Γιωργος Κατρουγκαλος, ευρωβουλευτης του ΣΥΡΙΖΑ «Εξαιρετικα ανευθυνη για την εθνικη θεση της χωρας η κινηση του πρωθυπουργου να επαναφερει τον ορο Grexit»
Είναι πλέον γεγονός ότι ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών θα διεξαχθεί στις 17 Δεκεμβρίου. Συζητήσεις επί συζητήσεων, προτάσεις επί προτάσεων, ονοματολογία και λοιπές λεπτομέρειες έχουν πάρει «φωτιά» αυτές τις ημέρες με αποτέλεσμα να επικρατεί σύγχυση όχι μόνο στα πολιτικά γραφεία των κομμάτων αλλά και σε μεγάλο αριθμό συμπολιτών. Αναζητώντας απαντήσεις στα πολιτικά ερωτήματα της εποχής απευθυνθήκαμε λοιπόν στον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, με το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, κ. Γιώργο Κατρούγκαλο, συνταγματολόγο επί πολλά χρόνια στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, ο οποίος συμμετείχε στην εκπομπή «Komo Sapiens» των Νίκου Μαλαμά και Ελίνας Ζωιτάκη, σε μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης για τις προεδρικές εκλογές και την κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία.
«Πάντοτε η σωτηρία της χώρας πρέπει να είναι το προσωπικό και πολιτικό μέλημα του καθενός από εμάς»
ΠτΘ: Ξεκινώντας τη συζήτηση μπορείτε να μας εξηγήσετε τη διαδικασία της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας(ΠτΔ);
Γ.Κ: Το σύνταγμα προβλέπει ουσιαστικά 6 φάσεις, στις 3 πρώτες από τις οποίες επιδιώκεται να έχουμε τη μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση ψήφων. Στην πρώτη ψηφοφορία αυτή που θα γίνει την ερχόμενη Τετάρτη, το Σύνταγμα απαιτεί τα 2/3 των βουλευτών, του συνόλου αυτών και δε μας αφορούν αυτοί που θα απουσιάζουν, όπως για παράδειγμα οι χρυσαυγίτες βουλευτές που βρίσκονται στη φυλακή. Άλλωστε και αυτοί εξακολουθούν να έχουν τυπικά την ιδιότητα του βουλευτή, καθώς δεν έχουν εκπέσει. Για να έχουμε εκλογή, λοιπόν, του ΠτΔ από την πρώτη φάση χρειαζόμαστε 200 ψήφους. Αν αυτό δεν επιτευχθεί μέσα σε 5 μέρες πραγματοποιείται δεύτερη ψηφοφορία στην οποία επιδιώκεται ο ίδιος αριθμός, και αν και πάλι αυτή αποβεί άκαρπη, ακολουθεί τρίτη και τελευταία μετά από άλλες 5 ημέρες, στην οποία αυτή τη φορά χρειάζονται 180 ψήφοι (3/5 βουλευτών). Στην περίπτωσή μας, αυτή θα πραγματοποιηθεί στις 29 Δεκεμβρίου. Το Σύνταγμα προβλέπει ότι αν δε συγκεντρωθούν αυτές οι 180 ψήφοι διαλύεται η Βουλή, προκηρύσσονται εκλογές και ακολουθούν άλλες 3 προσπάθειες στην καινούρια Βουλή. Η πρώτη ψηφοφορία απαιτεί 180 ψήφους, επιδιώκεται δηλαδή και πάλι η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση γύρω από το πρόσωπο του ΠτΔ. Στη δεύτερη αρκούν 151 ψήφοι, δηλαδή η απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών της Βουλής και στην τρίτη και τελευταία αρκείται το Σύνταγμα σε σχετική πλειοψηφία, χωρίς να ορίσει συγκεκριμένο αριθμό ψήφων.
