Γ.- Ε. Καλαβρος: «Η Τουρκια διεκδικει ρολο παγκοσμιας δυναμης»

Νέα δεδομένα δημιουργούνται στον γεωστρατηγικό χώρο της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής τον τελευταίο καιρό με την διαρκώς αυξανόμενη δύναμη στον πολιτικό και διπλωματικό τομέα της Τουρκίας, τα οποία, όμως, έχουν και ως αποτέλεσμα την ανατροπή των σχέσεών της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες πλέον, όπως διαφαίνεται, αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως ανταγωνιστή.
Στο πλαίσιο αυτό της αυξανόμενης δύναμης της Τουρκίας ως μεγάλης περιφερειακής δύναμης ο ΠτΘ συζήτησε με τον καθηγητή Διεθνούς Δικαίου στο Δημοκρίτειο Γρηγόριο – Ευάγγελο Καλαβρό που αναλύει τις προσπάθειες της Τουρκίας να παίξει ρόλο μεγάλης δύναμης, αλλά και το πώς αυτό έχει επιπτώσεις στις σχέσεις της με την Αμερική, που με την σειρά τους έχουν επιπτώσεις σε εθνικά θέματα της Ελλάδας. Ο κ. Καλαβρός αναφέρεται ακόμη και στην ανάγκη η χώρα μας μέσα σε αυτό το πλαίσιο να αναπτύξει μια νέα στρατηγική η οποία όμως θα χαράσσει στόχους μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους.

Σε προχωρημένο στάδιο η διεκδίκηση της Τουρκίας να παίξει ρόλο παγκόσμιας δύναμης

ΠτΘ: κ. Καλαβρέ, η Τουρκία διεκδικεί να παίξει ρόλο παγκόσμιας δύναμης;
Γ.-Ε.Κ.: Όχι απλώς διεκδικεί, αλλά η σχετική διαδικασία είναι σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Όπως σας είπα και την προηγούμενη φορά, αποτέλεσμα αυτής της γεωστρατηγικής της Τουρκίας ήταν η επιτυχία της, αν και μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, να συνεργασθεί με την Βραζιλία και να υπογράψει την γνωστή Συνθήκη της Τεχεράνης, για τη μεταφορά χαμηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν στην Τουρκία, και την ανταλλαγή του εν ευθέτω χρόνω με υψηλότερα εμπλουτισμένο ουράνιο, πάντως που δεν θα επέτρεπε την χρήση του για άλλους σκοπούς πλην των ειρηνικών. Αποτέλεσμα αυτής της επιτυχίας, και εν συνεχεία η σύγκρουσή της με την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, ήταν ότι η Τουρκία κατέστησε σαφές προς πάσα κατεύθυνση ότι αποβλέπει να αξιοποιήσει τις ραγδαία μεταβαλλόμενες συνθήκες στην Εγγύς και Μέση Ανατολή. Αυτό μάλιστα το επιβεβαίωσε, όταν ανέλαβε την πρωτοβουλία αυτή κυρίως να μετάσχει στην νηοπομπή των σκαφών, εκ των οποίων άλλα ξεκίνησαν από την Τουρκία και άλλα από την Ελλάδα με ενδιάμεσο σταθμό ανοικτά χωρίς να προσεγγίσουν την Κύπρο, κατευθύνθηκαν προς τα παράλια της Λωρίδας της Γάζας με σκοπό να διασπάσουν τον παράνομο, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό, ναυτικό αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας. Τα όσα επακολούθησαν είναι γνωστά, όμως θέλω να υπενθυμίσω τα διπλωματικά και πολιτικά κέρδη που αποκόμισε προσωπικά ο Τούρκος πρωθυπουργός, ο οποίος πια προβάλλεται ως ο ήρωας του μουσουλμανικού κόσμου. Ο ρόλος αυτός επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία, σύμφωνα με το εφαρμοζόμενο δόγμα Νταβούτογλου, το οποίο εφαρμόζεται με συνέπεια τα τελευταία δύο χρόνια, επιδιώκει και διεκδικεί όχι απλώς ένα αυξημένο περιφερειακό αλλά ενδεχομένως παγκόσμιο ρόλο. Σε προηγούμενη συνομιλία σας είχα πει ότι προβλέπω ότι σε μια εικοσαετία αν όχι και νωρίτερα περίπου το 2020, η Τουρκία να καταστεί μεγάλη δύναμη. Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία βγαίνει ραγδαία από το ρόλο μεσαίας δύναμης στην περιοχής και μικρής δύναμης παγκόσμια και διεκδικεί ρόλο μεγάλης δύναμης.

