Γιωργος Πεταλωτης, π. υφυπουργος Δικαιοσυνης, Κατα την αποψη μου η ΔΗΜΑΡ καλως εφυγε απο την κυβερνηση

Σκληρή κριτική στην απόφαση του κ. Βενιζέλου να προχωρήσει σε μια συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία ασκεί ο πρώην υφυπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Πεταλωτής σε συνέντευξή του στον «Παρατηρητή της Θράκης». Κρίνοντας τα γεγονότα με νηφάλιο τρόπο ο κ. Πεταλωτής μιλά για τα νέα δεδομένα της πολιτικής σκηνής της χώρας, υπεραμύνεται της πολιτικής που ακολουθήθηκε κατά την διακυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, αλλά εκφράζει και φόβους ότι σε περίπτωση που δεν ασκηθεί πολιτική οργανωμένη και με πρόγραμμα μετά το Σεπτέμβρη θα υπάρξουν κοινωνικές εκρήξεις.

Η τρικομματική κυβέρνηση ουσιαστικά λειτουργούσε από μια παρέα του κ. Σαμαρά

ΠτΘ: Τον τελευταίο καιρό προέκυψαν νέα δεδομένα στην πολιτική. Κατ’ αρχήν έχουμε την κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ και είναι από τις λίγες φορές που παρατηρούμε να υπάρχει μεγάλη αντίδραση προς αυτήν και σχεδόν έλλειψη ελπίδας ότι θα προκύψει κάτι καινούργιο. Πώς αξιολογείτε τη νέα κυβέρνηση;
Γ.Π.: Όντως δημιουργούνται νέα δεδομένα τα οποία δεν είχαμε κατά νου μια εβδομάδα πριν. Τίποτα δεν προμήνυε ότι με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση, η οποία ουσιαστικά είχε προαναγγελθεί από την ίδια, θα στεκόταν μία κυβέρνηση υπό τον κ. Σαμαρά και με την ενεργή στήριξη του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα μια κυβέρνηση που θα ονομάζονταν κοινωνικής ευθύνης. Θα πρέπει πρώτα απ’ όλα, πέρα από τα συναισθήματά μας, να είμαστε ψύχραιμοι και όσοι πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ και όσοι μέχρι πριν λίγους μήνες το στήριζαν, ώστε να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε λογικά και να δούμε αν πραγματικά υπάρχει αναγκαιότητα για μια κυβέρνηση που θα έχει ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις, κάτι που θεωρώ αδιαμφισβήτητο, αλλά κυρίως να δούμε τι σημαίνει κυβέρνηση εθνικής ευθύνης. Προσπαθώντας να είμαι πολύ ψύχραιμος θα σας πω ότι ο κ. Σαμαράς ως επικεφαλής μιας τέτοιας κυβέρνησης κάθε άλλο παρά μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτή η κυβέρνηση πραγματικά μπορεί να επιτελέσει ένα ρόλο μιας κυβέρνησης εθνικής ευθύνης και εθνικού σκοπού. Χωρίς να ισχυρίζομαι ότι ο επικεφαλής είναι το σημαντικότερο πρόσωπο, απλά αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων ότι η λογική του κ. Σαμαρά έχει μια συγκεκριμένη πορεία σε όλα τα χρόνια της πολιτικής του διαδρομής, και είναι ακριβώς η ίδια λογική με την οποία διάκειται και το σημερινό κυβερνητικό σχήμα. Δήθεν υπερβάσεις, ας μη ξεχνάμε εξάλλου και την Πολιτική Άνοιξη, δήθεν κλίμα συναίνεσης, δήθεν σεβασμός στη δημοκρατία, όταν και ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης ο κ. Σαμαράς επέδειξε μια τελείως καταστροφική για τη δημοκρατία και για το πιο κρίσιμο σημείο της χώρας στάση, αλλά και όσο λειτουργούσε με επικεφαλής πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά αυτή η τυπικά τουλάχιστον τρικομματική κυβέρνηση, κατήργησε όλους τους δημοκρατικούς θεσμούς, υποβάθμισε πολύ περισσότερο το Κοινοβούλιο, λειτουργώντας με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, όταν ουσιαστικά λειτουργούσε μια παρέα του κ. Σαμαρά, γνωστή και προερχόμενη από το Δίκτυο 21. Τα υπουργικά συμβούλια επί ένα χρόνο, τα οποία μάλιστα σε τρικομματική κυβέρνηση θα έπρεπε να συνεδριάζουν πιο συχνά για να δημιουργούν τις απαραίτητες συναινέσεις, ήταν διακοσμητικά και λειτουργούσαν σε τυπικές και περιορισμένες αριθμητικά περιπτώσεις, όταν υποκαταστάθηκε ο ρόλος του υπουργικού συμβουλίου, του κοινοβουλίου και των κοινωνικών επιτροπών από τις άτυπες συναντήσεις των τριών πολιτικών αρχηγών, όταν μετά από αγώνες για αξιοκρατία και μέσα σε όλο τον ορυμαγδό μπορεί να χάνεται η συμβολή του ΠΑΣΟΚ για τη Διαύγεια, την Ανοιχτή διακυβέρνηση και για δημοκρατικούς θεσμούς, φθάσαμε να μετράμε τέσσερα, δύο, ένα για τη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού που σημαίνει ότι το μόνο προσόν για αυτό θα ήταν η κομματική τοποθέτηση από τα τρία συγκυβερνώντα κόμματα.

