί λοιπόν να σκεφτόμαστε με αυτόν τον τρόπο, αντί να μπούμε σε μια λογική αξιοποίησης αυτού που έχουμε στα χέρια μας τώρα, που έχει απίστευτες δυνατότητες και μπορεί να δημιουργήσει απίστευτη δυναμική, εμείς το αντιμετωπίζουμε μίζερα – λέγοντας εξασφαλίσαμε ένα ποσόν από το έλλειμμα του και πληρώσαμε αυτά τα λειτουργικά που σας είπα ότι πληρώσαμε.

Θεωρώ ότι αυτή η αντιμετώπιση δηλώνει πρωτίστως πολιτική υστέρηση και αυτή η πολιτική υστέρηση δεν αναφέρεται μόνο στο ΔΠΘ, αναφέρετε σε μια σειρά πρωτοβουλιών υποδομών και δραστηριοτήτων στη Θράκη και αυτή την πολιτική υστέρηση φοβάμαι ότι η περιοχή μας θα την πληρώσει. Ήδη πεποίθησή μου είναι ότι έχουμε αρχίσει να την πληρώνουμε.

ΠτΘ: Η κυβέρνηση πώς αντιμετώπισε το όλο ζήτημα; Σας ικανοποίησαν οι απαντήσεις που δόθηκαν από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας;

Γ.Ν.: Ο κ. Ταλιαδούρος όπως και το σύνολο της κυβέρνησης, κάθε φορά που τίθεται μια ερώτηση σπεύδουν να πουν ότι «δεν φταίμε εμείς φταίτε εσείς». Τους εξηγήσαμε βέβαια ότι εμείς είχαμε εξασφαλίσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την λειτουργία των τμημάτων της διεύρυνσης. Σαφώς ή νέα κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε φροντίσει να καλύψει μετά την περαίωση αυτών των προγραμμάτων το έλλειμμα που θα προέκυπτε από κρατικούς πόρους.

Δεν δεσμεύτηκε η κυβέρνηση ότι θα αναπληρωθεί, θα συμπληρωθεί ο τακτικός προϋπολογισμός του ΔΠΘ, τουλάχιστον κατά το ποσό το οποίο θα στερηθεί πλέον λόγω της περαίωσης αυτών των προγραμμάτων. Ανακοίνωσε μόνο ένα εκατομμύριο ευρώ έκτακτη επιχορήγηση για το 2004. Καμιά δέσμευση για το 2005, και σας λέω ότι αυτό φαίνεται και από τον προϋπολογισμό όπου οι αυξήσεις φέτος στην παιδεία είναι μικρότερες από τις αυξήσεις που υπήρχαν πέρσι και νομίζω ότι το σύνολο των πανεπιστημίων θα έχει πρόβλημα, ιδιαίτερα δε το δικό μας το πανεπιστήμιο.

Εκείνο το οποίο τόνισα κατά κόρον είναι ότι αυτό το πανεπιστήμιο δημιουργήθηκε με μια συγκεκριμένη λογική, να παίξει έναν συγκεκριμένο ρόλο, έχει μια θετικότατη πορεία και δεν μπορεί αυτή την μεγάλη προσπάθεια η οποία εξελίχτηκε με τον τρόπο που εξελίχτηκε να την μετατρέψουμε σ’ ένα μετέωρο βήμα. Η συγκεκριμένη κυβέρνηση αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπει και αντιμετωπίζει το Δ.Π.Θ.

ΠτΘ: Από τη διοίκηση του πανεπιστήμιου και από την πανεπιστημιακή κοινότητα διατυπώνεται το παράπονο ότι η τοπική κοινωνία δεν το στήριξε όσο θα έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Γ.Ν.: Καταρχήν θέλω να πω ότι η κατάσταση δεν είναι η ίδια όπως ήταν, τα προηγούμενα χρόνια, τις προηγούμενες δεκαετίες ιδιαίτερα, είχαμε το φαινόμενο των ιπτάμενων καθηγητών οι οποίοι δεν είχα καμία ένταξη στις τοπικές κοινωνίες, κανένα δέσιμο με τις τοπικές κοινωνίες, και η απόσταση μεταξύ της λειτουργίας του πανεπιστημίου και της λειτουργίας των τοπικών κοινωνιών ήταν τεράστια, ήταν χωριστοί κύκλοι, χωριστά πράγματα.

Σήμερα μια σειρά πανεπιστημιακών δασκάλων μένουν στην περιοχή μας.

Έχω τη γνώμη ότι η απόσταση έχει μικρύνει, ότι οι λειτουργίες τέμνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό και είμαστε ήδη σε μια άλλη περίοδο.

Όσον αφορά τώρα αυτό που τίθεται από το πανεπιστήμιο, το παράπονο που διατυπώνεται για τις τοπικές κοινωνίες, νομίζω ότι θα μπορούσαμε να το δεχθούμε να το αποδεχτούμε οι τοπικές κοινωνίες.

