Γιωργος Αλεξιου: “Ο γιος μου θα μπορουσε να ειχε σωθει”

Η αρχή του νήματος

Ο Γιώργος Αλεξίου, τραγική φιγούρα λίγες μέρες μετά τον αιφνίδιο θάνατο του γιου του μίλησε στον ΠτΘ για το πώς ο 24χρονος του Βασίλης έβαλε τα ναρκωτικά στη ζωή του. «Από τις αρχές του χρόνου ο γιος μου γνωρίστηκε με κάποιον Λεβέντ, περίπου 28 χρονών κάτοικο της Κομοτηνής. Υποτίθεται ότι γνωρίζονταν από παιδιά. Αυτός ο Λεβέντ πηγαινοερχόταν στην Ολλανδία, έφερνε ναρκωτικές ουσίες, τα λεγόμενα χάπια ecstasy. Πλησίασε το παιδί μου και άρχισε να του δίνει αυτά τα χάπια. Είχε εξαρτηθεί από αυτά τα χάπια το παιδί μου και είχε χάσει κάθε επαφή με μας και με τη γυναίκα του. Μετά από 7-8 χρόνια προσπαθειών έμεινε έγκυος η νύφη μας. Μέλι-γάλα ήταν όλα μέχρι που εμφανίστηκε αυτός ο Λεβέντ στη ζωή του γιου μου. Ο γιος μου έπαψε να ενδιαφέρεται για τη γυναίκα του – που τόσο πολύ ποθούσε να κάνει παιδιά – μ’ εμάς τσακωνόταν κάθε μέρα, ζητούσε λεφτά, έδερνε τη μάνα του, τον αδελφό του, έδειρε και μένα πολλές φορές. Δεν μπορούσε χωρίς αυτά τα χάπια.

Ο προμηθευτής των ναρκωτικών, ο Λεβέντ πριν από 20-30 μέρες περίπου έκανε ένα ταξίδι στην Ολλανδία. Μαζί με τον γιο μου είχε εξαρτήσει και τον ανεψιό μου, τον Σ. Π. Αφού έφυγε ο Λεβέντ, ο γιος μου ζητούσε αυτά τα χάπια. Μάλωνε κάθε μέρα με μας, ζητούσε λεφτά για να πάει Ολλανδία. Βλέποντας τον γιο μου να κατρακυλάει έτσι, ειδοποίησα την αστυνομία, έναν γνωστό αστυνομικό που δουλεύει στο Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών, ο οποίος μου εξήγησε το τι συμβαίνει με τις ουσίες αυτές και μου είπε να τον ειδοποιήσω όταν μαζευτούν στο καφενείο. Έχουμε ένα καφενείο που το παραχώρησα στο γιο μου, το οποίο το είχαν καταντήσει «τεκέ» για την πάρτι τους, όπου κλειδωνόταν μετά τις 9.30 το βράδυ, έσβηναν τα φώτα μέσα, χόρευαν σε έντονη μουσική μαζί με τον προμηθευτή τους.

Έρχεται κάποια στιγμή ο Λεβέντ από το καφενείο. Βάζω ανθρώπους για να με ειδοποιήσουν μόλις έρθει. Αυτό έγινε πριν από δεκαέξι μέρες περίπου. Μόλις ήρθε με ειδοποίησαν κι εγώ με τη σειρά μου πήγα να ειδοποιήσω τον αστυνομικό για να συλληφθούν όλοι, αλλά είχε απενεργοποιημένο το κινητό του. Τότε κάλεσα το 100, ζήτησα το τηλέφωνο της Ασφάλειας και στη συνέχεια μίλησα με τον αξιωματικό υπηρεσίας. Τον ενημέρωσα και είπα να περάσουν από το μαγαζί. Με ρώτησε πού γίνεται αυτό και όταν έμαθε για το Αλάν Κογιού, είπε: «Α, καλά, μας φώτισες τώρα. Τι να πάω να κάνω εκεί, μόνος μου είμαι τώρα εδώ ειρωνικά». Του είπα ότι θα πάω στον εισαγγελέα και θα τον καταγγείλω για άρνηση καθήκοντος. Όταν άκουσε για εισαγγελέα είπε ότι θα στείλει περιπολικό. Περιμέναμε και περιπολικό δεν ήρθε».

Τραγικό φινάλε στην Ολλανδία

Η διήγηση του Γιώργου Αλεξίου συνεχίζεται και γίνεται πιο δραματική.

