«Η εκλογη απο τη βαση δημοκρατικη επανασταση για τον χωρο της Νεας Δημοκρατιας»

«Ο κ. Σαμαράς

απευθύνθηκε

στο συναίσθημα

των νεοδημοκρατών»

Δ.Δ: Ποιοι κατά τη γνώμη σου ήταν οι όροι που καθόρισαν το αποτέλεσμα αυτής της εκλογής και της θριαμβευτικής νίκης του Αντώνη Σαμαρά;

Μ.Κ.: Νομίζω ότι ένας ήταν ο όρος: η βούληση της εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας να ανατρέψει τους μηχανισμούς. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν συνηθίσει εδώ και πολλά χρόνια να μην τους ρωτάνε και να μην ακούγεται η γνώμη τους για ο,τιδήποτε συμβαίνει μέσα στην παράταξη και για πρώτη φορά τους δόθηκε η δυνατότητα να εκφραστούν για ένα κορυφαίο ζήτημα και την αξιοποίησαν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τολμώ να πω ότι η κ. Μπακογιάννη αποδοκιμάστηκε ως «καραμανλική» υποψήφια, όχι ως «μητσοτακική» όπως πολλοί πίστευαν. Η αποδοκιμασία στο πρόσωπό της αφορούσε την κυβερνητική πολιτική που εφάρμοσε ο κ. Καραμανλής τα τελευταία χρόνια.

Δ.Δ: Έτσι όπως το θέτεις, για την κ. Μπακογιάννη ήταν «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα». Αν αποταυτιζόταν από την πολιτική Καραμανλή θα είχε αντιμετωπίσει τη μήνι όλων εκείνων που θεωρούσαν ότι υπέσκαπτε την προηγούμενη κυβέρνηση, αν ταυτιζόταν με αυτή κάποιοι θα θεωρούσαν ότι υιοθετούσε ένα αποτυχημένο σύστημα εξουσίας όπως και έγινε. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να προβάλλει την υποψηφιότητά της, ποιο ήταν το στρατηγικό της λάθος;

Μ.Κ.: Πιστεύω ότι ο κόσμος περίμενε από την κ. Μπακογιάννη να αποδοκιμάσει ρητά τις συμπεριφορές που πλήγωσαν την παράταξη, πράγμα το οποίο δεν συνέβη. Κάτι άλλο το οποίο πρέπει να υπογραμμίσουμε είναι ότι ο πολιτικός λόγος του κ. Σαμαρά άγγιξε τους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας με έντονα συναισθηματικά στοιχεία και είναι απορίας άξιον πως η κ. Μπακογιάννη τόσα χρόνια μέσα σ’ αυτήν την παράταξη δεν κατάφερε να συγκινήσει. Ο λόγος της ήταν πιο πολύ ρεαλιστικός, ηγετικός αλλά δεν «έκλεινε τις πληγές» που άνοιξε στη Νέα Δημοκρατία το αποτέλεσμα των πρόσφατων εθνικών εκλογών.

Δ.Δ: Διαβλέπεις κάποιες ομοιότητες με την αντίστοιχη περίπτωση Παπανδρέου – Βενιζέλου το 2007;

Μ.Κ.: Πρόκειται σαφώς για δύο διαφορετικά κόμματα. Ότι ο κ. Βενιζέλος και η κ. Μπακογιάννη ανήκουν στα εκσυγχρονιστικά – ρεαλιστικά μπλοκ των παρατάξεών τους είναι βέβαιο. Η σημαντική ομοιότητα που διακρίνω είναι ότι ο κ. Παπανδρέου πήρε την απόφαση να δώσει τον λόγο στην εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ και ο κ. Σαμαράς άνοιξε τον δρόμο να γίνει μια δημοκρατική επανάσταση μέσα στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Ήταν μια πολιτική κατάκτηση για τον πολιτικό μας σύστημα, τα δύο μεγάλα κόμματα είχαν δεχτεί την αμφισβήτηση των πολιτών τα τελευταία χρόνια και θεωρώ ότι, με τη γενναία πρωτοβουλία που πήρε ο κ. Παπανδρέου, άνοιξε την «όρεξη» της νεοδημοκρατικής βάσης, η οποία «ζήλεψε», πίεσε, από κάτω προς τα πάνω, την ηγεσία της να κάνει το ίδιο, αρχικά αυτό δεν έγινε δεκτό, έπειτα όμως το πέτυχε και το αποτέλεσμα εκπλήσσει μόνο όσους δεν είχαν επαφή με τον κόσμο.

«Θα γίνει

μια περίεργη «χιαστί»

μάχη αλληλοδιείσδυσης

μελλοντικά μεταξύ

ΠαΣοΚ και Ν.Δ.

