Η ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΗΦΑΙΣΤΟΥ…

Η Σαμπριέ Σαμπάν, είναι 18 ετών, εκείνη και η αδερφή της η Φιγιέν πηγαίνουν κανονικά σχολείο, 3η Λυκείου εκείνη, 3η Γυμνασίου η αδερφή της. Κατάσταση όχι συνηθισμένη για τα παιδιά του Ηφαίστου που με χίλιες δύο δυσκολίες βγάζουν το Δημοτικό Σχολείο. Η Σαμπριέ Σαμπάν μάλιστα, το φετινό καλοκαίρι, ζει το όνειρό της, καθώς θα περάσει στην Παιδαγωγική Σχολή και θα σπουδάσει δασκάλα…

Πολύ κοντά στο δικό του παιδικό όνειρο είναι και ο Φαΐκ Φουάτ, 19 ετών, γιος αλουμινά, όπως σπεύδει να σημειώσει. «Φέτος εγώ τελείωσα το Λύκειο, σπάνιο για τα δεδομένα της γειτονιάς» δηλώνει στο «Εμείς η Πόλις» και σημειώνει: «Οφείλεται στους γονείς μας που ασχολήθηκαν πάρα πολύ με μας. Τα άλλα παιδιά δεν ήταν τόσο τυχερά. Οι γονείς τους δεν ασχολούνται τόσο πολύ μαζί τους γιατί και οι ίδιοι δεν γνωρίζουν. Λίγοι γονείς έχουν πάει σχολείο. Ακόμη λιγότεροι ξέρουν τι σημαίνει το σχολείο».

Σαμπριέ Σαμπάν, 18 ετών: «Οι γονείς μου κι εγώ θέλαμε να σπουδάσω και το κατάφερα»

Πού οφείλεται η επιτυχία σου Σαμπριέ;

Είμαστε καλά στο σπίτι, καλά και οικονομικά. Ο πατέρας μου είναι δάσκαλος, η μητέρα μου κάνει τις δουλειές του σπιτιού, εγώ δεν χρειάστηκε να νοιαστώ για κάτι άλλο πέραν των μαθημάτων μου.

Τι θα σπουδάσεις;

Σκέφτομαι κι εγώ να γίνω δασκάλα. Ήθελαν οι γονείς μου να σπουδάσω κι εγώ το ήθελα πολύ και το κατάφερα. Τώρα θα συνεχίσω μια μικρή οικογενειακή παράδοση που θα μας κάνει όλους χαρούμενους.

Πότε μπήκαν οι βάσεις γι’ αυτή την επιτυχία;

Είναι μια προσπάθεια που ξεκίνησε από το Δημοτικό ακόμη. Η αδερφή μου πήγαινε στο Νηπιαγωγείο, εγώ δεν πήγα γιατί τότε δεν είχε νηπιαγωγείο στο μαχαλά μας, με αποτέλεσμα να δυσκολευτώ πάρα πολύ. Στο Γυμνάσιο μια φορά έμεινα, αλλά δεν έχασα χρονιά γιατί είχα κερδίσει μια χρονιά ξεκινώντας νωρίτερα το Δημοτικό. Στην 1η Γυμνασίου ήταν πολύ δύσκολα για μένα, πάρα πολύ δύσκολα.

Γιατί;

Γιατί, δεν ήξερα καλά ελληνικά. Πήγα από το Μειονοτικό Σχολείο στο Γυμνάσιο και ήταν πολύ δύσκολα για μένα. Τα άλλα παιδιά γνώριζαν πολύ καλά ελληνικά, καταλάβαιναν τα πάντα κι εγώ όχι. Τη δεύτερη χρονιά ήξερα καλύτερα ελληνικά και δεν δυσκολεύτηκα τόσο. Στο Λύκειο πάλι υπήρξαν κάποιες δυσκολίες, αλλά τελικά, όλα πήγαν καλά.

Φροντιστηριακή υποστήριξη είχες;

Κάθε χρόνο, από την 1η Λυκείου, έκανα φροντιστήριο. Στο Γυμνάσιο έπαιρνα ιδιαίτερα για το μάθημα των μαθηματικών, γιατί με δυσκόλευαν πάρα πολύ.

