Γιωργος Κυμπαριδης, προεδρος δικηγορικου συλλογου ν.Ροδοπης, Ζοφερη η πραγματικοτητα στο χωρο της δικηγοριας

Με την κινητικότητα και τις απολύσεις, οι κυβερνώντες κατάφεραν να στρέψουν την προσοχή μας από θέματα της επικαιρότητας σε θέματα που ταλανίζουν την κοινωνία και τους συμπολίτες μας, εξίσου σημαντικά και ενδιαφέροντα. Όπως επίσης μας έκαναν να ξεχάσουμε προς στιγμήν ότι πέραν της υποχρεωτικής αποχώρησης από το δημόσιο αλλά και τον ιδιωτικό τομέα, από μία θέση εργασίας, υπάρχει και η εθελούσια αποχώρηση, αυτή στην οποία κάποιος αποφασίζει την «έξοδό» του από ένα επάγγελμα ο ίδιος, εξαναγκαζόμενος και πάλι από τις συνθήκες που επικρατούν στην κοινωνία και στον συγκεκριμένο τομέα.

Ένας από τους επαγγελματικούς κλάδους στην Ελλάδα, στον οποίο το φαινόμενο αυτό γίνεται όλο και πιο συχνό πλέον είναι ο κλάδος της δικαιοσύνης και συγκεκριμένα των δικηγόρων, καθώς οι μηδενικές παραστάσεις και τα ελάχιστα συμβόλαια, λόγω του παγώματος των αγοραπωλησιών που έχει επιφέρει η οικονομική κρίση, περιγράφουν την πραγματικότητα πολλών δικηγόρων της χώρας και κυρίως νέων.

Για την σημερινή πραγματικότητα του κλάδου των δικηγόρων, τα προβλήματα αλλά και τους πιθανούς τρόπους αντιμετώπισής τους, μίλησε στην εκπομπή «Με το Ν και με το Β» και στους Νατάσσα Βαφειάδη και Νίκο Βαβατσικλή, ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου ν.Ροδόπης κ. Γιώργος Κυμπαρίδης.

Ο λόγος στον Γιώργο Κυμπαρίδη…

ΠτΘ: Στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και αφορούν στην Αθήνα κάνουν λόγο για συρρίκνωση του αριθμού των παραστάσεων για τους δικηγόρους, οι οποίοι εκπέμπουν sos. Τι ισχύει στη Ροδόπη;
Γ.Κ.: Ο δικηγορικός σύλλογος Ροδόπης λόγω του γεγονότος ότι βρίσκεται στην περιφέρεια δεν έχει να κάνει με το ίδιο ακριβώς μέγεθος, ή τουλάχιστον τα ίδια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο δικηγορικός σύλλογος της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης αντίστοιχα, εφόσον οι πληθυσμιακές συνθέσεις είναι εντελώς διαφορετικές. Πραγματικά υπάρχει μια ζοφερή πραγματικότητα στο χώρο της δικηγορίας, ουσιαστικά μετά την υπογραφή των μνημονίων στη χώρα μας, η οποία βέβαια δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστους και τους δικηγόρους. Τα στοιχεία τα οποία υπάρχουν σχετικά με τον αριθμό των παραστάσεων και στα συμβόλαια αλλά και στις αστικές υποθέσεις δίνουν μια αντιφατική εικόνα. Όσον αφορά στα συμβόλαια θα σας πω ότι στατιστικά αυτά που είχαν υπογραφεί για παράδειγμα το 2012 στο Δικηγορικό Σύλλογο Ροδόπης, ήταν περίπου 330, και αυτό βέβαια σήμαινε στην πράξη την παρουσία δύο δικηγόρων από την πλευρά του αγοραστή και από την πλευρά του πωλητή. Φέτος βαδίζουμε πλέον στον έβδομο μήνα του 2013, και τα συμβόλαια που έχουν υπογραφεί στο Δικηγορικό Σύλλογο Ροδόπης είναι 18. Σε ποσοστό η μείωση είναι πάνω από 95%. Αυτό βέβαια αυτονόητα σημαίνει ότι διαλύθηκε εν τοις πράγμασι και το κοινό ταμείο των δικηγόρων του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης. Δεν υπάρχει δηλαδή αυτό που εμείς είχαμε δημιουργήσει ως δικηγορικός σύλλογος πριν πολλά χρόνια, ως κοινό ταμείο, το οποίο είχε το χαρακτήρα της αλληλεγγύης, δηλαδή αλληλεγγύη προς τα υπόλοιπα μέλη του συλλόγου με τη συνεισφορά όλων σε ένα κοινό ταμείο. Αυτό λοιπόν διαλύθηκε και αυτομάτως όλοι οι συνάδελφοι δεν έχουν αυτό το «προνόμιο» να έχουν την αλληλεγγύη των υπολοίπων συναδέλφων τους.
Στον αριθμό των παραστάσεων που αφορά στα δικαστήρια υπάρχει μια ιδιομορφία λόγω του γεγονότος ότι το 2012 οι δικηγορικοί σύλλογοι και οι δικηγόροι απείχαν κατά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του έτους αυτού. Δεν μπορεί λοιπόν σαφώς να καταγράψουμε τον αριθμό των παραστάσεων και πώς αυτές μειώθηκαν ή αυξήθηκαν. Εγώ θα έλεγα ότι αυξήθηκαν όμως εν προκειμένω, γιατί αυξήθηκαν και οι υποθέσεις και αυτό γίνεται κατανοητό από το γεγονός ότι έχουμε φορολογικά αδικήματα τα οποία το 2012 δεν υφίσταντο και δεν υπήρχαν και οι ποινικές διώξεις, τα αυτόφωρα, τα οποία είναι σε καθημερινή βάση πλέον. Αυτό δίνει μια εικόνα ότι αυξήθηκαν μεν οι παραστάσεις όμως αυτές οι παραστάσεις κατ’ αρχήν αφορούν στο συγκεκριμένο αριθμό δικηγόρων και κατά δεύτερο λόγο αφήνουν απ’ έξω ανθρώπους, νέους κυρίως, οι οποίοι δεν έχουν πραγματικά ούτε μια παράσταση στο δικηγορικό σύλλογο.

