Η Ηλεκτρα της ερημιας γεμισε το Αρχαιο Θεατρο

Κατακλύστηκε από χιλιάδες θεατές το αρχαίο θέατρο των Φιλίππων!

Η συγκεκριμένη τραγωδία, η φήμη της παράστασης και – κυρίως – το όνομα της πρωταγωνίστριας, Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη, φαίνεται ότι λειτούργησαν θετικά στο να προσελκύσουν το κοινό, την περασμένη Παρασκευή στο Αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων. Οι κερκίδες του αρχαίου θεάτρου υποδέχθηκαν χιλιάδες θεατές (περίπου 3.500 που καθόταν και όρθιοι, αλλά και καθιστοί στο χώμα, δίπλα στην ορχήστρα, καθώς κι άλλους 500 έξω από το θέατρο, οι οποίοι δεν χωρούσαν), κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στο φετινό φεστιβάλ.

Οι εντυπώσεις που άφησε η «Ηλέκτρα», σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη, αφορούσαν μία παράσταση λιτή, τίμια στις προθέσεις της: να υποστηρίξει το κείμενο, να ακουστεί ο λόγος- αλλού σκληρός, αλλού λυρικός, απόλυτα εναρμονισμένος με το ύφος της παράστασης πάντως-, του Ευριπίδη στην άμεση, καθαρή και εύστοχη μετάφραση του Κ.Χ.Μύρη. Οι λέξεις που επέλεξε στη μετάφραση ο Μύρης ήταν σαφής, ακριβής, χωρίς στολίδια και χωρίς κανέναν «νεοελληνισμό». Δεν έχανε την επαφή του με το χρόνο του Ευριπίδη ούτε με την αίσθηση της γλώσσας του μεγάλου ποιητή. Σπουδαία δουλειά, σπάνιας εμβέλειας, αλλά και γοητείας. Η μετάφρασή του ευτύχησε να πέσει στην ιδέα του σκηνοθέτη της παράστασης, που ήθελε να δώσει πρωτεύοντα ρόλο στο λόγο, στη λέξη. Να μην εμποδίσει, με τεχνάσματα και σκηνοθετικά τερτίπια, να φτάσει και η παραμικρή λέξη καθαρή και σαφής ώς το θεατή. Λιτό, επίσης, αλλά και επιβλητικό το σκηνικό, ένα υπερυψωμένο κυκλικό μεταλλικό χαμηλό πατάρι με τρεις πύλες στο βάθος και δεκάδες δόρατα καρφωμένα περιμετρικά της ορχήστρας- εδώ κινήθηκε η δράση και το αίτημα εκδίκησης και δικαιοσύνης σε ανθρώπινα μέτρα, καθώς και τα κοστούμια σε μαύρο-άσπρο (όλα δια χειρός Γιώργου Πάτσα).

Η «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη είναι ένα έργο που έχει παιχτεί λίγες φορές στο ελληνικό θέατρο. Είναι ένα ιδιαίτερο έργο με πολλές ανατροπές πάνω στα χαρακτηριστικά ιδιώματα των ηρώων του. Μια διαφορετική Ηλέκτρα και μια ακόμη πιο διαφορετική Κλυταιμνήστρα.

Στην τραγωδία του Ευριπίδη, την Ηλέκτρα την έχει παντρέψει η Κλυταιμνήστρα με έναν αγρότη. Η κόρη της ζει, με «λευκό γάμο», σ’ ένα καλύβι στα σύνορα της αργείτικης χώρας. Εδώ φτάνει ο Ορέστης με τον φίλο του Πυλάδη. Όταν τα δύο αδέρφια αναγνωρίζονται, αποφασίζουν να δράσουν. Ο Ορέστης σκοτώνει τον Αίγισθο και η Ηλέκτρα παγιδεύει τη μάνα της, πως δήθεν γέννησε και πρέπει να έρθει να τη δει. Ανύποπτη φτάνει η Κλυταιμνήστρα. Αλλά η Ηλέκτρα είναι αποφασισμένη. Την μπάζει στο καλύβι και γίνεται ο φόνος. Τα δύο αδέλφια βγαίνουν με ματωμένα χέρια, συντετριμμένα από τη μητροκτονία. Τότε εμφανίζονται οι Διόσκουροι, αδέλφια της Κλυταιμνήστρας, και δίνουν τέλος στην τραγωδία, καθώς λένε πως σωστά σκοτώθηκε η Κλυταιμνήστρα. Ορίζουν να παντρευτεί ο Πυλάδης την Ηλέκτρα και ο Ορέστης να προσπέσει στο άγαλμα της Αθηνάς, ενώ ο Φοίβος Απόλλων θα πάρει πάνω του το φονικό.

Σε αυτό το έργο του Ευριπίδη, η Ηλέκτρα λειτουργεί ως κεντρομόλος δύναμη προς την οποία συγκλίνουν οι κινήσεις και η βούληση των υπολοίπων προσώπων.

Σκοτεινή, δαιμονική, ένα πλάσμα της νύχτας και της ερημιάς η «Ηλέκτρα» της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη, η οποία ενσάρκωσε αυτό το κυνηγημένο αγρίμι, την ψυχή της ερημιάς, του μίσους, της εκδίκησης, κινούμενη σε ένα τεντωμένο σκοινί, σε μια ευαίσθητη ισορροπία, όπου ο λόγος της ερχόταν σε απόλυτη αρμονία με τις κινήσεις της. Υπέροχη και η Μάγια Λυμπεροπούλου στο ρόλο της Κλυταιμνήστρας, η παρουσία της οποίας στην παραγωγή, πάντως, θα πρέπει να θεωρηθεί από τα μεγαλύτερα κέρδη της. Ο Γεωργός (Χάρης Σώζος), ο Παιδαγωγός (Άρτο Απαρτιάν), ο Αγγελιοφόρος (Γιάννης Νταλιάνης) ο οποίος υποδύθηκε και τον Κάστορα, κέρδισαν το κοινό με τις ερμηνείες τους. Ο Δημήτρης Αλεξανδρής ατύχησε με την ερμηνεία του στον Ορέστη. Στον ρόλο του Πυλάδη ο Παναγιώτης Τσέβας και στου Πολυδεύκη ο Περικλής Βασιλόπουλος. Ο 12μελης χορός, εξαιρετικά καλογυμνασμένος, άρεσε πολύ, ιδιαίτερα για την προετοιμασία και τη δουλειά του.

Η μουσική ήταν του Γιώργου Ανδρέου, η επιμέλεια κίνησης της Αλίκης Καζούρη και οι φωτισμοί του Φίλιππου Κουτσαφτή.

Η παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ της Πάτρας συνεχίζει την μεγάλη του περιοδεία ανά την Ελλάδα, ενώ έχει δεχθεί προσκλήσεις για συμμετοχή του στο Γκρατς, πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2003, και στη Λιλ και τη Γένοβα, πολιτιστικές πρωτεύουσες για το 2004, αλλά και σε άλλα φεστιβάλ της Ευρώπης.

Σπουδαία και εξαιρετική για άλλη μια φορά αποδείχθηκε η επιλογή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας να εντάξει την εν λόγω παράσταση στο φετινό Φεστιβάλ, επιλογές άλλωστε που διακρίνονται από την υπευθυνότητα και την ανάλογη σοβαρότητα για κάθε απαιτητικό θεατή.

Μπάμπης Καλπάνης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.