«Η χωρα μας εφαρμοζει σε υψηλο βαθμο τις αρχες του κρατους δικαιου»

Θέμα των ημερών η τρομοκρατία και επιβεβλημένη καθίσταται μια συζήτηση περί της τρομοκρατίας από δικονομικής πλευράς αυτή τη φορά. Μία ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον κ. Α. Χαραλαμπάκη, καθηγητή της Νομικής Σχολής και Αντιπρύτανη του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης φιλοξενεί σήμερα ο ΠτΘ.

ΠτΘ: κ. Χαραλαμπάκη, τον τελευταίο καιρό έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερος διάλογος μεταξύ επιστημόνων και νομικών στην ελληνική κοινωνία ως προς τις ασφαλιστικές δικλείδες που υπάρχουν και χρησιμοποιούνται ώστε δικονομικώς όλα να είναι εντάξει. Από τη δική σας πλευρά πιστεύετε ότι πηγαίνουμε προς μία ομαλή διαδικασία χωρίς βάρη τα οποία θα προκύψουν ενδεχομένως κατά την ακροαματική διαδικασία, και εννοώ βάρη σε σχέση με την διαδικασία που ακολουθείται και την προδικασία που έχει ακολουθηθεί μέχρι τώρα;

Α.Χ.: Το ερώτημα που θέτετε είναι εύστοχο και για να απαντήσω μονολεκτικά, πιθανώς να υπάρξουν κάποια βάρη, για να χρησιμοποιήσω τον δικό σας όρο. Στο αν είναι σωστός ή όχι ο τρομονόμος, το ειδικό νομοθέτημα με βάση το οποίο θα εκδικασθούν και θα κριθούν ποινικά και γενικότερα αυτές οι πράξεις, είναι μία μεγάλη συζήτηση και δεν έχει νόημα να την ανοίξουμε τώρα διότι πλέον είναι νόμος του κράτους και οφείλουμε να τον σεβαστούμε και να τον εφαρμόσουμε. Με δεδομένο αυτό και με δεδομένο επίσης και το όλο υπόλοιπο κτίσμα της ελληνικής ποινικής νομοθεσίας θα πρέπει να σκεφτούμε αν όλα όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα είναι δικονομικά άψογα. Θα πω ευθέως ότι έχω επιφυλάξεις όπως έχει και όλος ο νομικός κόσμος για το θέμα αυτό. Ένα από τα πιο πρόχειρα παραδείγματα είναι το ιδιότυπο καθεστώς φύλαξης, ας το ονομάσω έτσι, του Σάββα Ξηρού, για το οποίο υποτίθεται όλοι λέμε ότι δεν θεωρείται συλληφθείς, εφόσον δεν έχει εκδοθεί επίσημα ένταλμα συλλήψεως, από την άλλη πλευρά όμως όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι έχει περιοριστεί η ελευθερία του και ότι αν κάποια στιγμή αναρρώνοντας από το κρεβάτι σηκώνονταν και έλεγε «τώρα φεύγω» δεν θα τον άφηναν να φύγει. Άρα ουσιαστικά θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι είναι συλληφθείς και όλοι ξέρουμε ότι και το σύνταγμα και η ποινική δικονομία θέτουν αυστηρά χρονικά όρια για τα οποία μπορεί να κρατηθεί κανείς χωρίς να έχει προσαχθεί σε εισαγγελέα, ανακριτή και τα λοιπά… Σας έφερα ένα πρώτο πρόχειρο παράδειγμα, υπάρχουν και άλλα πολλά, αλλά υποθέτω ότι μας ενδιαφέρει το γενικότερο ερώτημα, που σωστά θέσατε. Πράγματι, δεν μπορώ να αποκλείσω ότι όταν έρθει η ώρα της κύριας διαδικασίας που θα είναι και η κορύφωση του όλου δράματος και εκεί θα κριθούν τελικά οι τύχες όλων αυτών των ανθρώπων και θα αξιολογηθεί η συμπεριφορά τους, ότι θα υπάρξουν αρκετά δικονομικά βάρη, τα οποία θα δούμε πώς θα τα αντιμετωπίσει η δικαιοσύνη όταν έρθει η ώρα της.