ΠτΘ: Προσωπικά πιστεύετε ότι θα βρεθούν οι «πολυπόθητοι» 180 βουλευτές;
Γ.Κ: Προσωπική μου πρόβλεψη είναι ότι είναι πια προφανές ότι δε θα συμπληρωθεί ο αριθμός των 180. Το λέω αυτό, έχοντας υπ’ όψιν και τις αντιδράσεις των δύο κομμάτων της ελάσσονος αντιπολίτευσης που έχουν τοποθετηθεί κατά της εκλογής και φαίνεται ότι μέχρι στιγμής είναι συμπαγή τα κόμματα αυτά χωρίς διαφοροποιήσεις, αλλά και από τις πρώτες αντιδράσεις ανεξάρτητων βουλευτών από αυτούς που φαινόταν ότι θα ψήφιζαν, όπως για παράδειγμα η κ. Μάρκου που ψήφισε τον προϋπολογισμό και τον κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος από την πρώτη στιγμή είπε σε εμένα ότι θεωρεί εκβιαστικό το δίλημμα και δεν πρόκειται να συναινέσει. Νομίζω ότι πάμε για εκλογές και προσωπική μου άποψη είναι ότι αυτό είναι θετικό για τη χώρα γιατί έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα το βασικό πολιτικό διακύβευμα δεν είναι τόσο το πρόσωπο του ΠτΔ, παρά τη σοβαρότητα που έχει αυτό το πολιτικό ζήτημα, αλλά το αν θα συνεχιστεί ή όχι αυτή η πολιτική λιτότητα που διαλύει τη χώρα. Πάντοτε η σωτηρία της χώρας πρέπει να είναι το προσωπικό και πολιτικό μέλημα του καθενός από εμάς.
«Ένας μονοκομματικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν εξασφαλίζει τα εχέγγυα που επιθυμεί το Σύνταγμα»
ΠτΘ: Αναφέρατε τον όρο «εκβιαστικό δίλημμα». Το τελευταίο διάστημα που γίνεται συζήτηση για το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας πολλοί μιλούν για εκβιασμό της αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση σχετικά με την εκλογή του. Είναι στα πλαίσια του Συντάγματος αυτή η «απειλή» κι αυτός ήταν ο λόγος που το Σύνταγμα απαιτεί τη διάλυση της Βουλής αν δεν εκλεγεί ΠτΔ;
Γ.Κ: Η αρχική πρόβλεψη του Συντάγματος ήταν για να υπάρχει η ευρύτερη δυνατή συναίνεση γύρω από το πρόσωπο του ΠτΔ. Το πολίτευμα, όμως, είναι κάτι ζωντανό και δεν αποτυπώνεται μόνο σε αυτό που ήταν στις υποθέσεις του συνταγματικού νομοθέτη, όταν έγραφε το Σύνταγμα. Η εξέλιξη, λοιπόν, του πολιτεύματος και της συνταγματικής ζωής διαμόρφωσε μια άλλη πρακτική η οποία δίνει τη δυνατότητα στη Βουλή –πρακτικά στην αντιπολίτευση- όταν φαίνεται ότι υπάρχει προφανής αναντιστοιχία της κυβέρνησης με το εκλογικό σώμα, να μπορεί να επισπεύσει τη διαδικασία των εκλογών. Αυτό έγινε το 2009 με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ. Λιγότερο γνωστό είναι και το 1990, οπότε και η ΝΔ ουσιαστικά προκάλεσε εκλογές μη καταθέτοντας την υποψηφιότητα του ιδρυτή της, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, παρά μόνο μετά τη διάλυση της Βουλής στο δεύτερο γύρω των προεδρικών εκλογών. Εγώ θεωρώ ότι δεν πρέπει να γίνεται κατάχρηση αυτής της δυνατότητας που έχει η αντιπολίτευση, αλλά όταν πράγματι το πολιτικό διακύβευμα έχει τόσο σημαντικές διαστάσεις όσο έχει τώρα, είναι όχι απλά δικαίωμα αλλά υποχρέωση της αντιπολίτευσης να αξιοποιεί τη δυνατότητα που της προσφέρει το Σύνταγμα να μπορεί να προκαλέσει εκλογές.
