Γυναικες και νεους πληττει η ανεργια στον Εβρο
Το Εργατικό Κέντρο Έβρου σε μια προσπάθειά του να συμβάλλει στην απασχόληση και στην προώθηση της ανάπτυξης, που ορίζεται από την αύξηση των θέσεων εργασίας και την καταγραφή των εργασιακών αναγκών του νομού, κατάρτισε πρόγραμμα παρακολούθησης και διαστρωμάτωσης της ανεργίας στο νομό, τα αποτελέσματα του οποίου συζητά ο ΠτΘ με τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Έβρου κ. Γιώργο Ευσταθίου.
Με την ευκαιρία ο κ. Ευσταθίου αναφέρεται σε προγράμματα της Νομαρχίας Έβρου που έχουν στόχο την αύξηση της απασχόλησης αλλά και σε ενέργειες και παρεμβάσεις του Εργατικού Κέντρου και του συνδικαλιστικού κινήματος για τη βελτίωση και την προάσπιση της θέσης των ανέργων.
Αναφερόμενος στα αποτελέσματα της μελέτης ο κ. Ευσταθίου επισημαίνει ότι αφορά μια καταγραφή και παρακολούθηση των ποσοστών ανεργίας κατά κλάδο, φύλο, ηλικία και ειδικότητα, από το 1995. Από τα στοιχεία που υπήρξαν προβαίνει σε μια πρώτη κατηγοριοποίηση των ανέργων «Αν συζητήσουμε για την ανεργία θα πρέπει να την αναλύσουμε σε τρεις βασικές κατηγορίες με πολλές υποκατηγορίες.
Μία κατηγορία αφορά ανέργους που ήταν στην παραγωγή, έχασαν τη δουλειά τους και σήμερα είναι άνεργοι. Από αυτούς όσοι δεν δικαιούνται επίδομα ανεργίας δεν καταγράφονται από τον ΟΑΕΔ. Υπάρχουν όμως και οι πραγματικοί άνεργοι, αυτοί που έχουν τις προϋποθέσεις για να πάρουν επίδομα και αυτούς καταγράφει ο ΟΑΕΔ.
Επίσης άλλου τύπου άνεργοι είναι οι νέοι. Αυτοί που τελείωσαν το σχολείο, κύρια το Λύκειο, θέλουν να μπουν στην παραγωγή, αλλά δεν βρίσκουν δουλειά. Αυτοί είναι οι νεοεισερχόμενοι στην ανεργία και είναι συνήθως αφανείς.
Μία Τρίτη κατηγορία ανέργων, που καταγράφονται μεν στον ΟΑΕΔ ως άνεργοι, αλλά δεν τους απασχολεί τόσο να βρουν δουλειά, είναι όσοι θέλουν τυπικά την κάρτα του ανέργου προκειμένου να παρακολουθήσουν προγράμματα κατάρτισης για να ωφεληθούν από το επίδομα.
Λαμβανομένου λοιπόν υπόψη των τριών αυτών κατηγοριών διαστρωμάτωσης της ανεργίας μπορώ να πω ότι οι πραγματικοί άνεργοι στον νομό μας δεν ξεπερνούν το 12% με 13%, ειδικότερα γι΄ αυτή την περίοδο όπου είναι έξω από την παραγωγή λόγω καιρικών συνθηκών, όπως οι οικοδόμοι, και τα τουριστικά επαγγέλματα. Αν θα πάμε ένα – ενάμιση μήνα αργότερα, θα δούμε ότι έχουμε μείωση της πραγματικής ανεργίας δεδομένου ότι θα μπουν στην παραγωγή οι δύο κλάδοι που προαναφέρθηκαν.
– Επομένως ορίζετε την ανεργία στον Έβρο ως εποχιακή;
Η εποχιακή ανεργία αφορά ένα μικρό ποσοστό, το υπόλοιπο είναι οι σταθεροί, μόνιμοι άνεργοι, οι οποίοι μεταβάλλονται σε όλους τους κλάδους. Για παράδειγμα οι άνεργοι στο λιμάνι δεν είναι εποχιακοί, αλλά μεταβάλλονται ανάλογα με τη περίπτωση.
