Γιωργος Χατζηκωνσταντινου, Γ.Γ. Μακεδονιας-Θρακης: «Να επιλεξει ο λαος τον δρομο για την Ελλαδα»

Υπάρχει δίλλημα το οποίο δυστυχώς είναι ποιο θα είναι μεταξύ των δύο κακών το βέλτιστον
Θα πρέπει να γίνει μια διαδικασία «Κεϋνσιακού» τύπου ενέσεων, να τονωθεί η ζήτηση, η αγορά, η ρευστότητα και η κυκλοφορία χρήματος στην αγορά
Το Άγιο Όρος είναι ένα μνημείο αξιοθαύμαστο, αποτελεί την δεύτερη ακρόπολη της Ελλάδας

Την άποψη να επιλέξει ο λαός τον δρόμο για τη χώρα του εκφράζει μιλώντας στον «ΠτΘ» ο Γενικός Γραμματέας Μακεδονίας – Θράκης Γιώργος Χατζηκωνσταντίνου σε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη κατά την διάρκεια της οποίας τοποθετείται επί όλων των ζητημάτων που απασχολούν την επικαιρότητα, στέλνοντας τα δικά του μηνύματα ότι λύση υπάρχει.

Στοίχημα της κυβέρνησης να μη γίνει στάση πληρωμών

ΠτΘ: κ. Χατζηκωνσταντίνου σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή, που τα πάντα είναι ρευστά για την Ελλάδα και για την Ευρώπη, θα ήθελα να μου καταθέσετε τις σκέψεις σας σε σχέση με αυτό που συμβαίνει και τον τρόπο που το αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα τόσο σε επίπεδο πολιτικών θεσμών όσο και από πλευράς αντιδράσεων του ελληνικού λαού…
Γ.Χ.: Η κυβέρνηση έχοντας την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας έχει κάνει τις δικές της επιλογές, έχει τη δική της πολιτική αντίληψη των πραγμάτων και έχει βάλει το δικό της στοίχημα. Το στοίχημα της κυβέρνησης, το ξέρει ο ελληνικός λαός, αφορά στο να μην οδηγηθεί η χώρα στην πτώχευση, δηλαδή να μη γίνει στάση πληρωμών. Αυτή είναι η επιλογή της κυβέρνησης και στο βωμό αυτής της αντίληψης γίνονται αυτά που γίνονται καθημερινά.
Γίνεται μια συνεχής προσπάθεια να επιτύχουμε την έκτη δόση, να τακτοποιήσουμε τα πράγματα της χώρας με ένα διαφορετικό τρόπο, όπως αυτός απαιτείται από την τρόικα και τους δανειστές μας και βεβαίως σε μια προσπάθεια κατά το δυνατόν περισσότερο να διατηρηθεί η εθνική αξιοπρέπεια και όσο είναι δυνατόν να διατηρηθεί και η εθνική κυριαρχία. Αυτά τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και πολύπλοκα. Υπάρχει μια συνταγή αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη που ακουμπά σε μια συντηρητική αντίληψη και ερμηνεία των πραγμάτων των πολιτικών και των οικονομικών. Σήμερα κυριαρχεί μια αντίληψη καθαρά μονεταριστική η οποία όπως είπαν και δήλωσαν ευθέως και η κ. Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί σκοπεύει κυρίως στην σωτηρία του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Στο πλαίσιο αυτό προσπαθούν αφενός μεν να στηρίξουν την Ελλάδα όσο μπορούν στο πλαίσιο των συμφωνιών που έχουν υπογραφεί αφετέρου δε να στηρίξουν και τη συνοχή του δικού τους τραπεζικού συστήματος. Το ζήτημα είναι ότι η συνταγή αυτή που είναι ακραία μονεταριστική είναι ταυτόχρονα και ιδιαιτέρως συντηρητική και υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις που διατυπώνονται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και κυρίως από τους συμμάχους που είναι πέραν του Ατλαντικού οι οποίοι ακολουθούν μια άλλη συνταγή.

Λανθασμένη η ευρωπαϊκή συνταγή

ΠτΘ: Ο αποχωρών από τη θέση του Ζαν Κλωντ Τρισέ αναφέρει σήμερα ότι η κρίση είναι συστημική, απειλείται όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και αναφέρει ως παράδειγμα χώρας με ανάρμοστη συμπεριφορά την Ελλάδα. Εσείς ως οικονομολόγος πώς αναλύετε αυτή τη θέση;
Γ.Χ.: Εγώ πιστεύω ότι η ευρωπαϊκή συνταγή είναι λανθασμένη. Από εκεί και πέρα όμως οι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων και η εμμονή των Γερμανών σε μια αντιπληθωριστική αντίληψη στον ευρωπαϊκό χώρο καθώς οι Γερμανοί έχουν κακές εμπειρίες από τον πληθωρισμό, έχει οδηγήσει σε μια κατάσταση που έχει φέρει την Ελλάδα να αντιμετωπίζεται ως το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης.

