«Η αναγεννηση της ελπιδας ειναι αυτο που αποκομισαμε απο το συνεδριο»

Με αφορμή το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και τη συμμετοχή τους σε αυτό ο ΠτΘ συζητά με τα μέλη της ΠΑΣΠ Νομικής, τον τεταρτοετή Παύλο Χρηστίδη και την τριτοετή Δήμητρα Κολιογιάννη. Οι δύο νέοι καταθέτουν την άποψή τους για το γενικότερο κλίμα του συνεδρίου, αλλά και για τις γενικότερες διεκδικήσεις τους και την ανάγκη δραστηριοποίησης των νέων.

Η κουβέντα όπως είναι φυσικό έρχεται και στα του Πανεπιστημίου και συγκεκριμένα στα των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Οι δύο νέοι τονίζουν την ανάγκη ενασχόλησης των νέων όχι μόνο με τα θέματα που άπτονται των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν ως φοιτητές αλλά και των γενικότερων προβλημάτων της παιδείας, γιατί όπως λένε από εκεί ξεκινούν τα πάντα.

ΠτΘ: Συμμετείχατε και οι δυο σας στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Ποιο είναι το κλίμα που εισπράξατε ως νεολαίοι;

Π.Χ.: Υπήρξε θετικό κλίμα το οποίο για πρώτη φορά εκφράστηκε τόσο δυνατά και από το Γιώργο Παπανδρέου. Γενικά αυτό το οποίο κυριάρχησε, και από τα συνθήματα, είναι η αισιοδοξία. Θεωρώ ότι σιγά- σιγά ξεπερνιούνται οι αρνητικές συνέπειες και λογικές του παρελθόντος που στέρησαν από το ΠΑΣΟΚ την εξουσία. Κατά την άποψή μου αυτό το οποίο αποδείχθηκε σε αυτό το συνέδριο είναι ο σαφής ιδεολογικός προσανατολισμός. Θεωρώ ότι σ’ αυτό το ΠΑΣΟΚ χωράνε όλοι, κανένας δεν περισσεύει, και αυτό αποδείχτηκε με την επάνοδο του κ. Λαλιώτη, και για μια ακόμα φορά επαναλαμβάνεται και αποδεικνύεται η λογική του κινήματος ότι όλοι χωράνε σε αυτό το τρένο και κανείς δεν μπορεί να μείνει πίσω, αν και όποιος θέλει μπορεί να κατεβεί απ’ αυτό και να αποχωρήσει.

ΠτΘ: Κάποιοι θεώρησαν ότι οι νεολαίοι, επειδή ακούσθηκε το σύνθημα «Ανδρέα ζεις, εσύ μας οδηγείς», είναι «κολλημένοι» στον Παπανδρεϊσμό με την έννοια του λαϊκισμού. Τι σημαίνει Παπανδρεϊσμός για τη νεολαία;

Π.Χ.: Καταρχήν για τη νεολαία και την υγιώς σκεπτόμενη νεολαία Παπανδρεϊσμός δεν σημαίνει λαϊκισμός. Ο Αντρέας όπως γνωρίζουμε είχε μια ερωτική σχέση με το πλήθος και αυτό είναι κάτι το οποίο αναγνωρίζουν φίλοι και αντίπαλοι. Κάποιοι, επειδή δεν μπόρεσαν ποτέ να αποκτήσουν τέτοια σχέση με το λαό, θέλουν να το χαρακτηρίζουν αυτό λαϊκισμό. Από εκεί και πέρα θεωρώ ότι όπως περάσαμε από τον Ανδρέα Παπανδρέου στον Κώστα Σημίτη, από μια πρώτη φάση σοσιαλιστικής πολιτικής στον εκσυγχρονισμό του σοσιαλισμού, τώρα περνάμε από τη φάση του εκσυγχρονισμού σ’ ένα νέο σοσιαλισμό, σ’ ένα δημοκρατικό σοσιαλισμό και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να το διεκδικήσει και ο κόσμος και πρώτα απ’ όλα η νεολαία. Η νεολαία επ’ ουδενί δεν είναι κολλημένη σε συνθήματα του παρελθόντος. Η αίσθησή μου είναι ότι η νεολαία ΠΑΣΟΚ αυτό το οποίο διεκδικεί, και πρέπει να διεκδικήσει, είναι η πολιτική της αυτονομία και η δραστηριοποίηση των νέων ανθρώπων μέσα σ’ αυτή την κοινωνία.

