«Η χωρα μας μπορει να εχει επαρκεια αιματος»

Το 1975 ιδρύεται στην Ξάνθη ο πρώτος σύλλογος εθελοντών αιμοδοτών στην Ελλάδα, τότε που γενικότερα η ιδέα του εθελοντισμού ήταν ανύπαρκτη. Από την εποχή εκείνη μέχρι σήμερα ο Σύλλογος έχει να επιδείξει ένα πλούσιο σε δράσεις έργο. Ξεπερνώντας τις διάφορες αντιξοότητες κατάφερε ώστε σήμερα να αριθμεί περίπου 3500 μέλη και όσον αφορά στα αποτελέσματα να είναι από τους πρώτους συλλόγους της Ελλάδας.

Ο κ. Δήμος Σαμουηλίδης ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου για πολλά χρόνια υπήρξε Πρόεδρός του. Πριν λίγο καιρό αποφάσισε να παραδώσει τα ηνία στους νεότερους παραμένοντας όμως όπως ο ίδιος λέει ενεργό μέλος, εφόσον είναι και αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας. Με τον κ. Δήμο Σαμουηλίδη συζητάμε σήμερα για το κίνημα του εθελοντισμού, για τη δημιουργία και πορεία του Συλλόγου, αλλά και για τις προσπάθειες που γίνονται για την όσο το δυνατόν σωστότερη ανάλυση του αίματος, ώστε να μην αντιμετωπίζουμε σαν χώρα προβλήματα όπως αυτό με τη 17χρονη που έπασχε από μεσογειακή αναιμία. Τέλος βέβαια συζητάμε και για τη συνεισφορά των νέων στο κίνημα της εθελοντικής αιμοδοσίας.

Δήμος Σαμουηλίδης όμως…

ΠτΘ: κ. Σαμουηλίδη, πώς ξεκίνησε η λειτουργία του Συλλόγου Εθελοντών Ξάνθης;

Δ.Σ.: Το 1975 μία ομάδα από φίλους εργαζόμενους συναδέλφους στο εργοστάσιο ζάχαρης στην Ξάνθη σκεφθήκαμε και πραγματοποιήσαμε την ίδρυση και λειτουργία του Συλλόγου αιμοδοτών. Μέχρι τότε ο καθένας έτρεχε να βοηθήσει κάποιον που είχε ανάγκη. Σκεφθήκαμε λοιπόν να οργανωθούμε και να κινηθούμε προς μία κατεύθυνση περισσότερο ουσιαστική και ομαδική. Σήμερα ο σύλλογος αριθμεί περίπου 3500 μέλη εκ των οποίων τα 2500 είναι ενεργά. Όσον αφορά στα αποτελέσματα, και χωρίς να θεωρηθεί εγωιστικό, είναι πρώτος τα τελευταία χρόνια και σε καταθέσεις αίματος.

ΠτΘ: Το 1975 η ιδέα του εθελοντισμού δεν ήταν θα έλεγα διαδεδομένη. Υπήρξαν δυσκολίες;

Δ.Σ.: Υπήρξαν όντως φοβερές δυσκολίες. Ήταν δύσκολο να πεισθεί ο κόσμος ότι πρέπει και ενδείκνυται να προβούμε σε αυτή τη βάση του εθελοντισμού, την ανώτερη όλων. Πέρα απ’ αυτό θα έλεγα ότι υπήρχε «μια οργανωμένη κίνηση» η οποία εκμεταλλεύονταν το αίμα που κατέθετε και έπαιρνε και χρήματα. Κάπου συγκρουσθήκαμε με αυτά τα συμφέροντα, τα θίξαμε, γιατί εμείς με τον εθελοντισμό τους παίρναμε το μεροκάματο από το χέρια. Εμείς δρούσαμε ανιδιοτελώς και μάλιστα όταν ξεκινούσαμε δεν υπήρχαν κίνητρα όπως σήμερα, για παράδειγμα να δίνονται άδειες. Αν θυμάμαι καλά το 1979 καταργήθηκε και με νόμο η πληρωμή της κατάθεσης αίματος και έτσι μπορούσαμε πλέον σταθερά να βαδίσουμε σ’ αυτή την προσπάθεια. Υπήρξαν και τέτοιου είδους δυσκολίες πέρα από την έλλειψη ενημέρωσης από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και πάνω απ’ όλα με τα λίγα πενιχρά μέσα που διαθέταμε, στηριζόμενοι στην οικονομική βοήθεια κάποιου ιδιώτη, προσπαθήσαμε να αναπτύξουμε το εθελοντικό κίνημα σε βάσεις σωστές κυρίως με ενημέρωση, γιατί τότε μη ξεχνάμε ότι δεν υπήρχε και έντυπο υλικό. Έπρεπε λοιπόν να δημιουργήσουμε χρόνο με το χρόνο ειδικό ενημερωτικό υλικό, ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε αυτή την ιδέα. Τα προβλήματα λοιπόν τότε ήταν πολύπλοκα.