Ντρέπομαι για αυτή την κατάσταση την οποία δημιούργησε η ατολμία της εκάστοτε κυβέρνησης να μειώσει τον αριθμό των εισακτέων στις νομικές σχολές της χώρας

ΠτΘ: Αυτή ακριβώς θα ήταν και η επόμενη ερώτησή μου, για το δυσοίωνο μέλλον αλλά και παρόν που αντιμετωπίζουν οι νέοι δικηγόροι…
Γ.Κ.: Είναι εξαιρετικά λυπηρό για ανθρώπους που έχουν επιστημονική κατάρτιση, ξεκινούν τη σταδιοδρομία τους με τις προϋποθέσεις και τα όνειρα που έχει κάθε νέος και βλέπουν πραγματικά να μουχλιάζουν στα γραφεία τους ή στα σπίτια τους. Γιατί πολλοί από τους νέους συναδέλφους δεν μπορούν να διατηρήσουν δικά τους γραφεία και ασκούν την δικηγορία είτε συνεργαζόμενοι με άλλα γραφεία δικηγόρων που είναι παλιότεροι, είτε δηλώνουν πλέον ως έδρα της απασχόλησής τους το σπίτι τους. Προσωπικά ντρέπομαι για αυτή την κατάσταση την οποία βέβαια δημιούργησε μια παθογένεια πολιτική ή μάλλον η ατολμία της εκάστοτε κυβέρνησης να μειώσει τον αριθμό των εισακτέων στις νομικές σχολές της χώρας παράγοντας υπό τη μορφή «κιμά», κάτι που έχω ξαναπεί, ανθρώπους νέους σε μια παραγωγική διαδικασία η οποία δεν μπορεί να τους απορροφήσει. Αυτό βέβαια θεωρώ ότι είναι ένας από τους πολύ σημαντικούς λόγους, χωρίς βέβαια να μην επωμίζομαι και εγώ, ως πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της Ροδόπης, την δική μας ευθύνη ως συνδικαλιστές στο να μπορέσουμε να θέσουμε ένα φραγμό ο οποίος δεν θα ενείχε το στοιχείο της κακίας αλλά της προστασίας στους ανθρώπους που έβγαιναν στην παραγωγική διαδικασία και θα μπορούσαν να απορροφηθούν, δηλαδή να έχουν δουλειά. Αυτό δεν συνέβη και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Στην οικονομική κρίση την οποία βιώνουμε οι άνθρωποι που έρχονται με τόσα όνειρα και προσδοκίες σε ένα χώρο ο οποίος θεωρούσε τουλάχιστον κατά γενική ομολογία ο κόσμος ότι αποτελεί ένα από τα επαγγέλματα που μπορούν να διασφαλίσουν μια ευχέρεια του να μπορεί να ζήσει καλύτερα κάποιος, να αντιλαμβάνονται τελικώς ότι η επιλογή τους δεν ήταν αυτή που πίστευαν ή ονειρευόντουσαν.

