«Η κοινωνια προπονειται με το να συναντα συχνα αυτα τα ατομα εξω»

Η συζήτηση με τον Άλεξ Ταξιλδάρη στο στούντιο του ΠτΘ ήταν ένα παράθυρο ανοιχτό στις σκέψεις, τις επιθυμίες και τις προσδοκίες ενός νέου ανθρώπου, που αντιμετωπίζει προβλήματα κίνησης τέτοια που δεν του επιτρέπουν να συνεχίζει με τους ίδιους ρυθμούς την προηγούμενη ζωή του, τον έχουν μολαταύτα κατευθύνει στη διεκδίκηση όσων δικαιούται, αξίζει και περιμένει από τους ανθρώπους που χτίζουν και συνδιαμορφώνουν το προφίλ μιας πόλης με ευρωπαϊκό χαρακτήρα.

ΠτΘ: Κύριε Ταξιλδάρη, πώς ξεκίνησε η πρωτοβουλία για τη δημιουργία του Συλλόγου «Περπατώ»;

Α.Τ.: Ήταν μια ανάγκη της Κομοτηνής, για τη σύσταση ενός συλλόγου ατόμων με κινητικά προβλήματα, ή ατόμων με αναπηρίες. Ξεκίνησε ως μια πρωτοβουλία 4-5 φίλων, που ήταν σε κατάσταση αναπηρίας και ήθελαν μέσα από ένα σύλλογο να παλέψουν για τα δικαιώματα και τις ανάγκες των ατόμων στην Κομοτηνή και στη Ροδόπη. Ξεκινήσαμε, με το Σάκη Νταντανίδη, που ζει τα προβλήματα μέσα από οικείο του πρόσωπο, με το φίλο και συνεργάτη Κώστα Ζωγραφόπουλο, που ζει στο Σικάγο, αλλά έρχεται εδώ σε τακτά χρονικά διαστήματα, με το Νίνο Σαπρανίδη και με τον Χαμδή Αχμέτ, που βοηθάει σε όλη αυτή την προσπάθεια. Είναι επίσης ο Λόρενς και σταδιακά προσπαθούμε να συγκεντρώσουμε όλα τα άτομα με αναπηρία γύρω απ΄ το σύλλογο. Τα πρώτα βήματα έγιναν τον Σεπτέμβρη του 2002. Η πρώτη κίνηση ήταν να παρουσιάσουμε το σύλλογό μας στους τοπικούς φορείς. Έγινε μια εκδήλωση στη νομαρχία, όπου η ανταπόκριση ήταν πολύ καλή. Προβάλαμε ένα βιντεάκι με τις πρώτες δυσκολίες προσβασιμότητας που αντιμετωπίζουμε ως άτομα με αναπηρίες στην Κομοτηνή, σε μέρη που θεωρούσαν από την τοπική αυτοδιοίκηση ως προσβάσιμα, γιατί είχαν γίνει κάποια έργα, λάθος καμωμένα. Οι φορείς ανταποκρίθηκαν με ευαισθησία, υποσχέθηκαν αλλά και προχώρησαν σε κινήσεις που δείχνουν ότι στηρίζουν την κίνησή μας. Περιμένουμε στη συνέχεια ακόμη πιο δυνατή βοήθεια και συμπαράσταση στο έργο που ξεκινήσαμε για να κάνουμε μια Κομοτηνή – πόλη παράδειγμα, προσπελασιμότητας σε όλη την Ελλάδα. Έχει τα φόντα να το κάνει γιατί είναι επίπεδη, και δεν έχει ανομοιομορφίες στο έδαφος.

ΠτΘ: Να δώσουμε μερικά παραδείγματα χώρων που είναι εκ πρώτης και μόνο όψης προσπελάσιμοι;

Α.Τ. Το βασικότερο είναι το πάρκιγκ. Δεν χρειάζεται μόνο να υπάρχουν ειδικοί χώροι στάθμευσης και να παραμένουν ελεύθεροι, αλλά να έχουν και την κατάλληλη έκταση, ώστε να μπορεί ν΄ ανοίξει η πόρτα του αυτοκινήτου και να κατέβει το αναπηρικό αμαξίδιο. Επίσης, πρέπει να είναι διαγραμμισμένοι.