Δ.Κ.: Πάντα μ’ ενοχλούσε η φράση, «η νεολαία είναι η κολλημένη». Η νεολαία είναι κολλημένη με τα πιστεύω της και αν κάποιοι άνθρωποι του παρελθόντος εκφράζουν κάποια πιστεύω της νεολαίας, το θεωρώ πολύ φυσιολογικό και μάλιστα και πολύ ωραίο. Ίσως ν’ ακούγεται λίγο ρομαντικό αλλά δεν μπορούμε να πετάμε τα καλά του παρελθόντος. Πρεσβεύουμε και αγωνιζόμαστε για τα πιστεύω μας, οπότε ζητήματα, για τα οποία ακόμα σήμερα παλεύουμε και τα εξέφραζε ο Ανδρέας Παπανδρέου και οι διάδοχοί του, δεν μπορούμε να τα αρνούμαστε.

ΠτΘ: Σ’ αυτό το συνέδριο ο Γιώργος Παπανδρέου έθεσε και ζητήματα ιδεολογίας. Πιστεύει στην ελευθερία της αγοράς αλλά από την άλλη πιστεύει και στην αξία του κοινωνικού κράτους. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα κάποιοι να σχολιάσουν ότι το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπει το σοσιαλισμό, αν και είναι ένα ζητούμενο σήμερα παγκοσμίως το τι είναι σοσιαλισμός. Ο Γιώργος Παπανδρέου πραγματικά ψάχνει το μοντέλο του προοδευτικού αύριο του κράτους που θα σκέπει τον αδύναμο πολίτη, αυτό είναι ένα δύσκολο στοίχημα όμως. Θα το πετύχει;

Π.Χ.: Το ΠΑΣΟΚ είχε ιδεολογία από τη στιγμή που δημιουργήθηκε και την έχει ακόμα, μολονότι έχουν επέλθει αρκετές σημαντικές, και οι περισσότερες στη σωστή κατεύθυνση, αλλαγές. Στο συνέδριο μίλησε και ο Στέφανος Μάνος και είπε πολύ σημαντικά πράγματα. Προσωπικά πιστεύω ότι ζούμε σε μια εποχή που κυριαρχεί το apolitik και αυτό το οποίο πρέπει να κερδίσουμε σαν στοίχημα και σαν νέα γενιά, αλλά και σαν ΠΑΣΟΚ, είναι πώς θα μετατρέψουμε αυτή την apolitik γενιά σε μια πολιτικοποιημένη γενιά με σύγχρονα όμως συνθήματα. Δεν μπορούμε σήμερα, το 2005 να βαδίζουμε διεκδικώντας ελευθερία, ισότητα, ισονομία. Θα πρέπει να έχουμε καινούργια συνθήματα τα οποία όμως θα τα διεκδικήσει συνολικά η κοινωνία μετά από πολιτική ζύμωση. Και θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Επειδή είμαστε φοιτητές πάνω απ’ όλα, είναι γνωστό ότι βαδίζουμε σε φοιτητικές εκλογές στις οποίες πρέπει να κρίνονται πολιτικές, έτσι όπως κρίνονται και στις βουλευτικές εκλογές. Σε αυτές βλέπουμε μια παράταξη η οποία έχει την πρωτοκαθεδρία εδώ και 18 χρόνια να διοργανώνει ως κεντρική προεκλογική της δραστηριότητα ένα ψυχαγωγικό φεστιβάλ από το οποίο λείπουν εντελώς οι πολιτικές προεκτάσεις. Δεν είναι δυνατόν σε ένα πενθήμερο φεστιβάλ εκδηλώσεων να μην υπάρχει μια πολιτική εκδήλωση που να αφορά στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η παιδεία. Δεν είναι δυνατόν να ενδιαφέρει τους νέους ανθρώπους να περνάνε μόνο καλά. Αν δεν διεκδικήσουμε τώρα στο χώρο του Πανεπιστημίου τα δικαιώματά μας, που αφορούν στη σίτιση, στη μετακίνηση, στον τρόπο που περνάμε τα μαθήματά μας, στα βιβλία, στην εξασφάλιση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων δεν πρόκειται να διεκδικήσουμε και να πετύχουμε κάτι σημαντικότερο και στην κοινωνία.