Το οικονομικό πρόβλημα ήταν μεγάλο εκείνη την εποχή. Δεν μπορούσαμε να κινηθούμε, να κάνουμε μία προσπάθεια διαδομένη ευρέως, γιατί πόσο μπορείς να βάλεις το χέρι στην τσέπη όταν είσαι απλός υπάλληλος. Και από πλευράς χρόνου αντιμετωπίζαμε προβλήματα γιατί ήμασταν εργαζόμενοι. Ξεκινήσαμε 38 μέλη και για να φθάσουμε σήμερα στα 3500 μέλη αντιλαμβάνεσθε τι προσπάθεια έχει γίνει. Πέρα από το Σύλλογο ιδρύσαμε το Σύνδεσμο των Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών της Περιφέρειάς μας στον οποίο συμμετέχουν 17 οργανωμένοι σύλλογοι, δημιουργήσαμε και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών με άλλους έξι συλλόγους από το πανελλήνιο. Πλέον άρχισε να γίνεται οργανωμένη αυτή η προσπάθεια αρκεί να σας πω ότι πανελλήνια οι σύλλογοι πρέπει να φτάνουν τους εκατό.

ΠτΘ: Ο κόσμος πείθονταν εύκολα;

Δ.Σ.: Ήταν δύσκολο να πείσεις τον κόσμο στην αρχή. Μεταβατικά ήταν πιο εύκολο να το αντιμετωπίζουν σαν έργο, σαν προσπάθεια, σαν απόδοση μάλλον της προσπάθειάς μας από την άποψη ότι όλο και κάτι περισσότερο γίνονταν γνωστό μέσω της τηλεόρασης ή μέσω έντυπου υλικού κάποιων συλλόγων. Έτσι η προσπάθεια αυτή άρχισε να αποδίδει καλύτερα στον κόσμο.

ΠτΘ: Σήμερα ο κόσμος είναι ενημερωμένος για την εθελοντική αιμοδοσία;

Δ.Σ.: Κατά βάση είναι ενημερωμένος από τους κατά τόπους συλλόγους με το έντυπο υλικό που εκδίδουν, από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που βοηθούν τους συλλόγους στην προσπάθειά τους αυτή. Ο κόσμος είναι ενημερωμένος σε καλό βαθμό, αλλά θα έλεγα κυρίως από τις προσπάθειες των συλλόγων.

ΠτΘ: Ως χώρα όμως κ. Σαμουηλίδη δεν καλυπτόμαστε με αίμα…

Δ.Σ.: Αν αναφερθούμε για τους νομούς της Περιφέρειάς μας δεν υπάρχει πρόβλημα. Τα νοσοκομεία μας είναι πάντα καλυμμένα ακόμη και σε μεγάλη έκτακτη ανάγκη. Αν κάποιος σύλλογος της Περιφέρειας χρειασθεί αίμα σε μεγάλο αριθμό μονάδων παρεμβαίνουν και βοηθούν και οι άλλοι σύλλογοι. Δεν υπάρχει πρόβλημα στην περιοχή μας. Βέβαια δεν είμαστε και εντελώς αυτάρκεις από εθελοντικό αίμα. Όμως τα ποσοστά εθελοντικού αίματος σε κατάθεση αίματος είναι τα μεγαλύτερα πανελληνίως.

