«Η Ελλαδα ειναι μια αγνωστη χωρα»

Η περιήγησή του στην Ελλάδα ξεκίνησε πριν δώδεκα χρόνια. Ο Θεόφιλος Μπασγιουράκης, ταξιδιωτικός συγγραφέας, εκδότης του περιοδικού: «Ελληνικό Πανόραμα», ανακαλύπτει περιοχές της Ελλάδας άγνωστες στους πολλούς. Χωρίς να κουράζεται από την συχνότητα των διαδρομών και πάντοτε με αγάπη για τους τόπους και τους ανθρώπους που συναντά ψάχνει για μέρη με ιστορία, ομορφιά, φυσικό πλούτο, μακριά από τις συνήθειες του τουρίστα, κοντά στο δέος και στα γιατί του ταξιδευτή…

Είναι τουρισμός ή περιήγηση αυτό που κάνετε;

Δεν είναι τουρισμός, είναι περιήγηση. Είναι δύο έννοιες πολύ διαφορετικές άσχετα αν στα μάτια των ανθρώπων και του Υπουργείου Τουρισμού, η βασική έννοια είναι ο τουρισμός…Εμένα ο τουρισμός με παραπέμπει σε δραστηριότητες και δράσεις που μάλλον υποβαθμίζουν το περιβάλλον…

Και η περιήγηση;

Θα προτιμούσα τον όρο περιήγηση, γιατί αυτό σημαίνει ότι από κάθε περιοχή παίρνουμε τα καλύτερα στοιχεία της. Τα σεβόμαστε, αφού προηγουμένως γνωρίζουμε τις δυνατότητες αυτής της περιοχής, γνωρίζουμε τι κυρίως μας προσφέρει και δεν πάμε απλά για να περάσουμε το χρόνο μας ξαπλωμένοι σε μια πολυθρόνα, σε μια ακτή. Αυτό ναι, είναι τουρισμός. Αυτόν τον τουρισμό δεν τον θέλω τουλάχιστον για την Μαρώνεια…

Γιατί σας εντυπωσίασε η Μαρώνεια;

Πιστεύω ότι η Μαρώνεια έχει ιδιαιτερότητες, οι οποίες είναι άγνωστες ακόμη και στους ίδιους τους κατοίκους. Για παράδειγμα ένας «αθώος»κάμπος που απλώνεται μπροστά μας αμφιβάλλω αν τον έχει κάποιος προσέξει, αν έχει αντιληφθεί ότι έχει μπροστά του πίνακες ζωγραφικής. Ένας ολόκληρος πλούτος, μοναδικός που μένει απροσέγγιστος, γιατί δεν έχουν γίνει οι στοιχειώδεις υποδομές: σήμανση, μονοπάτια.

Πόσα χρόνια περιηγείστε;

Αν σκεφτούμε ότι το πρώτο «Ελληνικό Πανόραμα» κυκλοφόρησε την άνοιξη του 1996 και εγώ είχα ξεκινήσει έναν χρόνο πριν να περιηγούμαι μ΄ αυτή την ματιά του ταξιδευτή, θα έλεγα ότι έχω ήδη ξεπεράσει τα δώδεκα χρόνια.

Εσωτερική ανάγκη;

Ναι, αγάπη για ταξίδια και περιήγηση. Αλλά από την άλλη μεριά και μια φιλόδοξη προσπάθεια, με πολύ ρομαντισμό, να προβάλλουμε κάποιες περιοχές άγνωστες αυτού του τόπου, που είτε δεν τις πρόβαλε κανείς, είτε τις πρόβαλε με ένα στρεβλό τρόπο και προσήλκυε και ωθούσε ανθρώπους τουρίστες σ΄ αυτούς τους τόπους, γι’ αυτό και ξεκίνησα την ενασχόληση με αυτό το αντικείμενο…

Υπάρχουν άγνωστες ομορφιές ακόμη στην Ελλάδα;

Στην ουσία στην Ελλάδα δεν υπάρχουν γνωστές ομορφιές, όσο κι αν ακούγεται παράξενο. Η Ελλάδα είναι μια άγνωστη χώρα. Είναι κυριολεκτικά μια άγνωστη χώρα. Για παράδειγμα άκουσα ότι στην Λέσβο υπάρχουν 65 υγρότοποι. Επισκέφτηκα την Λέσβο, πέρασα αρκετές μέρες εκεί, έκανα εκατοντάδες χιλιόμετρα, αγνοούσα ολοκληρωτικά, όμως, ότι σ΄ αυτό το νησί υπάρχουν 65 υγρότοποι, έκτασης πάνω από ένα στρέμμα ο καθένας. Είναι πραγματικά μια άγνωστη χώρα η Ελλάδα.

