Η αδιαφορια ειναι συνενοχη

Κάθε μέρα βασανίζονται και εξοντώνονται γύρω μας εκατοντάδες ανυπεράσπιστα ζώα. Η αδιαφορία είναι εξίσου εγκληματική με τον δράστη πίσω από το στόχαστρο.

Έγκλημα χωρίς τιμωρία

– Έχετε δει σκύλο να ψυχορραγεί από φόλα; Να σπαρταράει, να παλεύει, ν΄ αφρίζει, να αιμορραγεί, να πονάει, να κοιτάει με απορία, οδύνη και τρόμο;

– Είναι «ανθρώπινο» έργο να εκμεταλλευόμαστε την πείνα και την ανάγκη αυτοσυντήρησης ενός ζωντανού πλάσματος και να του δίνουμε με το ίδιο μας το χέρι τον θάνατο;

– Έναν θάνατο αργό και βασανιστικό;

– Άραγε ο γενναίος αυτός «άνθρωπος», αφού τάισε το δηλητήριο, έμεινε να παρακολουθήσει τον επιθανάτιο ρόγχο αυτής της αθώας ψυχής;

– Θα το ξανάκανε αν έβλεπε πόσο υπέφερε;

– Όσοι αντίκρισαν το ζώο να υποφέρει, υπέφεραν μαζί του.

Κι αυτοί που το φρόντιζαν, αναρωτιούνται ΓΙΑΤΙ ;

Πώς μπορεί ένα «ανθρώπινο» χέρι να σκορπάει έναν τόσο βάρβαρο θάνατο σ’ έναν ανύποπτο σκύλο;

– Ίσως επειδή γαβγίζει; Μα η φασαρία των αυτοκινήτων, τα μηχανάκια , η

– τηλεόραση του γείτονα κι άλλοι… «πολιτισμένοι» θόρυβοι που μάλιστα προέρχονται από νοήμονα όντα, ενοχλούν λιγότερο από το γαύγισμα ενός σκύλου;

– Μήπως επειδή μας επιτέθηκε και μας τρόμαξε ή και μας δάγκωσε; Συμβαίνει κι αυτό αν το ζώο εισέπραξε / δέχτηκε προηγουμένως την δική μας βιαιότητα και αγριότητα.( Δεν θα λειτουργούσε το αίσθημα της αυτοσυντήρησης; ).

– Ίσως επειδή κάποιοι, υπερβάλλοντας, υποστηρίξουν ότι θα έπρεπε να φροντίζουμε τα πεινασμένα παιδιά και μετά να χορτάσουμε τα πεινασμένα ζώα. Αυτοί όμως ξεχνούν ότι τα ζώα μπορούν να ζήσουν μόνο με τ’ αποφάγια μας!

– Ίσως επειδή κατάφερε να διώξει τη μοναξιά από κάποιους ανθρώπους , εκεί που οι συνάνθρωποί τους απέτυχαν; ( «γνώρισα τους ανθρώπους κι αγάπησα τα ζώα»).

– Μήπως για τι έγιναν τα μάτια στον τυφλό, ο φύλακας στο εργοστάσιο, ο συνεργάτης του αστυνομικού, του στρατιωτικού, της ΕΜΑΚ;

Μόνο όποιος γνώρισε έναν σκύλο και παρατήρησε το βλέμμα του-ειδικά του αδέσποτου-μπορεί να γευτεί την γλυκύτητα της ανιδιοτελούς αγάπης. Για ένα πιάτο φαγητό, τα μάτια του πλημμυρίζουν αγάπη, ευγνωμοσύνη, χαρά, αφοσίωση!

Ίσως είναι λάθος να δείχνουμε φωτογραφίες ζώων σε όμορφες πόζες, για να ευαισθητοποιήσουμε τους αναίσθητους. Πρέπει να τους δείξουμε τις εικόνες που αντικρίζουν οι κτηνίατροι, όταν προσπαθούν να σώσουν έναν χτυπημένο ή δηλητηριασμένο σκύλο.

Ίσως έτσι:

– Ο «άνθρωπος» που τάισε τόσο αβασάνιστα και απερίσκεπτα το δηλητήριο, νιώσει μέσα του λίγο οίκτο, λίγες τύψεις, λίγη μεταμέλεια… κάτι ανθρώπινο τέλος πάντων!

– Ίσως οι ανεύθυνοι που παίρνουν έναν σκύλο και μόλις το βαρεθούν το πετούν στον δρόμο σαν να ήταν χαλασμένο παιχνίδι, αναλογιστούν ότι «παίζουν» με μια ζωή! (μπορούν μ’ αυτό τον τρόπο να διδάξουν υπευθυνότητα στα παιδιά τους;).

– Ίσως μπορούμε να προσφέρουμε –η προσφορά είναι μεγαλύτερη ψυχική ανάγκη του ανθρώπου- προστασία, στοργή, τρυφερότητα, αγάπη, φιλία…στον «καλύτερο φίλο του ανθρώπου»!

– Ίσως οι «αρμόδιοι» συγκινηθούν περισσότερο (δεν ξέρω ποιοι είναι: Ο Δήμος; Η Ζωοφιλική; Ο καθένας από μας προσωπικά;) γιατί είναι πολλά τα αδέσποτα, λίγοι οι φιλόζωοι και οι εγκληματίες… δεν ξέρω πόσοι. Κι ένας να είναι, σκορπίζει απεριόριστο κακό.