ΠτΘ: Σας ενοχλεί ότι ενώ ξεκινήσατε κάποιους θεσμούς ως ΠΑΣΟΚ στην πρώτη κυβέρνησή σας, με τη συμμετοχή μετά του ΠΑΣΟΚ αλλά και μιας αριστερής δύναμης της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση ουσιαστικά Σαμαρά λειτούργησε διαυγώς το πελατειακό κράτος;
Γ.Π.: Με ενοχλεί σφόδρα γιατί ακόμα και από τις παλιές εποχές του πελατειακού συστήματος, το οποίο σήμερα κατηγορούμε και το οποίο μας έφθασε στο σημείο που είμαστε, είχαμε να επαιρόμαστε τουλάχιστο για το ΑΣΕΠ, που ίσως ήταν ο μόνος αξιοκρατικός θεσμός. Μπορεί να μην αξιολογούσε ουσιαστικά προσόντα, αλλά ήταν αξιοκρατικός, τυπικά τουλάχιστον, για τον οποίο ήμασταν περήφανοι και αντί να τον αναπτύξουμε και αντί να πάμε στην ουσιαστική αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων αλλά και των πολιτών που στελεχώνουν την κρατική δημόσια διοίκηση, φθάσαμε να λέμε πώς μοιράζεται η εξουσία ανάμεσα σε κόμματα που συγκυβερνούν, τα οποία υποτίθεται ήταν να φέρουν ένα διαφορετικό αέρα.

Ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνησή του δεν έκανε ούτε μια μεταρρύθμιση

ΠτΘ:Αντί να δούμε ένα εκσυγχρονιστικό σχήμα να λειτουργεί βλέπαμε την τρικομματική να λειτουργεί μέσα από τις συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών και ουσιαστικά μέσα από την διακυβέρνηση της Ν.Δ…
Γ.Π.: Πετώντας κάποια κόκαλα και στους υπόλοιπους

