«Για την αγροτικη οικονομια δεν υπαρχει ουτε εθνικο, ουτε περιφερειακο σχεδιο»

Για την πορεία της αγροτικής οικονομίας στη χώρα μας μιλά σήμερα στον ΠτΘ ο Πρόεδρος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης Έβρου κ. Χρίστος Χατζόπουλος. Γνώστης της κατάστασης, εξάλλου είναι γνωστό ότι ο κ. Χατζόπουλος ως δήμαρχος Τυχερού πολύ νωρίς έστρεψε το ενδιαφέρον της συγκεκριμένης περιοχής σε άλλες μορφές καλλιέργειας, καυτηριάζει τη μέχρι τώρα κατάσταση η οποία όπως τονίζει είναι αποτέλεσμα της έλλειψης σχεδιασμού τόσο σε εθνικό αλλά και σε περιφερειακό επίπεδο.

ΠτΘ: κ. Πρόεδρε θα ήθελα τη γνώμη σας για τις κινητοποιήσεις των αγροτών. Καταρχήν οι επανέλεγχοι στο θέμα των βαμβακοπαραγωγών σημαίνει ότι υπάρχουν και κακοί αγρότες; Πώς το ερμηνεύετε σε πολιτικό επίπεδο;

Χ.Χ.: Κατ’ αρχήν είμαι αντίθετος στο κλείσιμο των δρόμων είτε από τους αγρότες είτε από άλλη κοινωνική ομάδα. Είναι καταστάσεις που μας εκθέτουν παγκοσμίως. Εγώ την κινητοποίηση θα την θεωρούσα ως εξής: να κατεβάσω τα τρακτέρ στους δρόμους. να πάρω και τη φιλαρμονική του δήμου, να κεράσω ένα τσίπουρο για να ευαισθητοποιήσω τον κόσμο για το πρόβλημά μου. Μπορούμε να βρούμε χίλιους τρόπους για να ευαισθητοποιήσουμε την κοινωνία. Από εκεί και πέρα όμως όσον αφορά στο δίκιο των αγροτών θα πω ότι βολευτήκαμε σε αυτές τις καλλιέργειες, ιδίως οι της Λάρισας, μάλιστα φθάσαμε στο σημείο να έχουν κάνει κάποιοι κομπίνες τα πρώτα χρόνια, όπως τα διπλοζυγίσματα που ακούστηκαν και επίσημα και σε δύσκολες χρονιές, ανεξάρτητα του ποιος κυβερνά. Ήταν δικιά μας υπόθεση να οργανώσουμε έτσι την παραγωγή, ώστε κάθε χρόνο να παίρνουν όλοι οι βαμβακοπαραγωγοί 360 δραχμές το κιλό, όπως παίρνουν οι Ισπανοί, εν αντιθέσει προς εμάς που παίρναμε σε μία διάρκεια δέκα χρόνων άλλοτε 360, άλλοτε 300, άλλοτε 280, ή 240. Όλη αυτή η ιστορία έχει ωφελήσει αυτούς που καλλιεργούν 500, 800, 1000, 2000 στρέμματα. Από την άλλη ο μικροκαλλιεργητής των 50, των 100 στρεμμάτων που ταλαιπωρείται, ιδίως τώρα που έχει χτυπηθεί το αγροτικό εισόδημα, θα περίμενε να τον προστατεύσει το κράτος ώστε κάθε χρόνο να έχει τις 360 δραχμές. Ελέω λοιπόν των μεγαλοκαλλιεργητών και αυτής της αναρχίας, της ανικανότητας και της ανοργανωσιάς του κράτους, του πολιτικού κόστους από τη μία και του λαϊκισμού από την άλλη, δεν μπήκαν στην ουσία του προβλήματος και με αυτόν τον τρόπο δεν προστάτευσαν το 90% των αγροτών που ήθελαν να είναι νομοταγείς για να έχουν και απόδοση. Και αυτό το είχαν κάνει οι περισσότεροι.

ΠτΘ: Είπατε ότι έπρεπε να οργανωθούμε όπως οι Ισπανοί. Κάποιος όμως θα έπρεπε να το κάνει αυτό..