ΠτΘ: Σε περίπτωση που η κυβέρνηση πέσει και έχουμε την εκλογή νέας, αυτή μπορεί να εκλέξει μόνο με τη δυναμική των βουλευτών της ΠτΔ; Έχει συνεπώς την ελευθερία να επιλέξει ένα άτομο χωρίς τη συναίνεση των υπολοίπων κομμάτων; Αυτό πιστεύεται είναι Συνταγματικά ορθό;
Γ.Κ: Αυτό πρέπει να αποφευχθεί. Πρέπει να γίνει προσπάθεια ο ΠτΔ να εκλεγεί με τη συναίνεση περισσοτέρων κομμάτων, ει δυνατόν όλης της Βουλής. Το ιδανικό κατά τη γνώμη μου είναι από την πρώτη ψηφοφορία του δευτέρου γύρου (που χρειάζονται 180 ψήφοι) να έχουμε Πρόεδρο, γιατί πράγματι ένας μονοκομματικός ΠτΔ δεν εξασφαλίζει τα εχέγγυα που επιθυμεί το Σύνταγμα. Αυτό προϋποθέτει συμφωνία στα πρόσωπα, κάτι που δεν είναι δύσκολο να υπάρξει. Προϋποθέτει ακόμη ότι πρέπει να ξεπεράσουμε κάτι που δε φαίνεται από τα πρώτα δείγματα, ένα προεκλογικό γύρο προεκλογικής εκστρατείας. Βλέπω ότι επαναφέρεται το παλιό οπλοστάσιο του φόβου, μια κατάσταση παράδεισου- κόλασης, φωτός- σκότους σε αυτές τις εκλογές, ότι θα αδειάσουν τα ΑΤΜ αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι η χώρα θα αποχωρήσει από την Ευρωζώνη… Είναι προφανές ποιος θέλει να δημιουργήσει τέτοιου είδους κλίμα στις εκλογές, αυτός που βρίσκεται πίσω στις δημοσκοπήσεις και θέλει μέσω της έντασης να κρατήσει τον κόσμο του, δηλαδή ο κ. Σαμαράς. Αν διαμορφωθεί ένα τέτοιο κλίμα πολύ δύσκολα θα μπορέσουμε να φτάσουμε σε αυτό το ιδανικό που σας περιέγραψα πριν, δηλαδή τη συναινετική εκλογή προέδρου μετά τις εκλογές.
ΠτΘ: Ο Σταύρος Δήμας είναι το πρόσωπο το οποίο η κυβέρνηση πρόκειται να προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πώς κρίνετε αυτή την επιλογή;
Γ.Κ: Είναι ένας σοβαρός, συντηρητικός άνθρωπος για τη θητεία του οποίου ως επιτρόπου το 1998 έχουν να πουν καλά λόγια. Παραμένει, όμως, ένας υποψήφιος που εκφράζει συντηρητικές πολιτικές, με αυτές ανδρώθηκε, αντιπρόεδρος της ΝΔ είναι. Κατά τη γνώμη μου είναι μια αμυντική πολιτική επιλογή του πρωθυπουργού, από την άποψη ότι δεν επέλεξε ένα πρόσωπο που έχει διεισδυτικότητα σε άλλους χώρους, αλλά έναν καθαρόαιμο συντηρητικό πολιτικό, που βασική στόχευση που φαντάζομαι ότι έχει είναι να συσπειρώσει το χώρο. Μια αμυντική κίνηση ενόψει της ήττας που έρχεται ώστε να μπορέσει ο πρωθυπουργός να ελέγξει το κόμμα μετεκλογικά.
