Για ποιο λογο χρειαζεται η Ευρωπη αειφορο αλιευτικη πολιτικη

Είναι αυτονόητο ότι δεν μπορεί να υπάρξει αλιεία χωρίς ψάρια. Θα έπρεπε να είναι εξίσου προφανές σε οποιονδήποτε ότι η ευρωπαϊκή αλιευτική πολιτική δεν επέτυχε να αποτρέψει την εξάντληση των αποθεμάτων ψαριών από τα οποία εξαρτάται η αλιεία. Κατά συνέπεια, η εκ βάθρων μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής είναι αναπόφευκτη και επείγουσα.

Τον Ιούνιο του προηγούμενου έτους η Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθέτησε τη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη. Ως αειφόρος ανάπτυξη θεωρείται η ικανοποίηση των αναγκών μας κατά τρόπο που παράλληλα να μην εξαντλούνται οι φυσικοί πόροι από τους οποίους θα εξαρτηθεί η διαβίωση των μελλοντικών γενεών. Πρόκειται ακριβώς για το σημείο όπου έχει αποτύχει η τρέχουσα διαχείριση των αποθεμάτων ψαριών. Στον βορειοανατολικό Ατλαντικό υπάρχει ο κίνδυνος να εξαντληθούν όλα τα αποθέματα των ψαριών σε ποσοστό άνω του 60%. Ορισμένα αποθέματα έχουν ήδη καταρρεύσει. Ο λόγος είναι απλός: πληθώρα σκαφών αλιεύουν περιορισμένη ποσότητα ψαριών. Παρότι οι αλιευτικές ποσοστώσεις καθορίζονται κάθε έτος από το Συμβούλιο Αλιείας, συχνά δεν λήφθηκαν υπόψη οι επιστημονικές συμβουλές ως προς τις ποσότητες ψαριών που είναι δυνατόν να αλιευθούν χωρίς να διακυβεύεται η ασφάλεια των αποθεμάτων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι στην ΕΕ η αλιεία θα πρέπει να μειωθεί κατά 30-60%, ώστε να ανταποκρίνεται στα διαθέσιμα αποθέματα. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τη μείωση του μεγέθους του αλιευτικού στόλου. Δυστυχώς, οι επιδοτήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχουν αντιθέτως ενισχύσει, στο παρελθόν, τη ναυπήγηση όλο και μεγαλύτερων και αποτελεσματικότερων αλιευτικών σκαφών επιτείνοντας το πρόβλημα· προφανώς δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος για την ορθολογική αξιοποίηση των χρημάτων των φορολογουμένων υπό συνθήκες υπεραλίευσης. Η περίμετρος ορισμένων διχτυών που χρησιμοποιούνται σήμερα υπερβαίνει τα 3 χιλιόμετρα! Έτσι, διακυβεύεται μια σημαντική πηγή των φυσικών αποθεμάτων τροφής και εισοδήματος πολλών ανθρώπων.

Εξάλλου, η κατάσταση είναι ανησυχητική από αμιγώς περιβαλλοντική άποψη. Στις αρχές του έτους, δεκάδες νεκρών δελφινιών εκβράσθηκαν στις ακτές της Αγγλίας και της Γαλλίας, θύματα της εποχιακής αλίευσης λαβρακιών στην περιοχή. Πρόκειται για ένα παράδειγμα του ευρύτερου προβλήματος των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων θαλάσσιων ζώων, όπως δελφινιών και παρεμφερών ειδών, που πιάνονται αθέλητα στα αλιευτικά δίχτυα και σκοτώνονται. Λόγω της έλλειψης παρατηρητών και της συγκέντρωσης δεδομένων στα αλιευτικά σκάφη δεν είμαστε καν βέβαιοι για την πλήρη έκταση του προβλήματος. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι για ορισμένα είδη υπάρχει ο κίνδυνος να εξαφανιστούν λόγω της τρέχουσας πρακτικής αλίευσης. Άλλες επιπτώσεις της αλιείας στο περιβάλλον είναι οι ζημίες που προκαλούν τα αλιευτικά εργαλεία, στους κοραλλιογενείς υφάλους καθώς και η ρύπανση των υδάτων από τις ιχθυοκαλλιέργειες.