Χ.Χ.: Έπρεπε να επιληφθεί το υπουργείο, οι αρμόδιοι συνδικαλιστικοί φορείς οι ενώσεις που εμπλέκονται σε αυτή την ιστορία και ίσως και τα συνδικαλιστικά όργανα των αγροτών που βλέπουν να καίγεται το δάσος και πηγαίνουν να σβήσουν το δενδράκι.

ΠτΘ: Τελικά τι γίνεται με τη Ροδόπη και τον Έβρο; Οι της συμπολίτευσης λένε ότι φέτος πετύχαμε πολύ καλή ποσότητα για το βαμβάκι, εφόσον είμαστε στα περσινά όρια, οι δε της αντιπολίτευσης λένε ότι είμαστε ριγμένοι σε σχέση με το βαμβάκι και το πλαφόν. Πού βρίσκεται η αλήθεια;

Χ.Χ.: Πιστεύω ότι πρέπει να είναι ευχαριστημένοι οι αγρότες σε σχέση με τους υπόλοιπους στην Ελλάδα. Σχεδόν το σύνολο της παραγωγής με το πλαφόν που είχαν και τους δόθηκε επί πλέον μπήκε στα εκκοκκιστήρια. Δεν ξέρω αν έχουν μείνει κάποιες μικρές ποσότητες. Για την περιοχή μας, που το 1% είναι οι μεγαλοκαλλιεργητές και οι περισσότεροι είναι μικρομεσαίοι, ποτέ δεν θα είχαμε πρόβλημα αν είχε οργανωθεί η όλη υπόθεση. Δεν μας ενδιαφέρει τι έγινε το 2005. Όλα τα χρόνια έχουμε απώλεια εισοδήματος και κύρια βλάπτονται οι μικρομεσαίοι.

ΠτΘ: Το αίτημα που διατυπώθηκε από τους βαμβακοπαραγωγούς της Θράκης είναι να μην ανοίξουν τα εκκοκκιστήρια της Θεσσαλίας;

Χ.Χ.: Φυσικά, γιατί θα μειωθεί η τιμή και θα γίνει αυτό που γινόταν όλα αυτά τα χρόνια, θα είναι μειωμένη η τιμή. Προσωπικά πιστεύω και επιμένω επιμένουμε ο αγρότης να αναπτύξει την πρωτοβουλία και να προβληματιστεί υπάρχουν προοπτικές και πρέπει να τις κατακτήσει. Για παράδειγμα υπάρχει πρόγραμμα παραγωγής 2000 κλημάτων επιτραπέζιου τραπεζιού. Χάρηκα πολύ όταν σε μία σύσκεψη που έγινε στην Κομοτηνή για το συγκεκριμένο πρόγραμμα όταν από τους σαράντα παρευρισκόμενους οι τριάντα εννέα ήταν κάτω των σαράντα.

ΠτΘ: Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα για το συγκεκριμένο πρόγραμμα;

Χ.Χ.: Σε δύο μήνες θα έχει ολοκληρωθεί και ποιοι θα είναι σε αυτό το πρόγραμμα και σε ποιες περιοχές Την επόμενη χρονιά πιστεύω ότι στη Ροδόπη και στον Έβρο θα υπάρχουν 2000 στρέμματα επιτραπέζιου σταφυλιού, ποικιλίες που ζητούν οι αγορές της Αγγλίας και της Γερμανίας βασικά, ενώ έχουμε εξασφαλισμένη τη διάθεση. Μακάρι να μπορέσουμε σε λίγα χρόνια να καλλιεργήσουμε 5000. Εμείς ως στόχο έχουμε τις 2000.

ΠτΘ: κ. Χατζόπουλε, υπάρχουν ερευνητικά κέντρα που δεν λειτουργούν. Τι γίνεται μ΄ αυτά;