ΠτΘ: Στο τραπέζι και των προοδευτικών παρατάξεων έχει μπει το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων, θέμα ιδιαίτερα σημαντικό για το οποίο κάποιοι διανοούμενοι έγραψαν ότι η νεολαία πρέπει να το αντιμετωπίσει ρεαλιστικά – γιατί καθόλου δωρεάν η υπάρχουσα δεν είναι- αναφέροντας επιπλέον χαρακτηριστικά ότι καμιά ποιοτική αλλαγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν γίνεται για να διασφαλίζεται η μονιμότητα και ο εφησυχασμός των καθηγητών πανεπιστημίου, πραγματικότητα που σημαίνει και χαμηλή ποιότητα σπουδών. Επ’ αυτών η δική σας άποψη ποια είναι δεδομένου ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έβαλε στο τραπέζι και το θέμα των μη κρατικών πανεπιστημίων ;

Δ.Κ.: Πρώτα απ’ όλα ζητάμε να βελτιωθεί η παιδεία που έχουμε. Διεκδικούμε αυτό το δικαίωμά μας καθημερινά και γι’ αυτό μιλάμε και για την πολιτικοποίηση των φοιτητών. Δεν μπορούμε να ασχολούμαστε μόνο με θέματα σχολής αλλά και γενικότερα της εκπαίδευσης και του εκπαιδευτικού μας συστήματος, γιατί από εκεί ξεκινάνε όλα. Και μέσα από αυτά τα προβλήματα πολλοί έχουν προβάλει την ανάγκη της ιδιωτικής παιδείας και των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Π.Χ.: Εμείς σαν παράταξη με συγκεκριμένη ιδεολογία και κυρίως συγκεκριμένη κατεύθυνση μέσα στο ιδεολογικό φάσμα, πιστεύουμε ότι όλες οι προτάσεις πρέπει να πέφτουν πάνω στο τραπέζι, για να μην έχουμε προτάσεις, οι οποίες περνάν είτε κάτω από το τραπέζι, είτε χωρίς συζήτηση. Γι΄ αυτό επανειλημμένως και σε ολομέλειες αλλά και σε συζητήσεις έχουμε θέσει το ζήτημα των μη κρατικών πανεπιστημίων. Επειδή ακριβώς το έχουμε αναλύσει διαφωνούμε μ΄ αυτά. Εμείς δεν κρυβόμαστε πίσω από έναν μανδύα, όπως κρύβονται δήθεν αριστερές παρατάξεις, και λένε εμείς θέλουμε δημόσια, δωρεάν παιδεία και απορρίπτουμε οτιδήποτε είναι ανταγωνιστικό. Εμείς θέλουμε τον ανταγωνισμό αλλά δεν θεωρούμε ότι η παιδεία είναι ένα αγαθό που μπορεί να τεθεί σαν ζήτημα στον ανταγωνισμό.

ΠτΘ: Τη θεωρείτε δηλαδή δικαίωμα;

Π.Χ.: Για μένα είναι δικαίωμα, είναι όμως και αγαθό, και είναι ένα αγαθό το οποίο πρέπει να δίνεται σε όλους τους ανθρώπους δωρεάν, με θεσμούς, με δικαιώματα, με συγκεκριμένες δικλείδες ασφαλείας. Πρέπει όμως να μην μπούμε στη διαδικασία του ανταγωνισμού, γιατί εδώ και 2500 χρόνια βιώνουμε τα αποτελέσματά του. Αν το πανεπιστήμιο μας μπει στα πλαίσια του ανταγωνισμού της αγοράς, ο οποίος όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είναι και υγιής, θα οδηγηθεί στην καταστροφή. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, και πριν από αυτόν πολλοί άλλοι, είχε πει ότι «το μοναδικό ίσως πράγμα το οποίο χρειάζεται ένας λαός για να προχωρήσει είναι τρία πράγματα. Χρειάζεται παιδεία, παιδεία και παιδεία». Χωρίς παιδεία δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. Και η παιδεία δεν αφορά μόνο στο πανεπιστήμιο, αλλά και στο δημοτικό και στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Δεν είναι δηλαδή θέμα γιατί δεν παίρνω αξιοκρατικά το πτυχίο μου, είναι και θέμα του τρόπου εισαγωγής μου στο πανεπιστήμιο. Όταν εμένα το μόνο που μ’ ενδιαφέρει στα τρία χρόνια του λυκείου είναι να μπω σε μία σχολή είναι αυτονόητο ότι μπαίνοντας και στο χώρο του πανεπιστημίου και μετέπειτα στην κοινωνία το μόνο πράγμα, το οποίο θα μ΄ ενδιαφέρει είναι να βγω και να πετύχω με οποιοδήποτε κόστος. Μ’ αυτό θέλω να πω ότι μπαίνουμε από το λύκειο σε μια διαδικασία ανταγωνισμού η οποία δεν έχει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα και νόημα. Αυτή είναι η ιδεολογική διαφορά την οποία εκφράζουμε σαν ΠΑΣΠ και μετέπειτα και σαν ΠΑΣΟΚ.