«Τελείωσαν τα χάπια και κάποια στιγμή βλέπω το παιδί μου να πουλάει τη μηχανή του, να πουλάει τα κινητά του. Είχε κόψει την επαφή του μ’ εμάς. Δεν μας μιλούσε. Συνέχεια ζητούσε αυτά τα χάπια. Όπως έμαθα, μάζεψε γύρω στα 3.500 ευρώ. Τον πήρε ο Λεβέντ και τον πήγε στην Ολλανδία πριν από 10 μέρες. Μόλις πάει εκεί συλλαμβάνεται ο προμηθευτής, συλλαμβάνεται και το παιδί μου, αλλά τον αφήνουν ελεύθερο εφόσον τον βρήκαν καθαρό. Στο Λεβέντ βρήκαν και πλαστά διαβατήρια και τον κράτησαν μια βδομάδα. Πριν γίνει το κακό με τον γιο μου, η Ολλανδική Αστυνομία είχε αφήσει τον Λεβέντ. Κάποια βραδιά, όπως έμαθα από τους φίλους που ήρθαν και μου έφεραν μαντάτα και κάποια χαρτιά της αστυνομίας, καθώς βγήκε αυτός ο άνθρωπος από τη φυλακή, είχε ο γιος μου λεφτά, αυτοί δεν είχανε και κάθε μέρα ήταν «τύφλα». Εκτός αυτού, βρήκαν και κάποια άλλη ναρκωτική ουσία που λέγεται «μανιτάρια».

Όταν πήγαν στην Ολλανδία, έπιασαν εκεί δουλειά σε θερμοκήπιο. Αυτό ήταν το πρόσχημα. Όπως μου είπε μετά ο ανεψιός μου, είχε καταλάβει ότι ο γιος μου δεν ήταν καλά, γιατί κάθε μέρα ήταν μεθυσμένοι, έπαιρναν και ναρκωτικές ουσίες και θεώρησαν ότι έπρεπε να τον στείλουν πίσω στην Κομοτηνή. Εγώ απείλησα πολλές φορές αυτόν τον Λεβέντ ότι αν δεν σταματήσει αυτά που κάνει θα τον εξαφανίσω από προσώπου γης. Ο γιος μου πέθανε την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2004».

Το συμβάν

Ο Γιώργος Αλεξίου φτάνει στην περιγραφή του ατυχήματος που έκοψε το νήμα της ζωής του 24χρονου Βασίλη. «Ο εργοδότης του γιου μου στέλνει έναν επιστάτη οδηγό για να φέρει τον γιο μου, να του ετοιμάσουν τα εισιτήρια και να τον στείλουν στην Κομοτηνή. Μίλησα με τον οδηγό αυτό, ο οποίος όταν πήγε να μαζέψει τον γιο μου, βρήκε εκεί «τάβλα» και τους τρεις: τον ανεψιό μου, τον γιο μου και τον Λεβέντ. Ο γιος μου ήταν στα χάλια του και του είπε ο οδηγός ότι τον θέλει το αφεντικό. Απ’ ό,τι μας είπαν, στο δρόμο που πήγαιναν με το φορτηγάκι, ο γιος μου έβλεπε παραισθήσεις, έψαχνε τη μάνα του, λέγοντας «σταμάτα, σκότωσες τη μάνα μου», τραβάει το τιμόνι, κατεβαίνει και ψάχνει τη μάνα του, η οποία ήταν στην Κομοτηνή! Ανεβαίνει στο αυτοκίνητο και παίρνει τηλέφωνο τον αδελφό του και ρωτάει για τη μάνα του. Προχωράνε άλλα 20 χλμ., τραβάει ο γιος μου το χειρόφρενο και πηδάει από το φορτηγάκι και τρέχει προς τα αυτοκίνητα, ρωτώντας «γιατί σκοτώσατε τη μάνα μου». Πέφτει πάνω στα αυτοκίνητα και περνάνε τέσσερα-πέντε αυτοκίνητα από πάνω του…

Εγώ όμως δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό. Και θα έχω πάντα παράπονο από την εδώ αστυνομία γιατί εκείνη τη βραδιά με απέρριψε ένας αστυφύλακας της υπηρεσίας, ο οποίος δεν έστειλε περιπολικό. Ρίχνω χοντρή ευθύνη σ’ αυτόν τον αστυφύλακα. Ίσως αν είχαν συλλάβει εκείνο το βράδυ αυτόν τον Λεβέντ και τον γιο μου να μην τον έχανα…

Θα κατέβω και στην Ολλανδία» είναι τα τελευταία λόγια του πατέρα.

Σε ερώτημα του «ΠτΘ» η εδώ Αστυνομία έδειξε άγνοια και ισχυρίστηκε θάνατο από τροχαίο δυστύχημα.

Μ.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.