«Οι δύο πυλώνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η απομάκρυνση από τις μνημονιακές πολιτικές και η αποδιαπλοκή// ο νέος Πρόεδρος δεν πρέπει να είναι εχθρικός απέναντι σε αυτές τις πολιτικές»
ΠτΘ: Αν, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει κυβέρνηση και πρέπει να προτείνει κάποιον για ΠτΔ, εσείς πώς θα σκιαγραφούσατε αυτό το πρόσωπο; Ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει σήμερα ένας ΠτΔ;
Γ.Κ: Προκειμένου να υπάρξει συναίνεση δε θα απέκλεια να είναι κι ένας πολιτικός που να προέρχεται από τη συντηρητική παράταξη. Φτάνει να έχει στοιχεία σοβαρότητας και να μην έχει σκοπό να είναι εμπόδιο στην τεράστια μεταρρυθμιστική προσπάθεια που θα πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τη δική μου άποψη, η απομάκρυνση από τις μνημονιακές πολιτικές είναι ένας από τους δύο πυλώνες που πρέπει να έχει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο άλλος είναι η αποδιαπλοκή, να σπάσει δηλαδή αυτό το σύστημα συμφερόντων που κυβερνά τη χώρα. Θα πρέπει να έχει εξασφαλιστεί ότι ο ΠτΔ δε θα είναι εχθρικός σε καμία από αυτές τις δύο προοπτικές. Αν, λοιπόν, στις δύο αυτές πολιτικές μπορεί να συναινέσει ένα πρόσωπο που προέρχεται από το συντηρητικό χώρο, γιατί όχι; Αυτά προϋποθέτουν, όμως, ένα κλίμα συναίνεσης το οποίο είμαι πολύ απαισιόδοξος ότι μπορούμε να επιτύχουμε με τις μεθοδεύσεις που ακολουθεί η ΝΔ στη προεκλογική περίοδο.
«Ο κ. Σαμαράς με την επαναφορά του «Grexit», ουσιαστικά υπονομεύει την εθνική θέση της χώρας στο διεθνές περιβάλλον, γεγονός εξαιρετικά ανεύθυνο για έναν πρωθυπουργό»
ΠτΘ: Πάνω σε αυτό το κλίμα φόβου το οποίο τονίσατε πρωτύτερα ότι προσπαθούν οι κυβερνητικοί παράγοντες να εντείνουν, ο Πρωθυπουργός προχώρησε ένα βήμα παραπάνω, επαναφέροντας τον όρο «Grexit» στην ομιλία του στην ΚΟ της ΝΔ. Τι έχετε να σχολιάσετε επ’ αυτού;
Γ.Κ: Αυτό είναι πολιτικά επικίνδυνο και εθνικά ιδιαίτερα βλαπτικό να δηλητηριάζεται το πολιτικό κλίμα προεκλογικά με την καλλιέργεια τεχνητής έντασης και τεχνητής πόλωσης. Τα διλήμματα προφανώς είναι υπαρκτά, απέχουν παρασάγγας οι πολιτικές ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Αλλά για να μπορέσουν να γίνουν κατανοητά τα πραγματικά διλήμματα χρειάζεται να συζητηθούν ορθολογικά, όχι στη βάση φραγμών, συναισθηματισμών και φόβου. Αλλά δυστυχώς αυτή η ομιλία του κ. Σαμαρά με την επαναφορά του «Grexit», ουσιαστικά υπονομεύει την εθνική θέση της χώρας σε σχέση με την τοποθέτησή της στο διεθνές περιβάλλον, γεγονός εξαιρετικά ανεύθυνο για τον πρωθυπουργό.
ΠτΘ: Θεωρείτε ότι η διεθνής σκηνή σιγοντάρει αυτό το κλίμα φόβου και τις κυβερνητικές πολιτικές;
Γ.Κ: Το σύστημα συμφερόντων που αυτή τη στιγμή εκφράζεται κυρίως από τη γερμανική πολιτική, το «σύστημα Μέρκελ», πολύ θα ήθελε να συνέχιζε ο κ. Σαμαράς να είναι πρωθυπουργός, ακριβώς όπως είχε ρίξει όλο του το βάρος για να είναι το αποτέλεσμα των εκλογών του Ιουνίου 2012 αυτό που ήταν. Τώρα, μολονότι θέλουν τα ίδια, δε θα τα «δώσουν όλα» με τον τρόπο του Ιουνίου του 12 για τον απλό λόγο ότι αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι ότι είναι αντιπαραγωγικό. Ό,τι και να κάνουν ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει κυβέρνηση. Επομένως, το σχετικό «άδειασμα» της κυβέρνησης Σαμαρά (με την έννοια ότι δεν του έδωσε αυτά που περίμενε να πάρει στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης) αντανακλά αυτό το δεδομένο. Ήδη από εκείνον τον Ιούνιο ο Σαμαράς ήταν πρωθυπουργός υπό προθεσμία και κανείς δε διαπραγματεύτηκε με κάποιον που δεν έχει τη δύναμη να δεσμεύσει τη χώρα σε μια διαπραγμάτευση.