ΠτΘ: Γίνεται όμως λόγος κ. Σαμουηλίδη και για εισαγωγές αίματος…

Δ.Σ.: Εάν κατά το πρόσφατο έστω παρελθόν έδιναν σοβαρότερη βάση στις προτάσεις μας,-μιλώ για τα πλαίσια της Περιφέρειας- διότι διετέλεσα για έξι έτη Πρόεδρος του Συνδέσμου Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης,-, αλλά και στις προσπάθειες και τους προγραμματισμούς που κατά καιρούς προτείναμε, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες και τις ημέρες των γιορτών προγραμματισμένες εθελοντικές αιμοδοσίες με τους συλλόγους της περιοχής μας, δεν θα υπήρχε αυτή η εισαγωγή. Και εάν τα κρατικά κυρίως ΜΜΕ έκαναν μία προσπάθεια ενημέρωσης επί του θέματος θέλω να πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή δεν θα γίνονταν εισαγωγή αίματος.

Αυτή η συμπληρωματική ποσότητα αίματος που εισάγουμε ως χώρα κυμαίνεται μεταξύ 5000- 8000 μονάδων, όμως δεν είναι μεγάλη ποσότητα και δεν πιστεύω ότι έχουμε λιγότερο φιλότιμο από κάποιους άλλους λαούς. Τα ποσοστά λοιπόν για συμπλήρωση του όλου αριθμού μονάδων που χρειαζόμαστε είναι λίγα. Πιστεύω ότι είναι εφικτό η χώρα μας να έχει επάρκεια αίματος. Το να γίνουμε αυτάρκεις ως χώρα σε εθελοντικό αίμα είναι δύσκολο. Θα χρειασθεί μία μεγαλύτερη προσπάθεια από κοινού πολιτείας και συλλόγων.

ΠτΘ: Είναι δηλαδή θέμα ενημέρωσης από τα ΜΜΕ και όχι συνεννόησης φορέων;

Δ.Σ.: Κυρίως η ευθύνη βαρύνει τους φορείς. Αν το Υπουργείο Υγείας Πρόνοιας έκανε πιο οργανωμένη δουλειά και ακολουθούσαν κάποια πρότασή μας, όπως αυτή που προτείναμε για το καλοκαίρι που οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες και κάνουμε εισαγωγή, να προγραμματίσουμε μία σειρά αιμοληψιών με τους συλλόγους και για την οποία δεν λάβαμε απάντηση το πρόβλημα δεν θα είχε τέτοιες διαστάσεις. Εμάς μας ενδιέφερε να είμαστε αυτάρκεις. Ευχής έργο είναι κάποια μέρα να είμαστε αυτάρκεις σε εθελοντικό αίμα, ώστε να μην ακούμε το απάνθρωπο «φέρε αίμα για να γίνει η εγχείρηση, αλλιώς δεν προχωράμε». Και από την άλλη τόσο συνάλλαγμα μας περισσεύει ως χώρα ώστε να βγαίνει και προς τα έξω; Και μάλιστα να κάνουμε εισαγωγή αίματος και συγχρόνως προβλημάτων, όπως το AIDS.

ΠτΘ: Ένα μεγάλο θέμα που προέκυψε τελευταία αφορά στο ελληνικό σύστημα ανάλυσης τους αίματος. Κάποιοι μιλάνε ότι το σύστημα είναι ανεπαρκές. Τελικά τι ισχύει γενικότερα στην Ελλάδα και ειδικότερα στην περιοχή;

Δ.Σ.: Το ευχάριστο είναι ότι πέρυσι το Σεπτέμβριο ψηφίσθηκε Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2002 σύμφωνα με την οποία προβλέπεται η μοριακή ανάλυση του αίματος και η οποία πρέπει να γίνεται με πλέον σύγχρονα μηχανήματα. Η μέθοδος αυτή είναι πολυδάπανη, όμως περιορίζει κατ’ ελάχιστο σχεδόν ποσοστό, όχι απόλυτα, τον κίνδυνο να μην έχει διαγνωσθεί κάποια ασθένεια, ειδικότερα το AIDS.

ΠτΘ: Είπατε ότι ψηφίσθηκε νόμος. Γιατί όμως δεν εφαρμόσθηκε;

Δ.Σ.: Ήδη εφαρμόζεται στο Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας. Έχει τη δυνατότητα αυτό το Κέντρο το οποίο εδρεύει στο Τατόι, να επεξεργάζεται μέχρι 1000 μονάδες ημερησίως αίματος. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου αυτή η μέθοδος έχει εφαρμοσθεί και στα Περιφερειακά Νοσοκομεία όπως της Αλεξανδρούπολης ή και της Θεσσαλονίκης και έχει καθιερωθεί. Ακόμη όμως είναι πολλά τα νοσοκομεία που βγάζουν τις διαγνώσεις με την παλιά μέθοδο. Είναι θέμα κόστους.