Θα έπρεπε να εξηγηθεί από τους κυβερνώντες ποιο είναι το status και ποιες είναι οι δομικές συνθήκες που υπάρχουν στην άσκηση της δικηγορίας στη χώρα

ΠτΘ: Τα μέτρα ψήφισαν βουλευτές που κατά ένα μεγάλο μέρος ήταν νομικοί. Πώς το σχολιάζετε;
Γ.Κ.: Μου κάνει τρομερή εντύπωση το γεγονός ότι συνάδελφοι δικηγόροι οι οποίοι κατά τεκμήριο θα έπρεπε να γνωρίζουν ποιες είναι οι ιδιομορφίες άσκησης του δικηγορικού λειτουργήματος ψήφισαν αυτά τα μέτρα, διότι λογική δεν παράγουν. Να μην κοροϊδευόμαστε, καθημερινά, όχι μόνο με τα μνημόνια, αλλά και τα μέτρα που λαμβάνονται εδώ και τρία χρόνια δεν έχουν καμία λογική. Όλοι οραματιζόμαστε την ανάπτυξη η οποία όμως δεν έρχεται με αυτά τα οποία ψηφίζονται και αποφασίζονται από τις κυβερνήσεις. Ίσα – ίσα θα έλεγα ότι έχουμε βαθιά ύφεση και όσο τουλάχιστον είμαι γνώστης η ανεργία ανεβαίνει όλο και περισσότερο. Στον κλάδο λοιπόν τον δικηγορικό θεωρώ ότι ήταν λάθος η λογική και αν το θέλετε διαφορετικά, όσο κι αν υπήρχε πίεση από την τρόικα για τη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων, θα έπρεπε να εξηγηθεί από τους κυβερνώντες ποιο είναι το status και ποιες είναι οι δομικές συνθήκες που υπάρχουν στην άσκηση της δικηγορίας στη χώρα. Γιατί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες για παράδειγμα στην Ιρλανδία ή και στην Ισπανία προσφάτως οι δικηγορικές εταιρείες μπορούν να έχουν τα πάντα μέσα, δηλαδή μπορούν να έχουν ένα λογιστή, ένα συμβολαιογράφο, ένα έμπορο, οτιδήποτε, χάνοντας όμως την ιδιότητα ή τη λειτουργική που έχει το επάγγελμα του δικηγόρου.

Οι οριζόντιες λογικές, των όποιων μέτρων λαμβάνονται από την κυβέρνηση, ενέχουν το στοιχείο της αδικίας, πέραν του γεγονότος ότι παραβιάζουν μια πολύ βασική αρχή του συντάγματός μας

ΠτΘ: Ένα μέτρο που έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους οι δικηγόροι στην Ελλάδα αφορά στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο. Αίτημα ουσιαστικά είναι ο εξορθολογισμός της φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών και επομένως και των δικηγόρων. Ποια είναι η άποψή σας;
Γ.Κ.: Η αντίρρηση την οποία εκφράζουν οι δικηγόροι συνίσταται κατ’ αρχήν στις διατάξεις του συντάγματος σύμφωνα με τις οποίες ο κάθε Έλληνας πολίτης είναι υποχρεωμένος να συνεισφέρει στο κράτος και φορολογικά και με την εισφορά του στα ασφαλιστικά ταμεία ανάλογα με την οικονομική του κατάσταση. Συνεπώς οι οριζόντιες λογικές, το ότι λαμβάνονται μέτρα χωρίς κριτήρια τα οποία προσδιορίζουν τις υποχρεώσεις του καθενός, κατ’ αρχήν ενέχουν το στοιχείο της αδικίας, πέραν βεβαίως του γεγονότος ότι παραβιάζουν μια πολύ σημαντική και βασική αρχή του συντάγματός μας. Άρα θεσμικά οι δικηγόροι και οι δικηγορικοί σύλλογοι υποχρεούνται να αντιδράσουν όταν παραβιάζεται κατάφωρα η όποια διάταξη του συντάγματος. Νομίζω ότι θα βιώσουμε στο επόμενο χρονικό διάστημα, χωρίς να είμαι απαισιόδοξος, ίσως απλά θεωρώ ότι έχω το στοιχείο του ρεαλισμού με αυτά που βλέπω, δύσκολες καταστάσεις. Και αυτό συνίσταται στην οριζόντια λογική των όποιων μέτρων λαμβάνονται. Και στα ασφαλιστικά ταμεία θα έλεγα και εκεί υπάρχει αίτημα του δικηγορικού κόσμου, οι ασφαλιστικές εισφορές να μπορούν να προσαρμόζονται ανάλογα με την ικανότητα και τη δυνατότητα την οικονομική που έχει ο κάθε ασφαλισμένος.

