Γιαννης Σερβετας: «Τα αστεια ειναι σαν τις γριες. Δεν… ‘τελειωνουν’ ποτε»

Τον Γιάννη Σερβετά τον συναντήσαμε στις εκδηλώσεις της Συκορράχης, όπου ήταν προσκεκλημένος για να παρουσιάσει το βιβλίο του «Προσωπικό ημερολόγιο ανεκδοτολόγιο /Έτος 1687+19% ΦΠΑ=2007», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS. Ο «Γιάννης ο Όμορφος» τράβηξε αμέσως την προσοχή όλων, πασών των ηλικιών και φύλων, που τον πλησίαζαν για να τον ρωτήσουν διάφορα που επιθυμούσαν να μάθουν γι’ αυτόν και την παρουσία του στα μέρη μας. Οι απαντήσεις του λίαν χιουμοριστικές, λες και έβγαινε κατ’ ευθείαν από το γυαλί. Χειμαρρώδης, με χιούμορ και καλή διάθεση, μίλησε στον ΠτΘ για πολλά και διάφορα. Παρακολουθήστε τον μαζί μας…

ΠτΘ: Είστε Πόντιος κ. Σερβετά;

Γ.Σ.: Όχι.

ΠτΘ: Στους «Αμάν» όμως υποδύεστε μια γιαγιά Ποντία με μεγάλη επιτυχία…

Γ.Σ.: Δεν φταίω εγώ. Φταίει το ραδιόφωνο. Όταν ήμουν στο «Ράδιο Θεσσαλονίκη» είχα πολλούς ακροατές και ακροάτριες που ήταν πόντιοι. Μεταξύ αυτών ήταν και μια γιαγιά – θεός σχωρέσ’ την – που μου έπαιρνε τηλέφωνο και μου μιλούσε με αυτό τον τρόπο και με ιδιαίτερη θέρμη και αγάπη και πάντα μπέρδευε τα ελληνικά, τα ποντιακά, τους φθόγγους. Με ξετρέλαινε. Μου έλεγε, «λεβέντη μου, Γιάννη Πάριέ μου, τσολιά μου, λελέβω ‘σεν». Μου άρεσε ο τρόπος που έβγαζε αυτή την αγάπη της. Όταν ερχόταν στο ραδιόφωνο, επειδή δεν με ήξερε, ρωτούσε, «ποιος είναι αυτός», «ποιος είναι ο αγανακτισμένος;» και με έσφιγγε λες και είμαστε χρόνια φίλοι. Ήταν τόσο εκδηλωτική…

ΠτΘ: Και στους «ΑΜΑΝ» πώς αποφασίσατε να την υποδυθείτε;

Γ.Σ.: Έκανα την γριά και τον παππού κλασικά. Η προφορά όμως της γιαγιάς πάντα μου άρεσε περισσότερο. Και όταν άρχισα να την κάνω, τότε κατάλαβα τελικά πολύ περισσότερα πράγματα. Έχει μια γλύκα, δηλαδή, ακόμη και το πρόστυχο που θα πει το λέει με τέτοιο τρόπο. Και αυτό οι Πόντιοι το έχουν, ενώ εγώ δεν το έχω. Παίρνω χάπια όμως για να γίνω σιγά – σιγά και εγώ έτσι! Πράγματα που οι υπόλοιποι Έλληνες τα θεωρούμε χυδαία, αυτοί τα λένε τόσο όμορφα. Λέει η γιαγιά στο εγγόνι «να τρώω τα κάκαλα σ’», για παράδειγμα. Όλα αυτά με ξετρελαίνουν, με ξετρελαίνει η γλώσσα, η αγάπη που ξεπερνά τις λέξεις και τα όρια, γιατί η αγάπη δεν έχει όρια. Γι’ αυτό και ενδεχομένως έτσι βγήκε. Ελεύθερα.