ΠτΘ: Ειπώθηκε ότι η τρικομματική έγινε για τη σωτηρία της πατρίδας…
Γ.Π.: Η λογική του κ. Σαμαρά και της ηγετικής ομάδας της Ν.Δ δεν θα μπορούσε να απέχει από αυτό που έγινε στην πραγματικότητα και αυτή την πολιτική εφήρμοσαν. Αν ο κ. Καραμανλής είχε πραγματικά αλώσει τα ταμεία του κράτους και ουσιαστικά καταστρέψει όλες τις δομές του κράτους με το δικό του τρόπο με τις γνωστές πρακτικές, ο κ. Σαμαράς ήρθε με τις δικές του πρακτικές εξίσου παλιές και καταστροφικές και όχι απλά δεν έφερε ένα ανανεωτικό, έστω και δεξιό, πρόσωπο στη διαχείριση των πραγμάτων αλλά αντιθέτως με πολύ συγκεκριμένο σχέδιο εκφράσθηκε η πολιτική του πεποίθηση, η οποία είναι παλαιοδεξιά και μάλιστα με ερείσματα τα οποία οδηγούν σε άλλες εποχές, πολύ παλιές με εθνικιστικές πατριωτικές πινελιές. Ήταν επόμενο και αυτό, και το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ θα έπρεπε να περιμένει ότι ο κ. Σαμαράς ήξερε μόνο με αυτό τον τρόπο να πολιτεύεται, το απέδειξε εδώ και πολλά χρόνια και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης. Επένδυσε χέρι χέρι στην κυριολεξία με το ΣΥΡΙΖΑ και τη Χρυσή Αυγή σε ένα αντιμνημονιακό μανδύα, τον οποίο αμέσως μετά την ανάληψη της κυβέρνησης τον ξέχασε, τον πέταξε ,και αυτή τη στιγμή προσπαθεί να δώσει εξετάσεις σε μια τρόικα η οποία μπορεί να κάνει τη δουλειά της, αλλά σε αυτή βασίζεται η πολιτική πορεία της χώρας, ελλείποντας συγκεκριμένα πολιτικά στοιχεία πέρα από μια διαχείριση η οποία και αυτή ακόμα γίνεται με λάθος τρόπο. Ας μη ξεχνάμε και αυτό το λέω με πλήρη πεποίθηση, ότι εδώ και ένα χρόνο δεν έγινε καμία μεταρρύθμιση, ήταν μια ευκαιρία γιατί συμμετείχαν και δύο άλλα κόμματα και μάλιστα από ένα πολύ ευρύ φάσμα της πολιτικής ζωής της χώρας επειδή οι κοινωνικές εξάρσεις δεν είχαν καμία σχέση με αυτές που αντιμετωπίζαμε εμείς ως κυβέρνηση, παρόλα αυτά ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνησή του δεν έκανε ούτε μια μεταρρύθμιση. Επειδή και την έννοια της μεταρρύθμισης πρέπει να την προσδιορίζουμε θα πω ότι μεταρρύθμιση δεν είναι να κλείσει ο ΟΚΑΝΑ και το ΚΕΘΕΑ , δεν είναι να κλείσουν κάποια νοσοκομεία προκειμένου να υπάρξει εξοικονόμηση χρημάτων, αλλά μεταρρύθμιση είναι να αλλάξει το σύστημα υγείας προς το καλύτερο, να οριστικοποιηθεί μέσα από συγκεκριμένες πολιτικές η καταπολέμηση κατά των ναρκωτικών, να ξαναδούμε την παιδεία μας από την αρχή και ακόμη και αυτό το μεταρρυθμιστικό βήμα της κ. Διαμαντοπούλου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση το οποίο μάλιστα έτυχε μιας πολύ μεγάλης κοινοβουλευτικής αποδοχής πριν τρία χρόνια, διαλύθηκε για να μη γίνει τίποτα απολύτως. Ακόμη και οι υποχρεώσεις μας προς την τρόικα που πλέον είναι το πολιτικό ευαγγέλιο για την πορεία της χώρας ήταν ανίκανη η κυβέρνηση υπό τον κ. Σαμαρά να τις επιτελέσει και έβρισκαν δικαιολογίες ρισκάροντας ακόμη περισσότερο την καθημερινότητα του πολίτη. Όλα αυτά θα έπρεπε να βρουν μια διέξοδο και αυτή βρέθηκε στη συγκρότηση μιας κυβέρνησης στην οποία όλοι προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε, όχι την έκφραση των πολιτικών μας πεποιθήσεων, αλλά να προσδιορίσουμε τι μπορεί να κάνει μια τέτοια κυβέρνηση όταν ακόμα και οι επιλογές των προσώπων, και δεν μιλώ για όλα τα πρόσωπα, γιατί με κάποια από αυτά που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ, έχω προσωπικές σχέσεις, συζητώ και θα συζητώ γιατί τρέχουν και πολλά προβλήματα της περιοχής μας, αλλά όλη η λογική στη συγκρότηση αυτής της κυβέρνησης κάθε άλλο παρά σε κυβέρνηση εθνικής ανάγκης και εθνικής σωτηρίας παραπέμπει.

Το μνημονιακός – αντιμνημονιακός θεωρώ ότι δεν υφίσταται

ΠτΘ: Ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Κουβέλης από συναίσθηση εθνικής ευθύνης παρέμειναν σε αυτή από τη στιγμή που φαίνεται ότι υπάρχει έλλειψη παντελούς πολιτικής και το μόνο που υπάρχει τα τελευταία χρόνια στην πολιτική ζωή της Ελλάδας είναι οι δόσεις και η τρόικα; Σας ικανοποιεί ως πολίτη το περιεχόμενο που σήμερα δίνουμε στην πολιτική;
Γ.Π.: Η έλευση της τρόικας στη χώρα μας δυστυχώς ήταν αναγκαίο κακό προκειμένου να ανταποκριθούμε στις διεθνείς μας υποχρεώσεις. Αυτό πλέον θα πρέπει να το λέμε ως πρωταρχικό, γιατί ακριβώς πάνω στο παραμύθι μνημονιακοί- αντιμνημονιακοί επήλθε ένας τεράστιος διχασμός της ελληνικής κοινωνίας την ώρα που θα έπρεπε όλοι με θετική δράση, ακόμη και αντίθετοι από αυτά που πρέσβευε η τότε κυβέρνηση, να συμβάλλουν στο ξεπέρασμα της κρίσης. Το μνημονιακός – αντιμνημονιακός θεωρώ ότι δεν υφίσταται, γιατί η ζωή η ίδια απέδειξε ότι ακραιφνείς αντιμνημονιακοί, όπως ήταν η ΝΔ, γίνονται στο τέλος μνημονιακοί, μια κυβίστηση την οποία κατά την άποψή μου θα κληθεί να κάνει και ο ΣΥΡΙΖΑ, αν έρθει ποτέ στην εξουσία. Ήδη άρχισε να τα μασά και οι κωλοτούμπες που κάνει είναι απανωτές. Θεωρώ, όπως είπα και προηγουμένως, απαράδεκτο να έχουμε κάνει ευαγγέλιο της πολιτικής ζωής μόνο τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα οι οποίες γίνονται όχι από ισότιμη αφετηρία, διότι αυτοί είναι δανειστές και εμείς δανειζόμαστε, που διακρίνονται από μια ενδοτικότητα, η οποία προέρχεται ακριβώς από την έλλειψη οποιουδήποτε άλλου πολιτικού στίγματος που πλέον δεν υπάρχει, ούτε θεωρητικά. Εμείς ως κυβέρνηση μπορεί να κάναμε λάθη αλλά προτείναμε και μια σειρά μεταρρυθμίσεων και κάποιες τις πραγματοποιήσαμε: Διαύγεια, Καλλικράτης. Μπορώ να σας απαριθμήσω κάποιες μεταρρυθμίσεις σε λιγότερο από δύο χρόνια που έγιναν ή άλλες που ξεκίνησαν και έφθασαν μέχρι ενός σημείου με τις χειρότερες βέβαια συνθήκες. Αν δεν τα έχεις αυτά, τότε αναγκαστικά το μόνο που έχεις είναι να διαχειρίζεσαι τις επιταγές της τρόικας, κάτι που γίνεται σήμερα δυστυχώς.

