«Η Κομοτηνη ειναι μια πολη που αγκαλιαζει τους φοιτητες»

«Θα ήθελα να ζούσα σε μια περίοδο έντονης πολιτικοποίησης, μάχης για τη δημοκρατία, για κοινωνικό κράτος. Θεωρώ ότι όλοι οι φοιτητές θα πρέπει να συγκινούνται από την περίοδο του Πολυτεχνείου, τότε που ο φοιτητής έδειχνε το δρόμο στην κοινωνία, έδινε το φως στους υπολοίπους», δηλώνει ο Μαργαρίτης Πετριτζίκης, φοιτητής της Νομικής Σχολής Κομοτηνής και παρατηρώντας τη φοιτητική ζωή στην πόλη προσθέτει: «Το πρόβλημα που θα ήθελα να βελτιώσουμε όλοι μαζί, φοιτητές και τοπική κοινωνία, είναι να μην χρησιμοποιούν και να μην εκμεταλλεύονται τους φοιτητές ως μέσο πλουτισμού».

Υπάρχουν προβλήματα στη λειτουργία της Νομικής Σχολής;

Υπάρχουν αρκετά προβλήματα στο καινούργιο κτίριο της Νομικής Σχολής. Υπάρχουν αρκετές ελλείψεις υλικοτεχνικές, διδακτικού και ακαδημαϊκού υλικού. Εξίσου σημαντικό είναι το φαινόμενο του «Ιπτάμενου Καθηγητή» που αντιμετωπίζουν όλα τα περιφερειακά πανεπιστήμια της χώρας.

Καλά κρατεί ακόμη και τώρα στο Πανεπιστήμιό μας;

Είναι γεγονός ότι έχουν υπάρξει σημάδια βελτίωσης. Αλλά δυστυχώς ακόμη και σήμερα υπάρχουν φαινόμενα οι καθηγητές να μην παρευρίσκονται σε όλα τα μαθήματα καθ’ όλη τη διάρκεια του εξαμήνου. Ή πολύ απλά το εξάμηνο να μην είναι στην ουσία εξάμηνο, αλλά πολύ μικρότερο διδακτικό διάστημα, πράγμα το οποίο δημιουργεί προβλήματα στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αναγκάζονται οι φοιτητές να διαβάσουν μόνοι τους δυσνόητα νομικά κεφάλαια τα οποία δεν τα έχουν διδαχθεί από κανέναν. Έχουμε και τα φαινόμενα της απεριορίστου ύλης, πολλά διαφορετικά συγγράμματα για το ίδιο μάθημα κ.ά.

Η φοιτητική ζωή στην Κομοτηνή έχει ενδιαφέρον;

Είμαι από τον Έβρο και γνωρίζω τη ζωή στη Θράκη. Γενικά οι επαρχιακές πόλεις και η φοίτηση σ΄ αυτές έχουν έντονο το προσωπικό στοιχείο. Η πόλη κερδίζει από τους φοιτητές και οι φοιτητές από την πόλη. Υπάρχει μια πόλη φοιτητών μέσα στην πόλη και αυτό είναι πολύ όμορφο διότι εμπλουτίζονται οι σχέσεις με τους ντόπιους και η πόλη αποκτά μια πολυφωνία ξεχωριστή.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που καλείστε να αντιμετωπίσετε στην καθημερινότητά σας ποιο είναι;

Είναι η γενικότερη οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει όλη η κοινωνία. Οι φοιτητές, οι περισσότεροι, χρειαζόμαστε πάρα πολλά χρήματα ώστε να μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε στις καθημερινές ανάγκες. Δυστυχώς η σίτιση και η στέγαση των φοιτητών δεν αντιμετωπίζεται με σωστό και οργανωμένο τρόπο. Ελάχιστοι φοιτητές μπορούν και μένουν στις Εστίες. Οι δε συνθήκες σ΄ αυτές πολλές φορές είναι πολύ άσχημες, πρωτόγνωρες θα έλεγα. Το οικονομικό πρόβλημα είναι από τα πιο σοβαρά που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές τη δεδομένη χρονική στιγμή. Η ακρίβεια δε είναι μεγάλη.

Ποιο χαρακτηριστικό αυτής της πόλης και των κατοίκων της θα θέλατε να έλειπε;

Η Κομοτηνή είναι μια πόλη η οποία αγκαλιάζει τους φοιτητές. Το πρόβλημα που θα ήθελα να βελτιώσουμε όλοι μαζί, φοιτητές και τοπική κοινωνία, είναι να μην χρησιμοποιούν και να μην εκμεταλλεύονται τους φοιτητές ως μέσο πλουτισμού. Ο ρόλος του φοιτητή δεν είναι αυτός. Υπάρχουν πολλοί επιχειρηματίες που το σέβονται και συμπεριφέρονται «φοιτητικά». Υπάρχουν όμως και άλλοι που χρησιμοποιούν τους φοιτητές ως προϊόν παροχής χρημάτων και εκμετάλλευσης.

Η αλληλεγγύη έχει αναπτυχθεί στις τάξεις των φοιτητών;

Αυτό είναι και γνώρισμα των περιφερειακών πανεπιστημίων. Εδώ κανείς δεν γνωρίζει κανέναν και όλοι έχουν ανάγκη τη στήριξη του άλλου. Υπάρχουν φιλίες που δημιουργούνται εδώ και διατηρούνται για χρόνια.

Υπάρχουν και δυνατότητες διαφυγής από τα αδιέξοδα;

Ναι, κυρίως μέσω της παρέας…

Αν δεν ήσασταν φοιτητής το 2008 σε ποια χρονιά θα θέλατε να σπουδάζατε και γιατί;

Θα ήθελα να ζούσα σε μια περίοδο έντονης πολιτικοποίησης, μάχης για τη δημοκρατία, για κοινωνικό κράτος. Θεωρώ ότι όλοι οι φοιτητές θα πρέπει να συγκινούνται από την περίοδο του Πολυτεχνείου, τότε που ο φοιτητής έδειχνε το δρόμο στη κοινωνία, έδινε το φως στους υπολοίπους.

Εκείνον το Μάη του ‘68, δεν θα θέλατε να τον είχατε ζήσει;

Οι φοιτητές αυτής της φουρνιάς δεν είναι σίγουρα εκείνης της έντασης, αλλά έχουμε κι εμείς αναπτύξει έντονο συνδικαλισμό και έντονες κινητοποιήσεις. Οι φοιτητές νοσταλγούν αυτές τις εποχές, βέβαια οι κινηματικές μορφές δράσεις δεν είναι της ίδιας έντασης. Αλλά, σίγουρα οι φοιτητές έχουν τις ίδιες αγωνίες, ίσως και τα ίδια αιτήματα. Μπορώ με σιγουριά να πω ότι οι διεκδικήσεις τους είναι στιβαρές, έντονες και ενωτικές.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.