Και τα μαθήματα που σου άρεσαν περισσότερο ποια ήταν;

Τα Κείμενα Κατεύθυνσης ήταν αγαπημένο μάθημα και η Φιλοσοφία το ίδιο. Ήταν μαθήματα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Τα έλεγε και η καθηγήτριά μας πολύ ωραία και μου άρεσε πολύ το μάθημα μαζί της. Έπαιζε ρόλο και ποιος και πώς έκανε το μάθημα. Δεν με δυσκόλεψε κάτι άλλο.

Πού πήγες Γυμνάσιο και πού Λύκειο;

Στην αρχή στο 3ο Γυμνάσιο και μετά στο 2ο Λύκειο.

Παρέες με παιδιά χριστιανών έκανες;

Παρέες με παιδιά χριστιανών έκανα, όχι στενές. Ένα γεια είχαμε, όχι κολλητές σχέσεις. Βοηθάει να βλέπεις κάποια παιδιά να προσπαθούν, εγώ και ήθελα και προσπαθούσα. Όλα εξαρτώνται από την προσωπική θέληση.

Πόσες ώρες διάβαζες δηλαδή;

Καθημερινά 2,5 ώρες διάβασμα, έκανα βέβαια και βόλτες. Δεν νιώθω να έχω στερηθεί κάτι…

Τι βαθμούς είχες στο απολυτήριό σου;

Στην Φυσική Αγωγή 19, στην Λογοτεχνία 13,7 εεε κάπου εκεί γύρω είναι όλοι μου οι βαθμοί. Αυτό που με ενδιέφερε από την αρχή ήταν να γίνω δασκάλα. Δεν έχω κάποια προτίμηση σε πόλη, όπου να ‘ναι, αρκεί να έχω περάσει στην Παιδαγωγική Σχολή.

Και για να δουλέψεις;

Ναι, θα πάω όπου με στείλουν. Θα είχε ενδιαφέρον να βοηθήσω τα παιδιά της γειτονιάς. Δεν θα έλεγα όχι.

Στη γειτονιά δεν υπάρχει παρόμοιο με το δικό σου παράδειγμα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων… Πού οφείλεται αυτό;

Έχει να κάνει με την κατάσταση. Όλοι μας λένε μπράβο, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι βλέπουν ποιο είναι το σωστό. Απλά δεν μπορούν να το κάνουν λόγω της φτώχειας, των προβλημάτων, της ανεργίας, της έλλειψης παιδείας.

Για την εικόνα που έχει ο κόσμος για τη γειτονιά σου τι έχεις να πεις;

Λένε διάφορα και μας πειράζει. Δεν τον γνωρίζουν τον Ήφαιστο. Δεν είναι τυχαίο ότι εκτός σχολείου δεν κάναμε παρέα με τα παιδιά των χριστιανών. Ίσως να υπήρχε και λίγο ρατσισμός, αλλά περισσότερο ήταν άγνοια. Εκτός σχολείου δεν έκανα παρέα με χριστιανούς. Μόνο ένα γεια είχαμε.

Θα αλλάξει αυτό στο Πανεπιστήμιο;

Τώρα στο Πανεπιστήμιο νομίζω ότι θα έχω στενές σχέσεις και φιλίες με χριστιανές. Άλλωστε στο Πανεπιστήμιο θα είμαστε όλοι μαζί.

Φαΐκ Φουάτ, 19 ετών: «Θέλω ν’ αλλάξουν προς το καλύτερο τα θέματα της παιδείας. Να πηγαίνουν όλα τα παιδιά του Ηφαίστου σχολείο»

Τι δουλειά κάνουν οι γονείς σου Φουάτ;

Ο πατέρας μου είναι αλουμινάς. Φέτος εγώ τελείωσα το Λύκειο, σπάνιο για τα δεδομένα της γειτονιάς. Οφείλεται στους γονείς μας που ασχολήθηκαν πάρα πολύ με μας. Τα άλλα παιδιά δεν ήταν τόσο τυχερά. Οι γονείς τους δεν ασχολούνται τόσο πολύ μαζί τους, γιατί και οι ίδιοι δεν γνωρίζουν. Λίγοι γονείς έχουν πάει σχολείο. Ακόμη λιγότεροι ξέρουν τι σημαίνει το σχολείο. Οι γονείς μας σκέφτονται λίγο πιο βαθιά από τους άλλους.