Το θέμα της ΕΡΤ δημιουργήθηκε για να υπάρξει ένας θόρυβος ότι ο Σαμαράς τόλμησε να κλείσει να την κλείσει

ΠτΘ: Ο πολίτης αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει εθνικό σχέδιο. Στην περίπτωση της ΕΡΤ βγήκε μια μελέτη από την ΠΟΣΠΕΡΤ η οποία λέει ότι αυτό που θα χαθεί με το κλείσιμο της ΕΡΤ είναι αρκετά εκατομμύρια ευρώ. Εμείς ως πολίτες δεν παρακολουθούμε μια ανάλυση για τους λόγους που οδηγούν στην απόφαση, εισπράττουμε μόνο ένα κλείσιμο και δεν βγαίνουν και οι πολιτικοί να το εξηγήσουν.
Γ.Π.: Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς βγήκε στην Καθημερινή και είπε «σπάμε αυγά». Όλο αυτό το φιάσκο με το κλείσιμο της ΕΡΤ, που μπορεί για κάποιους να φαίνεται καλό και σωστό, γιατί γλυτώνουμε κάποια χρέη, τα οποία δεν γλυτώσαμε αλλά θα κληθούμε να πληρώσουμε ακόμη περισσότερο, έγινε ακριβώς για να καλύψει την επί ένα χρόνο ανυπαρξία της κυβέρνησής του και να πει ότι είναι δυναμικός και είναι ο μόνος που έκλεισε την ΕΡΤ.

ΠτΘ: Λέτε ως επίδειξη πυγμής;
Γ.Π.: Και μόνο. Γιατί ουσία δεν υπάρχει. Αν νομίζουν κάποιοι ότι θα απαλλαγούν από το μεγάλο δημοσιονομικό άγος του να πληρώνουμε μια δημόσια ραδιοτηλεόραση που δέχεται και τις κριτικές, γιατί πραγματικά κάποιες φορές δεν έπαιξε το ρόλο που θα έπρεπε να παίζει, είμαστε γελασμένοι. Σας ενημερώνω ότι τέτοιου είδους λύσεις το να κλείνουμε την ΕΡΤ τη μια βραδιά και να την ανοίγουμε την επομένη το πρωί βάσει σχεδίου, και όχι βάσει ενός πυροτεχνήματος, όπως τέτοια σκέψη και πρόταση υπήρχε και επί ΠΑΣΟΚ, αλλά με βάση σχέδιο και για άνοιγμά της την επόμενη μέρα. Σας ενημερώνω όμως ότι, με βάση τις νομικές προσεγγίσεις, η ΕΡΤ την επόμενη μέρα από το άνοιγμά της θα έπρεπε να κληθεί να επαναπροσλάβει τους απολυθέντες υπαλλήλους, γιατί ουσιαστικά ήταν ένα νομικό τέχνασμα για να κάνει απολύσεις, θα γίνονταν προσφυγές, όπως θα γίνουν και τώρα των εργαζομένων και κατά την νομική μου άποψη υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να δικαιωθούν. Δηλαδή να γίνει ένα κακό για το τίποτα, απλά για να γίνει ένας θόρυβος ότι ο Σαμαράς είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που τόλμησε να κλείσει μια δημόσια ραδιοτηλεόραση η οποία ήταν βάρος.