ΠτΘ: Αλλοίμονο όμως αν η ανθρώπινη ζωή εξαρτάται από το οικονομικό κόστος…

Δ.Σ.: Αυτό δεν το συζητάμε. Στο θέμα είμαστε απόλυτοι. Ειδικά εμείς οι παλιότεροι έχουμε την τρέλα μας πάνω στο θέμα αυτό.

ΠτΘ: Όσον αφορά στη δωρεά οργάνων σώματος ως Σύλλογος έχετε κάνει κάποιες κινήσεις;

Δ.Σ.: Από την περασμένη χρονιά επειδή βρήκα έντυπα του Υπουργείου Υγείας σχετικά με την όλη προσπάθεια που αφορά στην δωρεά οργάνων, το τι προβλέπεται και τις προϋποθέσεις για να γίνει κάποιος δωρητής, ζήτησα από το Υπουργείο τα έντυπα για να γίνει ευρέως διαδεδομένη η προσπάθεια. Έτσι σαν σύλλογος ξεκινήσαμε αυτή την προσπάθεια και μάλιστα στο χρόνο που διανύουμε αυτή θα προβλεφθεί και στο καταστατικό μας.

ΠτΘ: Οι νέοι ανταποκρίνονται στην εθελοντική αιμοδοσία;

Δ.Σ.: Ήταν ένας από τους άξονες δράσης μου η προσπάθεια προσέγγισης των νέων. Είμαι ικανοποιημένος από τον αριθμό των νέων που δίνουν το παρόν. Το θέμα είναι να βρίσκουμε πάντα τρόπους να προσεγγίζουμε τους νέους. Έχουν γίνει προσπάθειες στους χώρους της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Υπάρχουν όμως και άλλοι χώροι που οργανώνονται οι νέοι. Δεν είχα πρόβλημα να προσπαθήσω να προσεγγίσω τους νέους στους χώρους των γυμναστηρίων και να κάνω αιμοδοσίες. Εκεί πρέπει να έχει στόχο ο άξονας δράσης του Συλλόγου. Να προσεγγίσει και να αφομοιώσει τους νέους στην ιδέα της εθελοντικής αιμοδοσίας. Αυτοί είναι η ελπίδα μας και η συνέχειά μας. Είμαι αρκετά ικανοποιημένος από το παρόν των νέων. Αρκεί να ψάχνουμε να βρούμε τρόπους προσέγγισής τους, ώστε να τους ευαισθητοποιήσουμε.

ΠτΘ: κ. Σαμουηλίδη μετά από τόσα χρόνια αποφασίσατε να μην ασχοληθείτε με το Σύλλογο. Τι σημαίνει αυτό;

Δ.Σ.: Συνεχίζω να είμαι ενεργό μέλος του Συλλόγου. Θέλησα να μπουν στο σύλλογο νέα παιδιά και βέβαια θα είμαι πάντα δίπλα τους. Πιστεύω ότι και ο νέος έχοντας και τη στήριξη και συμβουλή του παλαιότερου θα έχει πάντα τη διάθεση να δημιουργήσει και να πετύχει καλύτερα αποτελέσματα. Συνεχίζω λοιπόν να είμαι ενεργό μέλος και είμαι αντιπρόεδρος στην Πανελλήνια Ομοσπονδία. Συνεχίζω την προσπάθεια, απλά θεώρησα σκόπιμο ειδικά αυτή τη στιγμή να μπουν νέοι άνθρωποι για να μπορούν να τρέξουν περισσότερο και για να έχουν καλύτερα αποτελέσματα.

ΠτΘ: κ. Σαμουηλίδη σας ευχαριστούμε πολύ.

Δ.Σ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ, και μάλιστα σαν «Παρατηρητής της Θράκης» είσαστε πάντα ευαισθητοποιημένοι και πέρα από την προσπάθειά σας να διαδώσετε την ιδέα της εθελοντικής αιμοδοσίας και να συμβάλλετε στις προσπάθειες του συλλόγου της Κομοτηνής στηρίζετε και τις δικές μας προσπάθειες προβάλλοντας το έργο μας. Για μας αυτό είναι σημαντικό.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.