ΠτΘ: Στο χώρο της ΠΑΣΠ δίνονται αφορμές για ιδεολογικές ζυμώσεις; Υπάρχουν αντίθετες απόψεις;

Π.Χ: Δύο άνθρωποι αν συζητήσουν μεταξύ τους για κοινωνικά ή για πολιτικά ζητήματα σίγουρα θα διαφωνήσουν. Δεν υπάρχει περίπτωση να συμφωνήσουν σε όλα. Αυτό το οποίο μας χαροποιεί και μας γεμίζει αισιοδοξία ότι ο αγώνας μας θα πετύχει, είναι ότι δεν εγκλωβίζουμε τους ανθρώπους να σκέφτονται μ΄ ένα συγκεκριμένο τρόπο. Ίσως αυτό είναι που μας στερεί και την εκλογική επιτυχία. Αυτό το οποίο μας κάνει χαρούμενους και περήφανους είναι ότι εμείς δεν κρατήσαμε κανένα με το ζόρι στην ολομέλεια ή στην παράταξη ή στο κόμμα. Και αυτό εκπροσωπεί και ο Γ. Παπανδρέου και αυτό εκπροσωπεί και η ΠΑΣΠ.

ΠτΘ:Είπατε ότι το συνέδριο έβαλε τα γενικά περιγράμματα και από εκεί και πέρα και η ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος και οι επιμέρους πρακτικές θα αποκρυσταλλωθούν με το διάλογο. Δεν είναι δύσκολο στοίχημα;

Π.Χ: Στο συνέδριο είδα κάτι πολύ σημαντικό. Είδα και βλέπω ανθρώπους που έμεναν στο περιθώριο, στο πλάι της παράταξης και έλεγαν τραβήξτε εσείς μπροστά και εμείς θα ερχόμαστε απλά για να βοηθάμε στα πολύ γενικά πράγματα, να λένε ότι εμείς θέλουμε να είμαστε παρόντες. Αυτό που αποκομίσαμε από το συνέδριο είναι η αναγέννηση της ελπίδας και αυτή την ελπίδα προσπαθούμε να περάσουμε στο χώρο του πανεπιστημίου, και αυτή την ελπίδα πρέπει να περάσει και η νεολαία γενικά στο χώρο της κοινωνίας.

Δ.Κ: Είναι ένα πολύ μεγάλο στοίχημα. Εγώ όμως μένω στο ότι δεν φοβήθηκε ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η ΠΑΣΠ ως παράταξη να βάλει αυτό το στοίχημα, γιατί μόνο όταν κάνεις διάλογο έρχεσαι αντιμέτωπος με τα προβλήματα και μπορείς να βρεις λύσεις για αυτά. Μέσα από το διάλογο μόνο μπορείς να παράγεις, γιατί ξέρεις πάντα τι έχεις να αντιμετωπίσεις. Και να διαφωνεί ο άλλος, τη διαφωνία του την σκέφτεσαι, την επεξεργάζεσαι, και διαμορφώνεις μετά και πιο ολοκληρωμένη άποψη.