Για την ΕΡΤ θα έπρεπε να υπάρχει σχέδιο

ΠτΘ: Είχατε προλάβει όταν ήσασταν στο Επικρατείας να δείτε το ζήτημα της ΕΡΤ;
Γ.Π.: Δεν είχα ποτέ αρμοδιότητα για την ΕΡΤ. Από εκεί και πέρα συμμετείχα σε συσκέψεις που γινόταν. Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ζήτημα. Αν ήταν εύκολο να πεις ότι θα κάνω μια δημόσια ραδιοτηλεόραση η οποία θα επιτελεί πραγματικά το σκοπό της, και δεν θα είναι σπάταλη και θα μπορεί να γίνει ένα ελληνικό BBC θα το κάναμε προ πολλού. Κάναμε όμως συγκεκριμένα βήματα, οι μισθοί δηλαδή της ΕΡΤ που τα επιτελεία της Συγγρού και του Μαξίμου κυκλοφορούσαν ακριβώς για να πουν στον κόσμο από τι τους απάλλαξαν, ήταν μισθοί που βρήκαμε το 2009 επί κυβέρνησης Καραμανλή και που τους καταργήσαμε αμέσως στις επόμενες εβδομάδες διακυβέρνησής μας. Η ομάδα των δημοσιογράφων και ο επικεφαλής της ΕΡΤ επί κ. Καραμανλή, για τον οποίο υπάρχουν και κάποια ανοικτά δικαστικά ζητήματα, βρήκαν αμέσως επαγγελματική προστασία και ασφάλεια σε κάποιο άλλο κανάλι σε κάποιο άλλο συγκρότημα δημοσιογραφικό, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται, και για άλλους σκοπούς. Εκείνο που κατά την άποψή μου θα έπρεπε να γίνει τώρα για την ΕΡΤ είναι να υπάρξει ένα εθνικό σχέδιο, εάν έπρεπε να κλείσει, αυτό να γινόταν βάσει ενός σχεδίου κυρίως και ταυτόχρονα, το είχαμε πει από το 2009 άσχετα αν δεν το κάναμε, να ανοίξει το θέμα των αδειών των υπολοίπων καναλιών γιατί δεν μπορείς να λες ότι η δημόσια ραδιοτηλεόραση είναι αυτή που μας επιβαρύνει, όταν αφήνεις τα υπόλοιπα κανάλια να μην πληρώνουν τις συχνότητες του ελληνικού δημοσίου και μάλιστα αφήνεις τα άλλα κανάλια ως μοναδικούς διαύλους ενημέρωσης για να κατακρίνουμε γενικά και αόριστα την ΕΡΤ και το πόσο σπάταλη είναι. Θα έπρεπε να υπάρχει μια συνολική ρύθμιση για όλους και για όλα.

Συμφέροντα υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντοτε

ΠτΘ: Επειδή μιλήσατε καθαρά για τις συχνότητες των καναλιών σήμερα κάποιοι υποστηρίζουν ότι η πολιτική υποχωρεί έναντι των ιδιωτικών συμφερόντων και ότι κάνουν κουμάντο οι «ολιγάρχες». Έτσι, γίνεται το «παιχνίδι»;
Γ.Π.: Επειδή δεν μ’ αρέσει να συνωμοσιολογώ και επειδή καθημερινά βομβαρδιζόμαστε ειδικά από τα social media από καθημερινές πληροφορίες, οι οποίες άλλες φορές δεν έχουν υπόσταση και άλλες φορές είναι ανυπόστατες, εκείνο που έχω να πω είναι ότι συμφέροντα υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντοτε. Σε περιόδους που υποχωρεί η πολιτική, όπως αυτή που διάγουμε, τα συμφέροντα αυτά τα οποία είναι επιχειρηματικά προφανώς, θα βρίσκουν περισσότερο έδαφος και χώρο για να αναζωπυρώνονται. Από εκεί και πέρα είναι θέμα των πολιτικών επιτέλους να ασκήσουν πολιτικές ακριβώς για να μη μπορούν τέτοια συμφέροντα να δημιουργούν καταστάσεις ολιγαρχίας και να υπάρχει μια διαχείριση της δημόσιας περιουσίας τέτοια, που να την σέβονται αυτή που τη διαχειρίζονται.

Να κοπεί ο ομφάλιος λώρος της διαπλοκής κράτους και μέσων ενημέρωσης

ΠτΘ: Το ζήτημα της μη νόμιμης διάθεσης των συχνοτήτων είναι και οικονομικό. Γιατί δεν έγινε; Είναι συνυφασμένο με τη δομή του πελατειακού κράτους;
Γ.Π.: Ναι νομίζω ότι είναι βασικό στοιχείο απόδειξης όλης αυτής της ιστορίας που υπήρχε, και υφίσταται δυστυχώς μέχρι τώρα, να υπάρχει μια συναλλαγή της πολιτείας, των πολιτικών που συμμετέχουν στις κυβερνήσεις, με αυτούς που μας ενημερώνουν, που όλοι ξέρουμε ότι είναι επιχειρήσεις συγκεκριμένων συμφερόντων, οι οποίες κατά την άποψή μου δεν πρέπει να σταματήσουν να υπάρχουν, αλλά θα πρέπει να πληρώνουν τα χρήματα που εκ του νόμου οφείλουν στο κράτος για τις κρατικές συχνότητες που τους διατίθενται, έτσι ώστε να κοπεί και αυτός ο ομφάλιος λώρος της διαπλοκής που από τη μεταπολίτευση και μετά επικρατεί στη χώρα. Κάποιοι εξέθρεψαν αυτό το φαινόμενο και το ενίσχυσαν, κάποιοι, όπως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, δεν το ξέκοψαν και σήμερα είναι μεγάλη ευκαιρία για αυτές τις επιχειρήσεις να κάνουν κουμάντο, έχοντας βέβαια ουσιαστικά και το μονοπώλιο της πληροφόρησης.