Θα πρέπει όμως να δούμε πώς διαστρωματώνεται η ανεργία σε αυτό το ποσοστό του 12%-13%, το οποίο δεν μπορεί να ξεπεράσει το 14%. Θα δούμε ότι το υψηλότερο ποσοστό των ανέργων περίπου 65%-67% είναι γυναίκες και σε ηλικίες μεταξύ 18-26, μικρότερο είναι το ποσοστό σε γυναίκες ηλικίας 26-45 και πολύ μικρότερο σε μεγαλύτερες ηλικίες πάνω από το 46ο έτος. Το υπόλοιπο ποσοστό 35%- 33% αφορά στους άνδρες που κι εδώ η ανεργία εντοπίζεται στις μικρές ηλικίες.
Τα ποσοστά αυτά είναι μια γενικότερη εκτίμηση σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, αλλά μπορώ να πω ότι είναι τεκμηριωμένη. Όλοι γνωρίζουμε ότι τα ποσοστά της ανεργίας είναι κυμαινόμενα, διότι η ανεργία είναι σαν τον πυρετό, ανεβοκατεβαίνει από ώρα σε ώρα ή από μέρα σε μέρα.
– Τα ποσοστά που εσείς καταγράψατε ως Εργατικό Κέντρο από την μέχρι τώρα παρακολούθηση συμπίπτουν με τα ποσοστά που δίνει ο ΟΑΕΔ;
Μπορώ να πω ότι σε ένα βαθμό συμπίπτουν. Η απόκλιση είναι μικρή μία με δύο μονάδες.
– Λέγεται ότι ο τρόπος που καταγράφεται η ανεργία από τον ΟΑΕΔ είναι επισφαλής και δεν δίνει πάντα στοιχεία πραγματικά. Έχετε την ίδια εκτίμηση;
Όχι. Θεωρώ ότι με τον ίδιο τρόπο καταγράφει την ανεργία πάντα, και μάλιστα στην καταγραφή γίνεται μεγαλύτερη εξειδίκευση ακόμη και με ειδικότητα και όχι μόνο κατά κλάδο. Επίσης νομίζω, ότι τουλάχιστον για τον Έβρο, γίνεται σωστή καταγραφή.
– Το Εργατικό Κέντρο Έβρου μπήκε στη διαδικασία να ορίσει την ανεργία, να παρουσιάσει τη διαστρωμάτωσή της, να την παρακολουθήσει, αλλά πέρα από αυτό ο άνεργος, που υπήρξε εργαζόμενος, εξακολουθεί να ζητάει την επαγγελματική του αποκατάσταση. Ποιες ενέργειες του Εργατικού Κέντρου διευκολύνουν αυτούς τους ανθρώπους;
Κατ΄ αρχήν να πούμε ότι το Εργατικό Κέντρο είναι ο κύριος εκπρόσωπος και εκφραστής των εργαζομένων και όχι των ανέργων. Προασπίζει τα συμφέροντα, οικονομικά, ασφαλιστικά, κλαδικά των εργαζομένων, όχι όμως ότι δεν προσπαθεί για την μείωση της ανεργίας.
Αυτό το επιτυγχάνει μέσα από πρωτοβουλίες που παίρνει για την ανάπτυξη της περιοχής. Κι αυτό γιατί πιστεύουμε ότι η ανάπτυξη του νομού συνδυάζεται με την αύξηση της απασχόλησης ή αλλιώς τη μείωση της ανεργίας. Έτσι λοιπόν μέσα από τη συμμετοχή μας σε Επιτροπές, Συμβούλια, την Αναπτυξιακή Εταιρεία, τη ΔΕΒΖΟΣ – που σύντομα πιστεύουμε ότι θα λειτουργήσει στο Βόρειο Έβρο – καταθέτουμε προτάσεις και προσδοκούμε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.