«Οι αδύναμοι και οι ταπεινοί έχουν περισσότερο ανάγκη την προστασία και το σεβασμό των δικαιωμάτων τους από τους ισχυρούς»
ΠτΘ: Εσείς ως συνταγματολόγος και χρόνια εκπρόσωπος του προοδευτικού χώρου, πώς κρίνετε τη φασιστοποίηση της καθημερινότητάς μας από τις κυβερνητικές πολιτικές, την οποία βιώνουμε στην καθημερινότητά μας με πολλά παραδείγματα;
Γ.Κ: Σε συνθήκες κρίσης δυναμώνει η φωνή αυτού που λέμε «κόμμα του νόμου και της τάξης». Ο νόμος, όμως, και η τάξη τους δεν έχουν σχέση με τη δικαιοσύνη. Αυτή η αντίληψη που έχουν για το νόμο και την τάξη ουσιαστικά «στάζει αίμα». Θα πρέπει να είμαστε με τη δικαιοσύνη. Με το δίκαιο αυτού που αντανακλά στα συμφέροντα της κοινωνίας. Έτσι πιστεύω θα πρέπει να είναι προσανατολισμένη όχι μόνο η πολιτική μας συμπεριφορά, αλλά και η καθημερινή μας ηθική στάση. Οι αδύναμοι και οι ταπεινοί έχουν περισσότερο ανάγκη την προστασία και το σεβασμό των δικαιωμάτων τους από τους ισχυρούς. Οι ισχυροί έχουν την εξουσία για να τους προστατεύσει. Οι ταπεινοί έχουν μόνο το δικαίωμα.
«Αυτή τη στιγμή όλα τα πολιτικά συστήματα στην Ευρώπη είναι σε φάση αποσταθεροποίησης γιατί οι κοινωνίες υποφέρουν»
ΠτΘ: Το κίνημα αλληλεγγύης που ξέσπασε την προηγούμενη εβδομάδα για την απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού και όλα τα υπόλοιπα ζητήματα της κοινωνίας πώς το είδατε;
Γ.Κ: Είναι θετικό ότι η κοινωνία έχει θετικά αντανακλαστικά. Είμαι ενήμερος μάλιστα και για την κατάληψη του Δημαρχείου της Κομοτηνής. Εγώ χάρηκα και για το γεγονός αυτό καθαυτό και για το γεγονός ότι ο δήμαρχος με ανακοίνωσή του αποδοκίμασε την προσπάθεια που έγινε από κάποιους κύκλους να γίνει αντικινητοποίηση και αναφέρθηκε –σωστά κατά τη γνώμη μου- σε φαινόμενα κοινωνικού αυτοματισμού. Αυτό πρέπει να μας κάνει περήφανους για την κοινωνία μας. Η Ελλάδα αντιστέκεται. Έχουμε ως λαός, από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, στο DNA μας ως βασική κληρονομιά αυτό που έγινε την περίοδο της γερμανικής κατοχής, την αντίσταση. Ακριβώς γι’ αυτό φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή είμαστε στην πρώτη γραμμή σε ευρωπαϊκό επίπεδο στον αγώνα κατά της λιτότητας. Πρέπει να είμαστε περήφανοι και γιατί δε θα είμαστε μόνο μια γενιά που θα αλλάξει την Ελλάδα, αλλά μια γενιά που μπορεί να αλλάξει το ιστορικό παράδειγμα, το μοντέλο στην Ευρώπη. Η πρώτη αριστερή κυβέρνηση της ριζοσπαστικής αριστεράς στην Ευρώπη μπορεί να αποτελέσει ένα ντόμινο αλλαγών που μπορεί να παρασύρουν και τις υπόλοιπες κοινωνίες της Ευρώπης. Όχι γιατί εμείς είμαστε ο περιούσιος λαός του κόσμου, αλλά γιατί ακριβώς αυτή τη στιγμή όλα τα πολιτικά συστήματα στην Ευρώπη είναι σε φάση αποσταθεροποίησης, γιατί όλες οι κοινωνίες υποφέρουν, και πουθενά οι ελίτ δεν μπορούν να συνεχίσουν να κυβερνούν όπως πρώτα. Είμαστε νομίζω στην αρχή ενός πραγματικά θαυματουργού έτους το 2015. Θα δούμε πολλά.