Θλίβεται κανείς όταν βλέπει να υπάρχει τεράστιο πεδίο αναδιοργάνωσης του κράτους τα πράγματα να γίνονται πιο απολίτικα

ΠτΘ: Τελικά θα φτιάξουμε ποτέ κράτος που θα το σέβονται και θα το υπηρετούν όλοι, και οι «ολιγάρχες» περισσότερο από όλους;
Γ.Π.: Είναι εφικτό και για αυτό αισιοδοξώ. Χρειάζεται μια αλλαγή νοοτροπίας όλων, πολιτών και πολιτικών και είναι απλό και εφικτό. Χωρίς να τρέφω ψευδαισθήσεις, από το να μη γίνεται κάτι σήμερα μέχρι το να γίνει κάτι αύριο η απόσταση είναι πολύ μικρή. Και εκεί ακριβώς θλίβεται κανείς, γιατί ενώ υπάρχει ένα τεράστιο πεδίο, λόγω της κρίσης, λόγω αυτής της θολούρας που υπάρχει στα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά πράγματα, να αναπτυχθεί κάτι καινούργιο ως αντίληψη που να έχει τη βασική αρχή να θέσουμε κανόνες παντού, δυστυχώς οδηγούμε και κάνουμε τα πράγματα πιο απολίτικα, πιο πολύ μιλάμε με κραυγές και όχι με τη λογική, οδηγούμαστε στη λογική των άκρων, όπως η Χρυσή Αυγή, έτσι ώστε πραγματικά να χάνουμε την ευκαιρία και να απομακρυνόμαστε από τη μεγάλη ευκαιρία που έχουμε μέσα στην κρίση να αναδιοργανώσουμε το ελληνικό κράτος και να αλλάξουμε νοοτροπίες. Θεωρώ όμως πολύ εφικτό να θεσπιστούν κανόνες, αρκεί οι ίδιοι οι πολίτες να απαιτήσουν όχι μόνο με λόγια αλλά και με πράξεις να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που υπάρχει σήμερα.

Οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ με της ΔΗΜΑΡ και αυτές που εκφράζονται εκλογικά σήμερα με το ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσαν να δημιουργήσουν άθροισμα πολιτικών που θα εκφράζει τη δημοκρατική παράταξη