Δηλαδή σε ώθησαν οι γονείς σου στα γράμματα;

Όχι, όχι από μικρός ήθελα να διαβάζω, να πηγαίνω σχολείο. Από μικρός ήθελα να γίνω γιατρός. Με αποκαλούσαν και οι άλλοι «γιατρέ», οπότε μου έμεινε. Από μικρός το ήθελα, μπήκε μέσα μου και τώρα θέλω να γίνω γιατρός.

Μελέτησες σκληρά;

Διάβαζα πολύ και στο Δημοτικό ακόμη. Μεγαλύτερος από μένα ο αδερφός μου, όταν τέλειωσε το Δημοτικό του Ηφαίστου, πήγε στο Γυμνάσιο, αλλά δεν ήξερε καθόλου καλά ελληνικά, με αποτέλεσμα να συναντήσει δυσκολίες. Δεν πέρασε τις τάξεις. Διδάχτηκε από αυτό ο πατέρας μου και εμένα με έστειλε μέχρι την 4η Δημοτικού στον Ήφαιστο και μετά με πήγε σε άλλο δημοτικό στην πόλη, έμαθα καλύτερα τα ελληνικά και όταν πήγα στο Γυμνάσιο δεν δυσκολεύτηκα τόσο πολύ, καταλάβαινα την διδασκαλία εύκολα.

Καταλυτικός ο ρόλος του πατέρα σου…

Ναι, όταν τέλειωσα το Γυμνάσιο με ρώτησε ο πατέρας μου πού θα ήθελα να πάω; Εγώ του είπα ότι θέλω να πάω στο Γενικό. Πάντα μου έλεγε: «Να κάνεις αυτό που πραγματικά θέλεις. Εσύ θα είσαι αυτός που θα διαβάσει, που θα εργαστεί σκληρά για να κάνει την απόφασή του πραγματικότητα», οπότε εγώ έκανα τις επιλογές μόνος.

Με βοήθησε όντως πάρα πολύ. Όταν ερχόταν οι φίλοι και με έπαιρναν από το σχολείο και κάναμε κοπάνα ο πατέρας μου με εντόπιζε αμέσως και με γυρνούσε στο σχολείο. Δεν με άφηνε να κάνω άσκοπες βόλτες και να χάνω την ώρα μου.

Ο ίδιος είχε πάει σχολείο;

Πήγε στο Τεχνικό Λύκειο. Ο παππούς μου, όπως οι άλλοι στην γειτονιά, δεν ήξεραν τι θα πει σχολείο, ήταν χαμάλης. Χαμάλης έγινε και ο μπαμπάς μου, μέχρι που κάποιος τεχνίτης τον πήρε δίπλα του και έγινε λαμαρινάς. Εδώ στη γειτονιά δεν αλλάζουν τα πράγματα, όλοι σχεδόν γίνονται χαμάληδες. Και ο πατέρας μου ήθελε πάρα πολύ εγώ να τα καταφέρω με το σχολείο.

Τι συμπεραίνεις για τους άλλους γονείς στον Ήφαιστο; Δεν νοιάζονται αληθινά για τα παιδιά τους;

Νοιάζονται για τα παιδιά τους, αλλά δεν ασχολούνται τόσο μ’ αυτά. Κάποιοι λίγοι ασχολούνται, αλλά δεν γίνεται συστηματική δουλειά. Όταν σε μια παρέα δεν πηγαίνουν όλοι σχολείο, τότε και οι περισσότεροι, αυτοί που δεν πηγαίνουν, «τραβούν» τους λίγους, αυτούς που πηγαίνουν μακριά από το σχολείο.

Πού δυσκολεύτηκες περισσότερο;

Για μένα δεν υπήρχαν δύσκολες χρονιές γιατί διάβαζα τα μαθήματά μου. Πρώτα τελείωνα το διάβασμα και μετά πήγαινα για βόλτα ή για παιχνίδι. Ύστερα στάθηκα και τυχερός, δεν στερήθηκα κάτι από το σπίτι κι αυτό με βοήθησε πάρα πολύ. Ήμουν πάντα μαθητής του 14, ούτε άριστος ούτε κακός.