Πώς δικαιολογείτε την ανάγκη του ανθρώπου να ταξιδεύει. Ακόμη κι όταν δεν το μπορεί, σκέφτεται συχνά την φυγή;

Ο σημερινός τρόπος ζωής, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, έχει δημιουργήσει ένα ασφυκτικό περιβάλλον γύρω από τους ανθρώπους, ψυχολογικά, συναισθηματικά και πρακτικά. Γι’ αυτό και κάθε Παρασκευή εγκαταλείπουν κατά δεκάδες χιλιάδες τα αστικά κέντρα. Το δυστύχημα είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς το κάνουν με την μοντέρνα έννοια του όρου, μ’ αυτήν της «απόδρασης». Και το εννοούν ως εξής: Επιλέγω έναν προορισμό, πηγαίνω, τρώω, πίνω και σχεδόν φεύγω με τις γνώσεις που είχα όταν πήγα σ΄ αυτόν τον προορισμό. Αυτή είναι περίπου η κατάσταση. Έχουμε λίγους πραγματικούς ταξιδευτές και περιηγητές, αναλογικά με τους τουρίστες σ΄ αυτόν τον τόπο.

Για να είναι κανείς περιηγητής θα πρέπει να καταβάλει και κόπο…

Πρώτα θα πρέπει να γνωρίσει. Το πρωταρχικό στοιχείο είναι η γνώση, η οποία μετά οδηγεί στην αγάπη και στο ενδιαφέρον. Χωρίς γνώση ενός τόπου, ενός αντικειμένου, ενός προορισμού, είναι αδύνατον να επακολουθήσουν όλα τα υπόλοιπα. Αν θέλετε ένας από τους βασικούς λόγους που ξεκίνησα την έκδοση του περιοδικού ήταν να μεταδώσει τη γνώση, αυτή που το ίδιο το περιοδικό θα προσλάμβανε μέσων των επιτόπιων εμπειριών.

Αυτού του είδους οι εκδόσεις έχουν γίνει και μόδα, τι εξήγηση δίνετε;

Πράγματι μου φαίνεται ότι ξαφνικά όλοι έχουν ανακαλύψει την Ελλάδα. Βέβαια ο καθένας την ανακαλύπτει με το δικό του τρόπο, πάρα πολλοί με τρόπο γαστρονομικό, άλλος ανακαλύπτει την Ελλάδα και στο άρθρο που γράφει ένα ποσοστό των λέξεων του είναι ξενικής προέλευσης, δεν το κατάλαβα ποτέ αυτό.

Υπάρχουν σημεία που δεν τα έχει αγγίξει ο σύγχρονος τρόπος ζωής και θυμίζουν την Ελλάδα περασμένων δεκαετιών;

Στο μυαλό μου έρχεται η περιοχή των Αγράφων. Είναι η πιο παρθένα ακόμα περιοχή της Ελλάδας, σχεδόν εξ ολοκλήρου ορεινή, με ένα οδικό δίκτυο περασμένων δεκαετιών, να φανταστείτε ότι συνδέεται πρωτεύουσα Νομού με πρωτεύουσα Δήμου με χωματόδρομο, κάτι μάλλον πρωτοφανές.

Ποια περιοχή θα επιλέγατε για να μείνετε μόνιμα;

Είναι μια ερώτηση που έχω μεγάλη δυσκολία να την απαντήσω. Κάθε φορά συμβαίνει το εξής: Όταν επισκέπτομαι μια περιοχή που με έχει εντυπωσιάσει, θεωρώ ότι αυτή θα μπορούσε να ήταν η επόμενη πατρίδα μου. Πιστεύω ότι πατρίδα μου είναι όλη η Ελλάδα.

Ποιος κατά τη γνώμη σας υπήρξε ο μεγαλύτερος περιηγητής;

Θα έλεγα ο Οδυσσέας. Ίσως και γι’ αυτό το λόγο οι στίχοι του Καβάφη από την Ιθάκη είναι αυτό που έχω κάνει τρόπο ζωής: «Σαν βγεις τον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος…». Αυτό εύχομαι σε κάθε ταξίδι.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.