Η Τουρκία ανταγωνιστής των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή

ΠτΘ: Αυτό τη φέρνει σε σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες;
Γ.-Ε.Κ.: Τελευταία αυτή η δύναμη την φέρνει σαφώς σε σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες οι οποίες πλέον έχουν αρχίσει, και αυτό είναι φανερό, να την βλέπουν ως ανταγωνιστή στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και ενδεχομένως αργότερα ανταγωνιστή που διεκδικεί ένα σχετικά παγκόσμιο ρόλο. Αυτή η αλλαγή των δεδομένων της γεωστρατιγικής της περιοχής, κατά την γνώμη μου, επιβάλλει μια αλλαγή στην περιφερειακή εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, – η οποία εκδηλώνεται ήδη με διάφορες αλλαγές στους πάγιους στόχους της πολιτικής αυτής και με την αντιμετώπιση της Τουρκίας, αντί ενός καλού συμμάχου και ενός γεωστρατηγικού συνεταίρου, που βρίσκεται στα νότια της διεκδικούσης επίσης μεγάλο ρόλο Ρωσίας,- επιβάλλει λοιπόν την αντιμετώπιση της Τουρκίας από πλευράς Ηνωμένων Πολιτειών ως ανταγωνιστή στην περιοχή.

Ισχυρότατη πίεση από πλευράς ΗΠΑ να κλείσει το Ελληνοσκοπιανό

ΠτΘ: Υπάρχουν δείγματα αυτής της αλλαγής;
Γ.-Ε.Κ.: Πρώτη δήλωση της αλλαγής αυτής της στάσης των Ηνωμένων Πολιτειών είναι οι δημοσιευθείσες πληροφορίες, οι οποίες προέρχονται από επίσημα χείλη του Στέιτ Ντιπάρμεντ ότι ο πρωθυπουργός της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας κ. Γκρουέσκι είναι ενώπιον σημαντικών αποφάσεων, για την αξιολόγηση των οποίων όμως, κατά δήλωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, πρέπει να σταθμίσει τα οφέλη της ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η δήλωση στην διπλωματική γλώσσα υποδηλώνει ισχυρότατη πίεση από πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών για να κλείσει το Ελληνοσκοπιανό μέτωπο που σχετίζεται με την ονομασία Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό και ταυτόχρονη ένταξη της χώρας αυτής στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που θα ενισχύσει το καθεστώς, θα το σταθεροποιήσει έναντι της αυξανόμενης αλβανικής μειονοτικής πίεσης και βέβαια δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα ενισχύσει και την σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή αυτή των Δυτικών Βαλκανίων.

ΠτΘ: Εννοείτε «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας»;
Γ.-Ε.Κ.: Μιλάμε πιθανότατα για «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», ονομασία όμως που θα ισχύει erga omnes, δηλαδή ονομασία για κάθε χρήση. Αυτή είναι μια σαφής ένδειξη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προχωρούν σε κινήσεις οι οποίες είναι αντίθετες με τις πάγιες επιδιώξεις της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής η οποία επεδίωκε να διατηρεί ανοικτό αυτό το μέτωπο ,έτσι ώστε η Ελλάδα να έχει δύο μέτωπα ταυτόχρονα ανοικτά, ένα προς ανατολάς μόνιμο και ένα βόρεια ισχυρό με την χώρα αυτή, πράγμα όμως το οποίο αποτελεί και διάσπαση του εσωτερικού μετώπου, διότι μην αμφιβάλλετε ότι το κλείσιμο αυτού του μετώπου έστω και με αυτό τον τρόπο θα προκαλέσει εσωτερικές αντιδράσεις κυρίως στην Βόρεια Ελλάδα οι οποίες όμως σε κάθε περίπτωση είναι μικρότερες από εκείνες οι οποίες θα προεκαλούντο σε περίπτωση που ολοκληρωθεί η διαδικασία αναγνώρισης της χώρας αυτής με το συνταγματικό της όνομα από την μεγάλη πλειοψηφία των χωρών που είναι μέλη των Ηνωμένων Εθνών.

