Γιωργος Κυριτσης: «Σημερα φτιαχνουμε ανθρωπους «ευνουχισμενους», για να ανταποκριθουν σε μια νεα Ελλαδα με μισθους 200 ευρω και με μειωμενη δημοκρατια»
Σε ανοιχτή εκδήλωση στην Κομοτηνή, με θέμα τα πολλαπλά μέτωπα του αυταρχισμού, με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η σημερινή νεολαία, και τα μέσα αντίστασης, που έχει στα χέρια της, συμμετείχε την Πέμπτη ως ομιλητής, προσκεκλημένος της φοιτητικής παράταξης Αριστερή Ενότητα, ο δημοσιογράφος της «Αυγής», κ. Γιώργος Κυρίτσης. Ο κ. Κυρίτσης κατέστησε αρχικά σαφές ότι ο αυταρχισμός δεν είναι το αποτέλεσμα, αλλά αποτελεί ένα εργαλείο, ένα μέσο για να καθυποταχθεί το κομμάτι της νεολαίας που, λόγω ηλικίας, έχει μια πιο ελευθερόφρονα στάση.
«Είναι κυρίως ένα εργαλείο, το οποίο χρειάζεται σε περιόδους κρίσης ώστε να «σπάσει» τη συνέχεια με το παρελθόν και να δημιουργήσει τους καινούργιους ανθρώπους, οι οποίοι είναι πιο κατάλληλοι να ταιριάξουν στα σχέδια που έχουν οι από πάνω για την κρίση», παρατήρησε. «Άρα η σημερινή νεολαία πρέπει να περάσει μέσα από μία διαδικασία αποκοπής από το παρελθόν», επισήμανε, «το οποίο, όσο άθλιο και καπιταλιστικό κι αν ήταν, είναι ένα αντίπαλον δέος σε σχέση με το παρόν. Άρα φτιάχνουμε ανθρώπους «ευνουχισμένους», με «κομμένα φτερά» πολιτικά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά και με μικρότερες απαιτήσεις και για τον εαυτό τους και για το κράτος, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν σε μία νέα Ελλάδα με μισθούς 200 ευρώ και με μειωμένη δημοκρατία». «Για να το κάνεις αυτό, πρέπει όταν είναι μικροί να τους «στρώσεις»», σημείωσε χαρακτηριστικά, «και αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει ο αστισμός αυτή τη στιγμή».
Ο κ. Κυρίτσης διέκρινε επίσης ότι πέρα από την ωμή καταστολή, που γίνεται με τους βασικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους και αποτελεί μια άμεσα αντιληπτή μορφή αυταρχισμού, οι παραπάνω στόχοι επιδιώκεται να επιτευχθούν και με όχημα την εκπαίδευση. «Η αλλαγή προσανατολισμού στην εκπαίδευση στη νέα ελληνική κοινωνία, όπου υπάρχει μια ταξική πόλωση, κι αυτό με κάποιον τρόπο πρέπει να εμπεδωθεί», εξήγησε. «Και εμπεδώνεται με αυταρχικούς τρόπους», προσέθεσε, «ούτως ώστε μετά να είσαι έτοιμος να πας να καλύψεις ανάγκες της αγοράς ως εργαζόμενος χωρίς προσδοκίες, χωρίς δικαιώματα».
Για να αντισταθεί κανείς απέναντι στον αυταρχισμό «χρειάζεται, πέρα από την πολιτική διαδικασία, ο καθένας μόνος του να προσπαθεί να σκέφτεται σε ευρύτερους ιστορικούς κύκλους», σημείωσε ο κ. Κυρίτσης, «να έχουμε στο μυαλό μας αυτό που λέγεται ιστορικότητα». «Δηλαδή ανά πάσα στιγμή να μπορούμε να μηρυκάσουμε», εξήγησε, «και να πούμε «τι έχει γίνει τα τελευταία 5, τα τελευταία 10 χρόνια;», «πού πήγα;», «πώς πήγα από εκεί που ήμουν εκεί που πήγα;», «το ήθελα;», «άλλαξαν τα πράγματα;», «σε ποιο κομμάτι άλλαξαν τα πράγματα εις βάρος μου, με τρόπο που να με αδικεί;».
Ιουλία Ρώσση «Η απάντηση στον αυταρχισμό το σπάσιμο της ανάθεσης, μέσα από τη συλλογική δράση, και μακριά από τη θεωρία του ατομικού δρόμου»
«Εμείς αντιλαμβανόμαστε ότι η νέα γενιά είναι στο στόχαστρο και ότι βιώνουμε τον αυταρχισμό καθημερινά», παρατήρησε η Ιουλία Ρώσση, μέλος της Αριστερής Ενότητας, που έφερε ως παραδείγματα τα τεκταινόμενα στις Σκουριές της Χαλκιδικής και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά και την πιο πρόσφατη υπόθεση με τον Νίκο Ρωμανό. «Πρόταγμά μας ως νεολαία», επισήμανε, «είναι η απάντηση στον αυταρχισμό να γίνει το σπάσιμο της ανάθεσης, μέσα από τη συλλογική δράση, και μακριά από τη θεωρία του ατομικού δρόμου, με δομές αλληλεγγύης και μέσα από κινηματικές διαδικασίες». «Με αφορμή τον Δεκέμβρη του 2008, που σηκώθηκε μια πολύ μεγάλη εξέγερση, η οποία ξεκίνησε από την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από σφαίρα αστυνομικού», κατέληξε, «βγήκε μία άποψη η οποία συνοψίζεται στο ότι η νέα γενιά είναι σε θέση να πάρει τη ζωή της στα χέρια της και να γίνει η γενιά της ανατροπής».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
