«Η εθνοκαθαρση οχι απλα μας βρισκει αντιθετους, προσβαλλει τον ανθρωπισμο μας»

Την άποψη ότι η Θράκη δεν χρειάζεται συνηγόρους εκφράζει με άρθρο του απάντηση στο σχόλιο του κ. Γιανναρά στην εφημερίδα «Καθημερινή» ο βουλευτής Έβρου Γιώργος Ντόλιος. Ο κ. Ντόλιος με λόγο ρεαλιστικό και πολιτικό τοποθετεί την ουσία του θέματος ως έχει τονίζοντας ότι η διάκριση των κατοίκων της Θράκης, «είναι κοινωνικά ασύμφορη και ηθικά και ιστορικά ξεπερασμένη. Η ισονομία και η ισοπολιτεία δεν είναι απλώς θεωρία αλλά σταδιακά και συστηματικά παίρνει μορφή και εκπληρώνεται. Η επικοινωνία με τους πολίτες της μειονότητας είναι υπαρκτή από φορείς και πολιτεία».

Γιώργος Ντόλιος όμως…

«Διάβασα την Κυριακή 19 Μαρτίου 2006 στην εφημερίδα Καθημερινή της Κυριακής στη στήλη επιφυλλίδα το άρθρο του κ. Γιανναρά με τίτλο «Δισυπόστατη επικράτεια στη Θράκη». Ως πολίτης της Θράκης, ενοχλούμαι κάθε φορά που εκπρόσωποι της πολιτικής ή πνευματικής ηγεσίας της χώρας, με αφορμή ευκαιριακές επισκέψεις τους στην περιοχή, αναφέρονται στη Θράκη χρίζοντας τον εαυτό τους συνήγορο της περιοχής και των κατοίκων της. Όχι επειδή θεωρώ ότι οι διαμένοντες εκτός Θράκης δεν έχουν δικαίωμα να διατυπώνουν τις απόψεις τους για την περιοχή αλλά επειδή προσδοκώ από αυτούς ψύχραιμο λόγο, αποφορτισμένο από εντάσεις και συναισθηματισμούς που να υπηρετεί την πρόοδο και την ανάπτυξη της Θράκης και των Θρακών.

Αυτό το λόγο χρειαζόμασταν για να διεκδικήσουμε την έδρα του Διεθνούς Πανεπιστημίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, το οποίο τελικά με απόφαση του Εθνικού Κοινοβουλίου αποφασίσθηκε να έχει έδρα το Αριστοτέλειο των 100.000 φοιτητών. Αυτό το λόγο χρειαζόμαστε για να διατηρήσουμε τα κεκτημένα του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης το οποίο εδραίωσε την παρουσία του στην περιοχή, επεκτάθηκε σε τέσσερις πόλεις της Θράκης, αναγνωρίζεται σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για το έργο του, υλοποιεί μεταπτυχιακά προγράμματα, εκπληρώνει τον εκπαιδευτικό αλλά και τον κοινωνικό, πολιτιστικό, οικονομικό και αναπτυξιακό ρόλο του και μπορεί να αναδειχθεί σε σημαντικό εκπαιδευτικό ίδρυμα για την ευρύτερη περιοχή και τα Βαλκάνια. Αυτά τα επιτεύγματα κινδυνεύουν σήμερα που το Δημοκρίτειο δεν αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο τρόπο από την Κυβέρνηση, όπως συνέβαινε εδώ και δεκαετίες, αλλά υφίσταται τον αθέμιτο ανταγωνισμό των δύο μεγάλων Πανεπιστημίων που διαθέτουν ισχυρές πανεπιστημιακές κοινότητες με υψηλές διασυνδέσεις και συμφέροντα, ασκούν πιέσεις και προωθούν επιλογές που αποβαίνουν σε βάρος των περιφερειακών πανεπιστημίων.