Οι ράμπες που γίνονται στα πεζοδρόμια είτε βρίσκονται μπροστά από υπονόμους και είναι δύσκολο να τα κατέβει ένα καρεκλάκι, ή μια μητέρα με καρότσι, γιατί πέφτουν οι ρόδες, είτε καταλήγουν σε μικρά «δόντια», είτε έχουν απαγορευτική κλίση για άτομα με αναπηρία, κατά συνέπεια είναι επικίνδυνες.

Η άκρη του νήματος

ΠτΘ: Δίνουν την αίσθηση επομένως ότι πρόκειται για διευκολύνσεις, αλλά όχι επί της ουσίας.

Α.Τ.: Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν είναι προσπελάσιμη η Κομοτηνή και ο κόσμος δεν κυκλοφορεί γιατί ξέρει ότι δεν θα συναντήσει φιλικό περιβάλλον. Όλα λειτουργούν σε μια αλυσίδα γιατί από τη στιγμή που δεν βλέπουμε άτομα με αναπηρίες, δεν υπάρχει και η ανάλογη αντιμετώπιση από την κοινωνία. Σκέφτονται ότι μπορούν να παρκάρουν σε θέση αναπήρου, εκτιμώντας ότι δεν θα έρθει κανένας ανάπηρος.

Δεν γίνεται η Ολλανδία και η Γερμανία να έχουν γεμίσει με ανάπηρους και η Ελλάδα να μην έχει κανέναν, με το επιχείρημα ότι δεν τους βλέπουμε να κυκλοφορούν.

Να προσπαθήσουμε επομένως να κάνουμε το περιβάλλον προσβάσιμο και στη συνέχεια να καλέσουμε τον κόσμο αυτό στην κοινωνία.

ΠτΘ: Το πρώτο στοίχημα είναι να γίνει φιλικό το περιβάλλον μιας πόλης . Στη συνέχεια θα πρέπει να γίνουν φιλικοί και οι άνθρωποι, γιατί στην Ελλάδα υπάρχει παντελώς απουσία παιδείας ως προς τη βοήθεια ατόμων με ειδικά προβλήματα αλλά και στον τρόπο που βλέπουμε αυτά τα άτομα.

Δ.Τ.: Το βασικότερο είναι πως θα τον δεις και θα τον αντιμετωπίσεις. Πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένας φίλος, ένας γνωστός ή ένας τυχαίος άγνωστος, που θα συναντήσεις στο δρόμο, θα του πεις μια καλημέρα, θα τον βοηθήσεις ή θα σε βοηθήσει σε κάτι, σαν να μην έχει κάτι διαφορετικό. Κάποια στιγμή θα προξενήσει το ενδιαφέρον. Η κοινωνία προπονείται με το να συναντά συχνά αυτά τα άτομα έξω.

Αυτό ισχύει παντού. Θέλουμε την πρόσβαση στο κολυμβητήριο, τις ευκαιρίες στην ψυχαγωγία και τον πολιτισμό.

Μια άλλη παράμετρος είναι ότι πολλά άτομα λόγω της βαριάς τους αναπηρίας δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν μόνα τους αυτές τις διευκολύνσεις και χρειάζονται κάποιο βοηθό. Στην Ευρώπη, ο βοηθός είναι κρατικός λειτουργός, άτομο που πληρώνεται από την ασφάλεια ή το κράτος.

Βρισκόμαστε σε μια συνεργασία με το δήμο Κομοτηνής για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι», στο οποίο κάποιος θα βοηθήσει το άτομο με αναπηρία να σηκωθεί απ΄ το κρεβάτι, να ετοιμαστεί και να φτάσει στη δουλειά του, στην αποκατάσταση, στην διασκέδαση. Αυτή τη στιγμή δεν θα μπορούσα να βγω να πιω ένα καφέ μόνος μου. Ακόμη και αν ήταν προσβάσιμα τα πεζοδρόμια, σχεδόν καμία καφετέρια δεν είναι προσβάσιμη. Είτε έχουν κάποιο σκαλοπάτι έξω, είτε στο εσωτερικό δεν είναι κατάλληλοι οι χώροι.

ΠτΘ.: Οι τουαλέτες στα καφέ της πλατείας βρίσκονται κάτω ή σε όροφο, οπότε ακόμη και αν υπήρχε ειδική τουαλέτα χρειάζεται να κατέβεις ή να ανέβεις σκαλιά. Αυτό δημιουργεί πρόβλημα ακόμη και σε άτομα με πρόσκαιρη αναπηρία. Είναι ένα μεγάλο στοίχημα να ανταποκριθούν όλοι αυτοί που πληρώνουν μεν τους φόρους τους για τα τραπεζάκια της πλατείας, αλλά δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τα αιτήματα όλων των πολιτών.