Στόχος της επιβολής οικονομικών μέτρων, η μείωση του αριθμού των δικηγόρων στα ελάχιστα επίπεδα

ΠτΘ: Αυτό ίσως είναι και ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος σας και αφορά στις πολύ μεγάλες ασφαλιστικές εισφορές. Υπάρχουν συνάδελφοί σας που παραιτούνται γιατί αδυνατούν να τις πληρώσουν.
Γ.Κ.: Βεβαίως είναι έτσι όπως το λέτε και προσθέτω για πληροφόρησή σας ότι από το Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω από τον πρόεδρο κ. Αδαμόπουλο, είχαμε παραιτήσεις 1.200 δικηγόρων. Αυτό είναι μεγάλος αριθμός. Η Αθήνα αριθμεί περίπου 22.000 δικηγόρους. Αυτό σημαίνει ότι η στόχευση η οποία υπάρχει αυτή τη στιγμή, με επιβολή οικονομικών μέτρων γιατί δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, είναι η μείωση του αριθμού των δικηγόρων στα ελάχιστα επίπεδα.

ΠτΘ: Και φυσικά επηρεάζεται και η βιωσιμότητα των ταμείων.
Γ.Κ.: Σε αυτά τα συμβόλαια που σας είπα ότι υπογράφηκαν πέρσι και φέτος ένα ποσοστό από αυτά τα χρήματα τα οποία λαμβάνονται για την υπογραφή τους, 10%, πού είναι σημαντικό ποσοστό εισέρρεε στο ταμείο Νομικών και δεν αφορούσε την ασφάλιση μόνο των δικηγόρων, αλλά τη σύνταξή τους, την σύνταξη των δικαστικών επιμελητών, των συμβολαιογράφων αλλά και των δικαστών και εισαγγελέων. Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν ότι με την κάθετη πτώση που έχουμε σήμερα πόσο πολύ δυσχεραίνεται η δυνατότητα του Ταμείου Νομικών να καταβάλλει συντάξεις. Νομίζω ότι στη λογική που έχουμε εμείς κατά τη διάρκεια μιας δημόσιας κουβέντας, δεν είναι τόσο δύσκολο να γίνει αντιληπτή από ανθρώπους που κινούν τα νήματα της εξουσίας.

Οι τρόποι αντίδρασής μας είναι πλέον μόνο νομικοί

ΠτΘ: Το 2012 όπως είπατε κατά ένα μεγάλο διάστημα ως κλάδος απείχατε από τα καθήκοντά σας. Υπάρχουν άλλοι τρόποι αντίδρασης;
Γ.Κ.: Αυτό το οποίο έχουμε δει και σαν συνδικαλιστικό όργανο στην Ολομέλειά μας είναι ότι πραγματικά καταλήγουμε πάντα στην αποχή. Η αποχή τελικώς δεν φαίνεται ότι ενόχλησε. Υπήρξε κάποια πίεση αλλά δεν ενόχλησε περισσότερο θα έλεγα ότι δημιούργησε άθλιες συνθήκες διαβίωσης σε δικηγόρους. Έχουμε κάνει ήδη προσφυγές, όπως είναι γνωστό ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, πρωτοστάτησε στην προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της αντισυνταγματικότητας του πρώτου Μνημονίου έτσι ώστε να μπορέσουν να ανατραπούν αυτές οι έννομες σχέσεις που δημιουργήθηκαν με τη λήψη αποφάσεων τόσο σε επίπεδο νομοθεσίας αλλά και από Προεδρικά Διατάγματα ή οτιδήποτε άλλο έχει εκδοθεί. Οι προσπάθειές μας έπεσαν στο κενό διότι απορρίφθηκαν αυτές οι προσφυγές. Προσφάτως και μου κάνει σοβαρή εντύπωση το ΣτΕ εξέδωσε άλλη μια απόφαση που κατά την άποψή μου παραβιάζει το Σύνταγμα και αφορά στην αντιμετώπιση της απόλυσης ή τη μείωση των μισθών ως συνταγματική. Όλα αυτά νομίζω ότι συνθέτουν ένα τοπίο το οποίο φέρνει σε αδιέξοδο και τους νομικούς αλλά πολύ περισσότερο βέβαια τον απλό πολίτη. Οι τρόποι λοιπόν αντίδρασης είναι μόνο νομικοί. Εκεί λοιπόν εναπόκειται στη γενναιότητα ή στην ανεξαρτησία, που πραγματικά όλοι θέλουμε, της δικαιοσύνης, να δει τα πράγματα από αυτή την σκοπιά που επιθυμεί ο κάθε νομικός, από τη σκοπιά του δικαίου.

