«Η κριση μας κανει πιο εφευρετικους»

Όταν ανακαλύπτει κανείς νέους ανθρώπους, γεμάτους όρεξη για δουλειά και έμπνευση, ξεφεύγει από τη μίζερη πραγματικότητα της κρίσης που βιώνουμε και ελπίζει πως υπάρχει δυνατότητα να ξεφύγουμε από αυτήν.Αρκετές φορές μέσα από τις σελίδες του ΠτΘ έχουμε συνομιλήσει με τέτοιους ανθρώπους και είναι ευτυχία κάθε φορά που ανακαλύπτουμε ακόμη έναν.
Ένα νέο κορίτσι η Γιούλη Ιωαννίδου, αν και σπούδασε κοινωνιολογία, ακολούθησε αυτό που πραγματικά ήθελε από μικρή το χορό. Η ίδια γεννήθηκε στη Λάρισα, μεγάλωσε στην Κομοτηνή και από τότε που θυμάται στον εαυτό της, απολάμβανε την κίνηση. Σπούδασε χορό, αλλά και κοινωνιολογία και επέστρεψε στον τόπο της γιατί θέλησε να μοιραστεί τις γνώσεις και τις εμπειρίες της με τους συντοπίτες της.

ΠτΘ: Πως προέκυψε η ενασχόλησή σου με τον χορό;
Γ.Ι.: Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι να απολαμβάνω την κίνηση. Βέβαια, όπως και σε κάθε μικρή πόλη, δεν υπήρχε η δυνατότητα να «παρασυρθεί» ένα παιδί, γιατί δεν φτάνει απλά να υπάρχει μια σχολή χορού, όπως η δημοτική σχολή από την οποία πέρασα, πρέπει να υπάρχει και η ενέργεια από τον ίδιο τον τόπο που να ωθεί κάθε παιδί που θέλει να ασχοληθεί με την τέχνη. Πάντα λοιπόν έλεγα ότι ήθελα να ασχοληθώ με τον χορό, χωρίς ουσιαστικά να ξέρω τι είναι ο χορός.

ΠτΘ: Πότε αρχίζεις ουσιαστικά να ασχολείστε με τον χορό;
Γ.Ι.: Με την εισαγωγή μου στο τμήμα Κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο στην Αθήνα αρχίζω να ψάχνω τις σχολές χορού. Απευθύνθηκα και στην κρατική αλλά και σε ιδιωτικές σχολές, δυστυχώς στην αρχή εισέπραττα άρνηση από παντού, γιατί δεν είχα κάνει μπαλέτο. Αν και απογοητεύτηκα δεν σταμάτησα να αναζητώ τρόπους να ασχοληθώ με τον χορό. Τελικά πήγα σε μια σχολή λατινοαμερικάνικων χορών, όπου από τη δεύτερη κιόλας χρονιά άρχισα να διδάσκω μετά από προτροπή του διευθυντή της σχολής. Εκεί είναι που μαθαίνω για στούντιο σύγχρονου χορού και πηγαίνω σε ένα όπου εκεί κατάλαβα ότι ο χορός θα είναι από κει και πέρα αυτό με το οποίο θα ασχοληθώ στη ζωή μου.

ΠτΘ: Σε αυτή την αναζήτηση είχες την στήριξη της οικογένειάς σου;
Γ.Ι.: Ναι, πάντα είχα την στήριξη της οικογένειας μου, βέβαια και αυτοί από την πλευρά τους ήθελαν, όπως όλοι οι γονείς, να τελειώσω και τις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο, κάτι που κι εγώ θεωρώ φυσιολογικό. Πρέπει να ομολογήσω ότι και οι σπουδές μου στην κοινωνιολογία με βοήθησαν πάρα πολύ. Μπορεί να καθυστέρησα λίγο να ασχοληθώ με το χορό, ωστόσο όταν ξεκίνησα την ενασχόλησή μου με αυτόν, αυτό έγινε με απόλυτη συνείδηση.

Στην Ελλάδα τώρα αρχίζει να γεννιέται ο χορός

ΠτΘ: Ποια είναι η εμπειρία που αποκόμισες από την Κρατική Σχολή χορού; Ποιες προοπτικές ανοίγονται μπροστά σου με την αποφοίτηση;
Γ.Ι.: Είναι μια επίπονη διαδικασία, ωστόσο υπάρχουν εξαιρετικοί καθηγητές και από τη σχολή βγαίνουν πολύ καλοί σύγχρονοι χορευτές. Είναι μια σχολή που δίνει όλα τα εφόδια που χρειάζεται ένα χορευτής σύγχρονου χορού. Όσον αφορά τις προοπτικές δυστυχώς δεν είναι πολλές γιατί τώρα αρχίζει και γεννιέται ο χορός στην Ελλάδα. Τις περισσότερες φορές οι χορευτές που συμμετέχουν σε ομάδες δεν πληρώνονται.