Ειδικότερα η ΔΕΒΖΟΣ που είναι ένα κομμάτι του Β. Έβρου, όταν θα ολοκληρωθεί θα απασχολεί γύρω στο 60-65% Βουλγάρους εργαζόμενους και 35% Έλληνες και θα φέρει κάποιες θέσεις εργασίας από τη Βουλγαρία (φασόν) σε ελληνικά χέρια. Άλλο ένα παράδειγμα είναι οι δύο πρωτοβουλίες, προς τιμή του νομάρχη Έβρου Νίκου Ζαμπουνίδη, που αφορούν σε δύο προγράμματα: οι «Επιταχυντές για την Απασχόληση και την Επιχειρηματικότητα», που συνδέεται άμεσα με ένα δεύτερο πρόγραμμα αυτό των «Τοπικών Πρωτοβουλιών για την Απασχόληση». Αυτά τα δύο προγράμματα, το πρώτο ήδη άρχισε η υλοποίησή του πριν από λίγες μέρες, έχω την εκτίμηση ότι θα φέρουν 360 με 400 θέσεις εργασίας, αν πραγματικά οι ενέργειες και οι καλές προθέσεις του νομάρχη ευδοκιμήσουν. Να σημειώσουμε επίσης ότι οι 400 αυτές θέσεις εργασίας είναι το ελάχιστο προσδοκώμενο, μπορούν να ξεπεραστούν κατά πολύ και να φτάσουν στο διπλάσιο αριθμό.
Μέσα λοιπόν από τέτοιες πρωτοβουλίες φροντίζουμε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, ή ακόμη και μέσα από τις παρεμβάσεις μας στους κατά καιρούς Αναπτυξιακούς Νόμους. Αυτό που συστηματικά επιδιώκουμε είναι να δημιουργηθούν καλύτερες προϋποθέσεις σε ό, τι αφορά στην απασχόληση.
– Επομένως έχετε θέση στη συζήτηση που γίνεται για τον αναπτυξιακό νόμο. Συμφωνείτε στις αλλαγές που προτείνονται;
Βεβαίως έχουμε θέση που έχει κατατεθεί στον προηγούμενο Γ.Γ. της Περιφέρειας, στη ΓΣΕΕ και μέσω αυτής στο υπουργείο Οικονομικών. Μπορεί να συμφωνούμε σε κάποια σημεία και να διαφωνούμε σε κάποια άλλα, αλλά κύριος και μοναδικός γνώμονας παραμένει πάντα ο προσπορισμός, όχι ιδίων ωφελειών των συνδικάτων, αλλά ο προσπορισμός ωφελειών με στόχο την απασχόληση.
Έτσι συμφωνούμε με το να υπάρξει κάποιο ποσό επιδότησης ανά θέση εργασίας, συμφωνούμε με τη διατήρηση αυτών των θέσεων για τα επόμενα δέκα χρόνια και όλες τις δεσμεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 18 του υφιστάμενου αναπτυξιακού νόμου.
Καταδικάζουμε όμως τις όποιες παρεμβάσεις γίνονται εκ των υστέρων, μετά την ολοκλήρωση του επενδυτικού σχεδίου, καθώς και το αίτημα του εργοδότη-επιχειρηματία, να ζητά από τη γνωμοδοτική επιτροπή τη μείωση των θέσεων εργασίας.
– Αναφέρατε ότι σαν Εργατικό Κέντρο ενδιαφέρεστε περισσότερο για τους εργαζόμενους παρά για τους ανέργους, αλλά ο κάθε εργαζόμενος κινδυνεύει από τη μια στιγμή στην άλλη να είναι άνεργος, έστω και βραχείας διάρκειας. Μήπως η σκέψη σας πρέπει να είναι στραμμένη ακόμη περισσότερο στον άνεργο, αφού αυτός στερείται ισχυρής εκπροσώπησης;
Δεν είπα αυτό ακριβώς. Είπα ότι είμαστε εκπρόσωποι και εκφραστές των συμφερόντων των εργαζομένων, αλλά όχι ότι δεν ενδιαφερόμαστε για τους άνεργους και γι΄ αυτό έκανα και την προηγούμενη αναφορά σε κάποιες ενέργειες.
