«Η αποκεντρωμενη αναπτυξη που ευαγγελιζεται ο «Καλλικρατης» θελει αυταπαρνηση και ενθουσιασμο»

Την άποψη ότι ο Καλλικράτης θα βοηθήσει στο στόχο της αποκεντρωμένης ανάπτυξης εφόσον όμως υπηρετηθεί από ανθρώπους με αυταπάρνηση και ενθουσιασμό εκφράζει ο υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος στον Έβρο με την «Κοινωνική Συμμαχία» με επικεφαλής τον Άρη Γιαννακίδη. Με εμπειρία στα αυτοδιοικητικά εφόσον διετέλεσε αντιδήμαρχος Αλεξανδρούπολης επί Δημαρχίας Ευαγγελίδη, αλλά κυρίως ενεργός πολίτης ο κ Καφετζής, καταθέτει τις απόψεις του για τον «Καλλικράτη» και τα αποτελέσματα που μπορεί να έχει στην περιφέρειά μας, εφόσον όμως αποκτήσουμε περιφερειακή συνείδηση, καταθέτοντας συγχρόνως και κάποιες προτάσεις επ’ αυτού του θέματος. Υποστηρίζει ότι οι πολίτες πρέπει να ενεργοποιηθούν και αυτό πλέον θεωρεί ότι είναι στα χέρια αυτών που θα αναλάβουν να υλοποιήσουν το εγχείρημα του «Καλλικράτη» προτρέποντάς τους να ξαναπαράξουν.

ΠτΘ: κ. Καφετζή ανήκετε στο χώρο της Δημοκρατικής Αριστεράς. Δεν υπήρξε σκέψη για αυτόνομο ψηφοδέλτιο;
Α.Κ.: Ανήκω στο χώρο της Δημοκρατικής Αριστεράς και δεν σας κρύβω ότι και ο Κουβέλης προσπάθησε να κάνει ψηφοδέλτιο. Με προσέγγισαν ο Νεφελούδης με τον Κώστα Δέλκο αλλά είδαμε ότι δεν μπορούσε να γίνει ψηφοδέλτιο. Κατ΄ αρχήν προσπάθησαν να κάνουν ένα ψηφοδέλτιο με το ΣΥΝ με τους Οικολόγους και τη Δημοκρατική Αριστερά. Δεν τα βρήκαν και έτσι ο ΣΥΝ κατέβασε το Χαρίτο, οι Οικολόγοι τον Μακρή. Με πήραν από το γραφείο του Κουβέλη να ηγηθώ σχήματος ως περιφερειάρχης με αντιπεριφερειάρχη τον Χατζόπουλο αλλά δεν δέχθηκα γιατί θεωρώ ότι είμαι μεγάλος ηλικιακά για κάτι τέτοιο