ΠτΘ: Μετά από έρευνα που διεξήγαγε το ΥΠΕΧΩΔΕ και η Εταιρεία Σπαστικών Βορείου Ελλάδος, αποδείχθηκε ότι το 40-50 % του πληθυσμού χρειάζεται τις ευκολίες προσβασιμότητες. Είναι τα άτομα με μόνιμη ή με πρόσκαιρη αναπηρία, οι μητέρες με τα μικρά παιδιά, οι έγκυες γυναίκες, τα άτομα της τρίτης ηλικίας.

Σχετικά με το πρόβλημα της τουαλέτας, υπάρχει η σκέψη οι τουαλέτες στο Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών της πλατείας να γίνουν προσβάσιμες και για τα άτομα με αναπηρία, που θα είναι και τυχόν πελάτες στις καφετέριες.

Το ποτήρι μισογεμάτο

ΠτΘ: Από πού πρέπει να ξεκινήσει η προσπάθεια των φορέων, ώστε να μην είναι μόνο λεκτική η δέσμευσή τους;

Α.Τ.: Μέχρι στιγμής, δεν είναι μόνο λεκτική. Ο δήμαρχος κ. Βαβατσικλής υποσχέθηκε πως θα βοηθήσει στη στέγαση αυτού του συλλόγου και το γραφείο είναι σχεδόν έτοιμο. Η περιφέρεια μας βοήθησε να το εξοπλίσουμε. Ο νομάρχης, κ. Γιαννακίδης έχει οργανώσει μια παρουσίαση του συλλόγου στον υφυπουργό Υγείας και υπεύθυνο για θέματα εθελοντισμού, κ. Θάνου, στο πλαίσιο του παγκόσμιου έτους για άτομα με αναπηρίες. Έχουμε λάβει την υπόσχεση του νομάρχη ότι κάποιες από τις παραλίες της Ροδόπης θα είναι προσβάσιμες μέχρι το καλοκαίρι.

Έχουμε καταθέσει στο δήμο Κομοτηνής ένα χάρτη με οκτώ κομβικά σημεία από τις περιφερειακές γειτονιές της πόλης προς το κέντρο, όπου τα πεζοδρόμια και οι δρόμοι θα γίνουν προσβάσιμα και προσπελάσιμα για το αναπηρικό αμαξίδιο. Επίσης, έχουμε την υπόσχεση ότι θα δημιουργηθούν χώροι στάθμευσης για άτομα με αναπηρίες μπροστά σε όλα τα μαγαζιά με ορθοπεδικά είδη, που άμεσα χρησιμοποιούν, όπως και στα περισσότερα φαρμακεία.

Το κτίριο της νομαρχίας έχει γίνει σχεδόν κατά 100% προσπελάσιμο και κατασκευάστηκε και ειδική τουαλέτα, γιατί δεν αρκεί να μπεις ή να κινηθείς σ΄ ένα κτίριο αλλά και να εξυπηρετηθούν βασικές ανάγκες. Το ασανσέρ της νομαρχίας είναι πλέον κατάλληλο γιατί είναι άνετο, οι πόρτες ανοίγουν αυτόματα και είναι στην ίδια ευθεία με το δάπεδο. Η ράμπα έξω είναι ιδανική και τα δύο πάρκιγκ είναι συνήθως ελεύθερα. Η ράμπα του πεζοδρομίου χρειάζεται απλά βελτίωση που ήδη ξεκίνησε.

ΠτΘ: Η πρόσβαση στο δημαρχιακό κατάστημα παραμένει σχεδόν αδύνατη, δεδομένου ότι η πίσω ράμπα δεν χρησιμοποιείται από τους πολίτες.

Α.Τ.: Θέλουμε να προχωράμε με βάση το εφικτό, με βήματα που δεν θα είναι επικίνδυνα και δεν θα χαλούν την αρχιτεκτονική κάποιου κτιρίου. Όπου είναι επομένως δύσκολη η κατασκευή μιας ράμπας προσπαθούμε να βρούμε άλλες λύσεις, όπως έγινε στο αρχαιολογικό μουσείο, όπου τοποθετήθηκε ένα πολύ πρακτικό λιφτ με ένα ειδικό μηχανισμό.