Για μας, οι εργαζόμενοι, δεν παύουν ποτέ να είναι στο «κόκκινο» για να βρεθούν από τη μια μέρα στην άλλη άνεργοι.
Έτσι λοιπόν φροντίζουμε με παρεμβάσεις μας, μέσα από θεσμούς, νομοθετικά κείμενα, και για τους ανέργους. Όταν θέτουμε ζήτημα ότι οι άνεργοι θα πρέπει να παίρνουν το 80% του μισθού του ανειδίκευτου εργάτη, που σήμερα είναι 60%, είναι εκδήλωση ενδιαφέροντος για τους ανέργους. Όταν λέμε ότι και οι άνεργοι θα πρέπει να παίρνουν δελτία κοινωνικού τουρισμού, δείχνουμε το ενδιαφέρον μας για τους ανέργους. Με τον τρόπο αυτό δεν απεμπολούμε, αλλά χορηγούμε, με την κοινωνική ευαισθησία που έχουμε σαν εργαζόμενοι, μέρος των παροχών μας προς αυτή την κοινωνική ομάδα. Μακάρι αυτό να γινόταν και από την εργοδοτική πλευρά.
Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι εμείς μεριμνούμε γι΄ αυτούς τους εργαζόμενους που κάποια στιγμή είναι άνεργοι, που έχουν ξεπεράσει ή πλησιάζουν το σημείο συνταξιοδότησης μέσα από τον Λογαριασμό για την Ανεργία και την Επαγγελματική Κατάρτιση (ΛΑΕΚ) φροντίζοντας να τους ασφαλίζουμε για τα τελευταία πέντε χρόνια της «εργασιακής καριέρας τους», ώστε να πάρουν σύνταξη.
Υπάρχει λοιπόν μέριμνα για τους ανέργους από το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα, από τις ηγεσίες, αλλά και γενικότερα από τα ίδια τα συνδικάτα.
Αυτά βεβαίως είναι μια μικρή μόνο αναφορά στο θέμα και φυσικά υπάρχουν πολύ περισσότερα. Κύρια όμως παραμένει η παρέμβασή μας για την ανάπτυξη, που εμείς την βλέπουμε πάντα σε συνδυασμό με την αύξηση της απασχόλησης.
– Εκτός θέματος ίσως η τελευταία ερώτηση κ. Ευσταθίου, αλλά θα μπορούσαμε να έχουμε την άποψή σας στο κατά πόσο μπορούν να λειτουργήσουν τα συνδικάτα όταν υπάρχουν διαπαραταξιακά προεδρεία, που κομματικά ή πολιτικά δεν συμπίπτουν; Και πόσο μακρόπνοος μπορεί να αποδειχτεί ένας τέτοιος συγκερασμός;
Θεωρώ ότι μπορούν να συνυπάρξουν, εφόσον υπάρχει θέληση να προσφέρουν γι΄ αυτό που έχουν εκλεγεί. Να προσφέρουν δηλαδή όλες οι δυνάμεις, επιτυγχάνοντας συμφωνίες μέσα από τις διαφωνίες τους, ώστε να εξυπηρετούν στο τέλος τα συμφέροντα των εργαζομένων, είτε αυτά είναι θεσμικά, είτε ασφαλιστικά, είτε εργασιακά.
Ως προς το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, ο συγκερασμός αυτός μπορεί να λειτουργήσει στο χρόνο αν, πέρα από την όποια ευκαιριακή συνύπαρξη, υπάρξει και μια καλή συνεργασία, χωρίς όμως ποτέ να μπορεί κανείς να προσδιορίσει τον χρονικό ορίζοντα της διάρκειάς της.
Ε.Μ.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