ΠτΘ:Τελευταία δημιουργήθηκε μεγάλο πρόβλημα για την αφίσα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στην Καβάλα με αφορμή την ημέρα της γυναίκας, για την οποία διεξάγει έρευνα ο εισαγγελέας. Είσθε υπέρ αυτής της πρακτικής;

Π.Χ: Διαφωνούμε κάθετα με την ποινικοποίηση της πολιτικής, τα πάντα όμως έχουν κάποιο όριο. Όταν η ΔΑΠ ΤΕΙ βγάζει μια τέτοια αφίσα, στα οποία ΤΕΙ η ΔΑΠ έχει 45% και από αυτά βγαίνουν χιλιάδες άνθρωποι που γαλουχούνται μ΄ αυτή την νοοτροπία, θεωρώ ότι η καταδίκη της για τη συγκεκριμένη αφίσα δεν χρειάζεται να γίνει από κάποιο εισαγγελέα, θα γίνει από την κοινωνία και από την ιστορία. Θα πρέπει να υπάρξει συνολικά μία καταδίκη του πολιτικού κόσμου απέναντι σε τέτοιου είδους πρακτικές. Από κει και πέρα όλα αυτά αποτελούν ένα έναυσμα για εμάς να καταλάβουμε τι γίνεται συνολικά στο σύστημα. Η ΔΑΠ έχει φτιάξει ένα δικό της σύστημα, και γενικότερα η Ν.Δ, και πάνω σε αυτό θέλει να παίξουμε όλοι οι υπόλοιποι. Προς το παρόν αυτό κάνουμε. Για μας στόχος είναι να αποτελέσουμε ένα διαφορετικό πόλο.

Δ.Κ.: Η γενιά μας έχει χαρακτηρισθεί apolitik και αυτό με ενοχλεί. Βγαίνει η ΔΑΠ βγάζει μία τέτοιου είδους αφίσα και ο κόσμος την ανέχεται. Για να φτάσει να βγάλει μία τέτοια αφίσα σημαίνει ότι έχει αέρα και της τον έχει δώσει ο κόσμος.

ΠτΘ: Μήπως όμως και εσείς ως παρατάξεις του προοδευτικού χώρου έχετε μάθει στο να μη διαλέγεστε; Ουσιαστικά υπάρχει και αριστερός λαϊκισμός…

Δ.Κ.: Καλώς ή κακώς σαν χώρος χρεωθήκαμε κάποια λάθη που έκανε το ΠΑΣΟΚ. Πολλές φορές διαφωνήσαμε. και χαρακτηριστικά στον πόλεμο στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν. Διαδηλώσαμε ενάντια στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ και όμως μας χρεώθηκε η πολιτική του. Τόσα χρόνια βλέπαμε ένα κόμμα που ασκούσε μία σοσιαλιστική πολιτική σύμφωνη με την ιδεολογία του, πολλές φορές όμως μπήκε μέσα στη λογική της αγοράς και αλλοτριώθηκε από αυτή. Σήμερα βλέπουμε μια δεξιά πολιτική έτσι όπως μας την περιέγραφαν οι παλιότεροι. Είναι μία δεξιά με την εκκλησία, που στηρίζεται στη μπλε γραβάτα, στην κατάργηση του ΑΣΕΠ.

ΠτΘ: Με αφορμή την εκλογή στο Εθνικό Συμβούλιο σε ποσοστό 40% γυναικών πιστεύετε ότι οι γυναίκες ως όντα έχουν να προσφέρουν στην πολιτική ένα καινούργιο δυναμικό λόγο ή κατατρύχονται και αυτές από την αλλοτρίωση του κυρίαρχου ανδρικού στερεότυπου;

Δ.Κ.: Πιστεύω αρχικά ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να προσφέρει στην πολιτική αρκεί να το θέλει. Από εκεί και πέρα η συμμετοχή των γυναικών στο συνέδριο σου έδινε την αίσθηση άλλου χρώματος. Ικανά στελέχη από το γυναικείο φύλλο υπήρχαν. Το θέμα ήταν να αναδειχθούν κάποια νέα. Νομίζω ότι και αυτό είναι στο πλαίσιο της ανανέωσης γενικότερα του κόμματος.

Π.Χ.:Θεωρώ ότι η ποσόστωση είναι αναγκαίο κακό. Κακό γιατί είναι ρατσιστικό και αναγκαίο γιατί είναι το πρώτο βήμα για να αρχίσουν να συστρατεύονται και γυναίκες.

ΠτΘ:Σας ευχαριστούμε πολύ.

Π.Χ.-Δ.Κ.: Κι εμείς σας ευχαριστούμε.

Τ.Β.- Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.