ΠτΘ: Κατά την άποψή σας αδίκως;
Γ.Χ.: Κατά την άποψή μου αδίκως και πρέπει να σταματήσει αυτό το συνεχές αυτομαστίγωμα του ελληνικού λαού. Δεν είναι η Ελλάδα μόνο η οποία έχει κάνει τα λάθη της τα τελευταία τριάντα χρόνια. Είναι γεγονός όμως ότι τα τελευταία είκοσι χρόνια η συνταγή που επεκράτησε της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της πλήρους και ασύδοτης λειτουργίας του χρηματοοικονομικού συστήματος το οποίο έγινε τελείως ανεξέλεγκτο παγκοσμίως, οδήγησε σε μια κρίση για την οποία δεν ευθύνονται οι Έλληνες. Άλλωστε πρέπει να σας πω ότι η κρίση εκδηλώθηκε στην χώρα η οποία κατ’ εξοχήν ήταν πιο αποτελεσματική και μάλιστα εκδηλώθηκε στον ιδιωτικό της τομέα και μια χώρα η οποία είχε το πιο αποτελεσματικό και «μικρό» κράτος και εννοώ τις ΗΠΑ. Στις ΗΠΑ, το τραπεζικό σύστημα ήταν εκείνο το οποίο οδήγησε και κατόπιν όλη την παγκόσμια οικονομία στη σύγχρονη αυτή οικονομική κρίση την οποία δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε ακόμα.

Να ενσκύψουν οι Ευρωπαίοι στην αντιμετώπιση της κρίσης κάτω από ένα διαφορετικό φακό

ΠτΘ: Άλλη συνταγή υπάρχει;
Γ.Χ.: Υπάρχουν πολλές συνταγές. Το θέμα είναι ποιες από αυτές είναι εφικτές.

ΠτΘ: Ποια αποτυπώνει τον πολιτικό ρεαλισμό του σήμερα;
Γ.Χ.: Νομίζω ότι πρέπει και οι Ευρωπαίοι να ενσκύψουν στην άποψη που λέει ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε την παγκόσμια οικονομική κρίση κάτω από ένα διαφορετικό φακό που θα λέει ότι είναι δυνατόν πλέον να ελέγξουμε το τραπεζικό σύστημα, είναι δυνατόν να ελέγξουμε την συσσώρευση χρηματοοικονομικών κεφαλαίων, τα οποία συνεχίζουν να κερδοσκοπούν εις βάρος κρατών και κοινωνιών. Πρέπει να αποφασίσουμε ότι η κοινωνία είναι υπεράνω των αγορών, θα πρέπει να αποφασίσουμε ότι η αγορά είναι βέβαια μια κοινωνική λειτουργία η οποία όμως δεν μπορεί να είναι ασύδοτη, αλλά θα πρέπει να είναι ελεγχόμενη και δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε θέλει στο βαθμό κάποιου ανταγωνισμού αμφιβόλου προσδιορισμού. Ανταγωνισμοί υπάρχουν πολλών ειδών και εκείνος που συμφέρει τον τελικό καταναλωτή είναι εκείνος που δεν κυριαρχεί σήμερα. Δυστυχώς σήμερα υπάρχουν καρτέλ και ολιγοπώλια, αυτά τα πράγματα πρέπει να ελεγχθούν θα πρέπει να γίνει στο σύστημα μια διαδικασία «Κεϋνσιακού» τύπου ενέσεων, να τονωθεί η ζήτηση, η αγορά, η ρευστότητα και η κυκλοφορία χρήματος στην αγορά, ώστε να ξεπερασθεί κάτω από ελέγχους των κοινωνιών και των κρατών αυτή η κρίση. Δεν μπορούμε δηλαδή να συνεχίσουμε να προσπαθούμε να ξεπεράσουμε την κρίση με τα όπλα και τα εργαλεία και τις συνταγές τα οποία την προκάλεσαν.