Πώς ακούς να σχολιάζουν την επιτυχία σου στη γειτονιά;

Από τη γειτονιά μας ελάχιστοι το έχουν πετύχει. Εγώ και η ξαδέλφη μου καταφέραμε να φτάσουμε στο 2ο Γενικό Λύκειο και να το τελειώσουμε. Ξέρετε, όταν τελειώσαμε το Δημοτικό και πήγαμε στο Γυμνάσιο ήμασταν τριάντα άτομα, δεν ήταν μικρός ο αριθμός, στην πορεία, όμως, μείναμε ελάχιστοι. Οι περισσότεροι δεν καταλάβαιναν τη γλώσσα, άκουγαν τη διδασκαλία και αναρωτιόταν τι είναι όλα αυτά. Κάποιοι πηγαίνουν στο Γυμνάσιο τώρα, μακάρι να τα καταφέρουν. Στη γειτονιά μάς λένε όλοι μπράβο. Εύχονται μάλιστα όλοι στη γειτονιά να μιμηθούν το παράδειγμά μας. Για να ανέβει το μορφωτικό επίπεδο του μαχαλά, να έχει και η γειτονιά μας δικηγόρους και γιατρούς και δασκάλους.

Εσύ το θέλεις πάρα πολύ;

Το θέλω πάρα πολύ. Μακάρι να περάσω στην Ιατρική Σχολή. Στο μηχανογραφικό θα δηλώσω πρώτα όλες τις Ιατρικές Σχολές της χώρας μας. Το όνειρό μου είναι να γίνω γιατρός, αυτό μόνο.

Και στη γειτονιά σου, τι θα ήθελες να δεις να αλλάζει;

Θέλω πρώτα από όλα να αλλάξουν προς το καλύτερο τα θέματα της παιδείας. Να πηγαίνουν όλα τα παιδιά του Ηφαίστου σχολείο. Θέλω οι καθηγητές να είναι πιο αυστηροί. Οι δάσκαλοι να ασχολούνται περισσότερο με τα παιδιά του μαχαλά και η πολιτεία να αναγκάζει τους γονείς για να μην αψηφούν τα θέματα της μόρφωσης των παιδιών τους, ας βρουν έναν τρόπο να το κάνουν. Όλα αρχίζουν από το Δημοτικό. Αν τότε βοηθηθούν τα παιδιά, θα έχουν μακρύ δρόμο στην εκπαίδευση. Να επιβάλλουν ακόμη και πρόστιμα, αν χρειαστεί, για να πηγαίνουν όλα τα παιδιά στο σχολείο!

Και η εύρεση εργασίας, που είναι καθημερινός πονοκέφαλος για τους κατοίκους από ό,τι ξέρω…

Η ανεργία είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα, όντως, όλοι εδώ εργάζονται για ένα μεροκάματο. Οι ευκαιρίες είναι λίγες, η ανεργία είναι υψηλή κι όλοι προχωρούν με χίλια δυο προβλήματα.

Πώς νιώθεις τώρα;

Είμαι πολύ ευτυχισμένος που τα κατάφερα. Πιο πολύ το οφείλω στον πατέρα μου που ασχολήθηκε τόσο πολύ μαζί μου. Για μένα είναι ένα μικρό κατόρθωμα εδώ που έφτασα. Μακάρι όλοι οι γονείς να ασχολούνται με την μόρφωση των παιδιών τους. Τώρα το καλοκαίρι θα βοηθώ τον πατέρα μου στη δουλειά του.

Σ’ αυτή την πορεία υπήρχε κάτι που σε πίκρανε;

Κάποιοι ήταν ρατσιστές. Μόλις άκουγαν Ήφαιστο έλεγαν διάφορα. Δεν έχουν καλή ενημέρωση για τη γειτονιά μας. Αν μας ήξεραν καλά δεν θα τα έλεγαν όλα αυτά. Κι εδώ είμαστε φτωχοί, αλλά η φτώχια δεν είναι έγκλημα.

Την άλλη πλευρά του φεγγαριού την σκιαγραφεί ο κ. Μουμίς Φεριδούν, ασφαλιστής στο επάγγελμα και πρόεδρος του Εκπολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Νεολαίας Ηφαίστου. Εν όψει ειδικής εκδήλωσης της 12ης Ιουλίου, που δρομολογεί ο Σύλλογος με την στήριξη της Υπερνομαρχίας Ροδόπης – Έβρου, μιλά στο «Εμείς η Πόλις» για τα προβλήματα της γειτονιάς, για τα σχέδια και τα όνειρα των μελών, αλλά και για την ανάγκη μόρφωσης των παιδιών. Παράλληλα, οκτώ μήνες μετά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση, παραδέχεται ότι με μοχλό πίεσης την ανεργία και την φτώχεια, στον συνοικισμό του Ηφαίστου πωλούνται και αγοράζονται «πακέτα» ψήφων, μαζί και τα όνειρα για τα αυτονόητα.