Ο ρόλος του αθλητισμού

ΠτΘ: Οι υποχρεώσεις των ιδιωτών κατά την κατασκευή κάποιων χωρών δεν είναι ευρέως γνωστές ως προς το σεβασμό των ατόμων με αναπηρία. Στα ξενοδοχεία όμως, για παράδειγμα, υπάρχει υποχρέωση ευκολίας στην πρόσβαση ατόμων με ειδικές ανάγκες, όπως και δημιουργίας ειδικών δωματίων.

Α.Τ.: Χώροι που χρησιμοποιούνται από μεγάλη μερίδα του πληθυσμού υποχρεούνται να παρέχουν ευκολίες προσβασιμότητας, όπως είναι τα ξενοδοχεία. Στην Κομοτηνή έχουμε πρόβλημα με τα ξενοδοχεία. Μόνο ένα ή δύο είναι απόλυτα προσπελάσιμα, χωρίς να διαθέτουν και μεγάλο αριθμό κλινών. Αναζητούμε με τον κ. Γιαννακίδη να γίνουν όλα τα ξενοδοχεία μας κατάλληλα να φιλοξενήσουν άτομα με προβλήματα, γιατί έχουμε σαν στόχο να διεξαχθούν αθλητικές διοργανώσεις και να φέρουμε άτομα με αναπηρίες στην Κομοτηνή για αθλητικές δραστηριότητες.

ΠτΘ: Εξάλλου, τον Δεκέμβρη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες που έλαβε χώρα στην Αργεντινή, πήρατε την τρίτη θέση στην κολύμβηση, είδηση που τίμησε την περιοχή. Όταν η πόλη επομένως είναι σε θέση να δεχτεί τις δραστηριότητες ανθρώπων με κινητικά προβλήματα, τους δίνει σταδιακά την ώθηση να βγουν έξω από τα όριά της και ν΄ αποδείξουν τη δύναμή τους για ζωή.

Α.Τ.: Ο αθλητισμός, εκτός από μέσο αποκατάστασης για άτομα με αναπηρίες είναι μια διέξοδος για να βγουν από αυτό το πρόβλημα που ίσως τους κάνει να νιώθουν μειονεκτικά. Όταν δίνεται η ευκαιρία για συναγωνισμό και ανταγωνισμό, το άτομο νοιώθει ότι μπορεί να καταφέρει πολλά πράγματα και παίρνει δύναμη για ζωή και για να συνεχίσει να κάνει θετικές σκέψεις. Δεν είναι μόνο η διάκριση και το μετάλλιο, αλλά και η ευκαιρία να αθληθούν αυτά τα άτομα.

ΠτΘ: Υπάρχουν και άλλα άτομα που εκφράζουν πλέον την επιθυμία τους για αθλητικές δραστηριότητες;

Α.Τ.: Έχουν ξεκινήσει ήδη 4-5 άτομα με αναπηρίες να χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις στο κολυμβητήριο και ν΄ ασχολούνται με το στίβο. Νιώθω πολύ όμορφα όταν τους βλέπω να κολυμπούν και προσπαθούν να βελτιώσουν τους χρόνους τους, να μένουν στο νερό και να ευχαριστιούνται μέσα από αυτό που κάνουν. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους γυμναστές του ΤΕΦΑΑ που βοηθούν σε όλη αυτή την κίνηση χωρίς χρηματικό όφελος.

ΠτΘ: Μεγάλη η προσπάθεια που ξεκίνησε με τον Σάκη Νταντανίδη, τον Λόρενς, τον Κώστα Ζωγραφόπουλο, τον Χαμδή Αχμέτ, το Νίκο Σαπρανίδη. Είναι οι άνθρωποι που είχαν τη δύναμη να βγουν προς τα έξω και να διεκδικήσουν κάποια πράγματα, όπως και οι φίλοι τους. Κάποιες κινήσεις έγιναν, θέλουμε όμως να δούμε την πραγματοποίηση των στόχων σας.

Α.Τ.: Πάντα έτσι είναι, στην Ελλάδα ειδικά. Οι σχέσεις όμως με τους τοπικούς φορείς είναι κάτι παραπάνω από επαγγελματικές. Είναι σχέσεις προσωπικές, σχέσεις φιλίας και βασιζόμαστε σ΄ αυτό. Προς το παρόν δεν κάνω αρνητικές σκέψεις πάνω στο τι θα πραγματοποιηθεί σε σχέση με τα όσα ζητήσαμε.