– Ίσως δείξουμε έτσι ότι μπορούμε να κάνουμε πράξη τις υποσχέσεις, τις εξαγγελίες, τα παχιά λόγια!

Υ.Γ. Η ανθρώπινη εμπειρία έδειξε ότι ο «λόγος» είναι το πιο ισχυρό όπλο που υπηρέτησε τον πολιτισμό. Έγραψα, για να εκτονώσω την θλίψη μου για το ζωντανό που ξεψύχησε παλεύοντας 24 ώρες, για να κρατηθεί στη ζωή και για να εκφράσω τον αποτροπιασμό μου σ’ αυτόν, που με τόση δειλία , ευκολία κι ελαφριά συνείδηση, ταΐζει φυτοφάρμακα μια ζωντανή ψυχή. Όσο για τους αρμοδίους;… «ζητείται ευαισθησία».

Παπαδοπούλου Ουρανία

Οικονομολόγος

Και ποια τα συμπτώματα της «δολοφονίας» των ζώων;

Συμπτώματα για προβληματισμό και ευαισθητοποίηση «όλων μας»

Της Καστή Εριφύλης, Κτηνίατρος Α.Π.Θ.

Τελευταία παρατηρούμε όλο και πιο συχνά το φαινόμενο, σ’ όλη τη χώρα, να δηλητηριάζονται μεμονωμένα ή ομαδικά ζώα. Σκυλιά κυρίως, αλλά και γάτες, ως και περιστέρια έχουν κατά καιρούς αναφερθεί ως θύματα αυτής της εγκληματικής συμπεριφοράς των ανθρώπων. Ο πιο εύκολος στόχος είναι τα αδέσποτα σκυλιά. Αυτά δηλητηριάζονται συνήθως με δολώματα ή με την τοποθέτηση της τοξικής ουσίας στα σημεία που οι ζωόφιλοι οργανωμένοι ή μη τοποθετούν τροφή. Ακόμα και σκυλιά που δεν είναι αδέσποτα δηλητηριάζονται και μάλιστα μέσα στον ίδιο τους το χώρο (στην αυλή του ιδιοκτήτη τους) γιατί «ενοχλούν αισθητικά» τον «υπερευαίσθητο» γείτονα ή περαστικό. Οι δικαιολογίες για αυτές τις πράξεις είναι λίγο ως πολύ γνωστές. Υπάρχει όμως δικαιολογία για τη δολοφονία; Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί η πράξη αυτή που γίνεται μελετημένα και με σκοπό να αφαιρέσει τη ζωή; Τα δηλητήρια, δηλαδή τις τοξικές ουσίες που χρησιμοποιούνται συνήθως, μπορούμε να τις κατατάξουμε σε δύο κατηγορίες: 1)τα οργανοφωσφορικά και καρβαμιδικά, η χρήση των οποίων είναι πολύ διαδεδομένη ως ζιζανιοκτόνα. 2)τα μυοκτόνα (ουσίες για την καταπολέμηση των τρωκτικών). Τα συμπτώματα μετά των από στόμα λήψη των οργανοφωσφορικών και καρβαμιδικών εμφανίζονται μετά από λίγα λεπτά ως και αρκετές ώρες και η ένταση τους είναι ανάλογη της ποσότητας των ουσιών αυτών. Χαρακτηριστικά είναι η σιελόρροια, οι εμετοί, η διάρροια, η δυσκαμψία των άκρων, η υπερδιέγερση και επιφανειακός μυϊκός τρόμος. Η συνεχής διέγερση και σύσπαση των σκελετικών μυών ακολουθείται από την παράλυση τους, λόγω «εξάντλησης». Ο θάνατος επέρχεται εξαιτίας της έλλειψης οξυγόνου λόγω της παράλυσης των μεσοπλευρίων μυών, τη βραδυκαρδία και τις καρδιακές αρρυθμίες. Η τοξίκωση από μυοκτόνες ουσίες έχει εντελώς διαφορετική συμπτωματολογία. Οι ουσίες αυτές ανταγωνίζονται τη βιταμίνη Κ, η οποία έχει καθοριστικό ρόλο στην πήξη του αίματος. Τα συμπτώματα εμφανίζονται σε 2-3 ημέρες μετά την λήψη των ουσιών αυτών και μπορεί να είναι αναιμία, αιμορραγίες απ’ τους ρώθωνες και το πεπτικό σύστημα, αιματώματα, νευρικά συμπτώματα λόγω εγκεφαλικής αιμορραγίας και γενικά μπορεί να εμφανιστεί μια πληθώρα συμπτωμάτων ανάλογα με τα όργανα στα οποία θα εμφανιστούν αιμορραγίες.

Σε περίπτωση που υποπτευθείτε ότι το σκυλί σας ή κάποιο αδέσποτο έχει πέσει θύμα δηλητηρίασης θα πρέπει να επικοινωνήσετε το συντομότερο δυνατό με κάποιο κτηνίατρο γιατί έτσι αυξάνονται, κατά το δυνατό οι πιθανότητες επιβίωσης του άτυχου ζώου.

Επιμέλεια: Μ.Κ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.