Χ.Χ.: Είναι πάρα πολλά αυτά τα κέντρα. Το εδαφολογικό δεν λειτουργεί και έχει γίνει γραφεία, το Πολύκεντρο της Χρυσούπολης παρόλο που ξοδεύτηκαν εκατομμύρια δεν λειτουργεί. Δυστυχώς δεν υπάρχει πολιτική για την έρευνα. Το Υπουργείο Γεωργίας υποστηρίζει ότι δεν δίνει χρήματα το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, το ΕΘΙΑΓΕ από την πλευρά του υποστηρίζει ότι το σαμποτάρουν τα δύο υπουργεία, με αποτέλεσμα να υπάρχει προσωπικό σ’ αυτό το οποίο τα τελευταία δύο χρόνια δεν παράγει έργο. Χωρίς έρευνα πολλοί τομείς δεν μπορούν να αναπτυχθούν και να έχουν την προοπτική της ποιότητας, της καλής καλλιέργειας. Εκείνο που θα υπογραμμίσω ξανά είναι, ότι τίποτε δεν κερδίζει κανείς όταν για κάποια χρόνια το θέμα που κυριαρχεί στις κινητοποιήσεις είναι να δοθούν δέκα ή είκοσι δραχμές για το βαμβάκι. Αναδασμούς δεν έχουμε, κτηματολόγιο δεν έχουμε, αρδευτικά έργα δεν υπάρχουν. Γιατί δεν γίνεται ένας σχεδιασμός όπως για την Εγνατία, τους Ολυμπιακούς αγώνες και να πουν ότι σε αυτό το χρονοδιάγραμμα, με αυτά τα μέσα και με αυτούς τους πόρους θα λύσουμε το υδατικό πρόβλημα, όταν οι γεωτρήσεις από 20-30 μέτρα πήγαν στα 500 και η υφαλμύρωση στη Ροδόπη και στην Ξάνθη πλησιάζει στην ενδοχώρα; Αυτά τα ζητήματα που είναι κυρίαρχα, που θα μας δώσουν την προοπτική στην ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας δυστυχώς δεν μπαίνουν. Για παράδειγμα τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες έχουν γραφεί πέντε χιλιάδες άρθρα σχετικά με το βαμβάκι. Όλα τα ΜΜΕ ασχολούνται καθημερινά με αυτό. Αν εμείς αφιερώναμε χαρτί και μολύβι και εικόνα τόσα χρόνια θα είχαμε δημιουργήσει μία διαφορετική αντίληψη και κουλτούρα γύρω από τα προβλήματα της αγροτικής οικονομίας. Θα μπαίναμε δηλαδή στην ουσία, η οποία ήταν τα διαρθρωτικά προβλήματα.

ΠτΘ: Μιλάμε συνεχώς για προϊόντα ποιότητας από την άλλη όμως η Ελλάδα κατακλύζεται από προϊόντα εισαγόμενα, που πιθανώς οι τιμές τους είναι χαμηλότερες. Είστε σίγουρος ότι αν παραχθούν στη χώρα μας προϊόντα ποιότητας θα καταναλώνονται από το κοινό;