ΠτΘ: Λένε ότι εφόσον της όλης διαδικασίας προΐσταται ο κ. Κρουσταλάκης, δίνει εγγυήσεις ότι δεν υπάρχουν περιθώρια να ξεφύγουμε από το δέον.

Α.Χ.: Γνωρίζετε πολύ καλά την τεράστια εκτίμηση που τρέφω προς το πρόσωπο του νέου εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, εξάλλου το γνωρίζετε εσείς επειδή παρακολουθείτε και το ρεπορτάζ του Δημοκρίτειου ότι μετά από δική μου πρόταση ανηγορεύθη πρόσφατα και σε επίτιμο διδάκτορα της Νομικής σχολής μας και μάλιστα εγώ είχα την τιμή να εκφωνήσω και τον πανηγυρικό επ΄αυτού λόγο. Όσα είπα τότε για την προσωπικότητα του κ.Κρουσταλάκη τα προσυπογράφω και σήμερα. Πράγματι και μένα με καθησυχάζει το γεγονός ότι βρισκόμενος ο κ. Κρουσταλάκης σ΄αυτό τον θώκο προΐσταται κατά κάποιον τρόπο του ερευνών και όλης της κινητοποιήσεως του μηχανισμού της δικαιοσύνης. Παρόλα αυτά όμως δεν μπορώ να αποκλείσω τις κεκτημένες ταχύτητες της δικαιοσύνης , καταλαβαίνεται ότι καταρχήν δεν μπορεί να τα παρακολουθεί όλα και δεύτερον και κάποιες καταστάσεις οι οποίες ίσως να είναι και αναπόφευκτες, το παράδειγμα που έφερα με την «φιλοξενία- κράτηση» ή, όπως θέλετε, έναν περιορισμό του Σάββα Ξηρού, είναι ένα παράδειγμα νομίζω αρκετά εμφανές. Σίγουρα όμως η παρουσία του κ. Κρουσταλάκη είναι μία ασφάλεια.

ΠτΘ: Πέρυσι τέτοιο καιρό είχαμε συζητήσει για τον τρομονόμο και είχαμε επισημάνει και τα θετικά του και τα αρνητικά του…

Α.Χ.: Μάλιστα ο τότε υπουργός ο κ.Σταθόπουλος είχε θέσει υπόψιν μου τον τρομονόμο τον καιρό που εψηφίζετο και είχε ζητήσει και τις απόψεις μου και τις είχα πει ευθαρσώς, ότι δηλαδή υπάρχουν κάποια θετικά στοιχεία και πού υπάρχουν κάποια αρνητικά.

ΠτΘ: Και οφείλω να σημειώσω ότι είχατε εκφράσει ζωηρό προβληματισμό στο κατά πόσο εφάπτεται στο νομικό πολιτισμό της χώρας μας και με την νομική της παράδοση ο συγκεκριμένος νόμος…

Α.Χ.: Όχι όλος στο σύνολό του, αλλά κάποιες από τις ρυθμίσεις του.

ΠτΘ: Διαχέεται στην κοινωνία η άποψη ότι αυτός ακριβώς ο νόμος ήταν εκείνος που τελικά βοήθησε να εξαρθρωθεί η τρομοκρατία, υπό την έννοια ότι περιέχει ευεργετικές διατάξεις των οποίων οι τρομοκράτες γνωρίζοντας ότι μπορούν να κάνουν χρήση οδηγούνται ευκολότερα στα χέρια της δικαιοσύνης. Συμφωνείτε με αυτό;

Α.Χ: Με συγχωρείτε, θα το πως όσο απότομα και αν ακούγεται, ότι είναι αστείο, διότι κανείς δεν δέχεται να συλληφθεί. Καταρχήν ξέρουμε, ή τουλάχιστον υποθέτουμε, γιατί την πλήρη αλήθεια ξέρουν μόνο ελάχιστοι μυημένοι της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, αλλά από την στενή δημοσιογραφική παρακολούθηση των γεγονότων που έχουμε όλοι τον τελευταίο μήνα γνωρίζουμε ότι από τους τρομοκράτες το πολύ ένας ή δύο παραδόθησαν οικειοθελώς – ο Τέλλιος και ένας ακόμα αν θυμάμαι καλά – οι υπόλοιποι συνελήφθησαν άκοντες. Άρα, κατά την σύλληψη καθεαυτή δεν νομίζω να έπαιξε ρόλο ο τρομονόμος και οι ευεργετικές του διατάξεις. Το μόνο ρόλο που θα μπορούσε να παίξει ήταν ίσως στην προθυμία τους μετά την σύλληψη να ομολογήσουν ευκολότερα κάποια πράγματα. Ούτε αυτό, όμως, το πιστεύω, αν θέλετε την δική μου άποψη.