Για ολόκληρες δεκαετίες θέματα που αφορούσαν στη Θράκη αποτελούσαν απαγορευμένο τόπο για πολιτικούς και πολίτες, εξορίζονταν στους κλειστούς τοίχους του Υπουργείου Εξωτερικών και συζητούνταν εν κρυπτώ. Τα αποτελέσματα αυτής της πρακτικής που ήταν η υπανάπτυξη, η καθυστέρηση και η ανασφάλεια με παράλληλη δημιουργία συνθηκών που επέτρεπαν τις παρεμβάσεις από την εθνικιστική τουρκική πλευρά, οι Θρακιώτες τα βιώσαμε και τις συνέπειές τους σ΄ ένα βαθμό εξακολουθούμε να υφιστάμεθα ακόμη. Αυτή η κατάσταση μας υποχρέωσε να μιλήσουμε δημόσια για τη Θράκη μέσα από τα συνέδρια Θρακών, άλλους φορείς εκπροσώπησής μας αλλά και ως άτομα, να αναφερθούμε στις επικρατούσες συνθήκες, να αποδώσαμε ευθύνες, να καταθέσουμε προτάσεις για την ανάπτυξη της περιοχής, να διαμορφώσουμε έναν κοινό τόπο συζήτησης που υιοθετήθηκε από κόμματα και φορείς.

Αυτές τις απόψεις μας γνωστοποιήσαμε στην πολιτική ηγεσία της χώρας, που αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τα λάθη της, να αναθεωρήσει πρακτικές επιζήμιες για την περιοχή, να υιοθετήσει τις προτάσεις μας και να εφαρμόσει εθνική πολιτική, τα αποτελέσματα της οποίας εισπράξαμε από τα μέσα της 10ετίας του 90 και εντεύθεν. Στοιχεία αυτής της πολιτικής που στόχευε στην άρση της απομόνωσης, την ανάπτυξη της περιοχής και τη σύνδεση με τα Βαλκάνια είναι η Εγνατία, ο κάθετος άξονας, η επέκταση του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου σε τέσσερις πόλεις της Θράκης, με πολύ καλές υποδομές και εξαιρετικό επιστημονικό δυναμικό, η ίδρυση Σχολών Αστυφυλάκων σε Κομοτηνή, Διδυμότειχο και Ξάνθη, οι νέες εναέριες, χερσαίες και θαλάσσιες συγκοινωνιακές διασυνδέσεις, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης κλπ..

Αξιοποιήσαμε και αναδείξαμε τη θέση, τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες της Θράκης. Αποτέλεσμα αυτής της ανάπτυξης ήταν ότι αρχίσαμε να νοιώθουμε ισχυροί και αυτάρκεις ως περιοχή και ως χώρα. Τα συναισθήματα ασφάλειας επέτρεψαν την προσέγγιση της μειονότητας με σύγχρονο τρόπο. Γεγονός είναι ότι ζούμε όλοι μαζί. Και πρέπει να βρούμε τρόπους να ζήσουμε καλά, ειρηνικά και με σεβασμό στις διαφορές. Και ακόμη καλύτερα, να αξιοποιήσουμε τις διαφορές, που μπορούν να είναι πηγή πλούτου και απάντηση στην ομοιομορφία και την ομογενοποίηση. Με σεβασμό των διεθνών συνθηκών και σεβασμό της ιδιαιτερότητας απ΄ όλες τις πλευρές και για όλες τις ομάδες στο εσωτερικό τους. Με αντιμετώπιση της κοινωνικής διάκρισης, επειδή έτσι θα απελευθερωθεί ένα ανθρώπινο δυναμικό, η εξέλιξη του οποίου αναστέλλεται ή ακυρώνεται σε βάρος του κοινωνικού συνόλου και των ατόμων, και επειδή μια δημοκρατική κοινωνία λειτουργεί με αρχές ισότητας, ισονομίας και ανθρωπισμού. Η διάκριση, είναι κοινωνικά ασύμφορη και ηθικά και ιστορικά ξεπερασμένη. Η ισονομία και η ισοπολιτεία δεν είναι απλώς θεωρία αλλά σταδιακά και συστηματικά παίρνει μορφή και εκπληρώνεται. Η επικοινωνία με τους πολίτες της μειονότητας είναι υπαρκτή από φορείς και πολιτεία.

