«Γινε το σπιρτο που θα αναψει τη φλογα της Ζωης»

Με το σύνθημα «Γίνε το σπίρτο που θα ανάψει τη φλόγα της Ζωής», ο Σύλλογος Καρκινοπαθών και φίλων νομού Ροδόπης «Δύναμη Ψυχής», επιχείρησε να βάλει ένα ακόμα λιθαράκι στα θεμέλια της κοινωνικής ευαισθησίας και υπευθυνότητας, που όλο και περισσότεροι φορείς τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να οικοδομήσουν. Σε ενημερωτική εκδήλωση, που διοργάνωσε την Τρίτη το απόγευμα στο χώρο της Καπναποθήκης, ο Λέκτορας του Δ.Π.Θ., κ. Εμμανουήλ Σπανουδάκης, ανέπτυξε το θέμα των μεταμοσχεύσεων των αιμοποιητικών κυττάρων, ενώ η κ. Βίκυ Τσακιράκη, λήπτρια μυελού των οστών, μίλησε στο κοινό για την προσωπική της συγκλονιστική εμπειρία και τη μεταμόσχευση, που ουσιαστικά της έσωσε τη ζωή. Αμφότεροι οι ομιλητές απεύθυναν έκκληση προς την τοπική κοινωνία να σταθεί απέναντι στο ζήτημα μεγαλύτερη ευαισθησία και να ανταποκριθεί περισσότερα ενεργά στις υφιστάμενες ανάγκες.

Οι εθελοντές δότες στην Ελλάδα πολύ λιγότεροι από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο

Και οι ανάγκες αυτές είναι πράγματι μεγάλες, όπως έσπευσε να υπογραμμίσει εξαρχής ο κ. Σπανουδάκης. Ανάγκες για προσφορά αιμοπεταλίων, αίματος, μυελού των οστών ή ακόμα και πλακουντικών μοσχευμάτων από τα νεογέννητα παιδιά, που είναι ακόμα πιο εύκολο και έχει σώσει πάρα πολλές ζωές. Ο ίδιος εκτίμησε ότι ο κόσμος είναι ενημερωμένος, περισσότερο μάλιστα από όσο νομίζουμε, αλλά «δυστυχώς ευαισθητοποιείται όταν το πρόβλημα χτυπήσει την πόρτα του», όπως χαρακτηριστικά σημείωσε. Το βασικότερο πρόβλημα, κατά την άποψή του, είναι η εθελοντική αυτή προσφορά δεν έχει μπει στην ελληνική κουλτούρα. Και απόδειξη αυτού είναι ότι οι εθελοντές δότες στην Ελλάδα είναι αναλογικά πολύ λιγότεροι σε σύγκριση με το ευρωπαϊκό μέσο όρο. Προς αντιστροφή αυτής της σημερινής πραγματικότητας, ο κ. Σπανουδάκης εστίασε στην ανάγκη κινητοποίησης των τοπικών φορέων, του πανεπιστημίου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Βίκυ Τσακιράκη:  Πώς αντιμετώπισα τον καρκίνο

Από την πλευρά της η κ. Τσακιράκη, διηγούμενη την προσωπική της ιστορία, έστειλε το δικό της μήνυμα προς τους συμπολίτες μας. Βρισκόταν στην ηλικία των 35 ετών, απολαμβάνοντας την οικογενειακή ζωή με τον σύζυγο και τα παιδιά της, όταν ξαφνικά της χτύπησε την πόρτα της ο καρκίνος. Ακολούθως νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, όπου οι γιατροί της γνωστοποίησαν ότι πάσχει από λευχαιμία και ότι έπρεπε να ξεκινήσει τις θεραπείες που προβλέπονται. Ολοκλήρωσε με άριστα αποτελέσματα τις θεραπείες, αλλά στη συνέχεια ενημερώθηκε ότι έπρεπε να μπει σε ένα νέο αγώνα, αναζητώντας έναν συμβατό δότη για μεταμόσχευση. Σε πρώτη φάση μπήκε η οικογένειά της στη διαδικασία να κάνει τεστ συμβατότητας και για καλή της τύχη αποδείχτηκε συμβατός δότης ο αδερφός της. Από εκείνο το σημείο ξεκίνησε μια ακόμα πιο δύσκολη διαδικασία, αυτή της μεταμόσχευσης, που έγινε στο Νοσοκομείο Παπανικολάου στη Θεσσαλονίκη. Όλα εντέλει εξελίχτηκαν θετικά, παρά τις αναμενόμενες παρενέργειες, που αντιμετώπισε. Έχοντας κερδίσει το μεγάλο αυτό στοίχημα της ζωής, την Τρίτη επέλεξε να βρεθεί στην εκδήλωση του Συλλόγου «Δύναμη Ψυχής», σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει το κοινό της περιοχής. Απευθυνόμενοι προς τους συμπολίτες μας, του παρότρυνε «να γίνουν δότες μυελού των οστών και βλαστοκυτάρρων». «Γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί ασθενείς με λευχαιμία», εξήγησε, «και μάλιστα πάρα πολλά μικρά παιδιά, που πρέπει να τους στηρίξουμε για να γίνουν καλά. Γιατί η μεταμόσχευση για τη λευχαιμία είναι το καλύτερο φάρμακο».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.