Ο αναπροσανατολισμός της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής πρέπει να αναγνωσθεί σωστά από την Ελλάδα

ΠτΘ: Ποια θα πρέπει να είναι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης;
Γ.-Ε.Κ.: Η κίνηση αυτή που σημαίνει έναν αναπροσανατολισμό της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής κατά τη γνώμη μου πρέπει να αναγνωσθεί σωστά. Να αναγνωσθεί δηλαδή ότι πιθανότατα θα έχει και συνέχεια και στο θέμα της Κύπρου. Διότι, παρά το γεγονός ότι εκεί έχουμε μια τυπική αλλαγή από τη μια πλευρά των συνομιλητών με την εκλογή του φαινομενικά πιο σκληρού Ερόγλου, στην ουσία από πλευράς αυτής δεν έχει αλλάξει τίποτε και ο Ερόγλου φυσικά θα ακολουθήσει τις οδηγίες από έναν ισχυρό Ερντογάν. Άρα η ελληνική εξωτερική πολιτική χρειάζεται αυτή τη στιγμή επειγόντως μια νέα στρατηγική, η οποία να λαμβάνει υπόψη της τις αλλαγές συνθηκών στην γεωστρατηγική κατάσταση της περιοχής, να αντιλαμβάνεται δηλαδή ότι ο δρόμος, που έχει ακολουθήσει και συνεχίζει η Τουρκία, δεν έχει πισωγύρισμα, έστω κι αν πάντοτε η χώρα αυτή ακολουθούσε μια αμφιρρέπουσα πολιτική, προσπαθώντας να ποντάρει σε όλες τις μεγάλες δυνάμεις για να εξυπηρετήσει τα εθνικά της συμφέροντα, πράγμα το οποίο είναι ορθό, λαμβανομένου υπόψη της δυναμικής που έχει η χώρα αυτή λόγω της στρατηγικής της θέσης στην περιοχή. Η πολιτική όμως αναπροσανατολισμού της εξωτερικής πολιτικής δεν έχει πισωγύρισμα. Αυτή τη στιγμή δηλαδή η Τουρκία θα συνεχίσει το δρόμο που είχε ακολουθήσει, να κερδίζει πόντους στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, επειδή αντιλαμβάνεται σωστά ότι με την αλλαγή της διοίκησης στις Ηνωμένες Πολιτείες με πρόεδρο τον Ομπάμα, η κατάσταση έχει αλλάξει ραγδαία, ότι η μεταβολή της παραδοσιακής σχέσης Ηνωμένων Πολιτειών – Ισραήλ θα είναι υπέρ των Παλαιστινίων και άρα υπέρ του μουσουλμανικού κόσμου και ότι αυτό θα είναι αποτέλεσμα και ενός περιορισμού του Ισραήλ και εξαναγκασμού του αργά ή γρήγορα σε ένα μεγάλο συμβιβασμό ο οποίος επιδιώκεται από όλη την διεθνή κοινωνία μετά μανίας, αλλά στον οποίο αντιδρά το Ισραήλ από το 1949 μέχρι σήμερα και ο οποίος όμως μεγάλος συμβιβασμός θα αλλάξει εντελώς τα δεδομένα. Με αυτή την κατάσταση απαιτείται μια νέα στρατηγική πραγματικά όμως βάθους για την ελληνική διπλωματία, η οποία πρέπει να αναζητήσει σε αυτή την νέα στρατηγική της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και μια διέξοδο από την εσωστρέφεια στην οποία την έχει καταδικάσει η παρούσα οικονομική κρίση. Χρειάζεται συνεπώς μια καινούργια στρατηγική η οποία να λαμβάνει υπόψη της την αλλαγή των όρων και να χαράσσει στόχους μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους, διότι ο αναπροσανατολισμός της Τουρκίας στα νέα δεδομένα δεν έχει επιστροφή. Η Τουρκία θα συνεχίσει τον δρόμο της, τα κέρδη είναι τεράστια και διαβλέπω ότι παρά το γεγονός ότι κάποιοι έσπευσαν να τονίσουν την μικρή σημασία της Συνθήκης της Τεχεράνης μεταξύ της Βραζιλίας, της Τουρκίας και του Ιράν στην Τεχεράνη, είχα τονίσει ότι αυτό αποτελεί σημαντική διπλωματική επιτυχία της Τουρκίας η οποία σε βάθος χρόνου θα έχει τεράστια αποτελέσματα.