ΠτΘ: Υπάρχει η ανάγκη ενός κόσμου να πιστέψει ότι η πολιτική έχει σχέδιο, ότι θέλει να φτιάξει την Ελλάδα. Αυτό τον καινούργιο πολιτικό φορέα που θα αναλάβει αυτή την Ελλάδα της λογικής και του αυτονόητου δεν τον βλέπουμε. Πιστεύετε ότι θα δημιουργηθεί κάτι νέο στην πολιτική;
Γ.Π.: Εκεί πραγματικά υπάρχει το μεγάλο έλλειμμα που το διαπιστώνουμε όλοι. Όταν πριν δέκα ημέρες μιλούσα για την κεντροαριστερά, -το μεγάλο θέμα βέβαια είναι ότι όσοι μιλάμε για την κεντροαριστερά, όσοι πιστεύουμε σε μια ιδεολογία διαφορετική από την καθεστηκυία και την κατεστημένη, αν μας ρωτήσουν τι είναι κεντροαριστερά είναι πολύ δύσκολο να δώσουμε ένα ορισμό, – η αίσθηση που είχα είναι ότι οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ με τις δυνάμεις της ΔΗΜΑΡ αλλά και τις δυνάμεις που εκφράζονται εκλογικά σήμερα με το ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσαν πραγματικά να αποτελέσουν ένα χώρο, όχι άθροισμα κομματικών δυνάμεων, αλλά πολιτικών, έτσι ώστε να υπάρξει αυτή η μεγάλη βάση που κάποτε ονομάζονταν δημοκρατική παράταξη στη χώρα μας. Εξακολουθώ ακόμη περισσότερο σήμερα να πιστεύω ότι υπάρχει πολύ μεγάλη έλλειψη της νηφάλιας λογικής και πολιτικής της κεντροαριστεράς, η οποία όμως σήμερα με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ, η οποία κατά την άποψή μου πολύ σωστά έκανε και έφυγε, παρόλο που έχει δημιουργηθεί μια δεδομένη κατάσταση ότι η ΔΗΜΑΡ θα καταστραφεί, δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει τι θα κάνει κομματικά η ΔΗΜΑΡ, αλλά αν πραγματικά η ΔΗΜΑΡ πίστευε σε κάποιες αρχές της αριστεράς, δεν θα μπορούσε να συμμετέχει σε ένα σχήμα ουσιαστικά μονοκομματικό και το οποίο ήταν καθαρά δεξιό υπό τον κ. Σαμαρά. Αυτή τη στιγμή το ότι κληθήκαμε ως ΠΑΣΟΚ να χειροκροτήσουμε μια κυβέρνηση υπό τον κ. Σαμαρά χωρίς νομιμοποίηση ουσιαστική, δηλαδή χωρίς συζήτηση μέσα στο ΠΑΣΟΚ, χωρίς συζήτηση ευρεία στα όργανα του, γιατί η απόφαση μπορεί να ελήφθη από την Κοινοβουλευτική ομάδα και από το πολιτικό συμβούλιο, αλλά δεν μπορώ να αντιληφθώ με ποια λογική η κοινοβουλευτική ομάδα, η οποία είναι και αριθμητικά ισχνότατη, και από την οποία οι μισοί υπουργοποιούνται, που σημαίνει ότι με άλλη λογική ίσως θα λειτουργούσαν, παίρνει μια τόσο μεγάλη απόφαση όταν πριν δύο μέρες το ΠΑΣΟΚ κατηγορηματικά έλεγε ότι μόνοι με τη ΝΔ δεν θα κάνουν κυβέρνηση. Είμαι ο πρώτος που είμαι υπέρ των πολιτικών συναινέσεων, έστω και με χώρους που δεν είναι κοντά σε μένα πολιτικά, γιατί ακριβώς η χώρα μας απαιτεί μια διακυβέρνηση μέσα από συναινέσεις, αλλά το να πηγαίνουμε άκριτα, χωρίς κανένα σχέδιο, χωρίς προγραμματική σύμβαση, με ένα θόρυβο που αφορά στο ποια πρόσωπα θα συμμετάσχουν στον ανασχηματισμό, και όταν το προϊόν του ανασχηματισμού είναι αυτή η κυβέρνηση, τότε πραγματικά νομίζω ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και αυτό δεν το λέω για να την μεμφθώ αλλά για να της επιστήσω την προσοχή ότι υπάρχει ένα μεγάλο έλλειμμα επιχειρημάτων, να στηρίξει και να συμπληρώσει και να υπερασπιστεί λοιπόν αυτή της την απόφαση η οποία είναι πολύ μεγάλη και ίσως καθοριστική πλέον όχι για την φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ αλλά και για την ίδια την υπόσταση και την ύπαρξή του. Χωρίς πολιτικό στίγμα, χωρίς σχέδιο, χωρίς κάποια προγραμματική σύμβαση η οποία να γίνει εκ των προτέρων και όχι να κάνουμε μια κυβέρνηση και εκ των υστέρων να δούμε πού μπορούμε να συμφωνήσουμε νομίζω ότι δημιουργούμε συνθήκες τέλειας ασφυξίας και στο χώρο μας και φοβερής οπισθοδρόμησης. Επειδή το θέμα είναι πολύ σύγχρονο ζήτησα από φίλους μου από τη Γερμανία να με ενημερώσουν πώς λειτούργησε εκεί αυτό το μοντέλο, γιατί σήμερα το επικαλείται το ΠΑΣΟΚ, της συνύπαρξης του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος με το κόμμα της Μέρκελ στην προηγούμενη κυβέρνηση. Κάτι που ίσως να έχουμε από τον Σεπτέμβρη και μετά. Επειδή τα παραδείγματα μιλούν από μόνα τους νομίζω ότι είναι πολιτικά μη αποδεκτό και μη ορθό να αφήνουμε παραμέτρους στο σκοτάδι, όπως τον όρο συμβόλαιο που λένε και οι Γερμανοί δύο κομμάτων να κάνουν κυβέρνηση, τα οποία συμφωνούν με συγκεκριμένα πρόσωπα, σε συγκεκριμένα σημεία, το κάθε κόμμα καταθέτει τις προτάσεις του για συγκεκριμένους τομείς και ορίζουν μέχρι ποιο σημείο θα φτάσουν σε αυτούς. Εδώ δεν υπήρξε συμβόλαιο μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ούτε και παλιότερα, και για αυτό φθάσαμε να έχει γίνει μια τρύπα στο νερό σε ένα χρόνο και όχι μόνο αλλά να πάμε χρόνια πίσω. Δυστυχώς ο κ. Σαμαράς είναι πρωθυπουργός αυτής της κυβέρνησης, κατά την άποψή μου θα πρέπει να ήταν ο τελευταίος που θα έπρεπε να γίνει πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης εθνικού σκοπού, και δυστυχώς δεν υπάρχει πλαίσιο, τώρα δημιουργείται και αν δεν οριστικοποιηθεί και δεν μπουν ρήτρες εφαρμογής του θα μείνει ένα χαρτί, όπως το ίδιο έγινε με την τρικομματική κυβέρνηση, και θα έχουμε μόνο κάποιους υπουργούς να είναι χαρούμενοι που γίνονται υπουργοί μιας κυβέρνησης. Και εδώ θα ήθελα να πω ότι δεν ενστερνίζομαι αυτό που λέγεται από τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ και γενικότερα ότι αυτό το πράγμα έγινε για να γίνουν κάποιοι υπουργοί από το ΠΑΣΟΚ, γιατί με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση σας το λέω ξέρω πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων, κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών, που αρνήθηκαν θέσεις που κατά τα άλλα κάποιοι από αυτούς που κατακρίνουν σήμερα θα τις έπαιρναν τρέχοντας.