ΠτΘ: Γιατί κ. Χαραλαμπάκη;

Α.Χ.: Γιατί δεν νομίζω, αν δεχθούμε ότι τουλάχιστον οι περισσότεροι – και ζητώ συγνώμη για την πρόχειρη αυτή εκτίμηση, αλλά, όλοι μας αυτή την πρόχειρη εικόνα έχουμε ακόμα και με βάση αυτή εκτιμούμε κάποια πράγματα – από τους συλληφθέντες έχουν εμπλακεί σε βαρύτατες αξιόποινες πράξεις που καταδεικνύουν αν θέλετε και μια εγκληματική προσωπικότητα έτσι αρκετά εδραιωμένη στην ψυχή του καθενός, δεν νομίζω ότι το όποιο παζάρι είναι ικανό να ωθήσει τέτοιους ανθρώπους σε πολύ ευκολότερο άνοιγμα των χαρτιών τους και συνεργασία με την δικαιοσύνη. Συνήθως η εμπειρία διδάσκει ότι τέτοιου είδους εγκληματίες είναι πολύ «σφικτοί» και πολύ κλειστοί και δεν συνεργάζονται εύκολα με τη δικαιοσύνη. Πέραν τούτου, έχει καταδειχθεί ότι ένα μέρος μόνο των ευρημάτων οφείλεται σε υποδείξεις των ανθρώπων αυτών ή ομολογίες ή τέλος πάντων παραδοχές και ένα πολύ μεγάλο μέρος των ευρημάτων οφείλεται στην εποπτεία που είχε η Ελληνική Αστυνομία γνωρίζοντας κάποια πρόσωπα και πράγματα έτσι ώστε όταν άρχισαν, για να χρησιμοποιήσω μια κοινότυπη έκφραση, «να πέφτουν οι μάσκες» με ταχύτητα να μπορεί να συλλέξει το υλικό. Με άλλα λόγια, ξέρουμε όλοι πλέον ότι ένα μεγάλο μέρος της Ιστορίας ήταν γνωστό στην Αστυνομία και στις μυστικές υπηρεσίες εδώ και πάρα πολύ καιρό.

ΠτΘ: Απλά ανέμενε την αφορμή…

Α.Χ.: Και η εκτίμηση όλων όσοι κάνουμε τον κόπο να διαβάζουμε και λίγο πίσω από τις γραμμές είναι ότι πραγματικά, όπως το είπατε και εσείς, απλώς ανέμεναν την αφορμή, η οποία θα τους έδινε και την ηθική δικαίωση μιας έντονης παρέμβασης και όλης αυτής της γρήγορης και αποτελεσματικής από ό,τι φάνηκε διαδικασίας. Οπότε δεν μπορώ να αποκλείσω τελείως να συνέβαλαν οι ρυθμίσεις οι ευεργετικές του τρομονόμου στην ευκολία παραδοχής ορισμένων πραγμάτων ή κάποιων πληροφοριών εκ μέρους των συλληφθέντων. Η δική μου τουλάχιστον προσωπική εκτίμηση είναι αυτή, ότι δεν ήταν και τόσο σπουδαίος παράγων, ότι ήταν ένας δευτερεύων παράγων.