ΠτΘ: Ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της προσπάθειας, σχετίζεται με το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» και την ψυχολογική υποστήριξη των ατόμων με κινητικά ή άλλα προβλήματα. Τι είναι αυτό που χρειάζονται;

Α.Τ.: Στην Ελλάδα ισχύει το καθεστώς να κατηγοριοποιούν τα άτομα με αναπηρία βάση ποσοστών. Είμαι 67%, κάποιος είναι 100% και κάποιος άλλος 45%. Είναι αδιανόητο. Όταν είσαι ανάπηρος είσαι ανάπηρος. Ανάλογα με την αυτονομία του ατόμου θα μπορούσε να υπάρχει ένας βαθμός, που θα καθορίζει και τη βοήθεια που χρειάζεται το άτομο. Το βασικό σημείο είναι η αυτονομία, μέσα στο σπίτι, στις πρώτες και βασικές ανάγκες του ατόμου και η αυτονομία έξω στην κοινωνία. Υπάρχουν άτομα που δεν είναι αυτόνομα στην εξυπηρέτηση των βασικών τους αναγκών, ακόμη και μέσα στο σπίτι, που είναι κατά το δυνατόν ειδικά διαμορφωμένος χώρος.

Θα πρέπει να λειτουργήσουν και στην Ελλάδα μέριμνες από το κράτος, ώστε να πληρώνονται άτομα που θα φροντίζουν τους ανάπηρους ακόμη και 24 ώρες το 24ώρο. Αυτά τα άτομα θα πρέπει να είναι πολλές φορές εξειδικευμένα. Τα έξοδα βέβαια δεν είναι δυνατόν να βαρύνουν το άτομο με αναπηρίες.

Το πρώτο κομμάτι είναι οι βασικές ανάγκες. Όταν γίνεται λόγος για αποκατάσταση, άθληση, ψυχαγωγία, ευκολίες προσβασιμότητας θα πρέπει να δούμε ποιοι απ΄ τους ανάπηρους μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν μόνοι τους, να βγουν έξω στην κοινωνία και να «περπατήσουν». Και εκεί χρειάζεται η βοήθεια από κάποιο συνοδό ανάλογα με τις ανάγκες και την αυτονομία του ατόμου.

ΠτΘ: Στην Κομοτηνή η παρουσία συνοδού είναι απαραίτητη για να κυκλοφορήσει κάποιος στην πόλη.

Α.Τ.: Στην Κομοτηνή χρειάζεται συνοδό ακόμη και κάποιος που στη Γερμανία και την Ολλανδία θεωρείται άτομο με κινητικό πρόβλημα αλλά αυτόνομο, της κατηγορίας 1, για παράδειγμα. Στη Γερμανία το πρόβλημα προσβασιμότητας έχει λυθεί. Το άτομο με κινητική αναπηρία είτε μόνο είτε με συνοδό μπορεί να κινηθεί στην κοινωνία που μπορεί να κινηθεί και ένας μη ανάπηρος. Το άτομο με αναπηρία θέλει να σπουδάσει, να αθληθεί, να βγει έξω και να πιει ένα καφέ. Θα πρέπει να δούμε τις πραγματικές του ανάγκες και αν μπορεί να τις καλύψει μόνος του.

ΠτΘ: Σπουδάζετε στην Ιατρική Σχολή του ΔΠΘ. Υπάρχουν αντικειμενικά προβλήματα;

Α.Τ.: Χρειάζομαι κάποιο άτομο να με βοηθήσει να μπω στο αυτοκίνητο και να βγω, γιατί προς το παρόν δεν οδηγώ, ενώ στο μέλλον θα οδηγήσω. Με βοηθάει κάποιος από την οικογένεια ή κάποιος φίλος ή πληρώνω κάποιον που θέλει μια δεύτερη ασχολία.

ΠτΘ: Το αυτονόητο είναι να υπάρχει πρόνοια από την πλευρά του πανεπιστημίου.

Α.Τ.: Είτε από το πανεπιστήμιο είτε απ΄ το κράτος. Ευτυχώς η προσβασιμότητα στο καινούριο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης, όπου γίνονται τα περισσότερα μαθήματα, είναι άριστη. Οι τουαλέτες, τα αμφιθέατρα, οι ανελκυστήρες είναι 100% προσπελάσιμα, ο κόσμος και οι φοιτητές βοηθούν, όπως και ο καθηγητές.

