Η Δραση Θεσσαλονικη 2003 για την παιδεια

<>bΣυνέντευξη τύπου παραχώρησαν χθες το μεσημέρι τα τοπικά στελέχη της «Δράση: Θεσσαλονίκη 2003» με αφορμή τη σύνοδο κορυφής των Υπουργών Παιδείας στην Αθήνα στις 1 και 2 Μάρτη. Την Παρασκευή 28 Φλεβάρη προγραμματίζεται κινητοποίηση στην κεντρική πλατεία της πόλης μας στις 12 το μεσημέρι με αίτημα τη διεκδίκηση για καλύτερες συνθήκες για την παιδεία. Αμέσως μετά, λεωφορεία θα αναχωρήσουν για την Αθήνα για την συμμετοχή στην κεντρική εκδήλωση.

Τα μέλη της κίνησης «Δράση Θεσσαλονίκη 2003» έδωσαν το στίγμα για το τι ισχύει σήμερα στο χώρο της παιδείας καθώς και τις προτάσεις τους.

Ο Κ. Φακιρίδης δίνοντας τη γενικότερη εικόνα που επικρατεί στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση τόνισε ότι η παιδεία σήμερα από κοινωνικό αγαθό έχει μετατραπεί σε εμπόρευμα από τους ηγέτες της ΕΕ, αλλά και των κυβερνήσεων της Ελλάδας που εδώ και πολλά χρόνια την υπέταξαν στα συμφέροντα των πολυεθνικών. Αναφέρθηκε στην κατάσταση που δημιούργησε ο Νόμος Αρσένη, εξαιτίας του οποίου πολλά παιδιά εγκατέλειψαν το Λύκειο και στράφηκαν στα ΤΕΕ, τα οποία χαρακτήρισε υποβαθμισμένα, καθώς και στην αναγκαιότητα φροντιστηριακών μαθημάτων με την καταβολή μεγάλων χρηματικών ποσών για την επιτυχία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται το λαϊκό εισόδημα και τα παιδιά των κατώτερων οικονομικά στρωμάτων να μην μπορούν να εισαχθούν στα πανεπιστήμια. «Δίκαια τη χαρακτηρίζουμε ταξική την παιδεία και ταυτόχρονα και αντιεκπαιδευτική, γιατί οι γνώσεις που παρέχονται είναι και ξεπερασμένες, αλλά και απαιτούν ένα παιδί ρομπότ». Απέναντι στα αυτά, η Δράση προτείνει το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο, καθώς επίσης και δύο χρόνων προσχολική αγωγή. Όπου τα παιδιά θα αποκτούν γενική μόρφωση και μία κουλτούρα που να ανταποκρίνεται στην έννοια άνθρωπος και το οποίο δεν θα είναι ο προθάλαμος για την ανώτατη εκπαίδευση. Με το τέλος της δωδεκάχρονης υποχρεωτικής τα παιδιά θα αποφασίζουν αν θα πάνε στο Πανεπιστήμιο ή αν θα ακολουθήσουν μεταλυκειακές επαγγελματικές σχολές που θα είναι δημόσιες.

Αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη ύπαρξης υποδομών αλλά και στο εκπαιδευτικό προσωπικό που υπάρχει σήμερα, αλλά με τον τρόπο που λειτουργεί το σχολείο, το μεγαλύτερο μέρος είναι στην ανεργία. Τέλος, τόνισε την ανάγκη παροχής δωρεάν παιδείας και την μη ανάμειξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. « Η παιδεία να είναι και δημόσια και δωρεάν».

Ο κ. Φακιρίδης αναφέρθηκε στις γενικότερες αλλαγές στην οικονομία και στην εξουσία που θα πρέπει να γίνουν για να λειτουργήσει το δωδεκάχρονο σχολείο, τονίζοντας την αναγκαιότητα επικράτησης εκείνων των δυνάμεων που αντιστρατεύονται τις πολιτικές της ΕΕ και προτείνουν φιλολαϊκές πολιτικές. Τέλος, τόνισε τον συσχετισμό της παιδείας με την ειρήνη, για αυτό και οι κινητοποιήσεις με αφορμή την Σύνοδο των Υπουργών Παιδείας θα συνδυαστούν και με αντιπολεμικές εκδηλώσεις.

Από πλευράς του, ο φοιτητής Νομικής και μέλος της Δράσης Βασίλης Μαγκούτας αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η τριτοβάθμια εκπαίδευση, στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά εργαζομένων στην πρόσβασή τους σε αυτή. Κατήγγειλε ότι στην πράξη δεν ισχύει η δημόσια και δωρεάν παιδεία καθώς και την υποβάθμιση των σπουδών στα ελληνικά πανεπιστήμια. Βάσει αυτών των δύο κριτηρίων λειτουργεί η εκπαίδευση στην Ελλάδα. « Το ένα είναι η λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, να λειτουργούν σαν επιχειρήσεις άρα στην πράξη καταργείται ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της δημόσιας εκπαίδευσης. Το άλλο αφορά στην αναμόρφωση του περιεχόμενου του προγράμματος σπουδών που έχει στόχο την αποσύνδεση του πτυχίου με τα εργασιακά δικαιώματα, «να παίρνεις δηλαδή πτυχίο που δεν σου διασφαλίζει απαραίτητα εργασία ή, και αν σου διασφαλίζει εργασία, δεν θα σου κατοχυρώνει τα εργασιακά σου δικαιώματα, σε βγάζει δηλαδή απασχολήσιμο». Και η τρίτη κατεύθυνση είναι η έρευνα και τα αποτελέσματά της και συγκεκριμένα ο έλεγχος στα προϊόντα της έρευνας από τις πολυεθνικές και τα μονοπώλια, το μεγάλο κεφάλαιο».

Αναλύοντας έδωσε το παράδειγμα ενός φάρμακου που θεραπεύει μία ανίατη ασθένεια, το οποίο μπορεί να ανακαλυφθεί στα πλαίσιο πανεπιστημιακής έρευνας το οποίο, εάν χρηματοδοτήθηκε από μία πολυεθνική το φάρμακο είναι προϊόν της εταιρείας που το χρηματοδότησε. Το φάρμακο η εταιρεία μπορεί να το θέσει σε κυκλοφορία όποτε θέλει με αποτέλεσμα αν δεν τεθεί σε δύο χρόνια πολλοί άνθρωποι να πεθάνουν.

Όλο αυτό το αντιεκπαιδευτικό πρόγραμμα συναντά δυσκολίες στην υλοποίηση του από κάθε χώρα χωριστά και αυτό γιατί παίρνει πίσω μία σειρά από κατακτήσεις του λαού και για αυτό και οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να τα περάσουν. «Το πρώτο βήμα έγινε με την ανωτατοποίηση των ΤΕΙ, αλλά το δεύτερο που αφορά στην έρευνα δεν έχει περάσει γιατί ξεσηκώθηκαν όλα τα πανεπιστήμια».

Ο κ. Μαγκούτας ανέφερε ότι η μεταρρύθμιση στην παιδεία γίνεται σήμερα, γιατί είναι δυνατή η οργάνωση της παραγωγής με λιγότερο υψηλά ειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό γιατί έχουμε συγκεντροποίηση του κεφαλαίου και επειδή υπάρχει ανάπτυξη των μέσων παραγωγής που δεν απαιτεί πολλούς επιστήμονες. «Τα συμφέροντα του κεφαλαίου επιβάλλουν αυτές τις αναδιοργανώσεις στο χώρο της εκπαίδευσης», κατέληξε ο κ. Μαγκούτας.

Μ.Π.