ΠτΘ: Η κοινωνία παρακολουθεί έκπληκτη τους φερόμενους ως μέλη της 17 Νοέμβρη να ομολογούν εύκολα

Α.Χ.: Αυτό είναι πράγματι κάτι το οποίο το συζητάμε όλοι οι προβληματιζόμενοι άνθρωποι. Δηλαδή, όταν η αστυνομία συλλαμβάνει ένα από τα επιλεγόμενα κλεφτρόνια, αυτούς που βουτάνε τσάντες ή ραδιοκασετόφωνα από τα αυτοκίνητα δηλαδή εγκληματίες χαμηλής εγκληματικότητας. Μερικές φορές χρειάζεται να τους πιέσει επί μέρες ολόκληρες μέχρι να ομολογήσουν κάποιες από αυτές τις πράξεις οι οποίες τους αποδίδονται. Και υποτίθεται ότι εδώ στυγνοί και πωρωμένοι εγκληματίες, όπως φαίνεται να είναι κάποιοι τουλάχιστον από αυτούς με ιδεολογικό υπόβαθρο μάλιστα της εγκληματικής τους δράσης, με όλα αυτά τα ενισχυτικά της εγκληματικής τους προσωπικότητας στοιχεία, δεν προλάβαιναν να κάτσουν στην καρέκλα της ασφάλειας και τα ξέρναγαν όλα; Εγώ για να είμαι ειλικρινής έχω τις έντονες επιφυλάξεις μου πάνω σ΄αυτή την διαδικασία.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι επιβεβαιώνεται αυτό που είχατε πει σε εκείνη την προηγούμενη συνέντευξή μας, ότι το παρακράτος βρίσκετε πίσω από την Ελληνική τρομοκρατία;

Α.Χ.: Εγώ θεωρώ ότι επιβεβαιώθηκα απόλυτα από τα μέχρι τώρα ευρήματα.

ΠτΘ: Θα ήθελα να στηρίξετε αυτή την επιχειρηματολογία σας.

Α.Χ.: Πρώτον, δεν είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να υπήρξαν οι εγκέφαλοι, οι ηθικοί αυτουργοί όλων αυτών των σχεδίων. Δεύτερον το γεγονός ότι συνελήφθησαν τόσο εύκολα καταδεικνύει και έναν εφησυχασμό εκ μέρους τους, ότι δεν θα απεκαλύπτοντο οι πράξεις τους ή ότι είχαν το μυαλό τους σε κάποια ιδιότυπη ασυλία που νόμιζαν ότι θα είχαν αυτοί οι άνθρωποι. Εγώ θα μιλήσω με μια παραβολή που την ξέρουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε λίγο με το εγκληματικό φαινόμενο είτε υπό την ιδιότητα του δικηγόρου είτε υπό την ιδιότητα του πανεπιστημιακού είτε του αστυνομικού . Πάω σε ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο, ο καθένας ας κάνει τους παραλληλισμούς και τους συνειρμούς του. Ξέρουμε πολύ καλά ότι η αστυνομία χρησιμοποιώντας κατά καιρούς πληροφοριοδότες – αυτούς που ονομάζαμε χαφιέδες – τους επιβράβευε με το να τους αφήνει να διαπράττουν αξιόποινες πράξεις, να ανέχεται μάλλον την εκ μέρους τους διάπραξη μικρών εγκλημάτων για να μπορούν να έχουν και αυτοί τα προς το ζην διότι ξέρουμε πολύ καλά ότι η αστυνομία δεν έχει τους πόρους ή τουλάχιστον στην έκταση που απαιτείται για να χρηματοδοτεί τέτοιου είδους δραστηριότητες, οπότε παραδείγματος χάρη τον Χ πληροφοριοδότη τον άφηνε να κάνει και ένα μικρεμπόριο ναρκωτικών .

ΠτΘ: Σαφέστατα περιγράφετε έναν παρακρατικό μηχανισμό…

Α.Χ.: Το ξέρουμε αυτό όλοι και πρέπει να το παραδεχτούμε όλοι. Όταν, λοιπόν, έβγαινε κάποια στιγμή κάποιο δημοσίευμα ή κοινή γνώμη ή για οποιονδήποτε λόγο ένας υπουργός ή δημιουργούνταν μια κατάσταση έξαρσης και ζητούσαν να τιμωρηθεί το τάδε έγκλημα ή υπήρχαν κάποιοι λόγοι που έκρινε η αστυνομία ότι θα πρέπει να δείξει ότι επιτελεί ένα έργο, τι έκανε; Επέλεγε μερικούς από αυτούς τους οποίους η ίδια ανεχόταν να κάνουν όλα αυτά τα πράγματα, τους συνελάμβανε για να καταδείξει ακριβώς ότι καταπολεμάται το συγκεκριμένο.