Το κούρεμα θα ανακουφίσει το λαό αλλά χρειάζεται προσοχή

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι η συζήτηση που έχει πάρει πολύ μεγάλες διαστάσεις για το λεγόμενο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους έτσι ώστε να καταστεί βιώσιμο, είναι μια συζήτηση προς τη σωστή κατεύθυνση;
Γ.Χ.: Θεωρώ ότι μπορεί να ανακουφίσει σε πολλά σημεία το λαό. Από την άλλη όμως πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως διότι μπορεί να έχει επιπτώσεις τόσο στο τραπεζικό σύστημα όσο και κυρίως στα ασφαλιστικά σημεία. Διότι το τραπεζικό σύστημα έχει βοηθηθεί κατά κόρον και στην Ευρώπη, και στις ΗΠΑ, και στην Ελλάδα. Οι τράπεζες κατά την άποψή μου που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτή τη δυσκολία πρέπει να δούμε τι ακριβώς θα γίνουν. Μη ξεχνάτε ότι χθες η Proton Bank έγινε κρατική τράπεζα.

ΠτΘ: Είναι οι κρατικοποιήσεις μια λύση που θεωρείτε ότι θα διασφαλίζει το τραπεζικό σύστημα;
Γ.Χ.: Θα κινηθούν και οι Ευρωπαίοι και όχι μόνο εμείς. Και στο μέλλον όταν η κρίση θα έχει ξεπερασθεί, τότε θα δούμε πάλι αν θα πρέπει να υπάρξουν και ιδιωτικού περιεχομένου τραπεζικά συστήματα. Αλλά προς το παρόν εγώ βλέπω ότι μια κρατικοποίηση πολλών τραπεζών, είναι αναπόφευκτη. Άλλωστε και η ιστορία της «Dexia» στο Βέλγιο και στη Γαλλία αποτελεί ένα προπομπό όπως και η διαφοροποίηση που γίνεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με την αποχώρηση του Τρισέ. Ο κύριος που μπαίνει στη θέση του έχει Κεϋνσιανές απόψεις, δηλαδή υπάρχει πλέον παρεμβατική διάθεση.

ΠτΘ: Αν για παράδειγμα στις εκλογές του 2012 και του 2013 έχουμε αλλαγές κυβερνήσεων στη Γερμανία και τη Γαλλία και κερδίσουν οι σοσιλαδημοκράτες και οι σύμμαχοί τους, θεωρείτε ότι σε πολιτικό επίπεδο υπάρχει η δυνατότητα αντιστροφής της σημερινής πραγματικότητας;
Γ.Χ.: Πιστεύω ότι θα υπάρξουν διαφορετικές προσεγγίσεις στις κρίσεις. Αυτό άλλωστε και για την Ελλάδα θεωρώ ότι είναι η ορθότερη πιθανότατα λύση, η οποία δεν είναι εξωθεσμικού περιεχομένου, θα μπορούν να αποφευχθούν συγκρούσεις, κοινωνικές αναταραχές, οι οποίες θα λυθούν μέσα από μια νέα μορφή πολιτικής προσέγγισης των πραγμάτων.

Αυτή τη στιγμή και στην κυβέρνηση υπάρχουν συγκρούσεις

ΠτΘ: Ο ελληνικός λαός άφωνος παρακολουθεί την κυβέρνηση να υποχωρεί σε όλες τις απαιτήσεις της τρόικα με τον πέλεκυ της χρεοκοπίας πάνω από το κεφάλι του. Αυτό όμως τελικά οδηγεί μαθηματικά σε χρεοκοπία των Ελλήνων. Χρεοκοπημένοι Έλληνες μέσα σε μια Ελλάδα που θα σωθεί έχει νόημα να υφίστανται;
Γ.Χ.: Κατά την άποψή μου το να καταστραφούν οι Έλληνες για να σωθεί η Ελλάδα είναι κάτι το οποίο δεν είναι ιδιαιτέρως δημοκρατικό. Εκείνο που ενδιαφέρει είναι να σωθούν οι Έλληνες της Ελλάδος, γιατί ο ελληνικός λαός είναι η Ελλάδα. Εκείνο επομένως που πρέπει να προσεχθεί είναι η ιστορία της κοινωνικής ηρεμίας και της κοινωνικής συνοχής η οποία διακυβεύεται κατά την άποψή μου αυτή τη στιγμή. Είναι σκληρές οι καταστάσεις που βιώνει ο ελληνικός λαός και κυρίως υπάρχει ένα πρόβλημα που πρέπει να προσεχθεί για να γίνει σαφές ότι θα πρέπει να αποδοθεί το αίσθημα της δικαιοσύνης. Δεν μπορούν να το πληρώνουν πάντα οι ίδιοι. Αυτό το πράγμα μη νομίζετε ότι δεν το ξέρει η ελληνική κυβέρνηση και μη νομίζετε ότι στο κυβερνών κόμμα αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει συζήτηση, αντιρρήσεις και αντιφάσεις και πολύ μεγάλος διάλογος. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή συγκρούσεις αλλά σας λέω ότι από τη μια μεριά υπάρχει η επιλογή της προσπάθειας που πρέπει να γίνει για την αποφυγή της στάσης πληρωμών, γιατί κατά την άποψη των κυβερνώντων είναι κάτι που πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία και θα είναι καταστροφικό, ενώ από την άλλη μεριά θα πρέπει να αποφευχθεί με κάθε θυσία ο διχασμός και να διαφυλαχθεί επίσης η κοινωνική ειρήνη.