Γιατί στο επίκεντρο των δραστηριοτήτων σας βρίσκεται η γειτονιά του Ηφαίστου;

Η γειτονιά είναι παραμελημένη και παρατημένη από όλους τους φορείς. Ποτέ μα ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε κανένας να έρθει και να ρωτήσει για τα πραγματικά προβλήματα της γειτονιάς. Πάντα άκουγαν πέντε δέκα άτομα από τη γειτονιά, τα οποία κινούνταν βάσει προσωπικών συμφερόντων και παρουσίαζαν την εικόνα εκείνη που τους εξυπηρετούσε καλύτερα.

Γιατί προβήκατε στην ίδρυση και λειτουργία του συλλόγου;

Αποφασίσαμε δεκαπέντε νεαρά άτομα να ιδρύσουμε έναν σύλλογο, ο οποίος θα απευθύνεται πάντα σε όλη τη γειτονιά, χωρίς διακρίσεις και διαχωρισμούς. Έχει ήδη μια πορεία έξι μηνών και έχουμε κατορθώσει σιγά – σιγά η γειτονιά να αισθάνεται τι είναι ο Σύλλογος; Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που θέλει να εκπροσωπείται η γειτονιά μας με τον καλύτερο τρόπο. Κανείς δεν ξέρει καλύτερα τα προβλήματα της γειτονιάς από ό,τι οι ίδιοι οι κάτοικοι.

Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το μεγαλύτερο πρόβλημα;

Το σημαντικότερο από όλα είναι η έλλειψη παιδείας. Πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στην μόρφωση των παιδιών. Τα σχολεία θα πρέπει επιτέλους να λειτουργούν πάρα πολύ καλά, χωρίς προβλήματα, με ιδιαίτερη στήριξη. Αν μορφωθεί η νέα γενιά καλά, τότε θα επιτευχθεί ευκολότερα και η ανάπτυξη της γειτονιάς.

Εσείς γιατί είστε τόσο ευαισθητοποιημένος με τα προβλήματα του Ηφαίστου;

Η μητέρα μου είναι από τον Ήφαιστο και ο πατέρας μου από το Καλαμόκαστρο, αλλά όλα τα παιδικά χρόνια τα έζησα μέσα στον Ήφαιστο. Δημοτικό πήγα στο Ινταντιέ και Γυμνάσιο στο 1ο και Επαγγελματική Σχολή στον ΟΑΕΔ. Ήμουν μέσα στους πέντε πρώτους που πήγαν από τη γειτονιά στο Γυμνάσιο και το έβγαλαν. Η δουλειά μου μού άνοιξε πολύ τα μάτια. Άρχισα σιγά – σιγά να βλέπω πώς λειτουργεί ο κόσμος έξω. Λειτουργεί ελεύθερα, για τον εαυτό τους, για το περιβάλλον τους. Όλα τα χωριά αναπτύχθηκαν, ο Ήφαιστος έμενε μια ζωή πίσω. Εεε, με έπιανε το παράπονο…

Τα παιδιά του Ηφαίστου έχουν ταλέντα κι όταν τους δίνεται η ευκαιρία το δείχνουν. Σας βρίσκει σύμφωνο η εκτίμησή μου;

Αν συγκρίνετε έναν 10χρονο από τον Ήφαιστο με έναν συνομήλικό του, από όποιο σημείο της γης θέλετε, θα δείτε ότι το παιδί του Ηφαίστου δεν υστερεί σε τίποτα, είναι έξυπνο, έχει ταλέντα, έχει όλα τα καλά πάνω του. Γιατί να μην στηριχθεί και να γίνει ένας καλός επιστήμονας; Χάνεται όμως μέσα στη φτώχεια, στη μιζέρια, στην βρωμιά και σε ό,τι κακό μπορεί να υπάρξει σ αυτές τις συνθήκες που ζούμε. Εμείς οι νέοι δεν θέλουμε να συνεχίσει να συμβαίνει αυτό το κακό. Τα παιδιά που μεγαλώνουν, πρέπει να μορφώνονται κι αυτό από μόνο του θα συμβάλει στην ανάπτυξη της γειτονιάς.