ΠτΘ: Τι είναι αυτό που αναμένουν τα άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα κίνησης είτε μέσα στην πόλη είτε σε όποιο χώρο επιλέξουν να κινηθούν; Τι θα ζητούσατε από τους ανθρώπους που σάς συναναστρέφονται;

Α.Τ.: Το βασικό είναι να μπορώ να ζω όπως ζούσα πριν βρεθώ στο καρεκλάκι, χωρίς να νοιάζομαι τι θα γίνει την επόμενη μέρα, αν θα μπορέσω να πάω εκεί που θέλω και να μην αναβάλω το πρόγραμμά μου για θέματα που στην προηγούμενή μου ζωή δεν θα τα σκεπτόμουν ποτέ, είτε είναι ένα σκαλοπάτι, είτε γιατί δεν μπορώ να νιώθω μόνος μου, είτε γιατί δεν έχει τη δυνατότητα να λύσει κάποιες πρώτες ανάγκες ένα σημείο εντός και εκτός πόλης. Να ζω και να μπορώ να πηγαίνω όπου πήγαινα και πριν την αναπηρία μου. Αυτό θέλουμε και δεν είναι πολύ δύσκολο.

ΠτΘ: Είναι ένα ανθρώπινο στοίχημα και κανείς δεν μπορεί να σας το αρνηθεί. Καλή επιτυχία στο σύλλογο «Περπατώ» που είναι ανοιχτός σε όλους. Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.

Α.Τ.: Φυσικά, ο σύλλογος είναι για άτομα με κινητικά προβλήματα και φίλους. Όποιος θέλει και νομίζει ότι μπορεί να βοηθήσει μπορεί ν΄ απευθυνθεί στο σύλλογο και να γίνει μέλος.

Μαρία Αμπατζή

Τι λένε οι νόμοι

Στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως, στο φύλλο 140, με ημερομηνία 13 Ιουνίου 2000, στο άρθρο 28, προβλέπονται «Ειδικές ρυθμίσεις για την εξυπηρέτηση ατόμων με ειδικές ανάγκες». Συγκεκριμένα, στις παραγράφους 5 και 8 καθορίζονται οι υποχρεώσεις των περιφερειών να τροποποιήσουν τους λειτουργικούς χώρους του δημοσίου αν δεν είναι προσβάσιμοι σε άτομα μα ειδικές ανάγκες:

«παρ. 5. Στα υφιστάμενα πριν από την ισχύ του παρόντος νόμου κτίρια που στεγάζονται υπηρεσίες του Δημοσίου, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου ευρύτερου δημόσιου τομέα, οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτης και δεύτερης βαθμίδας, κοινωφελείς οργανισμοί, τράπεζες και ανταλλακτήρια τραπεζών, επιβάλλεται να γίνουν οι απαραίτητες διαμορφώσεις, ώστε οι λειτουργικοί χώροι τους να είναι προσπελάσιμοι από άτομα με ειδικές ανάγκες. Οι διαμορφώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή γίνονται σύμφωνα με σχετικές προδιαγραφές που εγκρίνονται με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας, εγκρίνονται οι διαμορφώσεις για κάθε κτίριο, ύστερα από γνώμη του αρμόδιου για το κτίριο φορέα, εισήγηση της περιφερειακής υπηρεσίας και γνωμοδότηση του Περιφερειακού Σ.Χ.Ο.Π….

παρ. 8. Κατά τη διαμόρφωση ή ανακατασκευή των κοινόχρηστων χώρων των οικισμών, που προορίζονται για την κυκλοφορία των πεζών, όπως των πλατειών, των πεζοδρόμων, των πεζοδρομίων, εφόσον το επιτρέπει η μορφολογία του εδάφους, επιβάλλεται να εξασφαλίζεται η δυνατότητα πρόσβασης ατόμων με ειδικές ανάγκες με οδεύσεις πεζών, οδεύσεις τυφλών, κεκλιμένα επίπεδα (ράμπες) χωρίς αναβαθμούς με κλίση μέχρι 5%, κατάλληλη τοποθέτηση αστικού εξοπλισμού, όπως στεγάστρων, καθιστικών στύλων φωτισμού, κάδων απορριμμάτων και να διαμορφώνεται ποσοστό 5% των χώρων στάθμευσης ή τουλάχιστον ένας για χρήση αναπηρικών αυτοκινήτων, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που εγκρίνονται με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.