Η ιστορια της ελληνικης ενδυμασιας

Το φετινό Μάρτη, στο Τμήμα Ένταξης του 10ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής ξεκίνησε η υλοποίηση του πολιτιστικού προγράμματος «Η ιστορία της ελληνικής ενδυμασίας», με πρωτοβουλία της δασκάλας Ινώς Παπαδοπούλου, η οποία ανέλαβε την οργάνωση και την επιμέλεια του προγράμματος μαζί με την ιστορικό τέχνης και μουσειολόγο Κική Χριστοδούλου, η οποία μύησε τα παιδιά στον κόσμο της τέχνης και του πολιτισμού μέσα από την πορεία του ενδύματος από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας.

«Το σκεπτικό ανάληψης αυτής της εργασίας ήταν απλό. Θελήσαμε ν’ ανοίξουμε στη ζωή και τον πολιτισμό τα παράθυρα της τάξης μας, ξεφεύγοντας από την καθημερινότητα του σχολικού προγράμματος» μετέφερε στον ΠτΘ η κ. Παπαδοπούλου, για να μιλήσει στη συνέχεια για τους στόχους του προγράμματος στο οποίο συμμετείχαν πέντε μαθητές, από την Πρώτη, την Τρίτη, την Τετάρτη, την Πέμπτη και την Έκτη Δημοτικού. «Οι στόχοι ήταν ν’ αποκτήσουν γνώσεις σχετικά με τη διαχρονική εξέλιξη της ενδυμασίας και τον πολλαπλό της ρόλο, ν’ αναπτύξουν τις ερευνητικές τους ικανότητες, να οξύνουν την κρίση τους, να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους και να εργαστούν ομαδικά και ατομικά».

Η κ. Χριστοδούλου εξήγησε ότι μετά από διάλογο συμφώνησαν με την κ. Παπαδοπούλου στο τι θα μπορούσαν να εφαρμόσουν στα πέντε παιδιά του Τμήματος Ένταξης. «Είχαμε ν’ αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα των διαφορετικών μαθησιακών επιπέδων των παιδιών, γι’ αυτό και επιδιώξαμε να βρούμε ένα πρόγραμμα που μπορεί να γίνει κατανοητό και να δουλευτεί από όλα τα παιδιά.

Επιλέξαμε την ιστορία της ελληνικής ενδυμασίας από την αρχαία Ελλάδα μέχρι τη σημερινή εποχή. Τους παρουσιάσαμε ένα πρόγραμμα με εικόνες από αρχαία ελληνικά αντικείμενα, στη συνέχεια περάσαμε στο Βυζάντιο και τις νεότερες εποχές όπου προβάλαμε πίνακες ζωγραφικής και αντικείμενα μουσείων, ενώ αξιοποιήσαμε και τα μουσεία της πόλης μας, το αρχαιολογικό, το λαογραφικό και το εκκλησιαστικό. Αντικείμενα από τα συγκεκριμένα μουσεία χρησιμοποιήσαμε και στο πρόγραμμα. Για παράδειγμα, ένα σχέδιο από την αρχαία Ελλάδα είναι η «Πεπλοφόρος» (5ος αι π.Χ. Στρύμη) που βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο Κομοτηνής. Επίσης, χρησιμοποιήσαμε μια λεπτομέρεια από μια φορητή εικόνα του εκκλησιαστικού μουσείου για την ενδυμασία της βυζαντινής και της μεταβυζαντινής εποχής, όπως και κάποιο απλοποιημένο σχέδιο παραδοσιακής φορεσιάς που είδαν τα παιδιά στο λαογραφικό μουσείο του Μορφωτικού Ομίλου Κομοτηνής».

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν από τις ξεναγήσεις στα μουσεία, εξήγησε η κ. Παπαδοπούλου. «Οι επισκέψεις στα μουσεία βοήθησαν τα παιδιά να παρατηρήσουν, να σκεφτούν, να συγκρίνουν». Η κ. Χριστοδούλου συνόδευσε τους πέντε μαθητές στο λαογραφικό και διαπίστωσε ότι είχαν να κάνουν πολλές ερωτήσεις, όχι μόνο γύρω από την ενδυμασία, αλλά και για άλλα αντικείμενα.

Μετά τις επισκέψεις έγινε η συλλογή υλικού – εξήγησε η Ινώ Παπαδοπούλου – από το διαδίκτυο και από βιβλία, έγινε ο σχεδιασμός σε χαρτόνι ενδυμάτων από πέντε διαφορετικές εποχές και προχώρησαν στην «εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τους αρχικούς στόχους κατά τη διάρκεια των συναντήσεων, για ν’ αξιολογηθούν οι γνώσεις που κατέκτησαν οι μαθητές».

Τα σχέδια των ενδυμάτων επελέγησαν από τις κ. Παπαδοπούλου και Χριστοδούλου, η οποία διευκρίνισε ότι οι ίδιες έφτιαξαν τα πρώτα σκίτσα, για να διευκολύνουν τα παιδιά. «Τα παιδιά είδαν, συνέκριναν και το καθένα επέλεξε την εποχή που ήθελε να χρωματίσει».