Στο πίσω μέρος του μυαλού μου είχα πάντα την επιθυμία να γυρίσω πίσω

ΠτΘ: Οι σπουδές σου συνεχίστηκαν και στο εξωτερικό;
Γ.Ι.: Πήγα στο Βερολίνο, όπου έμεινα για λίγους μόνο μήνες, παρακολουθώντας κάποια σεμινάρια χορού και επέστρεψα στην Κομοτηνή, αφενός γιατί δεν ήθελα να επιβαρύνω άλλο τους γονείς μου και αφετέρου, γιατί αν έμενα παραπάνω μπορεί και να μην γύριζα ποτέ και αυτό ήταν κάτι που δεν το ήθελα. Είχα πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου την επιθυμία να γυρίσω πίσω και να βοηθήσω αυτό τον τόπο, να μοιραστώ τις γνώσεις και τις εμπειρίες μου στο χορό με τον κόσμο.

Είμαι πολύ αισιόδοξη για την πόλη αυτή

ΠτΘ: Η Κομοτηνή ωστόσο είναι μια πόλη που κινείται σε σχετικά αργούς ρυθμούς, ιδιαίτερα σ’ ότι έχει να κάνει με την τέχνη. Πιστεύεις ότι αυτό μπορεί να αλλάξει;
Γ.Ι.: Πιστεύω ότι ήδη αλλάζει, είμαι πολύ αισιόδοξη για την πόλη αυτή. Είναι η πρώτη χρονιά που διδάσκω εδώ και έχω γνωρίσει καταπληκτικούς ανθρώπους, γεμάτους όρεξη, φοιτητές που προβληματίζονται τόσο για το δικό τους μέλλον όσο και για του τόπου. Όσο για το κοινό της πόλης δεν μπορούμε να του επιρρίψουμε ευθύνες, αφού δεν έχει μάθει όλα αυτά τα χρόνια να παρακολουθεί παραστάσεις. Η επαφή του κοινού με την τέχνη χτίζεται σιγά – σιγά και πιστεύω ότι αυτή η σχέση έχει αρχίσει να χτίζεται.

Προετοιμασίες για παράσταση site specific performance

ΠτΘ: Αυτό τον καιρό διδάσκεις σύγχρονο χορό στον Μορφωτικό Όμιλο Κομοτηνής. Ετοιμάζετε κάποια παράσταση;
Γ.Ι.: Φέτος διδάσκω σύγχρονο χορό σε μια αίθουσα που μου έχει παραχωρήσει ο ΜΟΚ. Δουλεύουμε με 8 νέα παιδιά και ετοιμάζουμε μια παράσταση για το τέλος Μαΐου. Ετοιμάζουμε μια παράσταση που θα γίνει μέσα σε ένα σπίτι, είναι ένας χώρος που μας έχει παραχωρήσει ο ΜΟΚ, και αυτού του είδους η παράσταση λέγεται site specific performance, που σημαίνει ότι η παράσταση γεννιέται μέσα από τον χώρο. Θα είναι μια διαδραστική παράσταση για λίγα άτομα κάθε φορά. Η αλήθεια είναι ότι η έλλειψη πόρων μας κάνει ολοένα και πιο εφευρετικούς, και έχω την πεποίθηση πως η κρίση θα κάνει το μυαλό μας να δουλέψει για να βρούμε διεξόδους.

ΠτΘ: Έχεις συνεργαστεί φέτος και με την θεατρική ομάδα της Πολιτιστικής Κίνησης…
Γ.Ι.: Και με το Μέγαρο Μουσικής στην παράσταση «Τα παιδιά γνωρίζουν το θέατρο». Είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτές τις συνεργασίες, κυρίως γιατί είδα την επιθυμία και την όρεξη που είχαν αυτοί οι άνθρωποι για να παρουσιάσουν ένα καλό αποτέλεσμα.

ΠτΘ: Ποιος είναι ο στόχος για τα επόμενα χρόνια;
Γ.Ι.: Στόχος είναι να δημιουργήσω ένα δικό μου χώρο, μια σχολή χορού, γιατί μου αρέσει πολύ και η διδασκαλία του χορού πέρα από την δημιουργία που είναι ο χορός και η χορογραφία.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.