Αναφερθήκαμε πολλές φορές στο ρόλο του Προξενείου. Τα μέλη της μειονότητας αντιλαμβάνονται πλέον αυτό το ρόλο, λαμβάνουν αποστάσεις από πρακτικές εξάρτησης και καθοδήγησης του παρελθόντος, στρέφονται στην ελληνική πολιτεία, προσβλέπουν στις αξίες και τις αρχές της χώρας μας και της Ευρώπης. Πρόκειται για μια προσπάθεια ανατροπής συνθηκών που δημιουργήθηκαν και συντηρήθηκαν για δεκαετίες και φυσικά συναντά αντιστάσεις και δυσκολίες από άτομα και ομάδες και των δύο πλευρών. Έκφραση αυτών των δυσκολιών και επιβιώματα της πολιτικής του παρελθόντος είναι οι πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο του κ. Γανναρά για τρομοκράτηση μελών της μειονότητας, για αστυνόμευση των Πομάκων από το Τούρκικο Προξενείο ή για διακοπή επιστημονικών συναντήσεων από οργανωμένους εγκάθετους. Κατά τη γνώμη μου έκφραση των ίδιων συγκυριών είναι η άποψη που διατυπώνεται στο άρθρο του κ. Γιανναρά για «εθνοκάθαρση» και η οποία όχι απλώς μας βρίσκει αντίθετους αλλά προσβάλλει τον ανθρωπισμό μας, είναι ενάντια σε κάθε λογική δικαίου και σεβασμού της ανθρώπινης υπόστασης και είχε τραγικές συνέπειες για την ανθρωπότητα όπου αυτή εφαρμόσθηκε.

Απόψεις για διατεταγμένη τεκνοποίηση, φαίνονται αντιεπιστημονικές και είναι αναληθείς σε τελική ανάλυση αφού τα τελευταία δημογραφικά στοιχεία τις ανατρέπουν. Για το νομό Ροδόπης από το σχολικό έτος 1980-1981 έως το 2002-2003 υπάρχει μείωση του μαθητικού πληθυσμού τόσο στα χριστιανικά όσο και στα μουσουλμανικά σχολεία. Αιτίες για τη μείωση των μαθητών αποτελούν η υιοθέτηση «αστικών» αξιών για περιορισμένο αριθμό μελών στις οικογένειες, οι οικονομικές συνθήκες στην περιοχή, προβλήματα ανεργίας, πιθανόν μετανάστευση εντός και εκτός της χώρας, κλπ. Το ζήτημα της ερήμωσης της υπαίθρου στην περιφερειακή Ελλάδα και τη Θράκη επιβάλλεται να προσεγγισθεί με όρους οικονομικούς και αναπτυξιακούς.

Απόψεις για διατεταγμένη επίσημη ελληνική αδιαφορία και σενάρια μελλοντικά που υπαινίσσονται πιθανή παραχώρηση της Θράκης στην Τουρκία όταν οι ΗΠΑ απαιτήσουν την ίδρυση κουρδικού κράτους στην περιοχή, βάλλουν ευθέως στο ηθικό των Θρακών και καλλιεργούν κλίμα έντονης ανασφάλειας. Οι ακραίες πολιτικές θέσεις από όπου κι αν προέρχονται μόνο να βλάψουν μπορούν τους κατοίκους της Θράκης. Το χειρότερο που θα μπορούσε να μας συμβεί αυτή την εποχή είναι η επιστροφή σε λογικές προηγούμενων δεκαετιών. Οι καλοθελητές Έλληνες αντί να δυναμιτίζουν ηθελημένα ή αθέλητα την προσέγγιση χριστιανικού και μουσουλμανικού στοιχείου, ας συνδράμουν τις προσπάθειές μας για εφαρμογή σχεδιασμένης πολιτικής με στόχο την ανάδειξη της Θράκης, την επανασύνδεσή της με τον εθνικό κορμό και τη σύνδεσή της με τα Βαλκάνια και τις παρευξείνιες χώρες.

Η πολιτική που ασκήθηκε την τελευταία περίοδο είχε τα χαρακτηριστικά ενεργητικής πολιτικής με μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, αναπτυξιακή προοπτική και πρωτοβουλίες για επηρεασμό και διαμόρφωση των εξελίξεων. Η εφαρμογή πολιτικής για τη Θράκη, όπως γίνεται σήμερα, μέσα από το πρίσμα της οικονομικής κρίσης και την υιοθέτηση αδιαφοροποίητων κριτηρίων είναι μια παθητική πολιτική, ξεπερασμένη και επικίνδυνη για την περιοχή και τη χώρα. Η έναρξη ενός διαλόγου που θα αναδεικνύει τα εθνικά κριτήρια για την ανάπτυξη της Θράκης και θα αξιοποιεί τη θέση, τους πόρους και τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα είναι ένας κοινός τόπος για να συναντηθούμε όλοι εμείς που ενδιαφερόμαστε γι΄ αυτή».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.