Η ακυβερνησια και επικαιροτητα του σοσιαλισμου

Μπαίνουμε λοιπόν σε μια νέα φάση, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά πολύ διαφορετικά σε σχέση με την προηγούμενη, σε μία φάση πολιτικής αστάθειας και κοινωνικής ασάφειας, με απροσδιόριστους ακόμη στους σημερινούς συσχετισμούς δυνάμεων μεταξύ των τάξεων και κομμάτων, πράγμα που θα υπαγορεύσει νέες ανακατατάξεις ως τις εκλογές και νέες, απρόβλεπτες, μετατοπίσεις μετά τις εκλογές.

Για την ώρα μπορούμε να διαγνώσουμε μια μετατόπιση προς τα δεξιά, και όχι μόνο, στη χώρα μας, παράλληλη υποχώρηση της επιρροής του νεοφιλελεύθερου ΠΑΣΟΚ και σοβαρό κλονισμό της αρχηγικής δομής του κυβερνητικού κόμματος, ενώ από την άλλη μεριά η κατάσταση της Αριστεράς είναι τέτοια που δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί τις συντελούμενες ρευστοποιήσεις και τις νέες διαθεσιμότητες. Η γενική αιώρηση προς τα δεξιά προδιαγράφει το είδος των νέων κυβερνητικών οχημάτων, του άμεσου μέλλοντος. Ωστόσο, η καταστατική ακυβερνησία είναι το μονιμότερο χαρακτηριστικό της συγκυρίας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο όρος ακυβερνησία βρέθηκε ξαφνικά στα χείλη όλων των πολιτικών αρχηγών και παρατάξεων τις τελευταίες ημέρες. Ωστόσο, η υιοθέτηση του όρου της ακυβερνησίας έρχεται να καλύψει δηλαδή το γεγονός ότι όποια κυβέρνηση και αν αναδειχθεί δηλαδή το γεγονός ότι όποια κυβέρνηση και αν αναδειχθεί τη σημερινή, τώρα η μετά τις εκλογές, τα προβλήματα που σήμερα συνθέτουν την κρίση της Ελληνικής κοινωνίας, θα εξακολουθήσουν να είναι προβλήματα και η ζωή προβληματική, η ανεργία θα συνεχίσει να είναι ο εφιάλτης, η παιδεία θα νοσεί, το Δημόσιο χρέος θα είναι χρέος, το ΕΣΥ και η περίθαλψη του κόσμου θα είναι στο ίδιο επίπεδο, η πολεοδομική αναρχία θα παρατείνεται, το μοντέλο αναπτυξιολογίας θα βασίζεται στις ίδιες αντικοινωνικές αρχές της ατομικής ιδιοκτησίας και του κέρδους πάνω από τους ανθρώπους που αποτελούν τις οργανωτικές αρχές των αστικών κομμάτων, και η δική μας: Για εμάς την ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, δεν είναι αν θα προτείνουμε ετούτη ή εκείνη τη λύση, αν θα συμπεριληφθούν σε τούτη ή εκείνη την προοπτική αλλά αν θα βρεθούν από την σωστή μεριά ετούτη τη στιγμή που από παντού αναδεικνύεται η ακυβερνησία και η νεοφιλελεύθερη προοπτική του ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και ποια είναι η σωστή μεριά του χαρακώματος σε μια κοινωνία τόσο κατακερματισμένη, τόσο ετεροκαθορισμένη και αντιφατική.

Πώς μπορούμε να τη διαγνώσουμε όταν ο τρόπος που μας δίνεται για να σκεφτούμε την πολιτική είναι κενός, ρηχός, παρωχημένος, νωθρός.

Οι κινήσεις του πολιτικού παρασκηνίου και της εφημεριδολογίας του σήμερα υπαγορεύουν άλλες κατευθύνσεις. Δική μας: δεν μπορεί να είναι άλλη από την αντικαπιταλιστική ανατρεπτική πάλη, την επικαιρότητα του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Δεν υπάρχουν αλλού κρυμμένοι θησαυροί. Οι θησαυροί βρίσκονται, ιδιαίτερα σήμερα στα χέρια των πνευματικά και χειρονακτικών εργαζόμενων μισθωτών – αγροτών δηλαδή στα χέρια εκείνων που παράγουν την υλική και μη υλική ζωή, βρίσκονται στα χέρια των ανέργων, ιδιαίτερων των νέων και των γυναικών. Υπάρχει βέβαια και η γνωστή νευρωτική κινητικότητα των «πέρα από τον σοσιαλισμό» εναλλακτικών ρευμάτων «κεντροαριστεράς» που ανά τριετία ή πενταετία κατασκευάζουν ένα «νέο επαναστατικό υποκείμενο».

Το ίδιο ακριβώς που σε κάποια προηγούμενη φάση ήταν το μέγα «ψεύδος» της «συναίνεσης» των ιδεολόγων.Υπάρχει και η ανυποψίαστη άφεση στην εξελεκτική διαδικασία ενσωμάτωσης στην καπιταλιστική αναπαραγωγή και στην ανακύκλωση των αδιεξόδων. Να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο θεολογίες, εκ διαμέτρου αντίθετες με την πραγματικότητα…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.