«Ήδη στου Μαξίμου ετοιμάζουν τις «κατσαρόλες» ώστε να έχουμε αντιδιαδηλώσεις, από την πρώτη στιγμή που θα έχουμε μια αριστερή κυβέρνηση»
ΠτΘ: Μπορούμε δηλαδή να παρατηρήσουμε μια κοινωνική αφύπνιση η οποία θα οδηγήσει σε μια κυβερνητική αλλαγή;
Γ.Κ: Είναι νωρίς να μιλήσουμε για αφύπνιση. Για την ώρα η αγανάκτηση είναι υπαρκτή, αγκαλιάζει το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, αλλά είναι βουβή. Ακόμα, δηλαδή, αγανακτούμε κατά κάποιο τρόπο από τον καναπέ μας. Εγώ θα προτιμούσα πολύ περισσότερο να είχαμε ένα γεγονός αντίδρασης και ας καθυστερούσαν λίγο οι εκλογές. Με έναν τρόπο οι εκλογές και με την έκβαση που προβλέπω θα έχουν αίσιο αποτέλεσμα, γι αυτό που θέλω εγώ τουλάχιστον, να αλλάξει δηλαδή η κυβέρνηση και η λογική της ανάθεσης. Περιμένουμε αυτή την ημερομηνία σα μια σωτήρια ημερομηνία. Μολονότι αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση, όμως, η εκλογή μιας νέας κυβέρνησης καθόλου καλή δεν είναι. Ήδη στου Μαξίμου ετοιμάζουν τις «κατσαρόλες» ώστε να έχουμε αντιδιαδηλώσεις, από την πρώτη στιγμή που θα έχουμε μια αριστερή κυβέρνηση. Προφανώς, το σύστημα συμφερόντων που στήριζε τον κ. Σαμαρά στο εξωτερικό θα θέλει να διαλύσει τη νέα κυβέρνηση σε όποια νέα θετικά μέτρα πάρει. Χρειάζεται, λοιπόν, πράγματι να αφυπνιστούμε. Δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε αυτό το σημείο αλλά είμαι σίγουρος ότι θα το κάνουμε.
ΠτΘ: Ίσως και αυτή η λογική ανάθεσης να μας έχει φτάσει σε αυτό το σημείο; Θεωρείτε εσείς ότι θα έπρεπε εμείς οι ίδιοι από τα κάτω να οργανωθούμε για να αντισταθούμε σε αυτές τις συγκεκριμένες κυβερνητικές πολιτικές;
Γ.Κ: Απολύτως το πιστεύω αυτό, αλλά να μη μηδενίζουμε και την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, δηλαδή ότι αυτή τη στιγμή η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας απορρίπτει τις μνημονιακές πολιτικές και κυρίως το γεγονός ότι θα έχουμε κυβερνητική αλλαγή. Αυτό φέρνει την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες. Με λίγα λόγια, έχουμε πετύχει κάτι στην Ελλάδα που δεν έχουν πετύχει ακόμα άλλοι λαοί. Στην Ισπανία μόλις τώρα άρχισε να αναπτύσσεται το κίνημα των podemos για παράδειγμα.
