«Η αναπτυξη συμβαδιζει με το στοχο μας που ειναι η προστασια του περιβαλλοντος»

Ο δήμαρχος Κομοτηνής Δημήτρης Κοτσάκης στο χαιρετισμό του στο αναπτυξιακό συνέδριο έδωσε το σύνθημα «όλοι μαζί για το μέλλον της Ροδόπης», σχολιάζοντας ότι το 2007 είναι μια οριακή χρονική συγκυρία σε ό,τι αφορά τη νέα εποχή που προοιωνίζονται εξελίξεις σε όλους τους τομείς και με μεγάλες ταχύτητες. Τόνισε «οφείλουμε να δράσουμε άμεσα, συλλογικά, υπεύθυνα, διορατικά, μεθοδικά» κι αυτή τη δράση την αποκάλεσε «κοινωνική επιταγή».

Σε συνέντευξή του στον ΠτΘ έδωσε έμφαση στην ανάπτυξη σε συνδυασμό με την προστασία του περιβάλλοντος, τόνισε τη στήριξη της ΤΕΔΚ, που είναι συγχρηματοδότης, στο στρατηγικό σχέδιο και διευκρίνισε ότι οι δήμοι στο σχεδιασμό τους θα πρέπει να συμπεριλάβουν το στρατηγικό ως μπούσουλα για να μη μείνει κενό γράμμα, αλλά να αξιοποιηθεί προς όφελος του μέλλοντος της περιοχής.

ΠτΘ: Πραγματοποιήθηκε ένα πολύ σημαντικό συνέδριο για το νομό, το πρώτο και ίσως από τα ελάχιστα που έχουν γίνει σε πανελλαδικό επίπεδο, με τη συμμετοχή όλων των φορέων για την ανάπτυξη μιας περιοχής, με τη λογική να βρεθούν οι κοινές συνισταμένες για την ανάπτυξη. Πώς το αντιμετωπίσατε;

Δ.Κ.: Θα ήθελα να αναφέρω αρχικά ότι συγχρηματοδότης του στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης ήταν και η ΤΕΔΚ Ροδόπης, η προηγούμενη διοίκηση, της οποίας την ιδέα επικροτούμε, γιατί πιστεύουμε ότι η ΤΕΔΚ μπορεί, μέσα από το πρώτο επίπεδο πληροφορίας που είναι οι δήμαρχοι και οι κοινοτάρχες, να συγκεντρώσει στοιχεία και να τα μεταφέρει σε ανώτερο επίπεδο. Άρα, η ΤΕΔΚ σε συνεργασία με τη νομαρχία, αποφάσισαν να εκπονήσουν αυτό το στρατηγικό, υπήρξε η σύμβαση με το ΔΠΘ και η ομάδα καθηγητών που επελέγη κατέθεσε ένα πόνημα που αποτελεί μπούσουλα και μέλλον, το οποίο όμως αν θα είναι καλύτερο εξαρτάται από εμάς.

Το μέλλον προδιαγράφεται από τους πολίτες, από τους φορείς τους, είτε είναι σύλλογοι, είτε τοπική αυτοδιοίκηση, είτε δευτεροβάθμια. Επομένως, το μέλλον είναι δικό μας θέμα, αλλά το πόνημα αυτό μάς καλεί να συλλογιστούμε πώς θέλουμε να το προδιαγράψουμε, δίνοντάς μας επιστημονικά δεδομένα.

Πιστεύω ότι με βάση αυτό το πρώτο σκαλοπάτι – ποτέ ένα στρατηγικό σχέδιο δεν είναι μια τελική πρόταση – υπήρξε μια πολύ σπουδαία δουλειά κι αυτό φάνηκε κι από τη συμμετοχή των φορέων. Στη συνέχεια, θα πρέπει ο καθένας μας, είτε λεγόμαστε δήμαρχοι, είτε κοινοτάρχες, είτε ο νομάρχης, να δούμε πώς θα εμπλέξουμε το δικό μας επιχειρησιακό σχέδιο με βάση τα δεδομένα που μας παρουσιάζει αυτή η μελέτη, ώστε συνολικά ν’ αθροίσουμε δυνάμεις και να προχωρήσουμε στο μέλλον. Σ’ αυτή την κατεύθυνση ως ΤΕΔΚ έχουμε πει να επικαιροποιούμε διαρκώς τις προτάσεις μας, γιατί τα δεδομένα υπάρχουν, αλλά αλλάζουν, έρχονται καινούρια και πρέπει να είμαστε έτοιμοι ν’ ανταποκριθούμε σε όποια νέα πρόκληση.