ΠτΘ: Υπάρχουν τέτοια περιθώρια στην περίπτωση της 17 Νοέμβρη;

Α.Χ.: Εγώ έκανα έναν παραλληλισμό, ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του. Δεν θέλω να φανώ δογματικός γιατί όλα αυτά είναι σκέψεις, είναι συλλογισμοί, δεν είναι τεκμηριωμένες απόψεις, δεν έχω στοιχεία, δεν έχω μάλλον αποδείξεις. Αλλά όπως κάθε σκεπτόμενος Έλληνας και αν θέλετε και με τις λίγο παραπάνω γνώσεις του συγκεκριμένου χώρου από ότι ο μέσος όρος του Έλληνα, οφείλω και εγώ να βγάζω τα συμπεράσματά μου. Εμένα η σκέψη μου οδηγείται προς αυτή την κατεύθυνση. Τώρα εάν είναι αλήθεια ή όχι αυτό δε τολμάω καν να πω ότι η ιστορία θα το δείξει, δεν ξέρω και αν θα το δείξει η ιστορία τελικά.

ΠτΘ: Κάποιοι είπαν στην Ελλάδα ότι θα πρέπει οι Αμερικάνοι, οι οποίοι έχουν αναδειχτεί σε μεγάλους κυνηγούς της τρομοκρατίας, να διδαχτούν από τη χώρα μας για το πως αντιμετωπίζει δικονομικά σεβόμενη το κράτος δικαίου ανθρώπους για τους οποίους υπάρχουν καραμπινάτες ενδείξεις ότι είναι τρομοκράτες.

Α.Χ.: Για να είμαστε δίκαιοι θα πρέπει να πούμε το εξής: Ανεξάρτητα με τα όποια μικρά παρατράγουδα ή μικρά λάθη ή παραλείψεις κατά την τήρηση των δικονομικών κανόνων που έχουν γίνει μέχρι τώρα, ή που πιθανόν να γίνουν μέχρι το τέλος, οφείλω να ομολογήσω ότι το γενικότερο, και πρέπει να το παραδεχτούμε αυτό, πλαίσιο στο οποίο κινείται μέχρι τώρα και που υποθέτω και είμαι βέβαιος ότι θα κινηθεί και μέχρι τέλους η διαδικασία και η δικαιοσύνη, θα είναι σίγουρα μέσα στα πλαίσια του κράτους δικαίου και δεν συγκρίνεται με καταστάσεις σε άλλες χώρες, όπως πολύ σωστά υπαινιχθήκατε, όπου υπάρχει κίνδυνος να παραβιαστούν ωμά δικαιώματα του ανθρώπου σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό και χωρίς να μπορεί να το ελέγξει κανείς, όπως μπορεί στο δικό μου δικαιϊκό χώρο. Άλλο το να επισημαίνει κανείς κάποια πράγματα, όντως αυστηρώς αν θέλετε και λόγω της θέσεως και της λειτουργίας που ασκεί σ΄αυτό το χώρο ως προς την τήρηση κάποιων κανόνων, αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν είμαστε σίγουρα μια από της χώρες που εφαρμόζει τις αρχές του κράτους δικαίου σε έναν αρκετά υψηλό βαθμό, που σίγουρα δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από το ιδανικό που έχει κανείς μπροστά του.