με αμφίβολη έκβαση»

Δ.Δ: Αν κρίνω από το αποτέλεσμα υπάρχει ένα ποσοστό της τάξης του 40% εντός του κόμματος που κινείται στον πιο φιλελεύθερο χώρο, αντίθετα με το 60% που ανήκει, κατά κάποιο τρόπο, στην πατριωτική λαϊκή δεξιά. Πώς θα μπορέσουν να συμβαδίσουν αυτά τα δύο ρεύματα, ύστερα και από τις διακηρύξεις του κ. Σαμαρά σχετικά με την επιβεβαίωση της ιδεολογικής υπεροχής του δικού του «μπλοκ» μέσα στη κοινωνία;

Μ.Κ.: Κατ’ αρχήν να επισημάνω ότι δεν πρόκειται για 40% αλλά για περίπου 28-30%. Αυτή είναι η δύναμη της νεοφιλελεύθερης πτέρυγας της Νέας Δημοκρατίας, το υπόλοιπο 10% ανήκει σε «καραμανλικούς» ψηφοφόρους τους οποίους προσέλκυσε η κ. Μπακογιάννη. Σε ό,τι αφορά την απάντηση στο ερώτημα σου πιστεύω ότι σημασία έχει το πώς θα πορευτεί και τι βαθμό αποδοχής θα έχει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, διότι ο κ. Βενιζέλος, για παράδειγμα, θα είχε άλλη συμπεριφορά αν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πήγαινε καλά τον Σεπτέμβρη του 2008. Επιπλέον, ο κ. Σαμαράς μπορεί να θεωρείται πατριώτης και εθνικιστής από πολλούς, ωστόσο στα θέματα της οικονομίας είναι ένας φιλελεύθερος πολιτικός, με παρεμφερείς θέσεις με τον κ. Παπανδρέου και εκεί θα γίνει μια μεγάλη μάχη διείσδυσης του ενός στο στρατόπεδο του άλλου. Για παράδειγμα, σήμερα (προχθές) ο πρωθυπουργός πήγε στην γιορτή του Αγίου Ανδρέα και παρακολούθησε τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να παραθέτει ομιλία για 15 λεπτά, δηλαδή επιχειρεί διείσδυση σε ένα χώρο που είναι προνομιακός για τη Νέα Δημοκρατία. Από την άλλη ο κ. Σαμαράς συχνά επιχειρεί αναφορές στο πατριωτικό ΠΑΣΟΚ. Θεωρώ ότι θα γίνει μια περίεργη «χιαστί» μάχη μελλοντικά, με αμφίβολη έκβαση. Βέβαια η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να συνέλθει, να επουλώσει τα τραύματά της και μετά να διεκδικήσει ο,τιδήποτε.

«Ο κ. Σαμαράς

οφείλει να απευθυνθεί

στα υγιή στοιχεία

της μειονότητας»

Δ.Δ: Η εκλογή Σαμαρά βάζει σε μια διαφορετική διαδικασία τη Νέα Δημοκρατία στον νομό Ροδόπης αλλά και στον νομό Ξάνθης, που υπάρχει η μουσουλμανική μειονότητα, η οποία ψήφισε κατά 99% Ντόρα Μπακογιάννη. Και είναι γεγονός ότι πολλοί μειονοτικοί παθαίνουν «αλλεργία» και μόνο στο άκουσμα του ονόματος «Σαμαράς» καθώς τους φέρνει στο μυαλό μία εθνικιστική πολιτική την οποία αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό ακόμη και με εχθρότητα. Πώς θα μπορέσει να το διαχειριστεί αυτό η Νέα Δημοκρατία;

Μ.Κ.: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα δυσκολευτεί πολύ η Νέα Δημοκρατία να διαχειριστεί την κατάσταση σε σχέση με τη μειονότητα. Ας μην ξεχνάμε ότι ο κ. Σαμαράς ως υπουργός Εξωτερικών είχε ζητήσει την απέλαση του τούρκου προξένου το 1990. Από ’κει και πέρα νομίζω ότι ο νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας οφείλει να αναθεωρήσει κάποιες από τις απόψεις του και να απευθυνθεί σε υγιή και όχι υποκινούμενα στοιχεία της μειονότητας.

Δ.Δ: Μανώλη Κοττάκη σε ευχαριστούμε πολύ.

Μ.Κ.: Εγώ σας ευχαριστώ.

Δάμων Δαμιανός

Επιμέλεια: Γ.-Δ.Κ.

Η θεωρία του μεσαίου χώρου

και η εξιδανίκευσή του