Σε επίπεδο αναμόρφωσης της δικαιοσύνης ο Καλλικράτης θα μπορούσε να συμβεί, αν υπήρχαν οι υποδομές

ΠτΘ: Κλείνοντας κ. Κυμπαρίδη θα ήθελα να σας ρωτήσω σχετικά με τους ψίθυρους που υπάρχουν για εφαρμογή του Καλλικράτη στη δικαιοσύνη.
Γ.Κ.: Είναι ένα σχέδιο το οποίο βρίσκεται στα συρτάρια του υπουργείου δικαιοσύνης από παλιά. Για λόγους μείωσης του λειτουργικού κόστους, γίνεται ένας λόγος για την συγχώνευσης πρωτοδικείων στην χώρα, στις έδρες όπου υφίστανται εφετεία ή αν το θέλετε διαφορετικά μπορεί να γίνει μία διάσπαση, να υπάρχουν δηλαδή συγχωνεύσεις πρωτοδικείων όμορων νομών, πολύ κοντινών και να έχουμε αυτό το φαινόμενο του Καλλικράτη στη δικαιοσύνη. Εγώ θεωρώ ότι σε επίπεδο αναμόρφωσης της δικαιοσύνης αυτό θα μπορούσε να συμβεί, αν υπήρχαν οι υποδομές, αν υπήρχε ο κατάλληλος αριθμός δικαστικών υπαλλήλων και φυσικά να υπήρχαν οι αντίστοιχες υποδομές ηλεκτρονικά. Τώρα με ένα πρόγραμμα του ΕΣΠΑ που τρέχει, με φορέα εκτέλεσης αυτού του προγράμματος στον δικηγορικό σύλλογο Αθήνας, θα δίνεται η δυνατότητα, ήδη πιλοτικά ξεκίνησε, της ηλεκτρονικής κατάστασης και υπογραφής του δικογράφου ηλεκτρονικά. Αυτό μπορεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα για τον συνάδελφο ο οποίος βρίσκεται μακριά από την έδρα του πρωτοδικείου που θέλει να καταθέσει, να το κάνει με ηλεκτρονικό τρόπο. Όμως στο ποινικό επίπεδο, δεν μπορούμε να έχουμε μία συρρίκνωση και μία στέγαση της εισαγγελίας για παράδειγμα στην έδρα όπως αυτή θα οριστεί της περιφέρειας, μια και η φυσική παρουσία τουλάχιστον στο ποινικό δίκαιο ενός εισαγγελέα είναι αυτή που μπορεί να διασφαλίσει και την κοινωνική ειρήνη αλλά και την άμεση λήψη μέτρων σε περίπτωση που έχουμε εγκληματικότητα. Εκεί είμαι κάθετα αντίθετος, τουλάχιστον στο κομμάτι του ποινικού θεωρώ ότι θα πρέπει να υπάρχει ο εισαγγελέας σε κάθε πρωτοδικείο έτσι όπως αυτά υφίστανται μέχρι σήμερα, ώστε να μπορεί να επιλαμβάνεται άμεσα σε περιπτώσεις που πραγματικά είναι επιτακτική ανάγκη να έχει άμεσα αντανακλαστικά και να λειτουργήσει άμεσα. Δεν μπορεί λοιπόν με τα χαιρετίσματα που λέμε, να γίνεται η όποια διαδικαστική πράξη στο κομμάτι του ποινικού, θα πρέπει να υπάρχει η άμεση παρέμβαση του εισαγγελέως που θα έχει και φυσική παρουσία αν αυτό απαιτείται.