Θα πρέπει, επομένως, όποιο έργο γίνεται σε κάθε δήμο να γίνεται μια αλληλοενημέρωση, ώστε να υπάρχουν υποστηρικτικά έργα ενός γειτονικού δήμου, για να μην είναι ένα έργο αποσπασματικό αλλά να μπορεί με υποστηρικτικές ενέργειες άλλου δήμου ή με συνεννόηση το έργο να έχει πολλαπλασιαστική ωφέλεια. Αυτό είναι δύσκολο, αλλά υπάρχει μια μεγάλη σύμπνοια και ομόνοια στην ΤΕΔΚ σε ό,τι αφορά τη στρατηγική ανάπτυξη του νομού. Όλοι πιστεύουμε και το έχουμε κατανοήσει ότι χωρίς ομόνοια δε μπορεί να πάει μπροστά ο τόπος, γιατί αν δεν ευημερεί ο γείτονας δεν ευημερείς κι εσύ και το αντίστροφο. Με βάση αυτό το σχέδιο συνεχίζουμε και είναι στην ευθύνη μας αν θα προχωρήσουμε σωστά ή αν θα το αφήσουμε σαν ένα άλλο βιβλίο στη βιβλιοθήκη, το οποίο όμως αν το αφήσουμε στην άκρη θα καταστεί ανεπίκαιρο.

ΠτΘ: Επομένως, θα πρέπει σε σύντομο χρονικό διάστημα να γίνει ένας επαναπροσδιορισμός των στόχων με βάση το στρατηγικό σχέδιο;

Δ.Κ.: Βεβαίως. Θα έλεγα ότι δε χρειάζεται να γίνει ένα κεντρικό συνέδριο, αλλά μας δίνεται η ευκαιρία μέσα από επιμέρους ημερίδες η κατάθεση των προτάσεων που γίνεται να συντίθενται σ’ αυτό το παζλ. Θεωρώ ότι οι προτάσεις που υποβάλει ο καθένας από τους δημάρχους μπορούν να μπαίνουν σ’ ένα κοινό έγγραφο το οποίο θα κυκλοφορεί σε όλους, ώστε όλοι να είναι ενήμεροι του τι γίνεται και να λειτουργούν υποστηρικτικά. Το συμπέρασμα που ανάγεται και ήδη φάνηκε είναι ότι ο κόσμος απαιτεί από όλους που κατέχουν θέσεις στην Τ.Α. σύμπνοια, ομόνοια, προγραμματισμό κι αυτός να περάσει σε επίπεδο περιφέρειας, δηλαδή κράτους, ώστε οι χρηματοδοτήσεις να είναι τέτοιου είδους ώστε όλοι να συμβάλουμε στην ανάπτυξη του τόπου. Αυτό νομίζω ότι, μέσα από το πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» και μέσα από τις επιτροπές που γίνεται ο προγραμματισμός των έργων, μπορεί να επιτευχθεί παράλληλα και μέσω του «ΘΗΣΕΑ» να εντάσσουμε έργα, τα οποία θα τα έχουμε συζητήσει όλοι στο επιχειρησιακό μας σχέδιο με βάση και τα αποτελέσματα της μελέτης που έκανε το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο.