ΠτΘ: Και ο Κώστας;

Γ.Σ.: Ο Κώστας ταίριαζε. Προέκυψε εντελώς αστεία. Ήταν να κάνουμε ένα γύρισμα στην πλατεία Αριστοτέλους και είχαμε τρεις τάφους. Το γύρισμα βόλευε να είμαι στον μεσαίο τάφο, του οποίου το όνομα ταίριαζε με το όνομα του… άνδρα μου, Κώστας. Δίπλα είχε τον Πελοπίδα, που σαν όνομα μου άρεσε, αλλά επειδή είχα το Κώστας μπροστά μου, σκέφτηκα να το κάνω αστείο. Και η γριά δεν χρησιμοποιεί το κ, αλλά το χ, δεν λέει Κώστας αλλά Χώστας. Για να το κάνουμε περισσότερο αστείο το διπλασίασα, γιατί όλα τα διπλά είναι πιο αστεία, χώστα- χώστα και προέκυψε μία πολύ πετυχημένη ατάκα.

ΠτΘ: Οι «Αμάν» θα συνεχίσουν;

Γ.Σ.: Οι Αμάν δεν σταμάτησαν να σημαδεύουν. Απλά δεν θέλουμε να γινόμαστε μονότονοι. Έχουμε ήδη πει ότι η υγεία νοσεί, η αστυνομία έχει πρόβλημα, η παιδεία έχει πρόβλημα, οι πολιτικοί έχουν πρόβλημα. Αν βγαίναμε και λέγαμε συνέχεια τα ίδια πράγματα, πιστεύω ότι θα ξεφτιλίσουμε κάτι τόσο όμορφο. Περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή. Θα μπορούσαμε με αφορμή τις φωτιές να βγούμε να βγάλουμε και τη γιαγιά με ένα χώστα – χώστα και να κάνουμε μια εκπομπή. Αλλά αυτό δεν είναι το νόημα. Το νόημα είναι να πούμε κάτι και να πιάσει τόπο.

ΠτΘ: Θα σας ξαναδούμε δηλαδή;

Γ.Σ.: Αν, όταν, εφόσον… βεβαίως! Είμαστε ακόμη ζωντανοί στη σκηνή. Όλα τα άλλα που κάνουμε είναι για να μπορέσουμε να κρατηθούμε σε αυτό που λέγεται τηλεόραση και μάλιστα από ευαίσθητες περιοχές. Από τη Θεσσαλονίκη. Δεν κατεβήκαμε στην Αθήνα ακόμη και το «Γιάννη τον Όμορφο» τον κάναμε στη Θεσσαλονίκη. Και για τους ανθρώπους που τόσα χρόνια δουλεύουμε μαζί τους και για μας και για τις οικογένειές μας.

ΠτΘ: «Ο Γιάννης ο Όμορφος» πώς προέκυψε;

Γ.Σ.: Με είδα στον καθρέπτη λέω «πολύ όμορφος είμαι, δεν με κάνω εκπομπή; Οι άλλοι καλύτεροι είναι από εμένα που το κάνουν;». «Ο Γιάννης ο Όμορφος» είναι στην ουσία πολύ αστείος, λέει ανέκδοτα και τα ανέκδοτα είναι πολύ σοφά φτιαγμένα από τους ανθρώπους. Προσωπικά έχω πολύ καλή σχέση με τα ανέκδοτα από μικρό παιδί. Προτού κάνω την εκπομπή είχα γράψει το βιβλίο ανεκδοτολόγιο – ημερολόγιο που στην ουσία είχε δυο-τρία ανέκδοτα αναλόγως ταιριαστά με την ημέρα, ανάλογα με το ποιος γιορτάζει. Αν είναι για παράδειγμα του Αγίου Τρύφωνα θα πω ανέκδοτα για τρίχες. Είναι τυχαίο το παράδειγμα. Είμαι γεννημένος με ανέκδοτα. Όλοι οι φίλοι προσπαθούν να με εντυπωσιάσουν λέγοντάς μου καινούργια ανέκδοτα. Κάποια στιγμή ο Αντώνης ο Κανάκης μου είπε «εφόσον τα λες δεξιά και αριστερά δεν τα κάνουμε και μια εκπομπή για να γελάσει ο κόσμος;». Για να γίνει πιο τριζάτο έβαλα μέσα στο παιχνίδι και τον κόσμο. Δηλαδή βγαίνω έξω και μιλώ με τον κόσμο, έβαλα και τη γριά, την οποία αγαπώ ιδιαίτερα και την κουβαλώ μαζί μου, και έτσι βγήκε αυτό το περίεργο concept, που λέμε και εμείς οι Πόντιοι! Ήταν ωραίο και στα δεκατέσσερα επεισόδια περάσαμε και εμείς καλά και, από ό,τι φάνηκε και από την τηλεθέαση, πήγε πολύ καλά. Αφού δεν φάγαμε ξύλο, πήγε καλά…