Στη συνέχεια παρουσίασαν τα έργα τους στους συμμαθητές τους στις γενικές τάξεις, καθώς παρακολουθούν δυο ώρες την ημέρα το Τμήμα Ένταξης και στη συνέχεια την κανονική τάξη. «Τα παιδιά καταχειροκροτήθηκαν από τους συμμαθητές τους κι αυτό ήταν πολύ ενθαρρυντικό, ένιωσαν περήφανοι, εμπιστεύτηκαν τις δυνάμεις τους και βέβαια το χάρηκαν» μετέφερε η κ. Παπαδοπούλου, προσθέτοντας ότι τα παιδιά θέλησαν να συνεργαστεί η συνεργασία με την κ. Χριστοδούλου και την ερχόμενη χρονιά, μια και γνώρισε πολύ καλά τους πέντε μαθητές μια και το επεδίωξε. «Αρχικά ζήτησα μια ενημέρωση από την κ. Παπαδοπούλου για τις ιδιαιτερότητες του κάθε παιδιού και ομολογουμένως προβληματίστηκα πριν μπω στην τάξη. Τελικά, αποφάσισα να φερθώ όπως θα συμπεριφερόμουν σε οποιοδήποτε άλλο παιδί. Θεωρώ ότι είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσεις να δείξεις στα παιδιά ότι πρέπει να έχουν εμπιστοσύνη σ’ αυτό που μπορούν να κάνουν. Κάποιες φορές ανέβασα τους τόνους, ίσως να ήμουν αυστηρή, αλλά ο σκοπός ήταν να μην τα διαχωρίσω και να μην τα κάνω να νιώθουν διαφορετικά και ίσως μέσα από το διαφορετικό να αισθανόντουσαν διαφορετικά κι αυτό δεν το ήθελα, το να υποτιμηθούν οι ικανότητές τους. Τελικά, προέκυψε ένα πολύ ωραίο αποτέλεσμα και τα πέντε παιδιά είπαν όσα τους λέγαμε κατά τη διάρκεια του προγράμματος» περιέγραψε. Πρόσθεσε ότι σημαντικό μέρος του προγράμματος έγινε υπό την επίβλεψη της Ινώς Παπαδοπούλου.

Τμήμα Ένταξης

Η υπεύθυνη της τάξης εργάζεται τέσσερα χρόνια στην ειδική αγωγή και φέτος εργάστηκε ως αναπληρώτρια στο 10ο. Περιέγραψε στον ΠτΘ τι είναι ένα τμήμα ένταξης. «Παρέχεται εξατομικευμένη ή ομαδική διδασκαλία, ανάλογα με τις ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών, σε συγκεκριμένο χώρο του σχολείου και βάσει συγκεκριμένου ωρολογίου προγράμματος.

Τα μαθήματα αυτά σκοπό έχουν τη στήριξη των μαθητών, ώστε να υπάρχει συνέχεια και σύνδεση με το πρόγραμμα της τάξης τους. Οι ώρες που ένας μαθητής βρίσκεται στο Τμήμα Ένταξης δε μπορεί να ξεπερνούν τις 10 εβδομαδιαίως, ενώ τις υπόλοιπες ενσωματώνεται στη γενική τάξη» ανέφερε η Ινώ Παπαδοπούλου, ενώ μίλησε και για το πώς πιστεύει ότι πρέπει να λειτουργεί το Τμήμα Ένταξης, να προσεγγιστούν οι γονείς των παιδιών, αλλά και οι υπόλοιποι μαθητές των γενικών τάξεων. «Κάθε Τμήμα Ένταξης θα πρέπει να βρίσκεται στο προσκήνιο των σχολικών εκδηλώσεων κι όχι στη σκιά τους. Η συμμετοχή σε εργασίες που εντάσσονται στο πλαίσιο πολιτιστικών ή περιβαλλοντικών προγραμμάτων είναι ευεργετική για τους μαθητές, γιατί παρατηρούν, σκέφτονται, εκφράζονται, συμπεραίνουν και παρουσιάζουν τα έργα τους σε κοινό, εισπράττοντας το χειροκρότημα των συμμαθητών τους.

Είναι απαραίτητο να ενθαρρυνθούν οι γονείς από τους ειδικούς παιδαγωγούς, προκειμένου να μεταδίδουν στα παιδιά τους ότι είναι τυχερά που φοιτούν ταυτόχρονα σε δύο ομάδες και να μην το αποκρύπτουν.

Είναι αναγκαίο να ευαισθητοποιηθούν τα παιδιά των γενικών τάξεων και να μάθουν την αξία της ανεκτικότητας και της αποδοχής της διαφορετικότητας του κάθε μαθητή κι αυτό θα γίνει σε συνεργασία με τους ειδικούς παιδαγωγούς και τους γονείς όλων των μαθητών» κατέληξε.

Κάθε καλή αρχή απαιτεί και μια εξίσου καλή συνέχεια.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.