«Η σωτηρία είναι επικερδής επιχείρηση μόνο για το σωτήρα»
ΠτΘ: Επιλέγοντας ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στον ελληνικό λαό τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο;
Γ.Κ: Να νοιαστούμε όλοι για το μέλλον της χώρας και το δικό μας μέλλον. Ένας από τους λογοτέχνες μας, ο Ασημάκης Πανσέληνος έχει πει το εξής χαρακτηριστικό, ότι «η σωτηρία είναι επικερδής επιχείρηση μόνο για το σωτήρα». Δεν πρέπει να ψάχνουμε, λοιπόν, πολιτικούς σωτήρες. Ας εμπιστευτούμε το ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις εκλογές, γιατί είναι δύναμη αλλαγής και αποδιαπλοκής, αλλά χωρίς τη δική μας συμμετοχή από «κάτω» στην καθημερινότητά μας και στα μικρά και στα μεγάλα, να μην περιμένουμε μεγάλα πράγματα. Αντιθέτως, εάν στοιχηθούμε όλοι και υπηρετήσουμε αυτά που έχει ανάγκη αυτή η χώρα, ένα νέο ξεκίνημα, μπορούμε να βρεθούμε σε μία νέα χώρα, σε μια νέα Ελλάδα, αυτή που μας αξίζει.
«Μπορούμε να προωθούμε συντονισμένα, όταν συμφωνούμε και διαμορφώνονται κατάλληλες συνθήκες, εκείνα τα ζητήματα που είναι προς όφελος της χώρας»
ΠτΘ: Σε αυτή τη συνομιλία μας δεν μπορούμε να μη σας ζητήσουμε και ένα σχόλιο για τη σύμπραξη όλων των Ελλήνων ευρωβουλευτών σχετικά με την προσπάθεια να πάρει η χώρα τις γερμανικές αποζημιώσεις.
Γ.Κ: Αυτό είναι ένα σημείο που δείχνει ότι μπορούμε πράγματι να έχουμε συναινέσεις σε θέματα εθνικής πολιτικής. Αυτή η συγκέντρωση οφείλεται σε πρωτοβουλία του Μανώλη Γλέζου που παρά την ηλικία του είναι άλκιμος και πιο δυναμικός από τους περισσότερους από εμάς. Χάρη στη δική του επιμονή και το δικό του κύρος μπορέσαμε να πείσουμε τους βουλευτές των υπολοίπων κομμάτων να έρθουν σε αυτή την εκδήλωση, όπου πραγματικά υπήρξε ένα κλίμα αποδοχής και υποστήριξης των δίκαιων αυτών προτάσεων να αναδειχθεί η πολιτική και ηθική διάσταση για να αποζημιώσει η Γερμανία την Ελλάδα για τις καταστροφές που προξένησε. Δείχνει ότι δεν μπορούμε να ζούμε μόνο σε δηλητηριασμένα πολιτικά κλίματα. Μπορούμε να προωθούμε συντονισμένα, όταν συμφωνούμε και διαμορφώνονται κατάλληλες συνθήκες, εκείνα τα ζητήματα που είναι προς όφελος της χώρας.
ΠτΘ: Μπορούν να έχουν αποτέλεσμα αυτές οι πιέσεις για τις αποζημιώσεις;
Γ.Κ.: Κατά τη γνώμη μου, άμεσο αποτέλεσμα, δηλαδή να πεισθεί η Γερμανία να μας αποζημιώσει, όχι. Όμως, όπως ξέρετε, κάθε αγώνας πέρα από το τελικό του διακύβευμα, από την ίδια του την ύπαρξη δημιουργεί θετικά αποτελέσματα. Για να γίνω σαφέστερος, μόνο η προβολή της θετικής διάστασης του αιτήματος κάνει τον κόσμο να μας βλέπει και να διαλύει την εχθρική προπαγάνδα απέναντι στη χώρα μας, γιατί δεν είμαστε «ζητιάνοι του Νότου», αλλά ένας λαός που έχει καταστραφεί και υποστεί τα πάνδεινα στο πλαίσιο της γερμανικής κατοχής. Έτσι μπορεί να αντιστρέψει το πολιτικό πλεονέκτημα που ισχυρίζονται ότι έχουν οι δανειστές μας, υπέρ μας.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