ΠτΘ: Γιατί να φάτε ξύλο; Σας έχουν δείρει ποτέ για κάτι που είπατε;

Γ.Σ.: Όχι και αυτό είναι το μεγάλο μας παράπονο. Μπορεί όμως να αρχίσουν να μας δέρνουν. Ποτέ δεν ξέρεις πώς θα ξεκινήσει. Όλα θέλουν το πρώτο βήμα.

ΠτΘ: Τι αποτελεί για σας το βιβλίο;

Γ.Μ.: Το βιβλίο για μένα είναι ένα παράθυρο. Χάρηκα πολύ που το γνώρισα γιατί δεν το ήξερα. Αν εξαιρέσεις την οικογένειά μου και τους ανθρώπους που αγαπώ πολύ αρχίζεις και βάζεις τα πράγματα στη θέση τους, όπως ακριβώς ένα μικρό παιδί που το ρωτάς ποιον αγαπά περισσότερο. Για μένα το ραδιόφωνο είναι στην υψηλότερη λίστα και μετά ακολουθούν τα άλλα.

ΠτΘ: Θα μας πείτε λίγα λόγια για το βιβλίο σας;

Γ.Μ.: Εκδόθηκε στις 20 Νοεμβρίου του 2006 και έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2006, δηλαδή σε σαράντα ημέρες, πούλησε 5500 βιβλία.

ΠτΘ: Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτή η επιτυχία;

Γ.Μ.: Δεν ξέρω. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι είναι έξυπνα σχεδιασμένο. Το βιβλίο αποτελεί ημερολόγιο – ανεκδοτολόγιο. Ανοίγοντάς το λοιπόν πάμε στην ημέρα της γιορτής σας, 9 Δεκεμβρίου. Υπάρχει ένα κείμενο που είτε είναι δικό μου είτε από το διαδίκτυο, ένα ανέκδοτο γνωστό που προλογίζει την ημέρα και γράφει μια ιστορία κάθε ημέρα που είναι εύπεπτη εύκολη και αστεία. Το ουσιαστικό όμως είναι το ημερολόγιο από τη μέση της σελίδας και κάτω. Λέω στον αναγνώστη καφέ, μπαρ, κοπάνα, βόλτα, σινεμά, ποτό, σεξ, φαγητό, ξενύχτι, έξοδος αλλού και πάει λέγοντας με ποιον, ήταν καλά, πού, πόσα ευρώ ξόδεψες, πόσα κιλά είσαι σήμερα, πόσα τσιγάρα κάπνισες… μπορείς να γράψεις την ημέρα σου και προσωπικά για μένα η κάθε στιγμή είναι μοναδική. Είμαι πολύ νέος για να το ξέρω αυτό, αλλά το έμαθα από την πορεία της σχέσης με τον πατέρα μου, ανθρώπων κοντινών μου και αντιλήφθηκα ότι κάθε μέρα είναι πολύ σημαντική. Είναι μεγάλη αμαρτία να την ξεπερνάμε και να την αφήνουμε πίσω. Θεωρώ ότι αυτό το ημερολόγιο είναι πολύ ωραίο γιατί όταν τελειώσει η χρονιά το βάζεις σε ράφι σαν γεροντοκόρη και κάθε στιγμή το ανοίγεις και βλέπεις τη ζωή σου. Αυτό κάνει τη διαφορά.