Χ.Χ.: Δυστυχώς στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια δεν παράγουμε προϊόντα που έχουμε ανάγκη ποιότητας αλλά ούτε και ποσότητας. Για παράδειγμα στα μανάβικα, στα σούπερ μάρκετ, στα παντοπωλεία από το Νοέμβριο και μετά τα κηπευτικά, τα φρούτα είναι εισαγόμενα όχι μόνο από τρίτες χώρες, αλλά και από Ισπανία, από Γαλλία και Ιταλία. Πώς αυτοί καταφέρνουν να παράγουν και να καλύπτουν ανάγκες της τοπικής αγοράς και να εξάγουν σε μία χώρα η οποία σε σχέση με αυτές έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα να παράγει και ποσότητες και ποιότητες; Εξετάζοντας τους πίνακες διαμόρφωσης του εισοδήματος τα τελευταία δέκα χρόνια στην Ελλάδα η αξία των παραγομένων προϊόντων είναι 95 % σε σχέση με το 1995, ενώ το αντίστοιχο στην Ισπανία είναι 125%, στην Ιταλία 115%, στη Γαλλία 110%, που και αυτές οι χώρες είναι μεσογειακές και τα προϊόντα μας είναι παραπλήσια. Εφόσον λοιπόν βάσει της νέας ΚΑΠ έχουμε το δικαίωμα να έχουμε εισόδημα και δεν είμαστε υποχρεωμένοι για τα προϊόντα που επιδοτούμαστε να τα παράγουμε μπορούμε να στραφούμε σε προϊόντα που ζητά η αγορά. Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα μπορούσαμε να κάνουμε. Για αυτό δεν υπάρχει ούτε εθνικό σχέδιο, ούτε περιφερειακό. Κάποιοι προβληματίζονται και μεταξύ αυτών και η ΝΑΡΕ. Μία πρωτοβουλία είναι η ανάπτυξη των δενδρωδών καλλιεργειών κάτι όμως που απαιτεί οργάνωση επιχειρηματική με τις κατάλληλες υποδομές, ώστε να εξασφαλίζεται η διάθεση του προϊόντος και στο εξωτερικό. Δεύτερος τομέας είναι η καλλιέργεια ενεργειακών φυτών, όπου δυνατότητες παραγωγής υπάρχουν, εφόσον υπάρχουν οι κλιματολογικές συνθήκες. Για παράδειγμα στον Έβρο δεν μπορεί να καλλιεργηθεί ακτινίδιο, γιατί θα παγώσει την Άνοιξη που είναι η περίοδος της ανθοφορίας. Μπορούμε όμως να παράγουμε οποιοδήποτε άλλο προϊόν και μάλιστα σε μεγαλύτερες αποδόσεις. Πρέπει όμως να δημιουργηθούν μεταποιητικές μονάδες, για την παραγωγή βιομάζας η οποία θα επιφέρει ηλεκτρική και θερμική ενέργεια ή βιοκαύσιμα. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να επενδύσουν οι επιχειρηματίες ακόμα και το κράτος ή οι επιχειρήσεις τύπου βιομηχανίας ζάχαρης. Όλα αυτά όμως έπρεπε να γίνουν την προηγούμενη δεκαετία, γιατί η Ευρώπη έχει προχωρήσει πάρα πολύ. Το ποσοστό εναλλακτικών μορφών ενέργειας σε πολλές χώρες της Ευρώπης έχει φθάσει στο 8% περίπου, ενώ στην Ελλάδα βρίσκεται στο 1,5% ελέω αιολικών πάρκων. Στόχος είναι μέχρι το 2010 να φθάσουμε στο 10%. Θα μπορούσε κάποιος να σκεφθεί και άλλες δραστηριότητες, περιορισμένων όμως εκτάσεων, όπως για παράδειγμα τα κατεψυγμένα, πάντα όμως συνδυάζοντας τη μεταποίηση και την εξασφάλιση της αγοράς. Εδώ μιλάμε για περιορισμένες όμως εκτάσεις. Μόνο προς τα ενεργειακά φυτά μπορούμε να στρέψουμε δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα γιατί εκεί υπάρχει ζήτηση. Ένας άλλος τομέας που μπορούμε να στραφούμε είναι η προβατοτροφία, η οποία αποτελεί την καταλληλότερη σήμερα πρόταση.

ΠτΘ: Στη Ροδόπη αισθανόμαστε ότι δεν υπάρχει στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης. Ακούμε συνέχεια για το Φράγμα του Κομψάτου και την ολοκλήρωση του Μελίνα Μερκούρη. Τελικά ποιο είναι το στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης; Το Περιφερειακό Συμβούλιο λειτουργεί; Πότε τελικά ως φορείς αυτού του τόπου θα εκπονήσετε ένα σχέδιο στρατηγικής ανάπτυξης;

Χ.Χ.: Πριν τρεις μήνες περίπου με έγγραφό μου προς τον Περιφερειάρχη εξέθετα τα προβλήματα της αγροτικής οικονομίας και ζητούσα τη σύγκλιση του Περιφερειακού Συμβουλίου προκειμένου να θέσουμε στόχους. Δυστυχώς δεν πήρα απάντηση. Άλλα τυρβάζουν αυτοί που έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι. Γενικότερα στην Ελλάδα τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν ασχολούνται με την ουσία των προβλημάτων. Όταν υπάρχουν χρήματα κάνουν κάποια έργα, τα οποία δυστυχώς πολλές φορές δεν τελειώνουν, γιατί η μελέτη είναι λάθος, οπότε την επόμενη δεκαετία ξαναδημοπρατούνται γιατί έγινε λάθος μελέτη. Υπάρχουν έργα που δημοπρατήθηκαν το 90 και τώρα οριστικοποιούνται οι μελέτες για να ξαναδημοπρατηθούν. Η υπόθεση είναι για γέλια και για κλάματα.

ΠτΘ: κ. Χατζόπουλε σας ευχαριστούμε πολύ.

Χ.Χ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Β.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.