Η μεταρρύθμιση της αλιευτικής πολιτικής της ΕΕ δεν συνίσταται στην ιεράρχηση του περιβάλλοντος υπεράνω των οικονομικών και κοινωνικών θεμάτων ή στην καταστροφή των μέσων βιοπορισμού των αλιέων και στον εξαναγκασμό των εξαρτώμενων από την αλιεία περιοχών σε παρακμή. Η μεταρρύθμιση της αλιευτικής πολιτικής είναι να αποτελέσει η αειφορία από περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική άποψη τη βάση για την αλιεία. Οι θέσεις απασχόλησης στην αλιεία φθίνουν επί σειρά ετών και ο αλιευτικός κλάδος βρίσκεται ήδη σε κρίση. Το καίριο πρόβλημα είναι ότι ο αλιευτικός στόλος είναι σήμερα υπερμεγέθης σε σχέση προς τις δυνατότητες αλίευσης, με αποτέλεσμα χαμηλή οικονομική απόδοση και ασταθείς οικονομικές συνθήκες. Μια κυνική πολιτική θα ήταν να αφεθεί το πρόβλημα να επιλυθεί από μόνο τους, όπως εξελίχθηκε μέχρι σήμερα, δηλαδή να επέλθει αυτομάτως περαιτέρω συρρίκνωση του αλιευτικού κλάδου ως αποτέλεσμα της ελάττωσης των ιχθυαποθεμάτων. Η εναλλακτική λύση θα ήταν να αναθεωρηθεί η Κοινή Αλιευτική Πολιτική για να διευθετηθεί η κρίση κατευθύνοντας τις επιδοτήσεις στη διάλυση των αλιευτικών σκαφών και τη δημιουργία νέων οικονομικών προοπτικών για τους αλιείς και τις περιοχές που πλήττονται. Αυτό που συνέβη με την αλιεία μπακαλιάρου στον βορειοδυτικό Ατλαντικό πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγή του τί μπορεί να συμβεί εάν δεν αντιμετωπιστεί εκ των προτέρων μία κρίση στην αλιεία. Το σύνολο του αλιευτικού κλάδου μπακαλιάρου στην ανατολική ακτή του Καναδά αφανίστηκε όταν εξαντλήθηκαν τα αποθέματα και ακόμα και σήμερα, παρ’ό,τι έχουν παρέλθει δέκα χρόνια, δεν έχουν ανακάμψει ούτε τα αποθέματα ούτε και ο κλάδος.

Φέτος το καλοκαίρι, οι πολιτικοί ηγέτες θα συνέλθουν στην Παγκόσμια Διάσκεψη για την Αειφόρο Ανάπτυξη στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής ώστε να δώσουν νέα ώθηση στις προσπάθειες που καταβάλλονται σε παγκόσμια επίπεδο για την προστασία του περιβάλλοντος και για την καταπολέμηση της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες. Για περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους, στις φτωχότερες περιοχές της υφηλίου, τα ψάρια είναι η κύρια πηγή πρωτεϊνών. Η προστασία αυτού του πόρου σημαίνει προστασία των μέσων συντήρησής τους. Η ΕΕ έχει συνάψει με πολλές αναπτυσσόμενες χώρες αλιευτικές συμφωνίες που παρέχουν στα ευρωπαϊκά αλιευτικά σκάφη πρόσβαση στα αποθέματα ιχθύων τρίτων χωρών. Έχουν διατυπωθεί επανειλημμένα επικρίσεις ότι οι συμφωνίες αυτές επιφέρουν υπερεκμετάλλευση των αποθεμάτων και δεν προβλέπεται η παρακολούθηση και αυστηρή εφαρμογή τους. Μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής η οποία θα ενίσχυε την καλύτερη διαχείριση των αλιευτικών δραστηριοτήτων σε διεθνές επίπεδο θα μπορούσε να αποτελέσει απτή συμβολή στην παγκόσμια αειφόρο ανάπτυξη.

Η μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής αποτελεί θέμα της ημερήσιας διάταξης δεδομένου ότι οι κανόνες που ισχύουν υπό το σημερινό καθεστώς εκπνέουν στο τέλος του έτους. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόσφατα παρουσίασε τις προτάσεις της οι οποίες, από μερικούς θα θεωρηθούν πολύ ριζοσπαστικές. Η συγκάλυψη της σημερινής κρίσης στην αλιεία χωρίς να επιλυθεί το διαρθρωτικό πρόβλημα του υπερμεγέθους αλιευτικού στόλου θα ήταν ωστόσο κοντόφθαλμη πολιτική. Μόνον μία συνεπής και μακροπρόθεσμη νέα πολιτική η οποία θα αποκαθιστά την αντιστοιχία μεταξύ του αλιευτικού στόλου και των διαθέσιμων αποθεμάτων ιχθύων θα προσφέρει την ορθή οικονομική βάση για τον αλιευτικό κλάδο, θα καταστήσει δυνατή τη διαχείριση των κοινωνικών συνεπειών της αναδιάρθρωσης, θα εξασφαλίσει την αειφόρο διαχείριση των αποθεμάτων ιχθύων και θα προστατεύσει το περιβάλλον. Από τους αρμόδιους για τη χάραξη της αλιευτικής πολιτικής αναμένεται να επιδείξουν πολιτικές ηγετικές ικανότητες.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.