Όσο απογοητευμένος αισθάνομαι από τα κόμματα της συγκυβέρνησης άλλο τόσο απογοητεύομαι από τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ

ΠτΘ: Φοβάσθε μήπως μετά το Σεπτέμβρη κοινωνική έκρηξη;
Γ.Π.: Έχω παρακολουθήσει τη συμπεριφορά της κοινωνίας από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης της κρίσης, έχουν δει πολλά τα μάτια μου από τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, έχω υποστεί συγκεκριμένες συμπεριφορές από κάποιους, τότε αντιμνημονιακούς και τώρα μνημονιακους, κάποιων που είναι ακόμη επαναστάτες, κατά την άποψή μου της «φακής», και έχω δυστυχώς την αίσθηση ότι ο χρόνος έχει εξαντληθεί, και παρά το ότι υπάρχει μια άπνοια στην ελληνική κοινωνία, αν δεν υπάρξει μια σοβαρότητα στην διακυβέρνηση, αλλά κυρίως και στην άσκηση της αντιπολίτευσης, τότε πραγματικά ο μόνος δρόμος είναι να υπάρξουν κοινωνικές εκρήξεις, κάτι που σίγουρα δεν είναι καλό για κανένα μας, γιατί οφείλω να σας πω ότι όσο απογοητευμένος αισθάνομαι από την κυβέρνηση και τα κόμματα της συγκυβέρνησης άλλο τόσο απογοητεύομαι από την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να σταθεί στοιχειωδώς στο ύψος των περιστάσεων. Αν το έκανε νομίζω θα είχε πολλές κοινωνικές δυνάμεις μαζί του και μάλιστα σήμερα που επικρατεί η αίσθηση ότι κανείς δεν είναι άξιος να κυβερνήσει αυτή τη χώρα.

Είναι εφικτή η δημιουργία ενός σχεδίου με μετρήσιμα αποτελέσματα

ΠτΘ: Πώς αντιλαμβάνεσθε το κοινωνικό αδιέξοδο;
Γ.Π.: Νομίζω ότι όλοι όσοι ζούμε και κινούμαστε σήμερα έχουμε περιπτώσεις μέσα στις οικογένειές μας, δίπλα μας, περιπτώσεις που τις βλέπουμε στο δρόμο, περιπτώσεις που τις ακούμε, γιατί πλέον, το να υπάρχει ρύθμιση στους λογαριασμούς της ΔΕΗ δεν είναι εξαίρεση αλλά κανόνας, το να υπάρχει αναδουλειά με κατεύθυνση κλεισίματος των επιχειρήσεων, μικρών και μεγάλων, δεν είναι εξαίρεση αλλά είναι η καθημερινή διαπίστωση όλων μας. Η ζωή όλων μας έχει αλλάξει και για αυτό ακριβώς πρέπει να δώσουμε προοπτική, όχι χαζοχαρούμενη, αλλά μέσα από συγκεκριμένο σχέδιο, γιατί, αν κάποτε για εμάς τα πράγματα ήταν αχαρτογράφητα και δεν ξέραμε προς τα πού να πάμε και να σταθούμε, σήμερα είναι πολύ συγκεκριμένα και χαρτογραφημένα. Για αυτό ακριβώς δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί υπάρχει αυτή η εγκληματική ολιγωρία όσων κυβερνούν, σε όποιο κόμμα κι αν ανήκουν, αλλά και αυτών που αντιπολιτεύονται, να δημιουργήσουν συγκεκριμένο σχέδιο λογικό, εφικτό, ώστε να αντιληφθεί η κοινωνία ότι υπάρχει τέλος σε όλα αυτά, και τα αποτελέσματα να είναι μετρήσιμα. Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά τις δυσκολίες ενός τέτοιου εγχειρήματος, αλλά πιστεύω ότι είναι εφικτό και κακώς δεν γίνεται.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.