Ο νέος Κώδικας Δικηγόρων

ΠτΘ: Κατατέθηκε και ο νέος Κώδικας. Τι αλλαγές επιφέρει;
Γ.Κ.: Οι αλλαγές που επήλθαν με το σχέδιο αυτό εξ όσων γνωρίζω μια και σε ορισμένα κομμάτια του συμμετείχα και εγώ, δηλαδή στην πρώτη ουσιαστικά εργασία που έγινε για να αλλάξουν οι διατάξεις του Κώδικα είχα οριστεί ως μέλος της Επιτροπής Βροντάκη με υπουργό δικαιοσύνης τον κ. Παπαϊωάννου στην επεξεργασία των ΠΔ που πρέπει να εκδοθούν για να εναρμονιστεί η εθνική νομοθεσία με τις ευρωπαϊκές νομοθεσίες αλλά και με το μνημόνιο, έχουν να κάνουν και με το ζήτημα των αμοιβών τους αλλά πολύ περισσότερο υπάρχουν διατάξεις στις οποίες καταφέραμε και το λέω με περηφάνια μια και στην Επιτροπή που ετοίμασε το σχέδιο συμμετείχαν πολλοί αξιόλογοι συνάδελφοι, πράγμα πολύ σημαντικό που ανήκουν σε δικηγορικούς συλλόγους και της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, με τις οποίες αλλάζουν και η αμοιβή των δικηγόρων, υπάρχουν διατάξεις με τις οποίες αλλάζει το πειθαρχικό δίκαιο των δικηγόρων όπου πάμε σε μια λογική που θα είναι καλύτερη υπό την έννοια ότι θα καθορίζονται με αντικειμενικό τρόπο και χωρίς εξαρτήσεις τα μέλη του πειθαρχικού συμβουλίου σε επίπεδο εφετειακών συλλόγων. Γίνεται λόγος επίσης ότι η ολομέλεια των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων της χώρας θα έχει την ιδιότητα του νομικού συμβούλου του κράτους. Και αυτό βέβαια σημαίνει ότι θα έχει άμεση παρέμβαση σε οποιοδήποτε νομοθέτημα ψηφίζεται στη βουλή, σε οποιοδήποτε σχέδιο νόμου, σε ότι αφορά τη συνταγματικότητά του και θα λειτουργεί και ως νομικός σύμβουλος του κράτους. Περαιτέρω βέβαια θα παρέχεται η δυνατότητα στην ολομέλεια των προέδρων και όχι στον κάθε δικηγορικό σύλλογο ξεχωριστά να παρεμβαίνει σε δίκες, έτσι ώστε να μπορεί να έχει ένα πιο ευέλικτο ρόλο και να μπορεί να στηρίζει και θεσμικά και ουσιαστικά τις διατάξεις του συντάγματος και όλες τις υπόλοιπες ισχύουσες διατάξεις. Τέλος ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι κανένας δεν θα μπορεί ο εκάστοτε πρόεδρος ενός δικηγορικού συλλόγου να είναι υποψήφιος πάνω από δύο φορές συνεχόμενα. Από δω και στο εξής βέβαια γιατί οι διατάξεις αυτές δεν έχουν αναδρομική ισχύ, ισχύουν από την στιγμή της ψηφίσεως και μετά. Αυτό θα μπορεί να το πράξει εφόσον παρέλθει μία μικρή περίοδος και το επιθυμεί. Για να υπάρχει ένα στοιχείο δημοκρατίας, έτσι ώστε να αναδεικνύονται και άλλα πρόσωπα και να μην αποτελεί μία καρέκλα εξουσίας για όποιον έχει την φιλοδοξία να είναι πρόεδρος σε έναν δικηγορικό σύλλογο. Άλλωστε είναι και σαθρό φαινόμενο θα έλεγα ότι υπάρχει μία καθεστωτική αντίληψη γύρω από τα πράγματα. Δεν θα πρέπει να δημιουργούνται στάνταρτς. Όσο άξιος και αν είναι ο άλλος, νομίζω ότι πρέπει να βάλουμε ένα όριο, έναν φραγμό, και νομίζω ότι έτσι αναδεικνύεται και το σύνολο των μελών ενός δικηγορικού συλλόγου και οι δυνατότητες και οι φιλοδοξίες βέβαια που έχει ο καθένας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.