«Η Ελλαδα να προσπαθησει να κερδισει το στοιχημα της κοινωνιας της γνωσης»

Ο Άγγελος Ισπυρλίδης σπούδασε στη Σχολή Ηλεκτρονικών Υπολογιστικών Συστημάτων θα μας στον Πειραιά, που αφορά στο hardware και στο software. Ακολούθως ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Τμήμα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Ανάπτυξης του Δημοκριτείου, στο οποίο είναι υπεύθυνος του εργαστηρίου Πληροφορικής. Φέτος συνεργάζεται με το Κέντρο Ξένων Γλωσσών Ευρω Ορίζων –Express System. Συγκεκριμένα είναι υπεύθυνος σπουδών στον τομέα της Πληροφορικής.

ΠτΘ: Κατ’ αρχήν θέλω να μου πείτε πώς αισθάνεστε που τελικά και η πολιτική ηγεσία του τόπου αυτή τη στιγμή εκφράζουν την αναγκαιότητα ότι θα πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί στην κοινωνία της γνώσης. Ξέρουμε, βέβαια, ότι και η Αμερική αγόραζε μέχρι πρότινος ειδικούς στην τεχνολογία της πληροφορικής, γι’ αυτό τελικά είχε κερδίσει και το παιχνίδι. Θεωρείτε ότι αυτό είναι καλό πολιτικό μήνυμα; Πρέπει να στραφούμε και να γίνουμε ανταγωνιστικοί στην κοινωνία της γνώσης;

Α.Ι.: Δεν έχουμε άλλο δρόμο, δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Οι ειδικοί της πληροφορικής που μέχρι τώρα αγόραζε οι ΗΠΑ αρχίζουν και επιστρέφουν στους τόπους από τους οποίους καταγόταν. Γι’ αυτό και βλέπουμε σιγά-σιγά να αναπτύσσονται κι άλλες τεχνολογίες σε άλλες χώρες και να γίνονται ανταγωνιστικές των ΗΠΑ. Για να προχωρήσουν οι κατά τόπους οικονομίες και να ανταγωνιστούν την Αμερική δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να βελτιώνονται κατ’ αρχήν στον τομέα της γνώσης γενικότερα και ειδικότερα της πληροφορίας

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι η Ελλάδα μπορεί να το πετύχει αυτό το στοίχημα;

Α.Ι.: Τουλάχιστον ας προσπαθήσει. Νομίζω ότι είναι νωρίς ακόμα, αλλά πρέπει να προσπαθήσει.

ΠτΘ: Είστε ικανοποιημένος με τις υποδομές που υπάρχουν αυτή τη στιγμή; Προσωπικά γνωρίζω ένα μόνο Ινστιτούτο, το ΙΤΕ, το οποίο ασχολείται με την καινοτομία και με τις επιτεύξεις στον τομέα της πληροφορικής…

Α.Ι.: Δεν είμαι ικανοποιημένος γιατί δεν υπάρχουν τα κατάλληλα κεφάλαια και γενικότερα οι προσπάθειες δεν στηρίζονται. Τώρα πρόσφατα έγινα μέλος του Πανελληνίου Συλλόγου Επιστημόνων Πληροφορικής και μπορώ να πω ότι ο Σύλλογος κάνει κάποιες κινήσεις, αλλά είναι ακόμα πολύ νωρίς.

ΠτΘ: Κάποτε η πληροφορική ήταν από τις δύσκολες σχολές και υπήρχε μεγάλη προσέλευση υποψηφίων σε αυτή. Κάποιος συνάδελφός σας κατήγγειλε ότι ναι μεν μπαίνει ο άλλος σε μια σχολή πληροφορικής, αλλά καταντάει να δουλεύει ως ηλεκτρολόγος. Αληθεύει αυτό;

Α.Ι.: Αληθεύει γιατί υπάρχουν πλέον πολλοί απόφοιτοι πληροφορικής. Όπως πριν λίγα χρόνια συνέβαινε με τους εκπαιδευτικούς, το ίδιο φαινόμενο συναντάμε στον τομέα της πληροφορικής. Έχουμε πολλούς απόφοιτους τους οποίους δεν μπορεί η αγορά να απορροφήσει και αναγκάζονται οι άνθρωποι να ασχολούνται με διάφορα άλλα πράγματα.