ΠτΘ: Πώς κρίνετε την επιλογή που έγινε για το brand name «ΡΟΔΟΠΗ: γη της βιοοικονομίας», δηλαδή την κατεύθυνση μιας ομαλής, εναλλακτικής ίσως ανάπτυξης;

Δ.Κ.: Θα με βρει απόλυτα σύμφωνο ένα τέτοιου είδους brand name, όπως ανέφερε και ο κ. Χατζηκωνσταντίνου. Νομίζω ότι η Ροδόπη, μέσα από συνθήκες που ίσως κάποτε δεν έλεγξε, όπως οι συνθήκες Ραμσάρ που ενέταξαν τεράστιες περιοχές, προστάτευσαν κάποια περιοχή και ίσως το γεγονός ότι η Ροδόπη δεν έχει μεγάλη εκβιομηχάνιση μάς έχει δώσει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, ώστε να έχουμε μια περιοχή παρθένα από άποψη μόλυνσης περιβάλλοντος. Θα ήθελα, όμως, επ’ αυτού να θέσω έναν προβληματισμό: κάπου θα πρέπει κι εμείς να καταλάβουμε ότι ναι μεν ο απόλυτος σεβασμός στο περιβάλλον είναι το γερό μας χαρτί, αλλά από εκεί και πέρα δε μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη, αν για οποιοδήποτε δέντρο που κόβεται, σηκώνονται όλοι και υποστηρίζουν να μην το κόψουμε. Πιστεύω ότι σε κάθε δέντρο που κόβουμε θα πρέπει να φυτεύουμε άλλα δύο. Έχουμε δαιμονοποιήσει το θέμα ανάπτυξη και θεωρούμε ότι είναι απόλυτα αντίθετο με την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά δεν είναι έτσι. Μπορεί κάλλιστα η ανάπτυξη ήπιας μορφής να συμβαδίσει με την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά οφείλουμε να έχουμε ανοιχτό μυαλό ώστε να βλέπουμε τις αναπτυξιακές προσπάθειες κάτω από το πρίσμα της περιβαλλοντολογικής προστασίας. Σκοπός είναι να κόψουμε ένα δέντρο και να φυτέψουμε άλλα δυο ή τρία, έχοντας κι ένα έργο που θα συμβάλλει στην ανάπτυξη. Διαφορετικά, θα συνεχίσουμε να ζούμε στη μιζέρια μας, σε μια περιοχή που πάντα θα υπολείπεται, γιατί αν δεν προγραμματίσουμε την ανάπτυξη πού θέλουμε να πάει, δε θα πάει πουθενά.

Είμαι αισιόδοξος αλλά θα ήθελα να απομονώσω ορισμένες φωνές οι οποίες αντιδρούν σε οποιαδήποτε κίνηση. Για παράδειγμα, ξεκίνησε το μεγάλο Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο, του οποίου φορέας είναι η Αναπτυξιακή και κόπηκαν κάποια γέρικα δέντρα με μελέτη του Δασαρχείου. Μερικοί τηλεφώνησαν στο δήμο και τον κατέκριναν ότι έκοψε τα δέντρα. Ερχόμενος σε επαφή με την Αναπτυξιακή, είδαμε ότι υπάρχει μελέτη, υπάρχει ο υπεύθυνος του Δασαρχείου, κόπηκαν 10 -15 δέντρα, αλλά θα γίνει ένα πολύ μεγάλο έργο, το οποίο θα δώσει ανάσα πολιτιστικής πνοής στην πόλη. Ας φυτέψουμε 30 δέντρα στη θέση τους. Η φύση από μόνη της καίει το δάσος και το ανανεώνει, τίποτε σ’ αυτόν τον κόσμο δεν είναι αιώνιο. Επομένως, θα πρέπει να ανανεώνουμε τα δέντρα μας, να τα φυτεύουμε με μια άλλη συλλογιστική, αλλά θα πρέπει να καταλάβουμε ότι για να γίνει κάτι πρέπει να κοπούν κάποια δέντρα.

Θα ξεκινήσουμε σύντομα την εφαρμογή της μελέτης για το Άλσος της Αγίας Παρασκευής κι εκεί θα κοπούν τα γέρικα δέντρα, τα οποία είναι επικίνδυνα και κοντεύουν να πέσουν στο δρόμο και να προκαλέσουν προβλήματα. Κόβουμε ένα δέντρο και φυτεύουμε ένα άλλο, εναλλακτικό, πιο όμορφο και υγιές που θ’ αντέξει άλλα 20 ή 30 χρόνια, γιατί τα υπάρχοντα δημιουργούν μια σειρά από προβλήματα.

Επομένως, η ανάπτυξη συμβαδίζει με το στόχο μας που είναι η προστασία του περιβάλλοντος, η βιοποικιλότητα.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.