ΠτΘ: Και πώς αποφασίσατε μετά από πολλά χρόνια να ασχοληθείτε ξανά με την αυτοδιοίκηση;
Α.Κ.: Πάντα ήμουν ενεργός πολίτης, πάντα παρατηρούσα αυτά που συνέβαιναν. Με τη σύζυγό μου είμαστε ένα ζεύγος ευαισθητοποιημένων και ενεργών πολιτών και πάντα ήμασταν στην πολιτική, με όποια σημασία θέλετε της λέξης. Όπως είναι γνωστό διοργανώνουμε εκθέσεις στο πατάρι του «Παπασωτηρίου» και το να σμίγουμε ανθρώπους, που είναι και πολιτισμός και πολιτική, για εμάς είναι έρωτας, δεν μπορούμε να είμαστε απομονωμένοι, όπως σήμερα είναι οι άνθρωποι και λυπάμαι πολύ για αυτό. Πρέπει να βγούμε από το καβούκι μας. Αυτό λοιπόν που έκανα ιδιωτικά αποφάσισα να το κάνω δημόσια. Διετέλεσα αντιδήμαρχος επί Δημαρχίας Ευαγγελίδη στην Αλεξανδρούπολη, και συγκεκριμένα από το 1995-1998, και όλοι λένε ότι θέσαμε θεμέλια, μετά την Δημαρχία Σουλακάκη, για δώδεκα χρόνια στην Αλεξανδρούπολη, που υπήρξε, αν θέλετε, το αγκωνάρι της Δημαρχίας μετά την μεταπολίτευση, όπως εδώ η Κομοτηνή είχε τον αείμνηστο Παπαδριέλλη, η Ξάνθη τον αείμνηστο Αμοιρίδη. Υπήρχαν κάποια αγκωνάρια που στήθηκαν οι πόλεις. Μετά το θάνατο του Ευαγγελίδη ασχολήθηκα με τη δουλειά μου, οι δουλειές βαραίνουν, όλοι ζουν την οικονομική κρίση και κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο. Στην απόφασή μου να συμμετέχω με επηρέασε και η κουβέντα που κάνω καθημερινά με το γιο μου. Έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ, πριν φτάσουμε προς τις μεγάλες ηλικίες. Ασχολήθηκα επίσης για ένα ακόμη λόγο, και αυτός έχει να κάνει με την υποψήφια αντιπεριφερειάρχη, την κ. Νικολάου, που στην Αλεξανδρούπολη είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση. Είναι χρόνια η διευθύντρια του τρίτου γυμνασίου και γνώριζα ότι πολλοί ήταν οι γονείς που προσπαθούσαν να βρουν τρόπους ώστε τα παιδιά τους να θητεύσουν στο σχολείο αυτό. Η κ. Νικολάου ενώ δεν είναι Αλεξανδρουπολίτισσα ζει στην πόλη για χρόνια και έχει δώσει το δικό της στίγμα. Το γυμνάσιο στο οποίο είναι διευθύντρια το ονόμασε «Δόμνα Βιζβίζη», οι αίθουσες του κτιρίου είναι ωραία διακοσμημένες με πίνακες και κάθε μία έχει ονομασία, όπως «Ελύτης», «Ρίτσος», και αν μιλήσετε με αποφοιτήσαντες του γυμνασίου θα σας πουν τα καλύτερα λόγια. Σκέφθηκα ότι τέτοιοι άνθρωποι πετυχημένοι στον τομέα τους μπορεί να είναι και πολιτικοί. Ίσως αυτό δεν είναι αυτονόητο, αλλά επειδή η πολιτική δεν είναι επάγγελμα, όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα, αλλά είναι λειτούργημα άνθρωποι πετυχημένοι στον τομέα τους πιστεύω ότι μπορούν να είναι καλοί πολιτικοί και ότι θα μπορούν να μάθουν να λειτουργούν συλλογικά. Αυτός ήταν ο λόγος που ασχολήθηκα και πάλι με την αυτοδιοίκηση και «τρέχουμε» ως περιφερειακοί σύμβουλοι να στήσουμε την Νέα Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Πενήντα ένας σύμβουλοι θα συνέρχονται μια φορά το μήνα από πέντε νομούς της Περιφέρειας με περιφερειάρχη τον Άρη Γιαννακίδη, που σε εσάς τους Κομοτηναίους είναι γνωστότερος και αγαπητό πρόσωπο, και θα είμαστε δώδεκα από τον Έβρο, επτά συμπολίτευση και πέντε αντιπολίτευση, δώδεκα από την Καβάλα και από εννέα από τους τρεις μικρότερους νομούς.

Πρέπει να μπει τέλος σε αυτό το δαπανηρό κράτος

ΠτΘ: Θεωρείτε όπως είναι δομημένο αυτό το σχήμα μπορεί να είναι ευέλικτο;
Α.Κ.: Κατ’ αρχήν επιτυγχάνεται μια τεράστια οικονομία. Μέχρι τώρα με τις νομαρχίες είχαμε περίπου πέντε αντινομάρχες κάθε νομός, λειτουργούσαν διάφορες επιτροπές, που σήμερα καταργούνται, και όπως είπε ο κ. Ντόλιος, ο υφυπουργός εσωτερικών στη Βουλή θα υπάρξει οικονομία περίπου 49%. Επιτέλους πρέπει να μπει τέλος σε αυτό το δαπανηρό κράτος. Όλη η Ευρώπη έχει δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης, τους δήμους και τις περιφέρειες. Ο νομός ήταν μια πολυτέλεια που δημιουργήθηκε επί Ελευθερίου Βενιζέλου το 1910, όταν για να πας από το Ορμένιο στην Αλεξανδρούπολη, – ο πατέρας μου ήταν στο ΚΤΕΛ και με κουβαλούσε μαζί του όταν ήμουν μικρός,- έπρεπε να διανυκτενερεύσεις στο ενδιάμεσο, ενώ τώρα πάμε σε μιάμιση ώρα το πολύ. Δεν υπήρχε, λοιπόν λόγος να έχουμε εξήντα νομούς.