ΠτΘ: Δε θα πρέπει λοιπόν το ελληνικό κράτος να αναπτύξει δομές, έτσι ώστε να δώσει την ευκαιρία για έρευνα και καινοτομία στους ανθρώπους;

Α.Ι.: Σαφώς και πρέπει αλλά δεν υποστηρίζεται αυτή η προσπάθεια. Καλό είναι τουλάχιστον η Ελλάδα να προσπαθήσει να γίνει ανταγωνιστική, αλλά πρέπει να στηριχθεί η προσπάθεια.

ΠτΘ: κ. Ισπυρλίδη όμως συζητώντας, βλέπουμε ότι πραγματώνεται αυτό που επίσης κυκλοφορεί ως πολιτικό σύνθημα, ότι αρκετοί συμπολίτες μας παύουν να είναι ψηφιακά αναλφάβητοι ή αναλφάβητοι στον τομέα της πληροφορικής. ..

Α.Ι.: Θα έλεγα ότι ακόμα είμαστε. Σκεφτείτε ότι είμαστε πολύ κάτω από το μέσο όρο στη χρήση του Internet στην Ευρώπη.

ΠτΘ: Πώς να είμαστε χρήστες του διαδικτύου όταν στην Ελλάδα στοιχίζει πανάκριβα;

Α.Ι.: Κι αυτό είναι ένα φαινόμενο. Ως προς το DSL ο ΟΤΕ δυστυχώς είναι ο πιο ακριβός στην Ε.Ε.

ΠτΘ: Υπάρχει ελπίδα το συνδικαλιστικό σας όργανο να αποτελέσει μοχλό πίεσης και για φθηνότερο διαδίκτυο;

Α.Ι.: Φαντάζομαι πως ναι, και τώρα τελευταία γίνονται κάποιες ενέργειες για να δημιουργηθεί και Επιμελητήριο Πληροφορικής.

ΠτΘ: Μπορεί η πολιτεία να είναι ανακόλουθη, και παραδεχόμαστε όλοι ότι είναι ανακόλουθη, γιατί πραγματικά θα μπορούσε να αξιοποιήσει αυτούς τους νέους τεχνοκράτες σ’ αυτό τον τομέα που έχουμε ανάγκη, βέβαια θεωρητικά έχει περάσει η εκπαίδευση των Η/Υ και στην εκπαίδευση…

Α.Ι.: Στα λόγια μόνο. Κρίνοντας από την εμπειρία μου στο Εργαστήριο Πληροφορικής στο Δημοκρίτειο και ερχόμενος σε επαφή με φοιτητές που έχουν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση θα έλεγα ότι δεν έχουν τις βασικές γνώσεις. Αυτό σημαίνει ότι διδάσκεται η πληροφορική στα Γυμνάσια και στα Λύκεια, αλλά για κάποιους λόγους τα παιδιά είναι αναλφάβητα σ’ αυτό τον τομέα.

ΠτΘ: Όμως βλέπουμε στο δημόσιο χώρο να αναπτύσσονται με πρωτοβουλία του ιδιωτικού τομέα πάρα πολλές σχολές πληροφορικής. Και βλέπουμε επίσης, ότι ακόμη και παραδοσιακές σχολές που φιλοξενούσαν ξένες γλώσσες να τις παντρεύουν με την πληροφορική. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μία διαμορφωμένη καταναλωτική αγορά στην πληροφορική;

Α.Ι.: Κατ’ αρχήν αυτό το φαινόμενο γίνεται εντονότερο τα δύο τελευταία χρόνια και νομίζω θα κορυφωθεί σε λίγο γιατί πολλοί θέλουν, όπως λένε παραδοσιακά, το χαρτί για να μπορέσουν να λάβουν μέρος σε κάποιες εξετάσεις. Αυτό σημαίνει ότι αυτοί που μαθητεύουν στα διάφορα φροντιστήρια πληροφορικής δεν το κάνουν γιατί τους ενδιαφέρει η γνώση της πληροφορικής, αλλά για να μπορέσουν να αποκτήσουν τα απαραίτητα προσόντα, ώστε να βολευτούνε κάπου.