Δεν θα ψήφιζα αναστολή της Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας

ΠτΘ: Πριν από δύο μέρες σε συνέντευξή της η κ. Λούκα Κατσέλη είπε ότι δεν θα ψηφίσει νομοσχέδιο στο οποίο θα περιλαμβάνεται άρθρο που θα αφορά την κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και στην αναστολή εφαρμογής της Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Θα προσυπογράφατε αυτή τη δήλωση;
Γ.Χ.: Βεβαίως. Το λέω ευθέως.

ΠτΘ: Παρόλα αυτά από την αντιπολίτευση ισχυρίζονται ότι η κυβέρνηση με το επιχείρημα της χρεοκοπίας επεχείρησε να σώσει την χώρα πολλές φορές και λένε ότι δεν θέλουν να μας σώσει και πάλι και ότι η σωτηρία που επικαλείται η κυβέρνηση οδηγεί σε νέα κοινωνικά αδιέξοδα. Πώς απαντάτε σε αυτό;
Γ.Χ.: Επ΄ αυτού του θέματος ο κ. Καστανίδης έχει λάβει θέση μιλώντας για δημοψήφισμα.

ΠτΘ: Άμεσα η κυβέρνηση τον άδειασε…
Γ.Χ.: Επίσημο άδειασμα δεν έχει γίνει ακόμα, ο πρωθυπουργός δεν έχει μιλήσει.

Το δημοψήφισμα θα έδινε στον πολιτικό κόσμο γνώση της βούλησης του λαού

ΠτΘ: Λέτε ότι το δημοψήφισμα είναι λύση;
Γ.Χ.: Δεν ξέρω αν θα ήταν λύση, θα έδινε όμως την γνώση προς την κυβέρνηση και γενικότερα προς τον πολιτικό κόσμο ποια είναι ακριβώς η βούληση του ελληνικού λαού, δηλαδή θα πρέπει να αποφασίσουμε τελικά και να μας πει ο ελληνικός λαός τι ακριβώς θέλει. Επιθυμεί μια Ελλάδα μέσα στο ευρώ και θα υφίσταται μια διαδικασία για την αποφυγή της αναδιάρθρωσης του χρέους και την επέκταση και την επιμήκυνση της υπόθεσης ή θα θέλει μια άλλη λύση που είναι η επάνοδος στη δραχμή η οποία θα μπορούσε να έχει κάποια αποτελέσματα τα οποία θα ήταν εξίσου καταστροφικά…

ΠτΘ: Εμμέσως βάζετε και εσείς θέμα δημοκρατικής νομιμοποίησης της όλης πολιτικής…
Γ.Χ.: Εγώ βάζω ένα ζήτημα επιλογής που πρέπει τελικά να γίνει από τον ελληνικό λαό, γιατί σε οποιαδήποτε λύση υπάρχουν τα υπέρ και τα κατά. Για παράδειγμα θα σας πω ότι μια πτώχευση επίσημη της Ελλάδος θα την οδηγούσε εκτός ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος, θα έφτανε μια περίοδος μεγάλης λιτότητας και πιθανώς πτώχευσης για τον ελληνικό λαό, από την άλλη όμως κάποια πράγματα θα ήταν δυνατόν να κατακτηθούν, δηλαδή θα είχαμε πλέον από εκεί και πέρα μια εθνική νομισματική πολιτική, θα είχαμε εθνική δημοσιονομική πολιτική, πιθανότατα θα είχαμε μια επανάκτηση μεγάλου βαθμού κυριαρχίας.

ΠτΘ: Υπάρχει δίλλημα όπως το θέτετε…
Γ.Χ.: Υπάρχει δίλλημα το οποίο δυστυχώς είναι ποιο θα είναι μεταξύ των δύο κακών το βέλτιστον.