Θα σημειώσω μόνο ότι οι τοπικές κοινωνίες της Θράκης στάθηκαν στο πανεπιστήμιο όταν χρειάστηκε. Θα θυμηθώ ένα πρόσφατο παράδειγμα όταν επεκτάθηκε το Δημοκρίτειο στην πόλη της Ορεστιάδας η Νομαρχία Έβρου, ήμουν Νομάρχης τότε, αμέσως την άλλη μέρα παραχώρησε ένα κτίριο το οποίο προορίζαμε για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση που μόλις είχαμε τελειώσει. Τέτοια φαινόμενα απ’ ό, τι γνωρίζω υπήρξαν και στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη. Ωστόσο όμως θα πρέπει να δεχτούμε και να αποδεχτούμε οι τοπικές κοινωνίες ότι σε πολλές περιπτώσεις το αγνοήσαμε το Πανεπιστήμιο, π.χ. μια σειρά προγραμμάτων που εξελίσσονται στο νομό και στα οποία προγράμματα ως leader λειτουργούν οι αναπτυξιακές εταιρείες οι οποίες ελέγχονται από φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, από Δήμου και Νομαρχίες κυρίως. Τα προγράμματα είχαν άλλους ως εταίρους και όχι το Δ.Π.Θ., εδώ υπάρχουν ευθύνες. Υπάρχουν δικές μας τοπικές ευθύνες γιατί δεν φροντίσαμε να συνεργαστούνε με το Πανεπιστήμιο, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που έχει το Πανεπιστήμιο και να στηρίξουμε βεβαίως το πανεπιστήμιο και τους πανεπιστημιακούς λειτουργούς μέσω τέτοιων δραστηριοτήτων. Νομίζει ότι υπάρχει μια επιπολαιότητα στον τρόπο που αντιμετωπίσαμε τα ζητήματα αυτά.

ΠτΘ: Από τα λεγόμενα σας συμπεραίνω ότι μάλλον δεν είστε αισιόδοξος για το μέλλον του Δ.Π.Θ…

Γ.Ν.: Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος και θέλω να σας πω ότι η επερώτηση έθεσε το ζήτημα αλλά για μένα και για μας το ζήτημα παραμένει ανοιχτό υπό την εξής έννοια: φτιάξαμε ένα μεγάλο και καλό πανεπιστήμιο, ένα πανεπιστήμιο το οποίο προσελκύει πλέον πολλούς φοιτητές απ’ όλη την Ελλάδα, οι βάσεις των σχολών του Δημοκριτείου έχουνε ανέβει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Δεν είναι το Πανεπιστήμιο κατάληξης πλέον, δεν έρχονται οι τελευταίοι φοιτητές.

Φοβάμαι ότι ο τρόπος με τον οποίο το αντιμετωπίζει η κυβέρνηση θα οδηγήσει στην υποβάθμιση του, θα οδηγήσει στην υποτίμηση των πτυχίων μας, πτυχία τα οποία είναι ανταγωνιστικά σήμερα, οι μηχανικοί του πολυτεχνείου Ξάνθης ας πούμε ζητούνται στην αγορά, και τότε τα πράγματα δεν θα διορθώνονται πλέον. Πώς γίνεται αυτό; Όταν οι θέσεις των διδασκόντων με το Προεδρικό διάταγμα 407 ήταν 116 και φέτος γίνονται 74 αντιλαμβάνεστε ότι για να βγει το πρόγραμμα σπουδών στα τμήματα της διεύρυνσης θα αναγκαστεί να διδάξει το μόνιμο προσωπικό.

Πολλές φορές θα γίνουν και περικοπές στις ώρες διδασκαλίας, αλλά ακόμα και αν δεν γίνουν περικοπές είναι αντιληπτό ότι οι περισσότερες ώρες στις οποίες θα αναγκαστεί να διδάξει το μόνιμο προσωπικό θα δημιουργήσουμε μια υστέρηση στο ερευνητικό έργο, σε συνέδρια, στην εξωστρέφεια του πανεπιστημίου και σήμερα η εξωστρέφεια, οι διασυνδέσεις, οι επικοινωνίες, η έρευνα είναι αυτό που αποτελεί την ποιότητα στα πανεπιστήμια, είναι αυτό που βοηθάει στον ανταγωνισμό των πανεπιστημίων και είναι ένα από τα ζητήματα τα οποία θα πρέπει να μας απασχολήσουν την επόμενη περίοδο.

Το θέμα του Δημοκριτείου θα πρέπει να μας απασχολήσει όλο το επόμενο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού ένα περιουσιακό, επιτρέψτε μου να πω στοιχείο, το οποίο αποκτήσαμε στην περιοχή, θα πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτό το περιουσιακό στοιχείο και θα πρέπει γι’ αυτή μας την προσπάθεια να καλέσουμε και να ζητήσουμε την στήριξη την συμπαράσταση όλων των πολιτικών δυνάμεων και το θέμα δεν το θέτω ως ΠΑΣΟΚ, το θέτω ως εθνικό ζήτημα.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ

Γ.Ν.: Και εγώ σας ευχαριστώ

Δ.Δ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.