Ο αναπροσανατολισμός της διπλωματίας της χώρας μας προϋποθέτει δυναμική διπλωματία, εγκατάλειψη της μιζέριας

ΠτΘ: Οι τελευταίες κινήσεις της Τουρκίας όσον αφορά στο θέμα της ομογένειας στην Κωνσταντινούπολη μπορούμε να πούμε ότι είναι μέσα στο πλαίσιο των επιδιώξεων της για αύξηση της γεωστρατηγικής της δύναμης;
Γ.-Ε.Κ: Τα ζητήματα των μειονοτήτων για την εξωτερική πολιτική υποβαθμίζονται. Η Τουρκία θα επιδιώξει συναινετικές λύσεις σε όλα τα ανοικτά ζητήματα μειονοτήτων και στο θέμα της Μουσουλμανικής Μειονότητας στην Δυτική Θράκη και στο θέμα της Ρωμαίικης μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη και στο ζήτημα των τουρκόφωννων μειονοτήτων στις ανεξάρτητες νέες χώρες της Μαύρης Θάλασσας και επίσης στο θέμα της Κύπρου. Τα ζητήματα αυτά αυτή τη στιγμή έχουνε περιφερειακή και περιθωριακή σημασία μπροστά στην στρατηγική επιδίωξη ενός μείζονος ρόλου, ενός ρόλου δηλαδή ενδεχομένως σε πρώτο στάδιο περιφερειακής και σε δεύτερο στάδιο και παγκοσμίου μεγάλης δύναμης από την Τουρκία και υπ’ αυτήν την έννοια νομίζω ότι η χάραξη μιας νέας στρατηγικής από την Ελλάδα πρέπει να λάβει υπόψη της ότι για μια περίοδο τα ζητήματα αυτά των μειονοτήτων και το Κυπριακό, μπορούν να μεταβληθούν, και θα μεταβληθούν, σε ζητήματα χαμηλής πολιτικής για την Τουρκία και άρα να επιδιώξει την αξιοποίηση αυτής της περιόδου για την λήξη αυτών των ζητημάτων, διότι αυτά τα ζητήματα που είναι χαμηλής πολιτικής για την Τουρκία είναι ζητήματα υψηλού εθνικού ενδιαφέροντος για την χώρα μας, Και να λάβει υπόψη της ότι αν δεν εκμεταλλευτεί αυτή την περίοδο θα έρθει η στιγμή που η Τουρκία ισχυροποιούμενη θα διεκδικήσει την λύση αυτών των ζητημάτων από τελείως διαφορετική διαπραγματευτική θέση. Ο αναπροσανατολισμός της στρατηγικής διπλωματίας της χώρας μας προϋποθέτει μια δυναμική διπλωματία, προϋποθέτει την εγκατάλειψη της μιζέριας και θα τολμήσω να το πω ότι προϋποθέτει και ανθρώπους που να βλέπουν μακριά και να καταλαβαίνουν τις παγκόσμιες εξελίξεις στην περιοχή μας.

ΠτΘ: Με δεδομένη την οικονομική κρίση η Ελλάδα μπορεί να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση;
Γ.-Ε.Κ.: Η Ελλάδα όχι απλώς μπορεί αλλά υποχρεούται να το κάνει. Και γιατί δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να βιώνει και να ζει μια τεχνητή μιζέρια που είναι αποτέλεσμα μιας αλόγιστης επικοινωνιολογίας στο ζήτημα των δημοσιονομικών ελλειμμάτων αλλά επιβάλλεται να το κάνει και από το γεγονός, γιατί όπως σας εξήγησα η περίοδος αυτή κατά την οποία τα ζητήματα αυτά προσελκύουν χαμηλό ενδιαφέρον για την Τουρκία προσφέρεται για την αναζήτηση λύσεων περιλαμβανομένης ακόμη και της λύσης των εκκρεμών ζητημάτων που συνδέονται με το εύρος του εναερίου χώρου και την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.

ΠτΘ: κ. Καλαβρέ, σας ευχαριστούμε πολύ.
Γ.-Ε.Κ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.