ΠτΘ: Και λέτε να κληθεί να το αποφασίσει αυτό ο ίδιος ο κόσμος…
Γ.Χ.: Μια άποψη είναι αυτή, η άλλη άποψη λέει ότι δεν είναι δυνατόν να προχωρήσουμε διότι το δημοψήφισμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε ενέργειες και αποφάσεις του ελληνικού λαού που πιθανόν να μην ήταν σωστές. Είναι θέμα πάντοτε πληροφόρησης και του πώς τίθενται τα ερωτήματα, αλλά είναι δύσκολη η ιστορία γιατί δεν είναι κάτι εκ των οποίων το ένα οδηγεί σε μια ευχάριστη και ωραία λύση και το άλλο είναι καταστροφικό. Εδώ τα πάντα είναι δύσκολα και οδηγούν σε θυσίες και ότι δυστυχώς και εμείς κάναμε λάθη στο παρελθόν δεν υπάρχει καμία αμφιβολία- και δεν εννοώ ότι ο απλός άνθρωπος της καθημερινότητας έκανε τα λάθη- αλλά υπήρξαν μεγάλες ομάδες του ελληνικού λαού και πολύ μεγάλη ευθύνη σε αυτούς οι οποίοι είναι οι κατέχοντες που έχουν μεγάλη ευθύνη για την κρίση. Αλλά υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ευθύνη σε αυτό το οποίο έγινε τα τελευταία είκοσι χρόνια παγκοσμίως, οι επιλογές που έγιναν σε επίπεδο νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, της ανόδου του λεγόμενου κινηματικού συντηρητισμού.

Η επίσκεψη Πατριάρχη στο Άγιο Όρος
«Το Όρος δεύτερη Ακρόπολη της Ελλάδας»

ΠτΘ: Συνοδεύσατε τον Οικουμενικό Πατριάρχη το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε στο Άγιο Όρος…
Γ.Χ.: Η παρουσία μου οφείλεται στο ότι είμαι Γενικός Γραμματέας Μακεδονίας -Θράκης και θεσμικά πρόεδρος του «Κέντρου Διαφύλαξης της Αγιορείτικης Κληρονομιάς». Με αυτήν την ιδιότητα βρέθηκα εκεί. Ο Πατριάρχης λειτούργησε στην Μονή του Παντοκράτορος, μια ωραία ατμόσφαιρα, ιδιαιτέρως κατανυκτική για τους παραβρισκόμενους. Από εκεί και πέρα ήρθε ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Πατριάρχη και με όλους μας στην ιερά κοινότητα, έγιναν οι απαραίτητοι χαιρετισμοί, αντηλλάγησαν υποσχέσεις μεταξύ Πατριάρχη και πρωθυπουργού και συζητήθηκαν κάποια θέματα τα οποία είναι σημαντικά και που αφορούν τη γενικότερη κατάσταση στο Άγιο Όρος, όπως η μελλοντική επίσκεψη του Προέδρου της Ρωσίας. Συζητήθηκαν τα θέματα που αφορούν τα μοναστήρια μεταξύ των οποίων το θέμα της Μονής Εσφιγμένου που αντιμετωπίζει προβλήματα και το οποίο είναι δύσκολο θέμα και καθόλου εύκολο να λυθεί, προβλήματα που έχουν σχέση με την οικολογική συνείδηση του Πατριάρχη τα οποία βρίσκονται εν εξελίξει όπως έργα για την αναστύλωση των μονών και των εξαρτημάτων τους. Έχω την εντύπωση ότι μέσα σε μια κατανόηση της πολυπλοκότητας του όλου θέματος του Αγίου Όρους στο οποίο κατά κάποιο τρόπο υπεισέρχονται και θέματα εξωτερικής πολιτικής, γιατί υπάρχουν και μοναστήρια που είναι ξενόγλωσσα, υπάρχουν διάφορες εθνικότητες καλογέρων και μοναχών και αυτό δημιουργεί μια γενικότερη πολυπλοκότητα που συζητήθηκε και αυτή. Η όλη εκδήλωση έγινε προς τιμή του Πατριάρχη που θέλησε να γιορτάσει εκεί τα είκοσι χρόνια της θητείας του στον πατριαρχικό θρόνο και έγινε με μεγαλοπρέπεια παρά το γεγονός ότι ο Πατριάρχης λόγω του καιρού παραλίγο να εγκλωβισθεί στο Όρος γιατί είχε πολλά μποφόρ και δεν μπορούσε να αποχωρήσει, αλλά τελικά τα κατάφερε. Το Άγιο Όρος είναι ένα μνημείο αξιοθαύμαστο, αποτελεί την δεύτερη ακρόπολη της Ελλάδος και δεν παύει να είναι ένα ζωντανό μνημείο και υπ αυτήν την έννοια πρέπει να θεάται.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.