ΠτΘ: Οι παραγραφές πώς τρέχουν τώρα;

Α.Χ.: Εξαρτάται πώς θα χαρακτηριστούν όλα αυτά τα πράγματα. Είναι προφανές ότι οι παραγραφές για τα καθ’ έκαστον αδικήματα τρέχουν όπως όλες οι παραγραφές του κοινού ποινικού δικαίου, δηλαδή 15 και 20 χρόνια ανάλογα για τα κακουργήματα και 5 για τα πλημμελήματα, δηλαδή μιλάω για τις ανθρωποκτονίες και τα λοιπά που είναι από τα βασικά εγκλήματα τα οποία επιρρίπτονται στους συλληφθέντες. Λίγο πολύπλοκο είναι το ζήτημα του ιδιωνύμου αδικήματος της συμμετοχής στην τρομοκρατική οργάνωση. Εγώ συμφωνώ με την άποψη που υποστηρίχθηκε μέχρι τώρα, ότι δηλαδή για το προ της ψηφίσεως του τρομονόμου διάστημα οπωσδήποτε το διαρκές αυτό έγκλημα έχει πλημμελληματική μορφή, άρα είναι 5ετής η παραγραφή γιατί το μετά έχει κακουργηματική μορφή και έχουμε μεγαλύτερη παραγραφή. Χονδρικά αυτά είναι αλλά ακόμα δεν έχουμε μπει στις λεπτομέρειες εξειδίκευσης των επιμέρους πράξεων στο βαθμό που θα μας επιτρέπει να είμαστε πιο συγκεκριμένοι και πιο απόλυτοι πάνω σ΄αυτά τα θέματα.

ΠτΘ: Είστε ικανοποιημένος από την εικόνα που δίνουν οι συνάδελφοί σας δικηγόροι στα τηλεπαράθυρα το τελευταίο χρονικό διάστημα εκτελώντας το ιερό έργο υπεράσπισης των κατηγορουμένων;

Α.Χ.: Δεν θα σας απαντήσω και δεν επιτρέπεται να σας απαντήσω. Συγκεκριμένα θα σας απαντήσω με μια γενικότερη δική μου άποψη. Είμαι ιδιαίτερα επιφυλακτικός έως σχεδόν αρνητικός και το έχω τηρήσει όλα αυτά τα χρόνια της σταδιοδρομίας μου, στο να εμφανίζεται δηλαδή ο συνήγορος για τρέχουσα υπόθεση στα ΜΜΕ. Θεωρώ ότι καταρχήν κάνει πολύ κακό στον πελάτη του, κάνει κακό στην απονομή της δικαιοσύνης, συντελεί σε μια παραπληροφόρηση της κοινωνίας, γιατί οπωσδήποτε σίγουρα δεν είναι η σωστή στιγμή να μιλήσει κανείς για μια συγκεκριμένη υπόθεση όταν μιλάει πάντα και με λίγο φανατισμό, τον καλώς εννοούμενο, του υπερασπιστή της μιας ή της άλλης πλευράς, ενώ όταν μιλήσει κανείς μετά την λήξη της υποθέσεως σαν ιστορικός αναλυτής, έχει αποκτήσει μια απόσταση από αυτά τα πράγματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι όποιοι συνάδελφοι εμφανίστηκαν στην τηλεόραση έδωσαν μια οπωσδήποτε κακή εικόνα, δεν θέλω να παρεξηγηθώ, απλώς η δική μου προσωπική άποψη είναι αυτή η συγκεκριμένη.

ΠτΘ:Στους φοιτητές θα μπορούσε να αποτελέσει η 17 Νοέμβρη στοιχείο παράδοσης στο μάθημα;

Α.Χ.: Είναι βέβαιο ότι η προβληματική του τρομονόμου δεν ανήκει στην βασική ύλη του Ποινικού Δικαίου που διδάσκεται γιατί είναι ένα περιθωριακό, έστω και αν σήμέρα κυριαρχεί στην ελληνική δημοσιότητα, θέμα μέσα στην πληθώρα της ύλης το ποινικού δικαίου. Όμως ο τομέας, θέλοντας πάντα να ανταποκρίνεται στην επικαιρότητα, θα διοργανώσει μια επί του θέματος ημερίδα ή κάποια εκδήλωση στην οποία βέβαια θα δοθεί η ευκαιρία να ακουστούν κάποιες απόψεις λίγο-πολύ από πολλούς συναδέλφους ακριβώς και να ενημερωθεί η κοινή γνώμη από στόματα υπευθύνων, αλλά και να υπάρχει και η ανταπόκριση στην απόλυτη επικαιρότητα.

ΠτΘ: κ. Χαραλαμπάκη, σας ευχαριστώ πολύ.

Α.Χ. Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Δ.Δ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.