ΠτΘ: Μήπως τελικά η λύση για να προχωρήσει εν συνόλω το ζήτημα της πληροφορικής στην Ελλάδα είναι το πάντρεμα του πανεπιστημίου με ιδιώτες, με χορηγούς, έτσι ώστε να μπορέσουμε πραγματικά να συντηρούμε ερευνητικά κέντρα…

Α.Ι.: Αυτό σίγουρα ισχύει, αλλά αφορά πολιτικές αποφάσεις που τις χαράζει το υπουργείο. Εμείς δεν μπορούμε να παρέμβουμε…

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι μπορούν να υπάρξουν ιδιώτες οι οποίοι θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν ιδιωτικές προσπάθειες έρευνας;

Α.Ι.: Στον ιδιωτικό τομέα τα πάντα συσχετίζονται με το κέρδος. Αν κάποιος ιδιώτης-επενδυτής προβλέψει ότι θα υπάρξει κέρδος από κάποια πρωτοβουλία, θα επενδύσει.

ΠτΘ: Να ελπίζουμε δηλαδή ότι κάποια στιγμή θα γίνουμε προηγμένη κοινωνία;

Α.Ι.: Μακάρι. Πάντως και παλιότερα είχαμε ακούσει ότι θα γινόταν η Tehnopolis, η οποία όμως έμεινε στα λόγια. Αν εφαρμοζόταν ή πραγματοποιούσαν όσα έχουνε εξαγγελθεί πιστεύω ότι θα ήμασταν πολύ καλύτερα.

ΠτΘ: Πιστεύετε στα ελληνικά μυαλά; Θα μπορούσε δηλαδή να προκύψει από έλληνες επιστήμονες ένα φαινόμενο έλληνα Bill Gates ή των δύο συνιδρυτών του Google;

Α.Ι.: Κοιτάξτε το φαινόμενο Bill Gates δεν έγινε επειδή κάποιοι διέθεταν μυαλό, απλά, υπήρξαν διάφορες συμπτώσεις. Η Google ξεκίνησε για πλάκα από δυο φοιτητές, σιγά-σιγά προχώρησε, βέβαια υπήρχαν τα μυαλά που έστησαν τη μηχανή. Για να γίνει γνωστή η Google και να έχει τη σημερινή κεφαλαιοποίηση δεν απαιτούνταν μόνο τα μυαλά. Τη μεγάλη ώθηση που έχει τελευταία η Google την οφείλει στην είσοδό της στο Nasdaq. Έχει πλέον φοβερές δυνατότητες. Νομίζω ότι είναι πλέον ανταγωνιστική του Bill Gates της Microsoft.

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι θα μπορούσε να ξεκινήσει κάτι ανάλογο από έναν έλληνα;

Α.Ι.: Ναι, γιατί όχι; Εγώ είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν μυαλά στην Ελλάδα, αλλά δε φτάνουν μόνο αυτά. Πολλοί έλληνες επιστήμονες έχουν φύγει στο εξωτερικό, γιατί δεν μπορούν να αξιοποιηθούν εδώ.

ΠτΘ: Χρειάζονται και τα κεφάλαια επομένως, και η βούληση κάποιος να επενδύσει σε μυαλά…

Α.Ι.: Εγώ νομίζω ότι χρειάζεται να δείξουν εμπιστοσύνη σ’ αυτά τα άτομα. Η έρευνα σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι περισσότερο ανταποδοτική απ’ ό,τι φαντάζονται, ώστε τα κεφάλαια που θα επενδυθούν να επιστραφούν πολλαπλάσια.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Α.Ι.: Κι εγώ σας ευχαριστώ..

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.