Πρέπει να σχεδιάσουμε συνολικά από το Νευροκόπι έως τη Δράμα

ΠτΘ: Απαιτείται όμως και περιφερειακή συνείδηση εκ μέρους των πολιτών…
Α.Κ.: Σίγουρα θα πρέπει να στήσουμε μια περιφερειακή συνείδηση. Στην περιφερειακή διάσκεψη παρουσία του πρωθυπουργού συμμετείχα στην σύσκεψη που αφορούσε στην επιχειρηματικότητα και τον πολιτισμό,- να σημειώσω ότι δεν ήταν παρόντες φορείς πολιτισμού, όπου πήρα το λόγο ως ενεργός πολίτης και είπα στον αναπληρωτή υπουργό κ. Χυτήρη ότι σε μια προσπάθεια να κάνουμε περιφερειακή συνείδηση θα πρέπει να συζητήσουμε ορισμένα θέματα. Κατ’ αρχήν θα έπρεπε να ξανασυζητήσουμε για τα ΔΗΠΕΘΕ, ένα θεσμό που δημιούργησε η Μελίνα Μερκούρη και τον οποίο πρέπει να ξανακοιτάξουμε, γιατί ο πολιτισμός σήμερα είναι βαριά βιομηχανία και πρέπει να ισοσκελίζει κάποιες δαπάνες. Το να στήνουμε κάποιες παραστάσεις στον αέρα χωρίς έσοδα δεν προσφέρει τίποτα. Επί πλέον αναφέρθηκα στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής που στοίχισε δεκατριάμισι εκατομμύρια ευρώ και κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει. Επιτέλους πρέπει οι πόλεις να αποκτήσουν μια συμπληρωματικότατα, πρέπει να σχεδιάσουμε συνολικά από το Νευροκόπι μέχρι το Ορμένιο. Πρότασή μου είναι το κτίριο αυτό να γίνει Θρακικό Μέγαρο και σε αυτό να εμπλακούν φορείς από την Αλεξανδρούπολη, όπως η Κινηματογραφική Λέσχη, και από την Ξάνθη, η Φιλοπρόοδη Ένωση Ξάνθης. Ακόμη ψάχνουν να βρουν το Δ.Σ. και εν τω μεταξύ το κτίριο θα αραχνιάσει. Ο Άρης Γιαννακίδης λέει αυτό στον κόσμο, να αποκτήσουμε περιφερειακή συνείδηση. Δεν μπορεί οι πέντε πόλεις της Περιφέρειας να διοργανώνουν έκθεση και να μην υπάρχει ανταπόκριση από τον κόσμο, ας γίνεται μια μεγάλη έκθεση. Πρέπει να τα βρούμε μεταξύ μας και να μην διοργανώνουμε όμοια πράγματα.

Πρέπει να ξαναπαράξουμε και να δώσουμε τόνωση στην επαρχία

ΠτΘ: Η Κυβέρνηση θεωρεί ότι με τον “Καλλικράτη” έκανε ένα μεγάλο μεταρρυθμιστικό άλμα. Πιστεύετε ότι τα νέα αυτοδιοικητικά μέτρα θα βοηθήσουν στο στόχο της αποκεντρωμένης ανάπτυξης;
Α.Κ.: Θεωρώ ότι στόχος είναι αυτός αλλά επειδή πάντα οι άνθρωποι δημιουργούν τις καταστάσεις θεωρώ ότι θέλει μια αυταπάρνηση, ένα ενθουσιασμό. Όπου και να πας υπάρχει μαυρίλα. Δεν υπάρχει στελέχωση. Στη συνάντηση που είχαμε με τον έπαρχο του Βορείου Έβρου κ. Αντωνιάδη μας είπε ότι και τα εκατόν πενήντα άτομα που έχει θέλουν να μεταταγούν σε υπηρεσίες της Αλεξανδρούπολης. Πρέπει να ξαναπαράξουμε και να δώσουμε τόνωση στην επαρχία. Προχθές πήγαμε στο Σουφλί και μάθαμε ότι πέντε τόνους κουκούλια τα κατέστρεψαν για να πάρουν επιδοτήσεις. Πιστεύω ότι όπως οι πατεράδες μας βγήκαν από τον πόλεμο και είδαν μια ερειπωμένη Ελλάδα και ξεκίνησαν από το μηδέν έτσι πρέπει να πείσουμε τον κόσμο, να παράξουν ντομάτες, σκόρδα, καβουρμά, καπνιστά, προϊόντα τυποποιημένα. Για παράδειγμα στο Τυχερό παρήγαγαν πεπόνια και μάλιστα όψιμα. Προς τα εκεί πρέπει να στραφούμε αλλά πρέπει εμείς που θα αναλάβουμε αυτό το ρόλο να πείσουμε τον κόσμο να στραφεί προς τα εκεί.

Ανδρέας Καφετζής – Βιογραφικό σημείωμα

Ο Ανδρέας Καφετζής γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη και είναι απόφοιτος του τμήματος Φυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Warwick της Αγγλίας και ακολούθως διετέλεσε ερευνητής στο ΚΠΕ Δημόκριτος λαμβάνοντας παράλληλα μέρος σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια. Εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο στην Έδρα Αντοχής Υλικών. Ανέλαβε τη διεύθυνση του ειδικού συνδρομητικού περιοδικού «Οικονομική Πορεία» και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του εκδοτικού οίκου «Δίαυλος». Εξελέγη αντιπρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Αυτοκινητιστών Ελλάδος και Γενικός Γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Υπεραστικών Συγκοινωνιών. Το 1994 επέστρεψε στη γενέτειρά του όπου εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του αείμνηστου Ηλία Ευαγγελίδη και εργάστηκε για την πόλη του από τη θέση του Αντιδημάρχου ενώ αργότερα διετέλεσε πρόεδρος του ΚΤΕΛ Έβρου. Σήμερα είναι ιδιοκτήτης των βιβλιοπωλείων ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ σε Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Ξάνθη και πρόεδρος της ελληνοτουρκικής εκδοτικής εταιρείας «TELOS INTERNATIONAL S.A.» με έδρα την Κωνσταντινούπολη.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.