ΠτΘ: Θα εκδώσετε και άλλο;

Γ.Σ.: Χωρίς να θέλω να σας τρομάξω, ήδη έχω γράψει το 2008. Ξετρελάθηκα και ειλικρινά σας μιλάω περίμενα όλο το χειμώνα πότε θα έρθουν οι μέρες να καθίσω να γράψω.

ΠτΘ: Θα έχει αντίστοιχο τίτλο με αυτό που έχετε γράψει;

Γ.Σ.: Ναι γιατί είναι οικονομικά τα χρόνια που ζούμε. Απλά δεν κράτησα τίποτα για μένα και πέρσι και φέτος γιατί πάντα θα υπάρχουν αστεία. Τα αστεία είναι σαν τις γριές. Δεν τελειώνουν ποτέ.

ΠτΘ: Οι γριές είναι αστείες;

Γ.Σ.: Η μια πεθαίνει η άλλη έρχεται. Θέλω να πω ότι δεν τελειώνουν. Υπάρχει αέναη σειρά. Δεν φοβάμαι να δίνω αστεία. Όπως τα εισπράττω τα δίνω. Για μένα όλη η ζωή μου δεν είναι ένα αστείο. Στην προσωπική ζωή μου δεν είμαι αστείος. Βέβαια έχω πάντα μια θετική διάθεση και χαρά. Για μένα όμως προέχει ο άνθρωπος να μη χάνει τις στιγμές της ζωής του. Κάθε στιγμή είναι μοναδική όσο μικρή και γελοία κι αν φαίνεται είναι σπουδαία και δεν πρόκειται να ξανασυμβεί ποτέ.

ΠτΘ: Φιλοσοφείτε τη ζωή σας…

Γ.Σ.: Οι άνθρωποι που κάνουν χαβαλέ φιλοσοφούν κάποια στιγμή, αλλά ελαφριά, μη φαντάζεστε. Αμπελοφιλοσοφούμε, δεν φιλοσοφούμε, μη φαντάζεστε. Προσωπικά, αν πιω αρκετά, φιλοσοφώ κιόλας.

ΠτΘ: Στο σπίτι σας λέτε αστεία;

Γ.Σ.: Δεν ξέρω, ρωτήστε τη γυναίκα μου. Να σας πω όμως ότι εκεί ξεκινούν τα περισσότερα.

ΠτΘ; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν σας καταλαβαίνουν;

Γ.Σ.: Υπάρχουν άνθρωποι που παρεξηγούν. Για μένα κάποια πράγματα είναι πολύ σπουδαία και η ανθρώπινη επαφή το άμεσο το να κάνεις χαβαλέ, να δώσεις και να πάρεις χαρά, δεν έχω στόχο να πουλήσω μούρη σε κανέναν ούτε να τον θίξω, απλά θέλω να περάσω καλά. Βέβαια το αστείο είναι πιο δυνατό και από το χαστούκι. Δεν θα προσβάλλω κάποιον, αλλά πάντα είμαι με ένα χαμόγελο για να περάσω καλά.

ΠτΘ: Λέγεται ότι οι πολιτικοί δεν έχουν χιούμορ. Εκτός από αυτούς οι υπόλοιποι Έλληνες δεχόμαστε τα αστεία;

Γ.Σ.: Αστειότητα είναι η πολιτική και το πιστεύω και το διατυμπανίζω και ας έρθουν να μου πουν ότι δεν είναι αστείοι οι πολιτικοί. Γιατί μόνο αστείοι άνθρωποι μπορούν να κάνουν όλα αυτά τα γελοία πράγματα. Οι πιο αστείοι άνθρωποι είναι οι τριακόσιοι της Βουλής. Και όλοι οι άλλοι προσπαθούμε οι κακόμοιροι να πάρουμε ένα κομμάτι να το γλείψουμε και να πούμε ότι δεν είμαστε αστείοι. Η ζωή μας είναι αστεία. Και γίνεται αστεία από την καθημερινότητά μας και σε αυτό επιμένω.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Γ.Σ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.