Ποια είναι η θέση της γυναίκας στον Ήφαιστο; Και ο Σύλλογός σας ανδροκρατείται, νομίζω ότι κι αυτό κάτι δείχνει…

Όντως η θέση της γυναίκας είναι υποδεέστερη. Είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Στον Ήφαιστο η γυναίκα χαίρει εκτίμησης, αλλά επειδή δεν είναι μορφωμένη δεν μπορεί να προβάλει καλά τον εαυτό της. Είναι σύγχρονη, καμία δεν φορά φερετζέ, αν καθίσετε και συζητήσετε μαζί της θα δείτε ότι σκέφτεται έξυπνα, προοδευτικά, αλλά είναι αγράμματη, αυτό την υποβαθμίζει. Αν μορφωθούν τα κορίτσια, θα αλλάξει προς το καλύτερο και η θέση της γυναίκας.

Πώς θα επέλθει η αλλαγή;

Χρειάζεται να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Δεν μπορεί ο γονιός να σπουδάσει τα παιδιά του, αν δεν εξασφαλίσει ένα μεροκάματο πρώτα. Αναγκαστικά πολλά παιδιά εγκαταλείπουν το σχολείο, για να μάθουν μια τέχνη, να βγάλουν μεροκάματο.

Ποιο είναι το επόμενο βήμα που δρομολογείτε;

Στις 12 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί μια συγκέντρωση στο ξενοδοχείο ARCADIA με τη συμμετοχή των μελών του Συλλόγου και του συνόλου των αιρετών. Θα ακούσουν από πρώτο χέρι ποια είναι τα προβλήματά μας. Θα μας λύσουν τις απορίες και θα διατυπώσουμε ερωτήματα.

Με πρώτο ερώτημα;

Γιατί όλοι μα όλοι οι πολιτικοί τον Ήφαιστο τον θυμούνται πάντα προεκλογικά; Μήπως θα πρέπει να ευχόμαστε να υπάρχουν κάθε μέρα εκλογές για να μας θυμούνται;

Πάντως στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση άκουγα σχόλια του τύπου: ««Άντεξε» ο Ήφαιστος», ««Υπέκυψε» ο Ήφαιστος», τι έγινε αλήθεια στον Ήφαιστο;

Ο Ήφαιστος στις εκλογές γίνεται πολλά κομμάτια, γιατί ο καθένας που έχει έναν εργάτη στον Ήφαιστό του λέει: «Αν δεν ψηφίσεις αυτόν, αύριο δεν έχει μεροκάματο». Αυτό γίνεται μέσα στη γειτονιά κι ο φτωχός ο άνθρωπος τι να κάνει;

Και αγοράζονται «πακέτα» ψήφων;

Βεβαίως, πολλοί αγοράζουν γιατί ξέρουν ότι οι κάτοικοι – ψηφοφόροι του Ηφαίστου πάσχουν από μεροκάματο, από χρήματα. Λένε λοιπόν ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε έργο, προεκλογικά θα πάμε και θα τους απειλήσουμε με το θέμα της εργασίας. Τι θα κάνει, θα πεινάσει; Αναγκαστικά θα τους ψηφίσει. Ε, αυτό σαν Σύλλογος θα το αλλάξουμε.

Πώς; Με ποιόν τρόπο;

Θα απαιτήσουμε δουλειά και παιδεία από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Θα μας το δώσει θέλει δεν θέλει. Δεν θα το ζητήσουμε, θα το απαιτήσουμε. Μπορεί να βάλουμε μαύρες σημαίες, να πάρουμε απόφαση να μην αφήσουμε να μπει κανείς πολιτικός στον Ήφαιστό, κανείς! Αν δεν μας δώσουν αυτά που δικαιούμαστε! Όλοι οι Σύλλογοι ζητούν χρήματα, λεωφορεία για τις μετακινήσεις τους και εξυπηρετήσεις, εμείς δεν θέλουμε τίποτα άλλο παρά να ζήσει καλύτερα ο κόσμος μας, να πάρει αυτό που δικαιούται και θα το επιδιώξουμε.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.